The Relationship Between Organizational Silence and Organizational Health: A Research on Hotel Businesses in Afyonkarahisar

Öz

Purpose: The aim of this study is to determine the relationship between organizational silence and organizational health in hotel businesses. Hotel businesses are labor-intensive and where professional knowledge is critically important in the execution of operational processes. Information sharing is crucial for the healthy functioning of organizational activities in these businesses. Therefore, employees exhibiting silence behaviors can disrupt work processes and negatively impact organizational health. Accordingly, knowing and preventing the types of silence behaviors exhibited by employees and their causes will have a positive impact on organizational health.

Method: Data for this research was collected through surveys of employees at hotels operating in the central district of Afyonkarahisar. The data was analyzed using frequency analysis and correlation analysis with the SPSS data analysis program.

Findings: According to the research findings, a low-level statistically significant relationship was found between organizational silence and organizational health. Furthermore, a significant relationship was found between organizational silence and all sub-dimensions of organizational health. However, the relationships between these variables were weak in all of them. Additionally, correlation analyses revealed no significant relationships between acquiescent silence and the communication, morale, and ethical dimensions; between protective silence and the communication and moral dimensions; and between protective silence and the ethical, purpose, and justice dimensions.

Practical Implications: According to the research results, communication and managerial approaches and practices of top management are important determinants in the relationship between silence and organizational health. Organizational climate, culture and managerial practices, which are considered important indicators in evaluating organizational health, have a direct impact on employees' display of silence behavior. In this regard, the adoption of a climate that creates trust among the employees by the top management of the business and cultural values that support employee participation will directly affect both organizational health and silence behavior.

Originality/Scientific Contribution: This research is a pioneering study as it is one of the first to address the relationship between two variables in the field of tourism. Although the research findings do not fully support the results of previous studies in the literature, they will guide future studies and allow for the investigation of different dimensions.

Anahtar Kelimeler

• Organizational silence
• organizational health
• hotel enterprises

Örgütsel Sessizlik ve Örgüt Sağlığı İlişkisi: Afyonkarahisar’daki Otel İşletmeleri Üzerine Bir Araştırma

Öz

Amaç: Bu çalışmanın amacı otel işletmelerinde örgütsel sessizlik ile örgüt sağlığı arasındaki ilişkiyi saptamaktır. Otel işletmeleri emek yoğun ve mesleki bilginin faaliyet süreçlerinin yürütülmesinde kritik öneme sahip olduğu işletmelerdir. Bu işletmelerde örgüt faaliyetlerinin sağlıklı yürütülmesinde bilgi paylaşımı çok önemlidir. Bu nedenle işgörenlerin sessizlik davranışları göstermesi iş süreçlerini aksatarak örgüt sağlığının olumsuz etkilenmesine neden olabilmektedir. Bu doğrultuda işletmelerde işgörenlerin hangi sessizlik davranışı gösterdiklerinin ve bunların nedenlerinin bilinmesi ve önlenmesi örgüt sağlığına olumlu etki edecektir.

Yöntem: Araştırma kapsamında veriler Afyonkarahisar Merkez ilçesinde faaliyet gösteren otel işletmeleri işgörenlerinden anket yoluyla toplanmıştır. Araştırmada veriler, veri analiz programı olan SPSS ile frekans analizi, ve korelasyon analizlerine tabi tutulmuştur.

Bulgular: Araştırma bulgularına göre örgütsel sessizlik ile örgüt sağlığı arasında düşük düzeyde anlamlı bir ilişki saptanmıştır. Ayrıca örgütsel sessizliğin örgüt sağlığının alt boyutlarının hepsi ile arasında anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Ancak değişkenler arasındaki bu ilişkilerin hepsinde ilişkinin zayıf olduğu görülmektedir. Ayrıca yapılan korelasyon analizleri sonucunda kabullenici sessizlik ile iletişim ve moral boyutu ve etik boyutları arasında, korunma amaçlı sessizlik ile iletişim ve moral boyutu arasında koruma amaçlı sessizlik ile etik ve amaç ve adalet boyutları arasında anlamlı ilişkiler saptanamamıştır.

