Psikolojik Dışlanma ve Sosyal Dışlanma Arasındaki Farklılık: Benlik Değeri, Yalnızlık ve Genel Aidiyet Duygusu Üzerindeki Etkileri
Öz
Bu çalışmanın amacı psikolojik dışlanmanın ve sosyal dışlanmadan farkını ortaya koyarak benlik değeri, yalnızlık ve genel aidiyet duygusu üzerindeki etkilerini incelemektir. Çalışmanın örneklemini Necmettin Erbakan Üniversitesi’nde eğitim görmekte olan 221 üniversite öğrencisi oluşturmuştur. Verilerin toplanması amacıyla Ergenler için Sosyal Dışlanma Ölçeği, Rosenberg Benlik Saygısı Ölçeği, UCLA Yalnızlık Ölçeği ve Genel Aidiyet Ölçeği kullanılmıştır. Araştırmada yer alan değişkenler arasındaki ilişkileri belirlemek amacıyla korelasyon analizi, psikolojik dışlanma ve sosyal dışlanmanın temel etkilerini belirlemek için de MANOVA ve onu takip eden ANOVA yapılmıştır. Sonuçlar hem psikolojik dışlanmanın hem de sosyal dışlanmanın temel etkilerinin anlamlı olduğunu göstermiştir. Psikolojik dışlanma ile sosyal dışlanmanın ortak etkilerinin ise anlamlı olmadığı sonucuna ulaşılmıştır. Psikolojik dışlanmanın benlik değeri, yalnızlık ve genel aidiyet duygusu üzerindeki temel etkilerinin sosyal dışlanma ile karşılaştırıldığında daha yüksek olduğu görülmektedir. Sonuçlar literatür ışığında tartışılmıştır.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Aydın, O., Şahin, D., Güzel, H. Y., Abayhan, Y., Kaya, A. G. ve Ceylan, S. (2013). Ait olma ihtiyacının ve haberdar olmanın psikolojik dışlanmaya gösterilen tepkiler üzerindeki etkileri. Türk Psikoloji Dergisi, 28(72), 21-31.
- Baumeister, R. F. ve Leary, M. R. (1995). The need to belong: Desire for interpersonal attachments as a fundamental human motivation. Psychological Bulletin, 117, 497-529.
- Baumeister, R. F., Brewer, L. E., Tice, D. M. ve Twenge, J. M. (2007). Thwarting the need to belong: Understanding the interpersonal and inner effects of social exclusion. Social and Personality Psychology Compass, 1, 506-520. doi: https://doi.org/10.1111/j.1751-9004.2007.00020.x
- Çuhadaroğlu, F. (1986). Adölesanlarda benlik saygısı (Yayımlanmamış Uzmanlık Tezi). Hacettepe Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Ankara. Demir, A. (1989). UCLA Yalnızlık Ölçeği’nin geçerlik ve güvenirliği. Psikoloji Dergisi, 7(23), 14-18.
- Duru, E. (2015). Genel Aidiyet Ölçeği’nin psikometrik özellikleri: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 5(44), 37-47.
- Ferris, D. L., Brown, D. J., Berry, J. W. ve Lian, H. (2008). The development and validation of the Workplace Ostracism Scale. Journal of Applied Psychology, 93(6), 1348-1366.
- Ferris, D. L., Lian, H., Brown, D. J. ve Morrison, R. (2015). Ostracism, self-esteem, and job performance: When do we self-verify and when do we self-enhance?. Academy of Management Journal, 58(1), 279-297.
- Gilman, R., Carter-Sowell, A., DeWall, C. N., Adams, R. E. ve Carboni, I. (2013). Validation of the Ostracism Experience Scale for Adolescents. Psychological Assessment, 25(2), 319-330. doi: 10.1037/a0030913
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Mehmet Kavaklı
*
0000-0001-8876-3966
Türkiye
Yayımlanma Tarihi
17 Haziran 2019
Gönderilme Tarihi
6 Ocak 2019
Kabul Tarihi
7 Haziran 2019
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2019 Cilt: 11 Sayı: 20