Loneliness in The Jail and Relation of Loneliness with Depression.

Abstract

The purpose of this study was to investigate the prisoners' level of loneliness and it's relation to social functioning and depression. Data concerning personal, social familial characteristics of the subjects and their relations with officers in the jail was collected by a questionnaire. The level of loneliness and depression of subjects were assesssed by applying UÇLA Loneliness Scale and Zung Depression Scale. Results of the study shovved that level of loneliness were significantly high in sixty and över years old convicted vvomen who were living alone previously and who haven't any visitors during their stay in the jail and who committed a erime previously in their life and also who had high scores of depression in Zung Depression Scale. The education level of the subjects, duration in the jail and the type of the erime were not significantly related to level of loneliness. Moreover the mean scores of loneliness scale was significantly low in subject without suicide attempt and who were participants of recreational activities in the jail.

Keywords

• Jail, loneliness, depression

CEZAEVİNDE YALNIZLIK VE YALNIZLIĞIN DEPRESYONLA İLİŞKİSİ

Öz

Bu çalışmada cezaevinde yatan mahkumlarda yalnızlık düzeyleri ve sosyodemografik özellikler incelenmiş, yalnızlığın sosyal işlevsellik ve depresyon ile ilişkisi üzerinde durulmuştur. Çalışmaya katılmayı kabul eden kişilere sosyodemografik özellikleri ve mahkumiyete ilişkin bazı özellikleri sorgulayan bir form ile aile, arkadaş ve hapishane görevlileri ile ilişkileri ve sosyai etkinliklere katılım düzeylerini araştıran bir anket formu, UÇLA (University of California, Los Angeles) Yalnızlık Ölçeği ve Zung Depresyon Ölçeği uygulanmıştır. Çalışmanın sonucuna göre kadınlarda, 60 yaş üzerindeki kişilerde, daha önce tek başına yaşayanlarda, aile ve arkadaşları ziyarete gelmeyenlerde, insanlara yönelik suç işleyenlerde, geçmişte suç öyküsü olanlarda ve depresyon ölçeğinden yüksek puan alanlarda yalnızlık ortalamasının yüksek olduğu bulunmuştur. Eğitim düzeyi, cezaevinde geçen süre ve işlenen suçun cinsi ile yalnızlık düzeyleri arasında ilişki olmadığı, intihar girişimi olmayan ve uğraşı etkinliklerine katılan kişilerde ise yalnızlık ortalamasının düşük olduğu belirlenmiştir

Anahtar Kelimeler

• Cezaevi, yalnızlık, depresyon.

Kaynakça

1. Alkan S, Sezgin A (1998) Yetişkin Hastalarda Yalnızlık. Cumhuriyet Üniversitesi Hemşirelik Yüksek Okulu Dergisi, 2(2): 43-52.
2. Bland RC, Newman SC, Dyck RJ, et al (1990) Prevalance of Psychiatric Disorders and Suicide Attempts in a Prison Population. Canadian J Psychiatry, 35:407-413.
3. Bonner RL, Rich AR (1987) Tovvard a Predictive Model of Suicidal Ideation and Behavior: Some Preliminary Data in College Students. Suicide Life Thereat Behav, 17(1): 50-63.
4. Ceyhun B, Akça F (1994) Zung Depresyon Ölçeğinin Geçerlilik ve Güvenirliği Üzerine Bir Çalışma. Psikoloji Kongresi, 21-23 Eylül, İzmir.
5. Coid J (1984) How Many Psychiatric Patients in Prison? Br J Psychiatry, 145: 78-86.
6. Demir A (1989) UÇLA Yalnızlık Ölçeğinin Geçerlik ve Güvenirliği. Psikoloji Dergisi, 7:14-18.
7. Demir A (1990) Üniversite Öğrencilerinin Yalnızlık Düzeylerini Etkileyen Bazı Etmenler. Doktora Tezi, Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
8. Dereboy İF (1993) Kimlik Bocalaması. Malatya, Özmert Ofset.

9. Eisemann M (1984) The Relationship of Personality and Social Netvvork Aspects and Loneliness in Depressed Patients. Açta Psychiatr Scnad, 70: 337-341.
10. Gierveld J (1987) Developing and Testing a Model of Loneliness. J Pers Soc Psychol 53 (1): 119-128.
11. Harding T, Zimmermann E (1989) Psychiatric Symptoms. Cognitive Stress and Vulnerability Factors. Br J Psychiatry, 155: 36-43