Preschool Teachers' Views on Recycling

Öz

In the study, it was aimed to determine the opinions of preschool teachers about the use of recycling in the activities they prepared. Purposive sampling was used in the research designed in a qualitative design. Preschool teachers who received any in-service training on the environment or participated in any environmental project (N=5) and did not (N=5) were included in the research. Participants were reached by using the interview technique in January of the 2021-2022 academic year. In line with the purpose of the research, a semi-structured form developed by the researcher was used as a measurement tool. Content analysis was used to analyze the data. When the results obtained from the research are examined; It has been determined that preschool teachers use art and Turkish activities the most among the activities they prepare for recycling, they integrate these two activities the most. The most frequently used methods and techniques in the activities for recycling as reading a book/digital story and experiment. In addition, teachers had difficulties in activities such as field trips and parent support. All of the pre-school teachers in the research stated that the activities prepared for recycling can be most easily in the 5-6 age group.

Anahtar Kelimeler

• recycling
• preschool education

Okul Öncesi Öğretmenlerinin Geri Dönüşüme İlişkin Görüşleri

Öz

Araştırmada okul öncesi öğretmenlerin hazırladıkları etkinliklerde geri dönüşüme yer verme durumlarına ilişkin görüşlerini belirlemek amacıyla nitel desen kullanılmıştır. Amaçlı örnekleme kullanılan araştırmaya çevre ile ilgili herhangi bir hizmet içi eğitim alan ya da herhangi bir çevre projesine katılan (N=5) ve almayan (N=5) okul öncesi öğretmenler dahil edilmiştir. Katılımcılara 2021-2022 eğitim öğretim yılının ocak ayında görüşme tekniği kullanılarak ulaşılmıştır. Araştırmanın amacı doğrultusunda ölçme aracı olarak araştırmacının geliştirdiği yarı yapılandırılmış bir form kullanılmıştır. Verilerin çözümlenmesinde içerik analizi kullanılmıştır. Çalışmada elde edilen veriler her öğretmen için ayrı ayrı kodlanarak analiz edilmiştir. Araştırmadan elde edilen sonuçlar incelendiğinde; okul öncesi öğretmenlerin geri dönüşüme ilişkin hazırladıkları etkinliklerden en fazla sanat ve Türkçe etkinliklerini kullandıkları ve en sık bu iki etkinliği bütünleştirdikleri, kavram olarak en sık zıt kavramları tercih ettikleri ve en sık zıt kavramları kullanmakta zorlandıkları belirlenmiştir. Okul öncesi öğretmenler geri dönüşüme ilişkin hazırladıkları etkinliklerde en sık kullandıkları yöntem ve teknikleri kitap okuma/dijital öykü ve deney olarak ifade etmişlerdir. Ayrıca, geri dönüşüme ilişkin hazırladıkları etkinliklerde en sık alan gezisi ve veli desteği gibi durumlarda zorlandıklarını, bu etkinliklerde en sık kâğıt ruloları, şişeler ve kapakları kullandıklarını ifade etmişlerdir. Araştırmaya katılan okul öncesi öğretmenlerin tamamı geri dönüşüme ilişkin hazırlanan etkinliklerin en kolay 5-6 yaş grubunda uygulanabildiğini belirtmişlerdir.

Anahtar Kelimeler

• geri dönüşüm
• okul öncesi eğitim
• öğretmen

Kaynakça

1. Ahmad, J., Noor, S. M., & Ismail, N. (2015). Investigating students' environmental knowledge, attitude, practice and communication. Asian Social Science, 11(16), 284.
2. Agut, M. P. M., Ull, M. A., & Minguet, P. A. (2014). Education for sustainable development in early childhood education in Spain. Evolution, trends and proposals. European Early Childhood Education Research Journal, 22(2), 213-228.
3. Akbayrak, N., & Turaşlı, N. K. (2017). Oyun temelli çevre etkinliklerinin okul öncesi çocukların çevresel farkındalıklarına etkisinin incelenmesi. Erken Çocukluk Çalışmaları Dergisi, 1(2), 239-258.
4. Armağan, B., Demir, İ., Demir, Ö. & Gök, N. (2006). Katı atıkların ekonomide değerlendirilmesi. İstanbul Ticaret Odası, Yayın No: 2006-23.
5. Aznar Minguet, P., Martinez‐Agut, M. P., Palacios, B., Pinero, A., & Ull, M. A. (2011). Introducing sustainability into university curricula: an indicator and baseline survey of the views of university teachers at the University of Valencia. Environmental Education Research, 17(2), 145-166.
6. Bilgili, M.S., (2006). Katı atık düzenli depo sahalarında atıkların aerobik ve anaerobik ayrışması üzerine sızıntı suyu geri devrinin etkileri (Yayınlanmamış doktora tezi). Yıldız Teknik Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
7. Buil, P., Roger-Loppacher, O., & Tintoré, M. (2019). Creating the habit of recycling in early childhood: a sustainable practice in Spain. Sustainability, 11(22), 6393.
8. Büyüksaatçı, S., Küçükdeniz, T., & Esnaf, Ş. (2008). Geri dönüşüm tesislerinin yerinin gustafson-kessel algoritması-konveks programlama melez modeli tabanlı simülasyon ile belirlenmesi. İstanbul Ticaret Üniversitesi Fen Bilimleri Dergisi, 7(13), 1-20.

