Yoksullukla Mücadelede Sosyal Belediyecilik Uygulamalarına İlişkin Bir Değerlendirme: Sultanbeyli Belediyesi

Öz

Bilindiği üzere, yoksulluk olgusu, iktisat biliminin ilgilendiği en önemli konulardan biridir. Ele alınan kriterlere göre yoksulluk kavramının çok farklı tanımlamaları yapılabilmektedir. Bu tanımlamalara göre, insanlığın ne tür bir sorunla karşı karşıya olduğu açıklanmaya çalışılmaktadır. Yoksulluğa hem ekonomik hem de beşeri sorunlar neden olabilmektedir. Sorunun kaynakları tespit edildiğinde çözüm üretmek yani mücadele yollarını belirlemek daha da kolaylaşmaktadır. Ele alınan bu çalışma, modern İstanbul’un ötekileşmiş ilçesi durumunda bulunan Sultanbeyli Belediyesi’nde yoksulluğun değerlendirilmesi ve yoksullukla mücadele etmek için Belediyenin yaptığı sosyal belediyecilik uygulamalarından halkın memnuniyet derecesini analiz etmeyi amaçlamaktadır. Bu amaç doğrultusunda Sultanbeyli’de tesadüfi olarak seçilen örnek kütleye (535 kişi), yüz yüze görüşme yapmak suretiyle 53 soruluk bir anket uygulanmıştır. Anket sonuçları, SPSS 22.0 paket programı kullanılarak değerlendirmeye tabi tutulmuştur. Çalışma sonucunda, Sultanbeyli’de en önemli sorunun mülkiyet sorunu olduğu anlaşılmıştır. Yoksulluk ve ekonomik sorunlar bunu takip etmektedir. Bu sorunun aşılması halinde Sultanbeyli İstanbul’un en gözde yerlerinden biri olmaya adaydır. Ayrıca Sultanbeyli halkı, sosyal belediyecilik uygulamalarında bazı sorunlarla karşılaşmakta, belediyenin değişime ve gelişime ayak uyduramamasından dolayı genel olarak memnuniyetsiz olduklarını belirtmektedirler.

Anahtar Kelimeler

• Yoksulluk
• Sultanbeyli Belediyesi
• Sosyal Belediyecilik

An Evaluation On Social Municipalism Practices In Poverty Fighting: Sultanbeyli Municipality

Öz

As it is known, the phenomenon of poverty is one of the most important issues of economics. According to the criteria discussed, very different definitions of the concept of poverty can be made. According to these definitions, it is tried to explain what kind of problem humanity faces. Poverty can be caused by both economic and human problems. When the sources of the problem are identified, it becomes easier to find solutions, that is, to determine ways of struggle. This study aims to analyze the satisfaction level of the people from the social municipal practices carried out by the Municipality in order to evaluate poverty and combat poverty in Sultanbeyli Municipality, which is the other district of modern Istanbul. For this purpose, a questionnaire with 53 questions was applied to the sample mass (535 people) randomly selected in Sultanbeyli by making face-to-face interviews. The survey results are evaluated by using SPSS 22.0 package program. As a result of the study, it was understood that the most important problem in Sultanbeyli was the property problem. Poverty and economic problems follow. If this problem is overcome, Sultanbeyli is a candidate to be one of the most favorite places in Istanbul. In addition, the people of Sultanbeyli encounter some problems in social municipality practices and state that the municipality is generally dissatisfied because it cannot keep up with change and development.

Anahtar Kelimeler

• Poverty
• Sultanbeyli Municipality
• Social Municipality

Kaynakça

1. Acar, A. (2014). ‘‘Yoksulluk Dinamikleri Üzerine Üç Makale.’’ Yayımlanmamış Doktora Tezi, İstanbul Bilgi Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İktisat Ana Bilim Dalı.
2. Akdoğan, Y. (2002), “Ulusal Soruna Yerel Çözüm: Sosyal Belediyecilik”, Eminönü Bülteni, Şubat Sayısı.
3. Aksan, G. (2009). ‘‘Yoksulluk ve Yoksulluk Kültürünün Toplumsal Görünümleri.’’ Yayımlanmış Yüksek Lisan Tezi, Selçuk Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Sosyoloji Ana Bilim Dalı.
4. Aksan, G. (2012). “Yoksulluk ve Yoksulluk Kültürünün Toplumsal Görünümleri (The Social Aspects of Poverty and Culture of Poverty).” Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 27, 9-19.
5. Arpacıoğlu, Ö. (2012). ‘‘Dünya’da ve Türkiye’de Yoksulluk ve Yoksullukla Mücadele.’’ Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Gaziantep Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İktisat Ana Bilim Dalı.
6. Bahar, H. S. (2015). “Yoksullukla Mücadelede Mikro Kredi Uygulamaları (Konya İli Örneği).” Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İşletme Ana Bilim Dalı.
7. Başaran, K. (2012). ‘‘Yoksulluk Suç İlişkisi.’’ Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Gaziantep Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İktisat Ana Bilim Dalı.
8. Ceren, F.(2015). ‘‘Sosyal Hizmet Uzmanlarının Yoksulluğun Nedenlerine İlişkin Algıları ve Yoksulluğa Yönelik Tutumları.’’ Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Ankara Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Sosyal Hizmetler Anabilim Dalı.

