Kötü Kedi Şerafettin Animasyon Filminin A. J. Greimas’ın “Eyleyenler Örnekçesi” ve Anlatı Evreleri Çerçevesinde Çözümlenmesi

Öz

Sinema, sürekli bir değişim ve dönüşüm yaşayan bir sanat olarak, yaşanan teknik ilerlemelerden de etkilenmektedir. Sessiz, hareketli görüntülerle başlayan sinema zamanla hareket olgusunu farklı, büyülü bir dünyaya taşımıştır. Önce çizim ve renklendirme ile canlandırılan bu büyülü dünya günümüzde bilgisayar teknoloji ile bir adım daha ileri gitmektedir. Animasyon filmlerin ortaya çıkışı bu teknolojik gelişmelerle paralel ilerlemektedir. Animasyon, başlangıçta çocuklara hitap eden bir tür olsa da günümüzde yetişkinler için de üretilen animasyon filmler mevcuttur. Bu durum animasyonun kendi anlatı yapısını biçimlendirmesine olanak sağlamaktadır Animasyon filmlerin bazılarında öykü bazılarında ise karakterler ön plana çıkmaktadır. Kötü Kedi Şerafettin filmi üzerinden animasyon filmlerde kahramanın nasıl şekillendiğinin A. J. Greimas’ın “eyleyenler örnekçesi” ve anlatı çözümleme yöntemi ile nasıl ele alındığı çalışmanın amacını oluşturmaktadır. A. J. Greimas’ın “eyleyenler örnekçesi”, Vladimir Propp’un biçimbilim anlayışındaki işlev ve kahraman olgularını farklı bir sistematikle ele alarak kuramını geliştirmiştir. Çalışmada Kötü Kedi Şerafettin filmi, karakter temelli olarak, A. J. Greimas’ın”eyleyenler örnekçesi” ve anlatı çözümleme yöntemi ile incelenmiştir. Çalışmada, Kötü Kedi Şerafettin filminin ana karakteri olan Şerafettin’in yaşadığı olaylarla anti kahramandan bir kahramana dönüştüğü ve öykünün Greimas’ın anlatı çözümleme evrelerine paralel ilerlediği tespit edilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• : Animasyon
• Göstergebilimsel Çözümleme
• Kötü Kedi Şerafettin
• A. J. Greimas

An Analysis Of ‘Bad Cat Serafettin’, The Animation, Regarding The “Actantial Model” Of A. J. Greimas and Narrative Phases

Öz

Cinema, a perpetually evolving type of fine arts, is subject to changes due to improvements in technical knowledge. Making its debut in the form motion pictures without embedded sound, cinema has elevated the notion of motion pictures up to a different level. The once manually coloured hand drawings have now been enrichened with the impact of emerging animation technologies, which paved their way into animation movies. Initially a genre for children only, animations are now admired by larger groups of audiences of all ages. This has caused animation as a genre to develop its own profile of discourse. In some animations, the plot is in the foreground while in some others characters are so. Based on Bad Cat Serafettin, the animation, the purpose of the present study is to discuss how characters are shaped in animation movies regarding A. J. Greimas’ “actantial model” and narration analysis methodology. Greimas’ “actantial model” systematizes the concepts of function and character from an idiosyncratic perspective. This study focuses on Bad Cat Serafettin from a character-based perspective regarding A. J. Greimas’ “actantial model” and discourse analysis. It was found out that the way Serafettin, the protagonist of the movie Bad Cat Serafettin, changes from a villain into a hero within the course of actions throughout the movie is in a straight line with Greimas’ phases of narration analysis.

Anahtar Kelimeler

• Animation
• Semiologic analysis
• Bad Cat Serafettin
• A. J. Greimas

Kaynakça

1. Akerson, F. E. (2019). Göstergebilime Giriş. İstanbul: Bilge Kültür Sanat.
2. Aydın, H. (1989). Kamerasız, Senaryosuz Sinema ve Norman Mclaren. ...Ve Sinema, 28-29.
3. Box Office Türkiye (2022). https://boxofficeturkiye.com/film/kotu-kedi-serafettin--2012628. Erişim Tarihi: 17.09.2022.
4. Can, A. (2021). Çizgi Filmin Tarihsel Gelişimi. A. Can, M. Aytaş, ve H. Aker (Ed.), Sinema ve Çocuk-1: Türk ve Dünya Sinemasında Çocuk İmgesi ve Çocukluk Halleri kitabı içinde (s. 154- 189). Konya: Tablet Basım Yayın Dağıtım.
5. Çilingir, A., & Akan, N. A. (2022). Advertisement Reflections of Animated Movies. B. Türten (Ed.), Cinema Studies: Different Perspectives kitabı içinde (s. 89-100). Florida : University of South Florida M3 Publishing.
6. Furniss, M. (2008). Art in Motion, Revised Edition: Animation Aesthetics. John Libbey Publishing.
7. Hallas, J. (1979). Canlandırma Bildirisi. (A. Sipahioğlu, Çev. ) Kurgu. Anadolu Üniversitesi İletişim Bilimleri Fakültesi Uluslararası Hakemli İletişim Dergisi, 256-272.
8. Kaba, F. (1992). Animasyonun Eğitim Amaçlı Kullanımı.( Yüksek Lisans Tezi). Anadolu Üniversitesi, Eskişehir.

9. Kaba, F. (2020). Hareketlendirme ve Zamanlama Sanatı: Animasyon. Eskişehir: Nisan Kitabevi.
10. Özel, Z. (2008). "Beynelminel"Bir Film Afişinin Göstergebilimsel Çözümlenmesi. S. Parsan(Ed.), Film Çözümlemeleri kitabı içinde (s. 113-131). İstanbul: Multilingual.
11. Parın, K. (2017). Anlatıbilim: Anlatı Teorisi El Kitabı. Akademik Dil ve Edebiyat Dergisi, 68-74.
12. Parsa, A. F. (2008). 'Mutluluk Paradoksu' Greimas'ın Eyleyensel Örnekçesiyle. S. Parsa (Ed.), Film Çzümlemeleri kitabı içinde (s. 67-89). İstanbul: Multilingual.
13. Pixar (Our Story). (2022). https://www.pixar.com/our-story-pixar. Erişim Tarihi: 13.09.2022
14. Propp, V. (1985). Masalın Biçimbilimi. (M. Rifat, & S. Rifat, Çev.) İstanbul: Kent Basımevi.
15. Rifat, M. (2009). Göstergebilimin ABC'si. İstanbul: Say Yayınları.
16. TDK (Türk Dil Kurumu Sözlükleri). (2022). https://sozluk.gov.tr/. Erişim Tarihi: 10.09.2022.