9. Connor, O. (1989). Uneven and combined development and ecological crisis: A Theoretical introduction. Raceand Class. 30 (3):1-11.
10. Creswell, J., W. (2013). Araştırma deseni: Nitel, nicel ve karma yöntem yaklaşımları [Research design: Qualitative, quantitative, and mixed methods approaches]. Translated by SB Demir. Eğiten Kitap.
11. Çelik, Z. (2011). İlköğretim müfredatında ambalaj atıklarının geri dönüşümü eğitiminin yeri ve ilköğretim kurumlarındaki geri dönüşüm uygulamalarının araştırılması (İstanbul il örneği) (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Yıldız Teknik Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
12. Debrah, J. K., Vidal, D. G., & Dinis, M. A. P. (2021). Raising awareness on solid waste management through formal education for sustainability: A developing countries evidence review. Recycling, 6(1), 6. https://doi.org/10.3390/recycling6010006
13. Dinler,H., Simsar A. & Doğan, Y. (2020). Okul Öncesi Öğretmen Adaylarının Geri Dönüşüme Yönelik Düşüncelerinin İncelenmesi. Çocuk ve Gelişim Dergisi. 3(5), 1-11.
14. Erdaş-Kartal, E. & Ada, E. (2020). Okul öncesi dönem çocuklarının gözünden geri dönüşüm. Uludağ Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi. 33(3).778-801.
15. Faize, F. A., & Akhtar, M. (2020). Addressing environmental knowledge and environmental attitude in undergraduate students through scientific argumentation. Journal of Cleaner Production, 252, 119928.
16. Fien, J. (2002). Advancing sustainability in higher education: issues and opportunities for research. Higher Education Policy, 15(2), 143-152.
17. Galarpe, V. R. K. R., & Heyasa, B. B. L. (2017). Solid waste management response of selected public secondary school science teachers. International journal of advanced and applied sciences, 4(7), 110-115.
18. Grodzińska-Jurczak, M., Stępska, A., Nieszporek, K., & Bryda, G. (2006). Perception of environmental problems among pre-school children in Poland. International Research in Geographical and Environmental Education, 15(1), 62-76.
19. Güler, N. (2008). Kentleşme sürecinde katı atık yönetimi ve Kocaeli örneği, Yüksek Lisans Tezi, Kocaeli Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Kocaeli.
20. Ifegbesan, A. (2011). Waste management awareness, knowledge, and practices of secondary school teachers in Ogun state, Nigeria—implications for teacher education. The Journal of Solid Waste Technology and Management, 37(3), 221-234.
21. Itzchakov, G., Uziel, L., & Wood, W. (2018). When attitudes and habits don’t correspond: Self-control depletion increases persuasion but not behavior. Journal of Experimental Social Psychology, 75, 1-10.oı90
22. Kabapınar, F. (2003). Kavram yanılgılarının ölçülmesinde kullanılabilecek bir ölçeğin bilgi-kavrama düzeyini ölçmeyi amaçlayan ölçekten farklılıkları [The differences between misconception assessment scale and knowledge-comprehension level inidcator]. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi [Educational Administration in Theory & Practice], 35:398–417. Available at http://dergipark.gov.tr/download/article-file/108430. Accessed 10 November 2021.
23. Kaçtıoğlu, S. & Şengül, Ü. (2010). Erzurum kenti ambalaj atıklarının geri dönüşümü için tersine lojistik ağı tasarımı ve bir karma tam sayılı programlama modeli. Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 24, (1), s. 89-112.
24. Kahriman-Öztürk, D. (2010). Preschool children’s attitudes towards selected environmental issues (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Orta doğu Teknik Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
25. Karatekin, K. (2013). Öğretmen adayları için katı atık ve geri dönüşüme yönelik tutum ölçeğinin geliştirilmesi: geçerlik ve güvenirlik çalışması. Uluslararası Avrasya Sosyal Bilimler Dergisi, 4 (10), 71-90.
26. Kranert, M., Kusch, S., Huang, J., & Fischer, K. (2012). Anaerobic digestion of waste. In Waste to Energy (pp. 107-135). Springer. Martínez-Borreguero, G., Maestre-Jiménez, J., Mateos-Núñez, M., & Naranjo-Correa, F. L. (2019). Knowledge analysis of the prospective secondary school teacher on a key concept in sustainability: Waste. Sustainability, 11(4), 1173.
27. Musthofiyah, U., & Lailiyah, M. (2015). A Critical Review of Environmental Education Empirical Research in Indonesia. Proceedings of the ICERD, 351-357.
28. Nazlıoğlu, M. D. (1991). Çevre eğitiminin önemi, çevre üzerine, Ankara: Çevre Vakfı Yayını.
