Koç Kayası Tabiat Parkı’nın Ekoturizm Olanakları Açısından Değerlendirilmesi

Öz

Günümüzde ülkemizdeki koruma uygulamalarından birisi de kriterlere uygun mekânların tabiat parkı olarak ilan edilmesidir. Tabiat parkları gibi korunan doğal alanlar, son yıllarda doğaya meraklı, doğal alanları görmeyi ve gezmeyi isteyen kısacası doğa tutkunu olarak ifade edebileceğimiz...

Anahtar Kelimeler

• Tabiat Parkı, Doğa Koruma, Ekoturizm, Potansiyel

Kaynakça

1. Akpınar, E., Bulut, Y., (2010), “Ülkemizde Alternatif Turizm Bir Dalı Olan Ekoturizmi Çeşitlerinin Bölgelere Göre Dağılımı ve Uygulama Alanları”, III. Ulusal Karadeniz Ormancılık Kongresi(20-22 Mayıs 2010) Cilt: IV Sayfa: 1575-1594, Artvin.
2. Anonim (2012), 2011 Yılı Giresun İl Çevre Durum Raporu, Giresun Valiliği, İl Çevre ve Orman Müdürlüğü, Giresun.
3. Anonim, (2013), Giresun İli Doğa Turizmi Master Planı(2013-2023), Orman ve Su İşleri B a k a n l ı ğ ı 1 2 B ö l g e M ü d ü r l ü ğ ü G i r e s u n Ş u b e M ü d ü r l ü ğ ü , http://bolge12.ormansu.gov.tr/Erişim Tarihi: 16.09.2013).
4. Anonim, (2014),Protected Planet Report 2014, TrackingProgressTowards Global T a r g e t s F o r P r o t e c t e d A r e a s I U C N , E r i ş i m A d r e s i : http://www.iucn.org/about/work/programmes/gpap_home/?18786/Protected-Planet- Report-2014 (Son Erişim Tarihi: 29.06.2015).
5. Anonim, (2014a),Giresun Gezi Rehberi, Giresun Valiliği, İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü, Giresun.
6. Anonim, (2015),Koçkayası Tabiat Parkı Gelişme Planı ve Kış Sporları Merkezi ile İlgili Bilgi Notları, Doğa Koruma ve Milli Parklar 12. Bölge Müdürlüğü, Giresun Şube Müdürlüğü, Giresun.
7. Anonim, (2015a), Giresun İkisu Devlet Avlağı Ön Etüt Raporu (Tescil bekleyen A v l a k l a r ) , ( E r i ş i m http://giresun.ormansu.gov.tr/Giresun/Files/01%20Et%C3%BCt/Giresun%20%C4%B 0kisu%20Devlet%20Avla%C4%9F%C4%B1%20%C3%96n%20Et%C3%BCt%20Ra poru.pdf(Son Erişim Tarihi: 29.06.2015). A d r e s i :
8. Anşin, A., (1981), “Doğu Karadeniz Bölgesi Sahil ve İç Kesimlerinde Yayılan Ana Vejetasyon Tipleri”, KTÜ Orman Fakültesi Dergisi, Cilt: 4, s. 15-64, Trabzon.

