Relationship Between Empathetic Disposition and Interaction Anxiety in University Students

Öz

The aim of this research is to examine the relationship between the empathic tendencies of the university students and their interaction anxiety levels and to determine whether the levels of empathic tendency and interaction anxiety differ according to some variables (gender and faculty). 248 students from Giresun University education faculty and faculty of science and letters voluntarily participated in the study.  Empathic Disposition and Interaction Anxiety Scale was used to collect data in the study. T test and correlation were employed in the assessment of the data.  As a result of the study, it has been observed that empathetic dispositions and anxiety levels of the university students differ depending on the variables such as faculty and sex.  In the study, it has been found out that empathetic dispositions and anxiety levels of the female students are significantly higher than male students, anxiety levels of the students in education faculty are lower than the students in faculty of science and letters, and empathetic dispositions of the students in education faculty are higher than those who are in faculty of science and letters. A positive, very poor relationship (r=.09) level has been reported between empathetic tendency and interaction anxiety. The findings have been discussed and interpreted in the light of relevant literature.

Anahtar Kelimeler

• Empathy,Empathetic Disposition,Interaction Anxiety Level

Üniversite Öğrencilerinde Empatik Eğilim ve Etkileşim Kaygısı Arasındaki İlişki

Öz

Bu araştırmanın amacı üniversite öğrencilerinin empatik eğilimleri ile etkileşim kaygı düzeyleri arasındaki ilişkiyi incelemek ve empatik eğilim ve etkileşim kaygı düzeylerinin bazı değişkenlere (cinsiyet ve fakülte) göre farklılaşıp farklılaşmadığını belirlemektir. Çalışmaya, Giresun Üniversitesi’nde eğitim ve fen-edebiyat fakültelerinde öğrenim görmekte olan 248 öğrenci gönüllü olarak katılmıştır. Araştırmada veri toplama aracı olarak Empatik Eğilim Ölçeği ve Etkileşim Kaygısı Ölçeği kullanılmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde “t” testi ve korelasyondan yararlanılmıştır. Araştırma sonucunda üniversite öğrencilerinin, empatik eğilimlerinin ve kaygı düzeylerinin öğrenim görülen fakülte ve cinsiyet değişkenlerine göre farklılaştığı görülmüştür. Araştırmada kız öğrencilerin empatik eğilimlerinin ve kaygı düzeylerinin erkek öğrencilerden anlamlı derecede yüksek olduğu, eğitim fakültesi öğrencilerinin kaygı düzeylerinin fen-edebiyat fakültesi öğrencilerinden düşük olduğu ve eğitim fakültesi öğrencilerinin empatik eğilimlerinin fen-edebiyat fakültesi öğrencilerinden yüksek olduğu bulunmuştur. Empatik eğilim ile etkileşim kaygı düzeyi arasında ise pozitif yönlü çok zayıf ilişki (r=.09) saptanmıştır. Bulgular ilgili literatür ışığında tartışılıp yorumlanmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Empati,Empatik Eğilim,Etkileşim Kaygısı Düzeyi

