Amanos Dağları Eteklerinde Bir Roma Yerleşmesi Ve Tepeobası Nekropol Alanları

Öz

Amanos Dağları, tarihin ilk çağlarından itibaren insanoğlu tarafından iyi bilinen önemli bir coğrafyadır. Daha Mezopotamya’da Sümer çağı yaşanırken, bu coğrafya Ön Asya halkları tarafından keşfedilmiştir. Amanos Dağlarının doğu eteğinde yer alan İslâhiye Ovası, bölgenin en önemli yerleşim yeri ve Anadolu’nun...

Anahtar Kelimeler

• Amanos Dağları, Roma, Bizans, Nekropol

Kaynakça

1. Akyurt, İ. M. (1998). M.Ö. 2. Binde Anadolu'da Ölü Gömme Adetleri. Ankara: TTK.
2. Alföldi-Rosenbaum, E. (1971). Anamur Nekropolü (TheNecropolis of Anemorium) Ankara: TTK.
3. Alkım, U. B. (1960). Sam'al ile Asitawandawa Arasındaki Yol, Amanus Bölgesi'nin Tarihi Coğrafyasına Dair Araştırmalar Belleten, 95, 349-399.
4. Altmann, W. (1905). DierömischenGrabaltäre der Kaiserzeit. WeidmannscheBuchhandling. Berlin.
5. Arce, J. (1988). Funusİmperatorum: Los Funerales De Los EmperadoresRomanos. Alianza Forma. Madrid.
6. Avcı, M. (2005). Çeşitlilik ve Endemizm Açısından Türkiye'nin Bitki Örtüsü. İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Coğrafya Dergisi, 13, 27-55.
7. Aytaç, A. S. (2010). Amanos Dağlarının Orta Kesiminin Doğal Ortam, Sosyo-Ekonomik Faaliyetler, Koruma Kriterleri ve Çevre Eğitimi açısından Değerlendirmesi. Yayınlanmamış Doktora Tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İzmir.
8. Bilgiç, E. (1948). Anadolu'nun İlk Tarihî Çağının Ana Hatlarıyla Rekonstrüksiyonu (Siyasi İdari ve İktisadi İçtimai Bakımdan). AÜDTCFD, 5, 489-516.

