Esma-i Hüsna’dan el-Vedud İsminin Din Öğretimine Konu Edilmesi ve Ders Uygulama Örneği

Öz

Bu makalede ele alınan Vedud ismi öz olarak Allah ile insan arasındaki karşılıklı sevgiye işaret eder. Makalenin amacı Vedud isminin anlamını, bu anlamın sahip olduğu de- ğeri, Allah ile insan arasında var olan karşılıklı sevgi döngü- sünü ortaya koymaya çalışmaktır. Makalede, din eğitimi derslerinde kavram öğretiminde bir örnek olabileceği düşünülen “Vedud” kavramının kelime anlamı ile kültürel arka planı, ayet ve hadis referansları ile din öğretimine konu edilmesi ele alınmaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Esma-i Hüsna, Vedud, Din Öğretimi, Sevgi.

Kaynakça

1. Akyürek, Süleyman, Din Öğretiminde Kavram Öğretimi, DEM Yayınları, İstanbul 2004.
2. Ateş, Süleyman, Yüce Kur’an’ın Çağdaş Tefsiri, Yeni Ufuklar Neşriyat, İstanbul, 1988.
3. Bilgin Beyza, Mualla Selçuk, Din Öğretimi Özel Öğretim Yön- temleri, Gün Yayıncılık, İkinci Baskı, Ankara, 1995.
4. Çantay, H.Basri, Kur’an-ı Hakim Ve Yüce Meali, Dördüncü baskı, Ahmed Said Matbaası, 1stanbul, 1962.
5. Demir, M. (2012). Çevreye minberden bakmak: Cuma hutbe- lerinde çevre sorununun sunumu. İnsan ve Toplum, 2 (3), 5-32.http://www.insanvetoplum.org/files/Sayilar/ insan&Toplum(Human&Society)_Volume2_Issue3.pdf Alındığı tarih: 01.10.2015.
6. Devellioğlu, Ferit, Osmanlıca-Türkçe Ansiklopedik Lügat, 3. Baskı, Ankara 1978.
7. el- Lugavi, Ahmet b. Faris b. Zekeriyya, Mu‘cemu Mekāyîsi’l- Luga, 2. Baskı, Beyrut 1986.
8. el-İsfahani, Ragıb, Müfredat Elfazıl Kur’an, Tahkik: Safvan Adnan Davudi, Beyrut 1992.

9. el-Mevdudi, Ebu’l Ala, Tefhimu’l Kur’an, İnsan Yayınları, İs- tanbul, 1986.
10. ERTORUN, Erdal, Kur’ân-ı Kerîm’e Göre Müslüman Ve So- rumlulukları, Yüksek Lisans Tezi , A.Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü,Ankara – 2004
11. Fahreddin Razi, Tefsir-i Kebir, Çev. Suat Yıldırım vd., Huzur yayın dağıtım, İstanbul 2013.
12. İbn Manzur, Lisanu’l-Arab, Beyrut, 1994.
13. İbrahim Mustafa, el-Mu’cemu’l-Vasit, İstanbul 1995.
14. İmam Gazali, Esma’ül Hüsna, (İlahi Ahlak) Çev. Y. Arıkan, Elifbe Yayınları, İstanbul 1982.
15. Kızılabdullah, Yıldız, Esma-İ Hüsna’dan Bir İsim: “El- Mü’min” : Din Öğretimine Konu Edilmesi Ve Uygulama Örneği”, Fırat Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi 14:1 (2009), Ss.229–244)
16. Konyalı Mehmet Vehbi, Hülasatu’l Beyan Fi Tefsir-il Kuran, İstanbul, 1979.
17. Kur’an-ı Kerim Lügati, (el-Mu’cemul Mufehres Tercumesi) Çev. Mahmut Çanga, Timaş Yay., İstanbul 1994.
18. Kurtubi, el-Camiu li Ahkami’l Kur’an, Çev. B. Eryarsoy, Buruc Yay. Birinci baskı, İst, 2003.
19. Mutçalı, Serdar, Arapça-Türkçe Lügat, Dağarcık Yayınları, İstanbul 1996.
20. Peker, Hüseyin, Din Psikolojisi, Çamlıca Yay. 9. Baskı, İstan- bul, 2013,
21. Sabuni, Muhammed Ali, Muhtasar İbn Kesir Tefsiri, Beyrut, 1981.
22. Sabuni,Muhammed Ali, Safvetü’t-Tefasir, 4. Baskı, Beyrut, 1981.
23. Sarı, Mevlüt, El- Mevarid, Arapça Türkçe lügat, Bahar yayı- nevi, İstanbul, 1980.
24. Selçuk, Mualla, Gençlik Çağı ve İnanç Olgusu, Gençlik Dö- nemi ve Eğitimi (içinde), İSAV Yay. İst. 2000, ss. 332- 355.
25. Yargıcı, Atilla, Kur’an’ın Önerdiği İdeal İnsan Modelinin Oluşmasında Sevginin Rolü, AÜ Sosyal Bilimler Ensti- tüsü, Yayınlanmamış Doktora Tezi, Ank. 2002.
26. Yaşar Nuri Öztürk, Kur’an’ın Temel Kavramları, Yeni Boyut Yayınları, Üçüncü Baskı,İstanbul, 1994.
27. Yazır, M. Hamdi, Hak Dini Kur’an Dili, Eser Kitabevi, İstan- bul, Tarihsiz.
28. Yıldırım, Suat, Kur’an’da Uluhiyet, Kayıhan Yayınları 2. Baskı, İst. 1997.