Kaynakça

1. Adalf, E., Glicksman, L., Demers, A., & Newton-Taylor, B. (2001). The prevalence of elevated psychological distress among Canadian undergraduates; Findings from the 1998 Canadian campus survey (editorial). Journal of American College Health, 50(2), 67-72.
2. Akıncı-Çil A., & Akgün G. (2011). Kırklareli Üniversitesi Sağlık Yüksekokulu hemşirelik öğrencilerinin empatik eğilim ve becerileri. Fırat Sağlık Hizmetleri Dergisi, 6(17), 53-65.
3. Akyol, A., & Çiftçibaşı, H. (2005). Okul öncesi öğretmen adaylarının empatik beceri düzeylerinin belirlenmesi. Eğitim Araştırmaları Dergisi, 21, 13-23.
4. Aydın, A., & Tekinsav-Sütçü, S. (2007). Ergenler için sosyal kaygı ölçeğinin (ESKÖ) geçerlilik ve güvenirliliğinin incelenmesi. Çocuk ve Gençlik Ruh Sağlığı Dergisi, 14(2), 79-89.
5. Barr, J.J. (2011). The relationship between teachers’ empathy and perceptions of school culture. EducationalStudies, 37(3), 365-369. Coşkun, H. (2009). Etkileşim Kaygısı Ölçeği: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. TürkPsikoloji Yazıları, 12(23), 41-49.
6. Çakmak A., & Demirbaş, A. (2014). Review ofthe emphatic tendencies ofuniversity students in terms of some variables. International Journal of Humanities and Social Science, 7(1), 29-33.
7. Çolakoğlu, F.F., & Solak, N. (2014). Ortaöğretim öğrencilerinin cinsiyet ve okul türüne göre saldırganlık düzeyleri ile empatik eğilim düzeylerinin incelenmesi (Çorum ili örneği). The Journal of Academic Social Science Studies, 26, 57-66.
8. Demir, Y., & Kutlu, M. (2016). Üniversite öğrencilerinde sosyal etkileşim kaygısı ile mutluluk arasındaki ilişki: Yalnızlığın aracı rolü. Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 36(1), 195-210.