9. Ceylan, A. (2008). Doğu Anadolu Araştırmaları Erzurum- Erzincan-Kars-Iğdır (1998-2008). Erzurum: Güneş Vakfı Yayınları.
10. Çelgin, A. V. (1990). Termessos Kenti Nekropolleri. Yayınlanmamış Doktora Tezi, İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
11. Çevik, N. (2000). Urartu Kaya Mezarları ve Ölü Gömme Gelenekleri. Ankara: TTK.
12. Denzey, N. (2007). The Bone Gatherers: TheLostWorlds Of TheEarlyChristianWomen. Boston: BeaconPress.
13. Derin, Z. (1993). Demir Çağında Doğu Anadolu'da Ölü Gömme Gelenekleri. Yayınlanmamış Doktora Tezi, Ege Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İzmir.
14. Elisabeth, R. A. (1971). Anamur Nekropolü: TheNecropolis of Anamurium. Ankara: TTK.
15. Ensert, H. K. (1995). Erken Tunç Çağı Güneydoğu Anadolu ve Kuzey Suriye Bölgesi Ölü Gömme Gelenekleri Işığında Oylum Höyük Mezarları. Yayınlanmamış Doktora Tezi, Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
16. Ergeç, R. (1995). Güney Kommagene Bölgesindeki Antik Dönem Nekropol ve Mezarlar. Yayınlanmamış Doktora Tezi, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Konya.
17. F é v r i e r, P. - A . ( 1 9 9 0 ) . K u l t u n d G e s e l l i g k e i t : Ü b e r l e g u n g e n z u m To t e n m a h l . ChristentumundantikeGesellschaf. Ed.: Martin, J. andQuint, B. WdF 649, Darmstadt: 358-390.
18. Fink, J. (1978). VorstellungenundBräuche an GräbernbeiGriechen, RömernundfrühenChristen, StudienzurReligionundKulturKleinasiens: FestschriftfürFriedrich Karl Dörner zum 65. Geburtstag am 28. Februar 1976 1. EPRO 66. Ed.: S. Sahin, E. Schwertheim, J. Wagner, Leiden: 295–323.
19. Gladigow, B. (1980). Naturaedeushumanaemortalis: ZursozialenKonstruktiondesTodes in römischerZeit, LebenundTod in den Religionen. (Ed: G. Stephenson), SymbolundWirklichkeit, Darmstadt. 119–133.
20. Grayson, A. K. (2002). AssyrianRulers of theEarly First Millennium BC II (858-745 BC) Toronto Buffalo, London.
21. Halûk, Ç. (2011). Roma ve Bizans İmparatorluklarında Ölüm Algısı ve Mezar Türleri. Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 3, 18-39.
22. Kierdorf, W. (1991). Totenehrung im republikanischen Rom. TodundJenseits im AltertumBochumerAltertumswissenschaftlichesColloquium, 6, Ed: G. Binder, B. Effe, Trier: WissenschaftlicherVerlag.
23. KURT, M. (2008). Que Ülkesi ve Yeni Asur Devleti'nin Anadolu Politikası Bakımından Önemi. Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 10 (3), 117- 133.
24. Luckenbill, D. D. (1926). Ancient Records of AssyrianandBabylonia I. Chicago: TheUniversity of Chicago Press.
25. Orthmann, W. (1980). BurialCustoms of the III rdMillenium B.C. in EuphratesValley, (Ed. Le MoyenEuphrate), JC Marguerum. Strasbourg.
26. Özgen, E., ve Carter, E (1991). Oylumhöyük 1989. Kazı Sonuçları Toplantısı, XII, Ankara: Ankara Üniversitesi Basımevi.
27. R i c h a r d , J . C . ( 1 9 7 8 ) . R e c h e r c h e s s u r c e r t a i n s a s p e c t s d u c u l t e i m p é r i a l : l e s f u n é r a i l l e s d e s e m p e r e u r s r o m a i n s a u x d e u x p r e m i e r s s i è c l e s d e notreère”AufstiegundNiedergang der römischen. Welt II, 16 (2), 1121–1134.
28. Sever, H. (1995). Yeni Belgelerin Işığında Koloni Çağı'nda (M.Ö 1970-1750) Yerli Halk ile Asurlu Tüccarlar Arasındaki İlişkiler. Belleten, 59, 1-16.
29. Suleiman, A. (1984). Excavations at Ansari-Aleppofort he Seasons 1973-1980. ErarlyAndMiddleBronzeAges, Akkaddica, 40, 1-16.
30. Şaroğlu, G. (2013). Antik Kaynaklarda Amanos ve Kasıon Dağı. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 5 (9), Güz, 59-69.
31. Taylor, R. (2000). DeathAndTheAfterlife: A CulturalEncylopedia, Santa Barbara-Denver- Oxford.
32. Toynbee, J. M. C. (1971). DeathandBurial in the Roman Word. London.
33. Üngör, İ. (2014). İslahiye ve Çevresinin Eskiçağ Tarihi, Ankara: Gece Kitaplığı.
34. Üngör,İ. (2011). İslahiye ve Çevresinde Geç Hitit Merkezleri, Kafkas Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 8, 137-163.
35. Yiğit, T. (2000). Akadlar Devrinde Anadolu'nun Siyasi Yapısı. AÜDTCFD, 40, 13-28.
36. Yurtseven, F. (2006). Ovalık Kilikia-Tarsus'daki Roma Dönemi Mezarına Ait Buluntular. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Mersin Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Mersin.
37. Zeyrek, T. H. (2007). Yukarı Söğütlü Nekropollerinden Kaya Mezarları. Gaziantep Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 6 (2), 194-220.