9. Çapık, C. (2006). ‘‘Yoksul ve Yoksul Olmayan Kadınlarda Sağlık Algısını Etkileyen Etmenlerin İncelenmesi.’’ Yayımlanm ış Yüksek Lisans Tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Halk Sağlığı Hemşireliği Ana Bilim Dalı.
10. Çetin, Z. Ö.(2012). ‘‘Yerel yoksullukla Mücadele Politikalarının Kritik Bir Değerlemesi: Türkiye’de Üç İl Alan Örneği.’’ Yayımlanmamış Doktora Tezi, Orta Doğu Teknik Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Kentsel Politika Planlaması ve Yerel Yönetimler Ana Bilim Dalı.
11. Çınar, H. (2015). ‘‘2000-2012 Döneminde Türkiye’de Yoksulluk ve Gelir Dağılımındaki Eşitsizlik Sorunsalı.’’ Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Marmara Üniversitesi, Sosyal bilimler Enstitüsü, İktisat Ana Bilim Dalı.
12. Çınar, H. (2015). ‘‘2000-2012 Döneminde Türkiye’de Yoksulluk ve Gelir Dağılımındaki Eşitsizlik Sorunsalı.’’ Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Marmara Üniversitesi, Sosyal bilimler Enstitüsü, İktisat Ana Bilim Dalı.
13. Durgun, Ö. (2011). “Türkiye’de Yoksulluk Ve Çocuk Yoksulluğu Üzerine Bir İnceleme.” Bilgi Ekonomisi ve Yönetimi Dergisi, VI (I), 143-154.
14. Engin, V., Afyoncu, E., Şahin, C. ve Mazak, M. (2013). ‘‘Sultanbeyli Tarihi.’’ İstanbul: Sultanbeyli Kültür Yayınları.
15. Ergün, B. (2012). ‘‘2008 Küresel Krizi Sonrası Türkiye'de Yoksullukla Başa Çıkma Yollarının Değerlendirmesi: Türkiye Refah İzleme Anketi Üzerine Bir Çalışma.’’ Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Boğaziçi Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İktisat Ana Bilim Dalı.
16. Gedikoğlu, G. (2015). ‘‘Türkiye' de Yoksulluk ve Yoksullukla Mücadele: Biga Örneği.’’ Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Marmara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İktisat Anabilim Dalı.
17. Gizir, C. A. (2004). ‘‘Akademik Sağlamlık: Yoksulluk İçinde Sekizinci Sınıf Öğrencilerinin Akademik Başarılarına Katkıda Bulunan Koruyucu Faktörlerin İncelenmesi.’’ Yayımlanmamış Doktora Tezi, Orta Doğu Teknik Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Eğitim Bilimleri Ana Bilim Dalı.
18. Gündoğan, N. (2008). "Türkiye’de Yoksulluk ve Yoksullukla Mücadele." ASOMEDYA (Ankara Sanayi Odası Dergisi), 42-56.
19. Güneş, F. (2006). ‘‘Kadın Emeği ve Yoksulluk: Türkiye'de Eskişehir İli Örneği.’’ Yayımlanmamış Doktora Tezi, Orta Doğu Teknik Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, sosyoloji Ana Bilim Dalı.
20. Gürses, D. (2007). “Türkiye'de Yoksulluk Ve Yoksullukla Mücadele Politikaları (Poverty in Turkey and the Social Policies to Combat Poverty).” Balıkesir Üniversitesi, Sosyal Bilimler Dergisi, 17(1), 59-74.
21. Işık, O. ve Pınarcıoğlu M. M. (2018). ‘‘Nöbetleşe Yoksulluk Sultanbeyli Örneği.’’ 11. Baskı, İstanbul: İletişim Yayıncılık. Kabaş, T. (2010). “Türkiye’de En Yoksul % 20’nin Yoksulluk Profili, Gelir Dağılımı Ve Tüketim Harcaması”, Çukurova Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 19 (2), 192-218.
22. Karadağ, M. A., & Saraçoğlu, B. (2015). ‘‘Çok Boyutlu Yoksulluk Analizi: Türkiye-AB Karşılaştırması’’. Amme İdaresi Dergisi, 48(4), 129-159.
23. Kesgin, B. (2008)., “Yoksulluğa Yerel Müdahale “Sosyal Belediyecilik” Karşılaştırmasında Eminönü ve Beşiktaş Belediyeleri Örnekleri.” Yayınlanmamış Doktora Tezi, Marmara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Kamu Yönetimi Ana Bilim Dalı.
24. Kesgin, B. (2016). ‘‘Sosyal Belediyecilik Uygulamalarında Sivil Toplum Ortaklığı.’’ Strategic Public Management Journal, 2(4), 82-94.
