Kuramdan Uygulamaya Kamu Yönetiminde Etik ve Ahlâk

Öz

Günümüz modern yönetimlerinin en temel sorunlarından birisi toplumsal yararı artırabilecek yöntem ve teknikleri geliştirmektir. Ancak, toplumsal yararı artırabilecek yöntem ve teknikler bazı koşulların sağlanmasını gerektirmektedir. Bu koşulların başında da, yeterli personele sahip olmak ve onları yönlendirmek gelmektedir. Çünkü kurumlarda temel unsur kurumsal değerleri benimsemiş insan unsurudur. Ayrıca bir kurumun etkili ve verimli olabilmesi için personelin görev davranışlarını kurum normları çerçevesinde düzenlemeleri gerekmektedir. Kurum normlarının en etkilisi ise personelin etik amacı ve ahlaki yükümlülükleridir. Bu çerçevede bu çalışmanın konusunu etik amaçlar ve ahlaki yükümlülükler oluşturmaktadır. Çalışmanın ana hipotezi ise kamu yönetiminde etik ve ahlak teorilerinin uygulanmasının etkililiği artıracağı iddiasıdır. Yöntem olarak bu araştırmada, karmaşık felsefi kavramları açıklamak ve kavramlar arasındaki neden sonuç ilişkilerini ortaya koymak amacıyla dolaylı araştırma yönteminden yararlanılmıştır. Araştırma bulgularına dayalı olarak denilebilir ki, etiğin teleolojik; ahlakın deontolojik teorilerini algılamak, kamu yönetiminde, etkililiğe ve verimliliğe katkı sağlayabilir

Anahtar Kelimeler

• Etik, Ahlak, Teleoloji, Deontoloji, Kamu Yönetimi

Kaynakça

1. Akarsu, Bedia (1984), Felsefe Terimleri Sözlüğü, Savaş Yayınları, Ankara.
2. CNFPT, (2009), Ethique et Service Public, Delegation Premiere Couronne Centre de Resources Documentaires.
3. Cevizci, Ahmet (2005), Felsefe Sözlüğü, Paradigma Yayınları, İstanbul.
4. Ceylan, Yasin (2004), “Din ve Ahlak”, Doğu Batı, Sayı:4, ss. 79-86.
5. Comte-Sponvılle, Andre (2006), Felsefeyi Takdimimdir, Altın Kitaplar Yayınevi, İstanbul.
6. Demirci, Mustafa (2007), “Kamu Yönetimi Etiğinin Normatif Temelleri”, Kamu Yönetimi Yazıları, (Ed.) Bilal Eryılmaz; Musa Eken ve Mustafa Lütfi Şen, Nobel Yayın Dağıtım, Ankara: ss. 200-220.
7. Gök, Sibel (2009), “İş Etiği”, (Ed. Tınaz, P), Çalışma Yaşamından Örnek Olaylar, Beta, İstanbul.
8. İmre, Zahit (1980), Medeni Hukuka Giriş, Fakülteler Matbaası, İstanbul. Özdemir, Murat (2008), “Kamu Yönetiminde Etik”, ZKÜ Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt 4, Sayı 7, 2008, s. 9245/200804007177193. Pdf. (23.05.2010). makaleler/1303

9. Pazarlı, Osman (1980), İslam’da Ahlak, Remzi Kitapevi, İstanbul.
10. Pieper, Annemarie (1999), Etiğe Giriş, (Çev.Veysel Atayman, Gönül Sezer), Ayrıntı Yayınları, İstanbul.
11. Ricoeur, Paul (2010), Başkası Olarak Kendisi, (Çev.), Hakkı Ünler, Doğubatı.
12. Selsam, Howard (1995), Etik Yeni Değerler ve Özgürlük (Çev. Yüksel Demirekler), Yaba Yayınları, Ankara.
13. Steınberg, Sheldon S. and Austern, David T. (1995), Hükümet Ahlak ve Yöneticiler, (Çev.) Turgay Ergun, TODAİE Yayını, Ankara.
14. Takış, Taşkın (2004), “Etik”, Doğu Batı, Sayı: 4, ss. 7-8.
15. Turgut, Tülay (2007), “Kurumlarda Ahlaka Aykırı Davranışlar ve Saldırganlık”, Suna Tevrüz (Ed.) İş Hayatında Etik, Beta, İstanbul.
16. Ural, Şafak (2004), “Epistemolojik Açıdan Değerler ve Ahlak”, Doğu Batı, Sayı: 4, ss. 45- 53.
17. Tunalı, İsmail (2009), Felsefeye Giriş, Altın Kitaplar Yayınevi, İstanbul.
18. Uyanık, Mevlüt (2003), Felsefi Düşünceye Çağrı, Elis Yayınları, Ankara.
19. Yaran, Cafer Sadık (2010), Ahlak ve Etik, Rağbet Yayınları, İstanbul.
20. Yılmaz, İlkay, “Ayn Rand”, http:// yilmaz.mersin.edu.tr. (25.08.2011).