9. Dökmen, Ü. (1988). Empatinin yeni bir modele dayanarak ölçülmesi ve psikodrama ile geliştirilmesi. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 21(1-2).
10. Dökmen, Ü. (1990). Yeni bir empati modeli ve empatik becerinin iki farklı yaklaşımla ölçülmesi. Psikoloji Dergisi, 7(24), 42-50.
11. Dökmen, Ü. (2005). İletişim Çatışmaları ve Empati. Ankara: Sistem Yayıncılık.
12. Dökmen, Ü. (2009). Sanatta ve Günlük Yaşamda İletişim Çatışmaları ve Empati. İstanbul: Sistem Yayıncılık.
13. Ekinci, Ö. (2009). Öğretmen adaylarının empatik ve eleştirel düşünme eğilimlerinin incelenmesi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Adana.
14. Ekinci, Ö., & Aybek, B. (2010). Öğretmen adaylarının empatik ve eleştirel düşünme eğilimlerinin incelenmesi. İlköğretim Online, 9(2), 816-827.
15. Eren-Gümüş, A. (2006). Sosyal kaygının benlik saygısına ve işlevsel olmayan tutumlara göre yordanması. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 3(26), 63-75. Eriş, Y., & İkiz, F.E. (2013). Ergenlerin benlik saygısı ve sosyal kaygı düzeyleri arasındaki ilişki ve kişisel değişkenlerin etkileri. Turkish Studies, 8(6), 179-183.
16. Evren, C. (2010). Sosyal anksiyete bozukluğu ve alkol kullanım bozuklukları. Psikiyatride Güncel Yaklaşımlar (Current Approaches in Psychıatry), 2(4), 473-515. Furmark, T. (2002). Social phobia: overview of community surveys. Acta Psychiatr Scand, 105(2), 84-93. Genç, S.Z., & Kalafat, T. (2008). Öğretmen adaylarının demokratik tutumları ile empatik becerilerinin değerlendirilmesi üzerine bir araştırma. Sosyal Bilimler Dergisi, 19, 211¬222.
17. Güngör, H. (2013). Öğretmen adaylarının sosyal ağ bağımlılığı, etkileşim kaygısı ve yalnızlık düzeyi arasındaki ilişkinin incelenmesi. International Journal of Human Sciences, 10(2), 667-690.
18. Jackson, T. (2007). Protective self-presentation, sources of socialization, and loneliness among Australian adolescents and young adults. Personality and Individual Differences, 43, 1552-1562.
19. Johnson, H.D., La Voie, J.C., & Mahoney, M. (2001). Interparental conflict and family cohesion: predictors of loneliness, social anxiety, and social avoidance in late adolescence. Journal of Adolescent Research, 16 (3), 304-318. DOI: 10.1177/0743558401163004
20. Jose, P.E., Wilkins, H. & Spendelow J.S. (2012). Does social anxiety predictrumination and co- rumination among adolescents? Journal of Clinical Child & Adolescent Psychology, 41(1), 86-91.
21. Kalkan, N. (2008). Ergenlerde bilişsel yapılar ve sosyal kaygı arasındaki ilişkinin bilişsel davranışçı yaklaşım açısından yorumlanması. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Marmara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
22. Kapıkıran, N.U. (2013). Öğretmen adaylarının empatik eğilim ve kendini ayarlama açısından incelenmesi. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 26, 81-91.
23. Karaca, A., Açıkgöz, F., & Akkuş, D. (2013). Eğitim ile empatik beceri ve empatik eğilim geliştirilebir mi?: Bir sağlık yüksekokulu örneği. Acıbadem Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi, 4(3), 118-122.
24. Karasar, N. (2007). Bilimsel Araştırma Yöntemi. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
25. Kashdan, T.B. (2007). Social anxiety spectrum and diminished positive experiences: Theoretical synthesis and meta-analysis. Clinical Psychology Review, 27, 348-365.
26. Kılıç, S. (2005). İstanbul’daki okul öncesi öğretmenlerinin empatik beceri düzeylerinin bazı değişkenler açısından incelenmesi. Yayınlanmış Yüksek Lisans Tezi, Marmara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
27. Klein, K.J.K., & Hodges, S.D. (2001). Gender differences, motivation and empathic accuracy: When it pays to understand. Personality and Social Psychology, 27 (6), 720- 730.
28. Köksal, A., & Alisinanoğlu, F. (2000). Gençlerin ben durumları ve empatik becerilerinin incelenmesi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 18, 11-16.
29. Köseoğlu, A. (2013). İlköğretim dördüncü ve beşinci sinif öğrencilerinin algıladıkları ebeveyn kabul-red düzeyleri ile empatik eğilim düzeyleri arasindaki ilişkinin incelenmesi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Arel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul. Liebowitz, M. (1987). Social phobia. Modern Problems of Pharmacopsychiatry, 22, 141-173.
30. La Greca, A.M., & Harrison, H.M. (2005). Adolescent peer relations, friendships, and romantic relationships: do they predict social anxiety and depression? Journal of Clinical Child and Adolescent Psychology, 34,49-69.
31. Leary, R.M., & Kowalski, N.R. (1995). SocialAnxiety. New York: The Guilford Press.
32. Lennon, R., & Nancy, E. (1990). Gender and age differences in empathy and sympathy, empathy and it’s development. New York: Cambridge University Pres.
33. McDevitt, T.M. Lennon, R., & Kopriva, R.J. (1991). Adolescents’ perceptions of mothers’ and fathers’prosocial actions and empathic responses. Youth andSociety, 22(3), 387-409.