9. Arı, Y., (2009), “Eko turizm mi ego turizm mi? Kazdağı (Balıkesir) Örneği”, Ankara Üniversitesi, DTCF, Türkiye Coğrafyası Araştırma ve Uygulama Merkezi, V. Ulusal Coğrafya Sempozyumu (16-17 Ekim 2008), s.1-10, Ankara.
10. Atalay, İ., (1994),Türkiye Vejetasyon Coğrafyası, Ege Üniv. Basımevi Bornova, İzmir.
11. Atalay, İ., (1997),Türkiye Coğrafyası, Ege Üniversitesi Basımevi, İzmir.
12. Atalay, İ. ve Mortan, K., (2007),Türkiye Bölgesel Coğrafyası (Resimli ve Haritalı), İnkılap Kitabevi, İzmir.
13. Aydınözü, D. ve Solmaz,F., (2003), “Doğu Karadeniz Bölümü Yaylacılık Faaliyetlerine Bir Örnek: Giresun Kümbet Yaylası”,Gazi Üniv. Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, Cilt: 23, Sayı: 3, s. 55-69, Ankara.
14. Bekdemir, Ü., (2000),Giresun Kent Coğrafyası (Basılmamış Doktora Tezi), Atatürk Üniv Sos. Bil. Enst., Erzurum.
15. Bayram, N., (2001), Turizm Coğrafyası Açısından Bir Araştırma: Kümbet Yaylası (Basılmamış Yüksek Lisans Tezi), Atatürk Üniv. Sosyal Bil. Enst., Erzurum.
16. Demir, C. ve Çevirgen, A., (2006), Ekoturizm Yönetimi, Nobel Yayın-Dağıtım, Ankara.
17. Doğanay, H. ve Zaman, S., (2013),Türkiye Turizm Coğrafyası, Pegem Akademi, Erzurum.
18. Doğaner, S., (2003), “Miras Turizminin Coğra Kaynakları ve Korunması”, Coğra Çevre Koruma ve Turizm Sempozyumu (16-18 Nisan 2003), s.1-8, İzmir.
19. Ekinci, G., (1991), Türkiye Milli Parkları (Basılmamış Yüksek Lisans Tezi), İstanbul Teknik Üniversitesi, Fen Bilimleri Enst., İstanbul.
20. Erdoğan, N., (2003),Çevre ve (Eko) Turizm, Erk Yayınevi, Ankara.
21. Erdoğan, N.,(2004),Ekoturizm ve Tur Operatörleri: İlkeler ve Faaliyetlerin Değerlendirilmesi, II. Uluslararası Turizm ve Çevre Sempozyumu(10-11 Mayıs 2004), s. 3-10, İzmir.
22. Erinç, S., (1945), Kuzey Anadolu Dağlarının Ordu-Giresun Kesiminde Landşaft Şeritleri, Türk Coğrafya Dergisi, Sayı: 7-8, s.119-140, İstanbul.
23. Koçman, A., (1993),Türkiye İklimi, Ege Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Yayınları:72, İzmir.
24. Kurdoğlu, O., (2007), “Dünyada Doğayı Koruma Hareketinin Tarihsel Gelişimi ve Güncel Boyutu”, Artvin Çoruh Üniversitesi Orman Fakültesi Dergisi, 8 (1), s. 59-76.
25. Kuvan, Y., (2002), Korunan Alan – Turizm İlişkilerinde Yönelik Kavramsal İrdeleme, First TourismCongress of MediterraneanCountries(17-21 Nisan 2002) Antalya / Turkey.
26. Küçük, M., Arpa Yenilmez, N. ve Özmen, S.,(2004), “Türkiye'de Doğa Koruma Çalışmaları, Kaynak Değerlerini Etkileyen Faktörler ve Ekoturizm”, İkinci Uluslararası Turizm, Çevre ve Kültür Sempozyumu (10–11 Mayıs 2004), İzmir , s. 127–142.
27. Moran, G., (1998), “Aydın Dilek Yarımadası – Büyük Menderes Deltası Milli Parkı: Sorunlar ve Ekolojik Turizm”, Büyük Menderes Havzası, III. Tarım ve Çevre Sempozyumu(2-4 Eylül 1998), Söke /Aydın.