25. Kobak, K. (2006)., “Yerel Yönetimlerin Yoksullukla Mücadelede Uyguladığı Sosyal Yardım ve Sosyal Hizmet Programları.”, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Anadolu Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Çalışma Ekonomisi ve Endüstri İlişkileri Ana Bilim Dalı.
26. Koç, N. (2014). “Sosyal Belediyecilik Hizmetleri Ve Finansmanı: Ege Belediyeler Birliği Örneği.” Yayımlanmamış Doktora Tezi, Celal Bayar Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Kamu Yönetimi Ana Bilim Dalı.
27. Kömürcü, M. (2014). ‘‘Türkiye’de Yoksulluk Olgusu, Yoksullukla Mücadele Politikaları ve Gelir Dağılımı.’’ Yayımlanmış Yüksek Lisans Tezi, Balıkesir Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İktisat Ana Bilim Dalı.
28. Kuş, A.Ş. (2019). “Dünya Bankası’nın Yoksulluk Ve Açlıkla Mücadeledeki Rolü, Etkisi Ve Türkiye Örneği.” Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, İstanbul Gelişim Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Siyaset Bilimi Ve Uluslararası İlişkiler Ana Bilim Dalı.
29. Özcan, K, M. (2003), “Türkiye’de Yoksulluğun Ölçülmesi:2001”, Ekonomik Yaklaşım, 14(49), 84-98.
30. Özsoy, D. (2019). “Türkiye’de Yoksullukla İlgili Sosyal Politikalar: Bir Değerlendirme Çalışması.” Yayımlanmamış Doktora Tezi, Hacettepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Sosyal Hizmet Ana Bilim Dalı.
31. Öztürk, M., Çetin, B. I. (2009). ‘‘Dünyada ve Türkiye’de Yoksulluk ve Kadınlar.’’ Journal of Yasar University, 3(11), 2661-2698.
32. Pektaş, E. K. (2010). “Türkiye’de Sosyal Belediyecilik Uygulamaları ve Temel Sorunlar.” Akademik İncelemeler Dergisi, 5(1), 6-22.
33. Ravallion, M., Shaohua C. (1997). ‘‘What Can New Survey Data Tell Us about Recent Changes in Distribution and Poverty?’’ Dünya Bankası Ekonomik İnceleme, 11(2), 357-382.
34. Şeker, S. D. (2012). ‘‘Türkiye’nin Yoksulluk Dinamikleri.’’ Yayımlanmamış Doktora Tezi, Orta Doğu Teknik Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İktisat Ana Bilim Dalı.
35. Şengür, M. (2011). ‘‘Yoksulluk ve Yoksullukla Mücadele Politikası Aracı Olarak Mikro Kredi (Eskişehir Grameen Bank Analizi).’’ Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Eskişehir Osmangazi Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İktisat Ana Bilim Dalı.
36. Tarozzi A., Angus D. (2009). ‘‘Using Census and Survey Data to Estimate Poverty and Inequality for Small Areas.’’ The Review of Economics and Statistics, 91(4), 773-792.
37. Tokatlıoğlu, İ., Başaran, A. (2003).“Türkiye’de Yoksulluğun Dağılımı, Yapışkanlığı ve Transfer Politikaları”, Ekonomik Yaklaşım, 14(49), 111-129.
38. Uzun, A., M. (2003). “Yoksulluk Olgusu ve Dünya Bankası.” Cumhuriyet Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 4(2), 155-173.
39. Yarar, B. (2015). “Küresel Yoksulluk İçinde Kadın Yoksulluğu, Küresel Kadın Hareketi İçinde Yoksulluk Odaklı STK’lar.” Fe Dergi, 7(1), 31-49.
40. Yavuz, H., Erdal, H., Erdal, G., Çallı, A., & Açıkgöz, E. (2016). ‘‘Kırsal Kesimde Yoksulluk Algısı: Yozgat İli Aydıncık İlçesi Örneği.’’ 7. Ulusual Ekonomi Tarım Kongresi.
41. Yuvalı E. (2018). “Hak Temelli Sosyal Yardım Ve Klientalizm Rıght (Based Socıal Relıef And Clıentelısm).” Türkiye Bankalar Birliği Dergisi, (135), 383-404.
42. Zülfikar, B. Ş. (2010). “Yoksulluk ve Yoksullukla Mücadele Yöntemleri: Katılımcı Bir Yaklaşımla Sosyal Riski Azaltma Projesi'nin Başarı Değerlendirmesi-Ankara İli Örneği.” Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Hacettepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İktisat Ana Bilim Dalı.
43. https://tr.surveymonkey.com/mp/sample-size-calculator/