Pratik Çıkarımlar: Araştırma sonuçlarına göre iletişim ve üst yönetimin yönetsel yaklaşım ve uygulamaları sessizlik ve örgüt sağlığı ilişkisinde önemli belirleyicilerdir. Örgüt sağlığını değerlendirmede önemli gösterge olarak kabul edilen örgüt iklimi ve kültür ile yönetsel uygulamalar işgörenlerin sessizlik davranışı sergilemelerinde doğrudan etkiye sahiptir. Bu doğrultuda işletme üst yönetimlerinin işgörenleri nezdinde güven oluşturan bir iklim ve işgören katılımını destekleyen kültürel değerler benimsemesi hem örgüt sağlığını hem de sessizlik davranışını doğrudan etkileyecektir.

Özgünlük/Bilimsel Katkı: Araştırma turizm alanında iki değişken arasındaki ilişkiyi ele alan ilk çalışmalardan birisi olması ile öncü bir çalışmadır. Her ne kadar araştırma bulguları literatürde daha önce yapılmış çalışmaların sonuçlarını beklenen düzeyde desteklemiyor olsa da gelecekte yapılacak çalışmalara rehberlik edecek ve farklı boyutların araştırılmasına olanak sağlayacaktır.

Anahtar Kelimeler

• Örgütsel sessizlik
• örgüt sağlığı
• otel işletmeleri

Kaynakça

1. Acaray, A., & Şevik, N. (2016). Kültürel Boyutların Örgütsel Sessizliğe Etkisi Üzerine Bir Araştırma. Hacettepe Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 34(4), 1-18.
2. Akan, B. B., & Oran, F. Ç. (2017). Akademisyenlerin Örgütsel Sessizlik Algıları: Konuya İlişkin Bir Uygulama. Kırklareli Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 6 (5), 72-90.
3. Alparslan A. M., & Kayalar, M. (2012). Örgütsel Sessizlik: Sessizlik Davranışları ve Örgütsel ve Bireysel Etkileri. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi S.B.E. Dergisi, 6, 136 – 147.
4. Altun, A. S. (2001). Örgüt Sağlığı. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
5. Ardıç, K., & Polatçı, S. (2007). İşgören Refahı ve Örgütsel Etkinlik Kavramlarına Bütüncül Bir Bakış: Örgüt Sağlığı. Gaziosmanpaşa Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 21(1), 137-154.
6. Bagheri, G., Zarel R., & Aeen M. N. (2012). Organizational Silence. Ideal Type of Management, 1, 47–58.
7. Bruhn, J. G., & Chesney, A. P. (1994). Diagnosing the Health of Organizations. Health Care Supervisor, 13(2), 21-33.
8. Çakıcı, A. (2008). Örgütlerde Sessiz Kalınan Konular, Sessizliğin Nedenleri ve Algılanan Sonuçları Üzerine Bir Araştırma. Ç.Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 17(1), 117-134.

