Security Element, Risk Assessment and Crisis Management in Sports Organizations

Öz

Sports have an important place in the lives of many individuals in society. The first condition for a successful organization is good planning. During the planning, a separate evaluation should be made for each organization and security planning and crisis management applications should be prepared according to the results obtained. Risk assessment is a process used to identify potential hazards and analyze what might happen if a hazard occurs. There are many risk factors that may arise during the organizing phases of major sports events. It is necessary to take all of these risks into consideration and be prepared for the dangers that may arise. Based on this information, the aim of our study is to provide information about the security element, risk assessment and crisis management within sports organizations and to offer suggestions on measures that can be taken. Our study is important due to the lack of studies in this field, the security problems in sports that have emerged in parallel with the increase in interest in sports, and the solution suggestions it offers. The research was designed as a literature review based on qualitative research methods. As a result; In order to implement safety laws in sports, to prevent incidents of violence in sports, and to determine interventions in moments of crisis that may occur, previously encountered problems should be analyzed well and new measures should be taken. Depending on the development of technology, it is recommended to closely follow technological and scientific developments in security measures in sports organizations and manage crises that may occur and to make plans in the light of this information.

Anahtar Kelimeler

• Security
• crisis management
• organization
• risk
• sports.

Spor Organizasyonlarında Güvenlik Unsuru, Risk Değerlendirme ve Kriz Yönetimi

Öz

Spor toplumun içerisinde yer alan bireylerin birçoğunun hayatında önemli bir yer tutmaktadır. Başarılı bir organizasyonun ilk şartı iyi bir planlamadır. Yapılacak olan planlamalar esnasında her organizasyon için ayrı bir değerlendirme yapılmalı ve elde edilen sonuçlara göre güvenlik planlaması ve kriz yönetimi uygulaması hazırlanmalıdır. Risk değerlendirmesi, potansiyel tehlikeleri tanımlamak ve bir tehlike meydana geldiğinde ne olabileceğini analiz etmek için kullanılan bir süreçtir. Büyük spor organizasyonlarının düzenlenme safhalarında ortaya çıkabilecek çok sayıda risk faktörü vardır. Bu risklerin tamamının göz önüne alınması ve ortaya çıkacak tehlikelere karşı hazırlıklı olunması gerekmektedir. Bu bilgilerden hareketle çalışmamızın amacı spor organizasyonları içerisinde yer alan güvenlik unsuru, risk değerlendirmesi ve kriz yönetimi hakkında bilgiler sunarak alınabilecek tedbirler konusunda öneriler sunmaktır. Çalışmamız, bu alanda yeterince çalışma olmaması, spora olan ilginin artmasına paralel olarak ortaya çıkan sporda güvenlik sorunları ve sunmuş olduğu çözüm önerileriyle önem taşımaktadır. Araştırma, nitel araştırma yöntemlerine dayalı olarak literatür taraması şeklinde tasarlanmıştır. Sonuç olarak; sporda güvenlik yasalarının uygulanması, sporda şiddet olaylarının önüne geçilmesi, oluşabilecek kriz anlarında müdahalelerin belirlenmesi için önceden ortaya çıkan sorunlar iyi analiz edilmeli yeni tedbirler alınmalıdır. Teknolojinin gelişimine bağlı olarak spor organizasyonlarındaki güvenlik önlemlerinde ve oluşabilecek krizlerin yönetilmesinde teknoloji ve bilimsel gelişmelerin yakından takip edilmesi ve planlamaların bu bilgiler ışığında yapılması önerilmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Güvenlik
• kriz yönetimi
• organizasyon
• risk
• spor.

Kaynakça

1. Akdağ, M. (2005). Halkla ilişkiler ve kriz yönetimi. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (14), 1-20.
2. Akpınar, T. ve Çakmakkaya, BY (2014). İşverenlerin iş sağlığı ve güvenliği açısından risk değerlendirme yükümlülüğü. İş ve Toplum, 1(40), 273-304.
3. Atılgan, D. ve Kaplan, T. (2018). Sporda yönetim. Uluslararası Medeniyet Araştırmaları Dergisi, 3(1), 72-79.
4. Beck, U. (1992). Risk toplumu: Yeni bir moderniteye doğru. Londra; Newbury Park, Kaliforniya: Sage Yayınları.
5. Bilir, N. ve Yıldız, AN (2013). İş Sağlığı ve Güvenliği, Genişletilmiş 2. Baskı, Hacettepe Üniversitesi Yayınları.
6. Can, MC (2017). Spor Kriz Yönetimi ve Bir Vaka Analizi: Trabzon'da Rehin Tutulan Hakemler. Uluslararası Sosyal ve Beşeri Bilimler Araştırma Dergisi (JSHSR), 4(15), 1952-1959.
7. Cankalp, M. (2002). Sporda Yönetim ve Organizasyon, Nobel Yayın Dağıtım.
8. Çavuşoğlu, SB (2011). Marka Yönetimi ve Pazarlama Stratejileri. Nobel Akademik Yayıncılık.

