Osmanlı’dan Günümüze Türk Topraklarında Girişimcilik Serüvenine Dair Bir Değerlendirme

Öz

Girişimcilik son dönemde ülkelerin gelişme ve kalkınma hedeflerine ulaşmalarında önemli bir olgu haline gelmiştir. Kimi ülkeler, toplum yapısı ve kültürel birikimi gibi koşullardan dolayı girişimcilik açısından çok uygun bir ortama sahip iken, Türkiye gibi bazı ülkeler ise tarihsel derinliklerinden gelen bir takım özellikleri nedeniyle bir türlü uygun bir girişimcilik ortamını oluşturmayı başaramamışlardır. Bu çalışmada, Osmanlı Devleti’nden bu yana ülke topraklarındaki girişimcilik serüveninin kritik aşamaları, ayrı ayrı ele alınmıştır. Girişimcilik açısından var olan engeller ve sorunlar değerlendirilmiştir. Türk toplumunun mekanizmasının işleyişinden kaynaklanan sorun ve engellerin, öne çıkanlar olduğu sonucuna ulaşılmıştır. kültürel özellikleri yanında devlet

Anahtar Kelimeler

• Girişimcilik, Girişimcilik Ortamı, Türkiye

Kaynakça

1. Akın, H.B. (2003). Türkiye’de Girişimcilik ve Memurluk Üzerine Mustafa Suphi ve Prens Sabahattin’den Mülhem Bir Analiz. Piyasa,6-7, 29-51.
2. Akın, H.B. (2009). “Görünen Elden Görünmeyen Ele” Girişimcinin Dönüşü: İnternet Çağında Kapitalizm ve Girişimcilik Üzerine Bir Değerlendirme. Girişimcilik ve Kalkınma Dergisi, 93-107.
3. Akın, H.B. (2010). Türkiye’de İş yapma Ortamının Girişimcilik ve Ekonomik Özgürlükler Açısından Değerlendirilmesi. Bilig, 55(Güz), 21-49.
4. Alp, S. (2009). Temel Dinamikleri ve Değişen Yapısı ile Girişimciliğin İktisat Teorisi Tarihi İçindeki Yeri. Liberal Düşünce, 56, 1-14.
5. Bernstein, A. (2003). Keşif Çağı (Çev. Şeyma Akın). Piyasa, 8,97-101.
6. Boratav, K. (2006). Türkiye’de Devletçilik, (2. Baskı), Ankara: İmge Yayınevi.
7. Buğra, A. (2008). Devlet ve İşadamları (6. Baskı). İstanbul: İletişim Yayınları.
8. Candan, H. (2011). Türkiye’de İş Dünyası ve Bürokrasi: Girişimcilerin Kamu Bürokrasisi Algısına Yönelik Bir Araştırma. Karamanoğlu Mehmetbey Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü İşletme Anabilim Dalı. Yayımlanmamış Doktora Tez Önerisi.

9. Coase, R.H. (2004). Firmanın Doğası (Çev. Can Madenci). Piyasa, 12, 233-253.
10. Çakmak, O. (2003). Girişimciliğin Tarihsel Gelişimi. Piyasa, 8(Kış), 61-77.
11. Doğru C. (2008). Osmanlı Toplumunda Kapitalist-Girişimci Sınıfın ve İnsan Tipinin Oluşumunu Engelleyen Faktörler. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 11(1), 75-91.
12. Dupont, B. (2003). Müteşebbis Nerede (Çev. A. Zeynep Kopuzlu). Piyasa, 8, 55-59.
13. Göçek, F. M. (1999). Burjuvazinin Yükselişi, İmparatorluğun Çöküşü: Osmanlı Batılılaşması ve Toplumsal Değişme (1. Baskı). Ankara: Ayraç yayınevi.
14. Güney, S. (2008). Girişimcilik:Temel Kavramlar ve Bazı Güncel Konular. (3. Baskı). Ankara: Siyasal Kitabevi.
15. Hauser, H. (2000). Entrepreneurship in Europe. Business Strategy Review, 11(1), 1-9.
16. Kahraman, K. (2006). Anadolu Aslanlarının Doğuşu. (Editör:E.Erken), İktisat, Tarih ve Zihniyet Dünyamız içinde (ss. 221-235). İstanbul: Bilge Matbaacılık.
17. Menger, C. (2004). İnsanlar Neden Ticaret Yapar?(Çev. Şeyma Akın). Piyasa, 12,254-259.
18. Nişancı, Ş. (2002). 15-16. Yüzyıllarda Osmanlı İktisat Zihniyeti. İstanbul: Okumuş Adam Yayıncılık ve Eğitim Hizmetleri.
19. Öniş, Z. (2009). Girişimciler, Vatandaşlık ve Avrupa Birliği: Türkiye’de Devlet ile İş Dünyası Arasındaki İlişkilerinin Değişen Doğası. (Editör:E. F. Keyman ve A. İçduygu), Küreselleşme, Avrupalılaşma ve Türkiye’de Vatandaşlık içinde (ss.197- 228). İstanbul: Sena Ofset.
20. Özdemir, Ş. (2006). MÜSİAD: Anadolu Sermayesinin Dönüşümü ve Türk Modernleşmesinin Derinleşmesi. Ankara: Vadi Yayınları.
21. Öztürk, İ. (2008). Girişimcilik Raporu. (Rapor No:1).İGİAD 2008 Girişimcilik Raporu
22. Polat, S. (2007). 1980-2000 Yılları Arasındaki İhracat Artışının Devlet-İşadamı İlişkisi Çerçevesinde İncelenmesi. İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü İktisat Anabilim Dalı. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi.
23. Sayar, A.G. (1998). Sabri F. Ülgener: Bir İktisatçının Entelektüel Portresi. İstanbul: Eren Yayıncılık.
24. Top, S. (2006). Girişimcilik, Keşif Süreci. İstanbul: Beta Yayıncılık.
25. TÜSİAD (Türk Sanayicileri ve İşadamları Derneği). (2002). Türkiye’de Girişimcilik (Yayın No: Tüsiad-T/2002-12/340). İstanbul: Lebib Yalkın Yayımları ve Basım İşleri A.Ş.
26. Uygun, R. (2006). Türkiye’de Girişimcilik Kültürünü Yönlendiren Öncü Girişimciler ve İbrahim Bodur Modeli. Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü İşletme Anabilim Dalı. Yayımlanmamış Doktora Tezi.
27. WCI (World Competitiveness Index). (2011). Global Competitiveness Report. World Economic Forum. http://www3.weforum.org/docs/WEF_GCR_CompetitivenessIndexRanking_2011- 12.pdf E.T: 10.11. 2011
28. YOİKK (Yatırım Ortamını İyileştirme Koordinasyon Kurulu). (2010). Türkiye Yatırım Ortamı Değerlendirmesi:Krizden Özel Sektör Öncülüğünde Büyümeye (Rapor No: 54123-TR). Ankara: YOİKK