Osmanlı Devleti'nde Sürgün: 19. Yüzyıl Magosa Örneği

Osmanlı Devleti’nde, toplum düzenini bozup suç işleyenler için farklı cezalandırmalar yapılmıştır. Bu cezalandırmalardan birisi de sürgünlerdir. Sürgün, kelime anlamı olarak bir yerden kovmak anlamında kullanılmış, ceza şekli olarak sürgün, kendi şehrinden alınıp başka bir şehre kişiyi gönderme olarak tanımlanmıştır. Sürgün cezasının temel amacı suçluların ıslah edilmesi ve toplum düzeninin sağlanması olmuştur. Osmanlı Devleti, Ege ve Akdeniz’deki bazı adaları sürgün bölgeleri olarak değerlendirmiştir. Kıbrıs Adası’nda bulunan Magosa şehri ve kalesi, önceki yüzyıllar gibi 19. yüzyılda da sürgün bölgelerinden birisidir. Magosa, hem şehir olarak hem de kalesinin sağlamlığından dolayı sürgün ve kalebent cezaları için uygun görülmüştür. Bu çalışmada, 19. yüzyılda Magosa’ya sürgüne gönderilenlerin hangi suçları işledikleri özellikle bu suçlardan devlet düzenini bozmak, görevi kötüye kullanmak, yaralama ve cinayet, rüşvet ve dolandırıcılık gibi suçların çoğunlukta olduğu tespit edilmiştir. Magosa’da sürgündeyken firar edenler, sürgündekilerin yönetimden talepleri ve yaşam şartlarının iyileştirilmesi için yapılan çalışmalar ve sürgün cezasının sona ermesi için gerekli olan şartlar incelenmiştir.