9. Çakıcı, A. (2010). Örgütlerde İşgören Sessizliği, Neden Sessiz Kalmayı Tercih Ediyoruz?. Ankara: Detay Yayıncılık.
10. Çavuş, M. F., Develi, A., & Sarıoğlu, G. S. (2015). Mobbing ve Örgütsel Sessizlik: Enerji Sektörü Çalışanları Üzerine Bir Araştırma. İşletme ve İktisat Çalışmaları Dergisi, 3(1), 10-20.
11. Dilek, Y., & Taşkıran, E. (2016). Kişilik Özelliklerinin Örgütsel Sessizlik Üzerindeki Etkisini Belirlemeye Yönelik Bir Araştırma. Bartın Üniversitesi İ.İ.B.F. Dergisi, 7(13), 402-434.
12. Doğan, A., & Bozkurt, S. (2008). İstanbul İlindeki Beş Yıldızlı Otellerin Örgütsel Sağlık Durumlarının Çalışanların Algıları İle Ölçümüne Yönelik Bir Araştırma. Yönetim/İstanbul Üniversitesi İşletme Fakültesi İşletme İktisadi Enstitüsü Dergisi, 19(60), 61-73.
13. Durak, İ. (2012). Korku Kültürü ve Örgütsel Sessizlik. Bursa: Ekin Basın Yayım Dağıtım.
14. Durrah, O. Hannawi, S. Elgammal, I., & Soliman, M. (2025). Workplace Frustration and Organisational Cynicism in Hospitality Industry: Work Alienation and Silence Behaviour as Antecedents, International Journal of Hospitality & Tourism Administration, DOI: 10.1080/15256480.2025.2514747
15. Dyne, L. V., Ang, S., & Botero, I. C. (2003). Conceptualizing Employee Silence and Employee Voice as Multidimensional Constructs. Journal of Management Studies, 40(6), 1359-1392.
16. Ehtiyar, R., & Yanardağ, M. (2008). Organizational Silence: A Survey on Employees Working in a Chain Hotel. Tourism and Hospitality Management, 14(1), 51-68.
17. Eroğlu, A. H., Adıgüzel, O., & Öztürk, U. C. (2011). Sessizlik Girdabı ve Bağlılık İkilemi: İşgören Sessizliği İle Örgütsel Bağlılık İlişkisi ve Bir Araştırma. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 16(2), 97-124.
18. Ertaş, G., & Töre, E. (2016). Örgütiçi İletişim Beceri Düzeylerinin Örgüt Sağlığı Üzerindeki Etkisi. Yönetim ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi, 14(3), 85-100.
19. Foshat, A., & Zarei, R. (2017). Analyzing the Relationship Between Organizational Culture and Silence with Organizational Health Among Employers of Fars Maskan Bank. Review of European Studies, 9(1), 234-238.
20. Garda, B. (2011). Örgütsel Sağlık Kriterlerinin Kuramsal Boyutta İncelenmesi. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Meslek Yüksekokulu Dergisi, 14(1), 269-292.
21. Gencer, G. Atay, H. Gurdogan, A., & Colakoglu, U. (2023). The Relationship Between Organizational Culture, Organizational Silence and Job Performance in Hotels: Case of Kuşadası, Journal of Hospitality and Tourism Insights, 6(1), 70-89.
22. Halis, M., & Uğurlu, Ö. Y. (2008). Güncel Çalışmalar Işığında Örgüt İklimi. İş, Güç Endüstri İlişkileri ve İnsan Kaynakları Dergisi, 10(2), 101-123.
23. Henriksen, K., & Dayton, E. (2006). Organizational Silence and Hidden Threats to Patient Safety. Health Research and Educational Trust, 41(4), 1539-1554.
24. Hoy, W. K., & Feldman, J. A. (1987). Organizational Health: The Concept and Its Measure. Journal of Research and Development in Education, 20(4), 30-37.
25. İnce, M. (2005). Değişim Olgusu ve Örgütlerde İnsan Kaynakları Yönetiminin Değişen Fonksiyonları. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi,14, 319-339.
26. Kalay, F., Oğrak, A., Bal, V., & Nişancı, Z. N. (2014). Mobbing, Örgütsel Sessizlik ve Örgütsel Sinizm İlişkisi: Örnek Bir Uygulama. Kastamonu Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 4(2), 127-143.
27. Katırcıoğlu, E. (2024). Organisations Surrounded by Silence: Evaluation of Tourism and Hospitality Literature within Employee Silence, Quiet Quitting, and Quiet Firing, Journal of Tourismology, 10(1), 80–92. DOI: 10.26650/jot.2024.10.1.1427634
28. Khodair, A. M., & Eissa, M.M. (2025). How Organizational Health Drives Strategic Flexibility in Egyptian Hotels and Travel Agencies: The Mediating Role of Agility and the Moderating Role of Sector Type, International Journal of Tourism and Hospitality Management, 8(2), 213-253.
29. Kutanis, R. Ö., & Çetinel, E. (2014). Kadınların Sessizliği: Devlet Okullarındaki Kadın Öğretmenler Üzerine Bir Araştırma. Amme İdare Dergisi, 47(1), 153-173.
30. Lyden, J. A., & Klingele, W. E. (2000). Supervising Organizational Health. Supervision, 61(12), 3-6.