29. Nikolaeva, S. (2008). The ecological education of pre-school children. Russian Education & Society, 50(3), 64-72.
30. Nousheen, A., Zai, S. A. Y., Waseem, M., & Khan, S. A. (2020). Education for sustainable development (ESD): Effects of sustainability education on pre-service teachers’ attitude towards sustainable development (SD). Journal of Cleaner Production, 250, 119537.
31. Olsen, SK; Miller, BG; Eitel, KB; Cohn, TC; Olsen, SK; Miller, BG; Eitel, KB; Cohn, TC; Olsen, SK &Miller, BG. (2020). Assessing Teachers’ Environmental Citizenship Based on an Adventure Learning Workshop: A Case Study from a Social-ecological Systems Perspective. Journal of Science Teacher Education. 31, 869–893.
32. Onur, A., Çağlar, A & Salman, M. (2016). 5 Yaş Okulöncesi Çocuklarda Atık Kâğıtların Değerlendirilmesi ve Çevre Bilincinin Kazandırılması. Kastamonu Eğitim Dergisi. 24(5), 2457-2468.
33. Öztap, R. & Bartan, M. (2019). Okul öncesi eğitimde artık materyaller ile yapılan sanat etkinliklerinin çocukların geri dönüşüm farkındalık düzeylerine etkisinin incelenmesi. Uşak Üniversitesi Eğitim Araştırmaları Dergisi, 5(3), 64- 87.
34. Palabıyık, H. (2001). Belediyelerde kentsel katı atık yönetimi: İzmir Büyükşehir Belediyesi Örneği, DEÜ Sosyal Bilimler Enstitüsü, Doktora Tezi, İzmir.
35. Paulos, K. (2017). The Greenhouse Effect Conception of the Pre-service Teachers of Kotobe Teacher Training University (KTTU). British Journal of Educational and Social Behavioral Science 19, 1–10.
36. Patton, M. Q. (1987). How to use qualitative methods in evaluations. Newbury Park, CA: Sage.
37. Saxena, N., Sarkar, B., & Singh, S. R. (2020). Selection of remanufacturing/production cycles with an alternative market: A perspective on waste management. Journal of Cleaner Production, 245, 118935.
38. Sibbel, A. (2009). Pathways towards sustainability through higher education. International Journal of Sustainability in Higher Education.
39. Simmons D., & Widmar R. (1990). Motivations and barrier storecycling: Toward a strategy for public education. Environmental Education Research, 22 (1), 13-18.
40. Siraj-Blatchford, I. (2009). Editorial: Education for sustainable development in early childhood. International Journal of Early Childhood, 41(2), 9-22.
41. Smith, A. (2001). Early child hooda wonderful time for science learning. Australian Primary and Junior Science Journal, 17 (2), 18-20.
42. Soğancılar, M. E. (2018). Ortaokul öğrencilerinin geri dönüşüm konusundaki bilgi düzeylerinin ve tutumlarının belirlenmesi (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Giresun Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Giresun.
43. Spiegelman, H., & Sheehan, B. (2004). The future of waste, BioCycle 45, (1), p. 59.
44. Taşkın, Ö. & Şahin, B. (2008). Çevre kavramı ve altı yaş okul öncesi çocuklar. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, (23), 1.
45. Tatlonghari, R. V., & Jamias, S. B. (2010). Village-level knowledge, attitudes and practices on solid waste management in Sta. Rosa City, Laguna, Philippines. Journal of environmental science and management, 13(1).
46. Tavşancil, E. & Aslan, E. (2001). Sözel, yazılı ve diğer materyaller için ı̇çerik analizi ve uygulama örnekleri [Content analysis and application examples for verbal, written and other materials]. Epsilon Yayınevi.
47. Türkiye Çevre Vakfı (TÇV) (2003). Türkiye’nin çevre sorunları. TÇV Yayın No: 163.
48. Vining, J., & Ebreo, A. (1992). Predicting recycling behavior from global and specificen vironmentalattitudes and changesinre cycling opportunities. Journal of Applied Social Psychology, 22, 1580-1607.
49. Yaşar, M. C., İnal, G., Kaya, Ü. Ü., & Uyanık, Ö. (2012). Çocuk gözüyle tabiat anaya geri dönüş. Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi, 1(2), 30-40.
50. Yıldırım, A. & Şimşek, H. (2006). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri [Qualitative research methods in social sciences] (6th ed). Seçkin Yayınları.
51. Yıldırım, A. & Şimşek, H. (2011). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri (8. Baskı). Seçkin Yayıncılık.
52. Yoleri, S. (2012). Çocuk ve çevre: Okul öncesi çocuklar arasında çevre bilinci oluşturma. Dokuz Eylül Üniversitesi Buca Eğitim Fakültesi Dergisi, (34), 100-111.
53. Yücel, S. & Morgil, F. İ. (1998). Yükseköğretimde çevre olgusunun araştırılması. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 14, 84-91.