-

Öz

enforcement authority and its task is limited with that special subject. As well as entire world, there is also an agenda about privatization of security services in Turkey. It is seen that there has been a remarkable development in private security sector in recent years, in Turkey. It is important to structure, manage and check these growing and developing sector

Anahtar Kelimeler

• -

TÜRKİYE’DE ÖZEL GÜVENLİK SİSTEMİ VE YÖNETİMİ

Öz

Özel güvenlik, genel kolluğa tamamlayıcı ve sadece kendi görev alanındaki yetkileriyle sınırlı bir özel kolluk birimidir. Dünyada olduğu gibi Türkiye’de de güvenlik hizmetlerinin özelleşmesi gündemdedir. Türkiye’de özel güvenlik sektöründe özellikle son yıllarda önemli bir gelişme görülmektedir. Bu büyüyen ve gelişen sektörün yapılanması, yönetilmesi ve denetlenmesi önem arz etmektedir. Bu çalışmada özel güvenlik sektörünün gelişimi, yapılanması, eğitimi, denetimi ve politikaları üzerinde durulmuş ve önerilerde bulunulmuştur.

Anahtar Kelimeler

• Güvenlik, Özel Güvenlik, Özel Güvenlik Yönetimi

Kaynakça

1. ATILGAN, M., 2009. “Özel Güvenlik”, Ali Bayramoğlu ve Ahmet İnsel (Ed.), Almanak Türkiye 2006-2008 Güvenlik Sektörü ve Demokratik Gözetim, İstanbul: TESEV Yayınları, ss.260-267.
2. BİLGİÇ, V. K., 2005. Yönetim ve Güvenlik-Güncel Sorunlar ve Çözüm Önerileri, Ankara: Seçkin Yayıncılık.
3. ÇEVİK, H. H., 2007. Türkiye’de Kamu Yönetimi Sorunları, Ankara: Seçkin Yayıncılık.
4. DERDİMAN, C. R., 2005. “Özel Güvenlik Anlayışı ve 5188 sayılı Kanun Uygulamasından Doğan Sorunlara İlişkin Değerlendirmeler”, II. Ulusal Özel Güvenlik Sempozyumu: Türkiye’de ve Dünya’da Özel Güvenlik Hizmetlerinin Dünü, Bugünü ve Yarını, Kocaeli: Kocaeli Üniversitesi Yayınları.
5. EKMEKÇİ, Ö., 2005. “5188 Sayılı Özel Güvenlik Hizmetlerine Dair Kanunun Uygulaması”, Mercek Dergisi, S.38 (Nisan), ss.27-46.
6. ENGİN, T., 2008. “Sportif Organizasyonlarda Özel Güvenlik”, Türk İdare Dergisi, S. 460 (Eylül), ss.169-179.
7. ERYILMAZ, M. B., 2006. “Özel Güvenlik”, Ümit Cizre (Ed.), Almanak Türkiye 2005 Güvenlik Sektörü ve Demokratik Gözetim, İstanbul: TESEV Yayınları, ss.124-133.
8. FİLİZ, O., 2006. Türkiye’de Özel Güvenlik Yönetimi, Yayınlanmamış Doktora Tezi, Malatya: İnönü Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.

9. GÖKSU, T., Çevik, H. H., FİLİZ, O. ve GÜL, S. K., 2009. Güvenlik Yönetimi, Ankara: Seçkin Yayıncılık.
10. 2013).ozelguvenlik.pol.tr,
11. SÖZEN, S., 2002. “Türk Kamu Bürokrasisi ve Polis Teşkilatı”, Hasan Hüseyin Çevik ve Turkut Göksu (Ed.), Türkiye’de Devlet, Toplum ve Polis, Ankara: Seçkin, ss.53-68.
12. ŞAFAK, A., 2000a. “Özel Koruma Görevlilerinin Yetki-Görev ve Eğitim Sorunu Türkiye Gerçeği”, 21. Yüzyılda Polisin Eğitimi Sempozyumu, Ankara: Polis Akademisi Başkanlığı ve Eğitim Daire Başkanlığı.
13. ŞAFAK, A., 2000b. “Türkiye’de Özel Güvenlik Şirketi Kurma Girişimleri ve Yasal Durumu”, Polis Bilimleri Dergisi, C.2 (7-8), ss.1-12.
14. URYAN, Y. ve KAPTI, A., 2011. “Güvenlik Hizmetlerinde Devlet-Özel Sektör İşbirliği: Metodoloji ve Kriterleri”, Polis Bilimleri Dergisi, C.13 (1), ss.155-178.