31. Mahmoodzadeh, M., Mohammadi, M., & Ramazani, S. S. (2015). Investigation of Relationship Between Organizational Health and Organizational Silence in Branches of Islamic Azad University in Southern Khorasan Province. Journal of Applied Environmental and Biological Sciences, 5(5), 213-219.
32. McGowan, R. A. (2003). Organizational Discourses: Sounds of Silence. 3rd International Critical Management Studies Conference, Silence and Voice in Organizational Life Stream, July 7-9, 2003,UnitedKingdom:Lancaster.https://www.mngt.waikato.ac.nz/ejrot/cmsconference/2003/proceedings/silencean dvoice/McGowan.pdf Erişim Tarihi: 29.09.2017
33. Miles, M. B. (1965). Planned Change and Organizational Health: Figure and Ground. In F. Carver & T. J. Sergiovanni, (Eds.), Change Processes in the Public Schools içinde (375-391). New York: McGraw Hill.
34. Milliken F. J., Morrison E. W., & Hewlin P. F. (2003). An Exploratory Study of Employee Silence: Issues That Employees Don‟t Communicate Upward and Why. Journal of Management Studies, 40(6), 1453-1476.
35. Morrison, E. W., & Milliken, F. J. (2000). Organizational Silence: A Barrier to Change and Development in a Pluralistic World. The Academy of Management Review, 25(4), 706-725.
36. Nakane, I. (2006). Silence and Politeness in Intercultural Communication in University Seminars. Journal of Pragmatics, 38(11), 1811-1835.
37. Özgen, I., & Sürgevil, O. (2009). “Örgütsel Sessizlik Olgusu ve Turizm İşletmeleri Açısından Değerlendirilmesi”, içinde : Z. Sabuncuoğlu (Ed.), Turizm İşletmelerinde Örgütsel Davranış, (ss. 303-328), Bursa: MKM Yayıncılık.
38. Perlow, L. A., & Williams, S. (2003). Is Silence Killing Your Company. Harvard Business Review, May, 3-8.
39. Pinder, C. C., & Harlos, H. P. (2001). Employee Silence: Quiescence and Acquiescence as Responses to Perceived Injustice. Research in Personnel and Human Resource Management, 20, 331-369.
40. Polatçı, S., Ardıç, K., & Kaya, A. (2008). Akademik Kurumlarda Örgüt Sağlığı ve Örgüt Sağlığını Etkileyen Değişkenlerin Analizi. Yönetim ve Ekonomi Dergisi, 15(2), 145-161.
41. Recepoğlu, E. & Özdemir, S. (2013). Okul Müdürlerinin Öğretim Liderliği Davranışları ile Okulun Örgütsel Sağlığı Arasındaki İlişki. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi Dergisi, 19(4), 629-664.
42. Robbins, S. P. & Judge, T. A. (2013). Örgütsel Davranış, (İ. Erdem çev.). Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık.
43. Scott, R. L. (1993). Dialectical Tensions of Speaking and Silence. Quarterly Journal of Speech, 79(1), 1-18.
44. Şişman, M. (2002). Örgütler ve Kültürler. Ankara: Pegem A Yayıncılık.
45. Taşkıran, E. (2011). Liderlik ve Örgütsel Sessizlik Arasındaki Etkileşim Örgütsel Adaletin Rolü. İstanbul: Beta Basım A.Ş.
46. TDK-Türk Dil Kurumu Sözlüğü. (2026). Sessizlik. http://sozluk.gov.tr/. Erişim Tarihi: 10.03.2026.
47. Tutar, H. (2010). İşgören Yabancılaşması ve Örgütsel Sağlık İlişkisi: Bankacılık Sektöründe Bir Uygulama. Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, 65(1), 175-204.
48. Uçar, Z. (2016). Örgütlerde Yaşanan Sessizlik Olgusunun Kişisel Özellikler Bağlamında Araştırılması: Nitel Bir Çalışma. Dokuz Eylül Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 31(1), 311-342.
49. Ural, A. & Kılıç, İ. (2013). Bilimsel Araştırma Süreci ve SPSS ile Veri Analizi. Ankara: Detay Yayıncılık.
50. Uras, M. (2000). Lise Öğretmenlerinin Örgüt Sağlığının Moral, Yenilikçilik, Özerklik, Uyum ve Problem Çözme Yeterliği Boyutlarına İlişkin Algıları. PAÜ Eğitim Fakültesi Dergisi, 7(7), 1-8.
51. Vasie, L. H. & W. R. Lucas. (2001). An Assessment of Health and Safety Management Within Working Groups in the UK Manufacturing Sector. Journal of Safety Research, 32(4), 479- 490.
52. Vakola, M. & Bouradas, D. (2005). Antecedents and Consequences of Organisational Silence: An Empirical Investigation. Employee Relations, 27(5), 441-458.
53. Wilson, B. R. A. & Wagner, D. I. (1997). Developing Organizational Health at the Worksite. American Journal of Health Studies, 13(2), 105-108.
54. Yeşilaydın, G. & Bayın, G. (2015). Türkiye‟de Örgütsel Sessizlik ile İlgili Yapılan Araştırmalara Yönelik Literatür İncelemesi. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 15(4), 103-120.
55. Yu, J. Xie, C. & Huang, S(S). (2022). Effect of Perceived Job Risk on Organizational Conflict in Tourism Organizations: Examining the Roles of Employee Responsible Behavior and Employee Silence, Journal of Hospitality and Tourism Management 53, 21–31.