28. Mortan, M., (1991),Türkiye'de Doğa Koruma Çalışmalarının Büyük Menderes Deltası Örneği İle Uygulama Olanakları ve Sınırları Üzerinde Araştırmalar (Basılmamış Yüksek Lisans Tezi), Ege Üniv. Fen Bilimleri Enst., İzmir.
29. Özgüç, N., (2013),Turizm Coğrafyası (Özellikler ve Bölgeler), Çantay Kitabevi İstanbul.
30. Özkan, B.-Güney, A.-Koçman, A.- Türkyılmaz, B.Z.-Kaplan, A.-Hepcan, Ş., (2003), “Ülkemizde Doğal Sit Uygulamalarına Yönelik Yaklaşımlar”, Coğra Çevre Koruma ve Turizm Sempozyumu (16-18 Nisan 2003), s.9-16, İzmir.
31. Sever, R. ve Koca, H., (2003), “Giresun Ormanları ve Başlıca Sorunlar”, Yeşil Giresun Gazetesine Göre Cumhuriyetin İlk Yıllarında Giresun Sempozyum Bildirileri, s. 117- 128, Giresun.
32. Somuncu, M. (2003), Türkiye'de Koruma Altındaki Dağlarda Turizm/Rekrasyon ve Çevre Etkileşimi: Aladağlar ve Kaçkar Dağları Milli Parkı Örnekleri, Coğra Çevre Koruma ve Turizm Sempozyumu(16-18 Nisan 2003), s.65-72, İzmir.
33. Ülker, İ., (1992),Dağ Turizmi (Planlama Yöntemleri, Yüksek Dağlarımız ve Kayak Merkezleri), Turizm Bakanlığı Yayını, Ankara.
34. Yaltırık, F. ve Efe, A., (1989), Otsu Bitkiler Sistematiği Ders Kitabı, İstanbul Üniv. Fen Bilimleri Enstitüsü Yayınları, İstanbul Üniv. Yayın no: 3568, Fen Bilimleri Enstitüsü Yayın no: 3, İstanbul.
35. Yücel M. ve Babuş, D., (2005),“Doğa Korumanın Tarihçesi ve Türkiye'deki Gelişmeler”, Doğu Akdeniz Ormancılık Araştırma Müdürlüğü DOA Dergisi (Journal Of Doa) Sayı: 11 Sayfa: 151 – 175.
36. Zafer, B., Gencer, G. ve Güney A., (1998), “Söke ve Çevresinin Doğa Koruma Alanları Bakımından Değerlendirilmesi”,Büyük Menderes Havzası, III. Tarım ve Çevre Sempozyumu (2-4 Eylül 1998), Bildiriler Kitabı, s.35-42, Söke /Aydın.
37. Zaman, M., (2007),Doğu Karadeniz Kıyı Dağlarında Yaylalar ve Yaylacılık, Atatürk Üniversitesi Yayınları No. 960, Fen-Edebiyat Fak. Yay. No: 105, Araştırma Serisi No: 75, Erzurum.
38. Zaman M., Şahin, İ.F., Bayram, N., (2007), “Doğu Karadeniz'de Alternatif Bir Turizm Merkezi: Kümbet Yaylası”, Doğu Coğrafya Dergisi, Sayı: 17, s. 33-65. Konya.
39. Zaman, M., (2010),Doğu Karadeniz Kıyı Dağlarında Dağ ve Yayla Turizmi, Atatürk Üniversitesi Yayınları No. 977, Fen-Edebiyat Fak. Yay. No: 134, Araştırma Serisi No: 110, Erzurum.
40. Zaman, S. ve Coşkun, O., (2012), “Milli Parklarda Kaynak Değer Kullanımı İçin Bir öneri: Nene Hatun Tarihi Milli Parkı”, Atatürk Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enst. Dergisi, Cilt:16, Sayı, 3, s. 117-134, Erzurum.
41. http://www.milliparklar.gov.tr/korunanalanlar/korunanalan1.htm(Son Erişim Tarihi: 12.07.2015).
42. http://www.tursab.org.tr/dosya/1023/02nieko_1023_1889046.pdf/(Son Erişim Tarihi : 13.07.2015).
43. http://www.tuik.gov.tr(Son Erişim Tarihi:11.07.2015).
44. www.kumbet.com.tr/sosyaltesis.asp(Son Erişim Tarihi: 24.07.2013).
45. http://yigm.kulturturizm.gov.tr/TR,11532/yayla-turizmi.html(Son Erişim Tarihi: 19.07.2015).