34. McNeil, D.W. (2001). Terminology and Evolution of Constructs in social Anxiety and Social Phobia. In S.G. Hofmann & P.M. DiBartolo (Eds.), From social anxiety to social phobia: Multiple perspectives (pp. 8-19). Needham Heights, MA: Allyn and Bacon. Morrison, J.M. (2009). Empathy and theory of mind in schizophrenia and anxiety disorders. Unpublished Master Thesis. Montreal:McGill University, Department of Psychiatry.
35. Myyry, L., & Helkama, K. (2001). University students value priorities and emotional empathy, Education Psychology, 21(1), 28-40. Naragon-Gainey, K., Rutter, L. A. & Brown, T. A. (2014). The interaction of extraversion and anxiety sensitivity on social anxiety: Evidence of specificity relative to depression. Behavior Therapy, 45(3), 418-429.
36. Önder, A., & Gülay, H. (2007). Ebeveyn-kabul red teorisi ve bireyin gelişimi açısından önemi. Dokuz Eylül Üniversitesi Buca Eğitim Fakültesi Dergisi, 21,20-28.
37. Öz, F. (1998). Son sınıf hemşirelik öğrencilerinin empatik eğilimleri, empatik becerileri ile akademik başarıları arasındaki ilişki. C. Ü. Hemşirelik Yüksekokulu Dergisi, 2(2), 32-38.
38. Öztürk, A. (2014). Sorumluluk tutumu ve aileden algılanan sosyal desteğin sosyal kaygıyı yordamadaki rolü ve etkisi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi (H. U. Journal of Education), 29(3), 137-152.
39. Pala, A. (2008). Öğretmen adaylarının empati kurma düzeyleri üzerine bir araştırma. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 23, 13-23.
40. Patterson, M.L., & Ritts, V. (1997). Social and communicative anxiety: A review and meta- analysis. Communication Yearbook, 20, 263-303.
41. Pierce, T. (2009). Social anxiety and technology: Face-to-face communication versus technological communication among teens. Computers in Human Behavior, 25, 1367-1372.
42. Pişkin, M. (1991). Empati, kaygı ve çatışma eğilimi arasındaki ilişki. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 22 (2), 775-784.
43. Rachman, S., Gruter-Andrew, J., & Shafran, R. (2000). Post-event processing in social anxiety. Behaviour Research and Therapy, 38, 611-617. doi:10.1016/S0005-7967(99)00089-3
44. Roberts, W., & Strayer, J. (1996). Empathy, emotional expressiveness, and prosocial behaviour. ChildDevelopment, 67 (2).449-470. Russell, G., & Shaw, S. (2006).What is the impact of social anxiety on student well-being and learning?. Social anxiety teaching fellowship report. University of Plymouth. England.
45. Siyez, D.M. (2015). Üniversite öğrencilerinde onay bağımlılığı ve empatinin sosyal fayda aracılığıyla aşırı internet kullanımına etkisi. Anadolu Psikiyatri Dergisi. 16, 30-36.
46. Schierman, S.,& Gundy, V.K. (2000). The personal and social links between age and self- reported empathy. Social Psychology Quterly, 63 (2), 152-174.
47. Spence, S.H., Donovan, C., &. Toussaint, M.B. (1999). Social skills, social outcomes, and cognitive features of childhood social phobia. Journal of AbnormalPsychology, 108 (2), 211-221.
48. Stephan, W.C., & Finlay, K. (1999). The role of empahy in improving intergroup relations. Journal of Social Issues, 55 (4), 729-747.
49. Sürvegil, O. (2006). Çalışma Hayatında Tükenmişlik Sendromu-Tükenmişlikle Mücadele Teknikleri. Ankara: Nobel Yayınları.
50. Stephan, W.C., & Finlay, K. (1999). The role of empahy in improving intergroup relations. Journal of Social Issues, 55(4), 729-747.
51. Şahin, M., & Akbaba, S. (2010). İlköğretim okullarında zorbacı davranışların azaltılmasına yönelik empati eğitim programının etkisinin araştırılması. Kastamonu Eğitim Dergisi, 18 (1), 331-342.
52. Teachman, B.A., & Allen, J.P. (2007.) Development of social anxiety: Social interaction predictors of implicit and explicit fear of negative evaluation. Journal of AbnormalChild Psychology, 35, 63-78.
53. Tian, Q. (2011). Social anxiety, motivation, self-disclosure, and computer-mediated friendship: A path analysis of the social interaction in the blogsphere. Communication Research, 40, 237-260. doi:10.1177/0093650211420137
54. Tibi-Elhanany, Y., & Shamay-Tsoory, S.G. (2011). Social Cognition in Social Anxiety: First Evidence for Increased Empathic Abilities. Isr JPsychiatry RelatSci., 48 (2), 98-106.
55. Tutarel, K., & Çabukça, F. (2002). Empati ve demografik değişkenlerin evlilik uyumu ile ilişkisi. Aile ve Toplum Dergisi,2 (5), 32-38.
56. Wied, M.D., Branje, S. J.T., & Meeus, W.H.J. (2007). Empathy and conflict resolution in friendship relations among adolescents. Aggressıve Behavior, 33, 48-55.
57. Yiğitbaş, Ç., Deveci, S., Açık, Y., Ozan, A., & Oğuzöncül, A . (2013). The empathic tendency and empathic skills of a group of students receiving health education. SDÜ Sağlık Bilimleri Dergisi, 4 (1), 7-13.
58. Yüksel, A. (2004). Empati eğitim programının ilköğretim öğrencilerinin empatik becerilerine etkisi. Uludağ Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 2, 341-354.