9. Ceylan, H. ve Başhelvacı, VS (2011). Risk değerlendirme tablosu yöntemi ile risk analizi: Bir uygulama. Uluslararası Mühendislik Araştırma ve Geliştirme Dergisi, 3(2), 25-33.
10. Daft, Richard L. (1991). Yönetim, Sec. Edit., Dryden, Press, ABD.
11. Devecioğlu, S. (2003). Spor Örgütlerinde Kriz Yönetimi. Beden Eğitimi ve Sporda Sosyal Alanlar Kongresi, Ankara.
12. Dinçer, N. (2019). Sporda Yeni Akademik Yaklaşımlar. İlkım, M., Karataş, Ö. (Ed). Ankara: Akademisyen Kitabevi A.Ş. ISBN 978-605-258-294-7.
13. Đukić, S. (2017). Ulusal güvenlik stratejisinde temeller ve güvenlik sistemi. Vojno delo, 69 (7), 100-121.
14. Ericson, RV ve Haggerty, KD (1997). Risk Toplumunun Denetimi. Toronto ve Buffalo, Ontario: Toronto Üniversitesi Yayınları.
15. Ertekin, AB (2020). Spor Yöneticisi Adaylarının Gelecekteki İstihdam Edilebilirlik Algılarının Farklı Değişkenlere Göre İncelenmesi, Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 14 (77), 1475-1480. Greene, Mark, (1997). Risk ve Sigorta, İngiltere.
16. Güçlü, M., Arıkan, Y., Şanlı, S., & Mil, H. İ. (2014). Sportif Organizasyonlarda Güvenlik Stratejileri. Harmancı FM, Gözübenli M., Zengin C. Ankara: GÜSAM-Nobel Yayınevi, 35-38.
17. Hall, SA, Cooper, WE, Marcia, L. & McGee, JA (2012) Spor ve Özel Etkinlikler için Güvenlik Yönetimi: Güvenli Tesisler Oluşturmaya Yönelik Kurumlar Arası Bir Yaklaşım. Champaign, Illinois; Windsor, Ontario; Stanningley, Birleşik Krallık; Lower Mitcham, Güney Avustralya; Torrens Park, Güney Avustralya: İnsan Kinetiği.
18. Hertz, David B. - Howard, Thomas. (1983). Risk Analizi, Singapur.
19. İmamoğlu, AF (1992). , 2000'li Yıllara Doğru Türk Sporuna İlişkin Bazı Gözlemler, G.Ü.Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, Cilt 8, s.1.
20. Kıraç, E. (2014). Futbolda ûiddet ve Çıkış Yolları Üzerine Bir Deneme, http://www.sporhukuku.org/makaleler/103-futbolda-iddet-ve-ck-yollaruezerine-bir-deneme-averkan-krac.html, Erişim Tarihi: 20.06.2014. Laitinen, H., Vuorinen M. ve Simola A. (2012). Üretim Endüstrisinde İş Sağlığı ve Güvenliği.
21. Milliyet A, (2013). https://www.milliyet.com.tr/skorer/derbide-gozaltina-alinan-69-kisi-serbest-birakildi-hepsine-1-yil-men-cezasi-1767219
22. Mythen, G. ve Walklate, S. (2005). Kriminoloji ve Terörizm. Brit. J.Criminol, 46, 379-398. https://doi:10.1093/bjc/azi074.
23. Nešić, M. (2005). Spor ve eğlence. DNS [Društvo za nauku ve stvaralaštvo] Logolar.
24. Newhman, WH (1979). Karar Verme Sürecinin Temel Aşamaları. TODAİE Yayınları, (186).
25. Okumuş, F. (2010). İşletmelerde kriz yönetimi ve krizlerin işletmeler üzerindeki olası etkileri. Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 17 (1-2), 203-212.
26. Oxford İngilizce Sözlüğü, (1961)V. Iı ., Oxford, İngiltere.
27. Öztürk, S. B. (2003). Spor, Taraftar Saldırganlığı ve Güvenlik Önlemleri. [Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi], Niğde Üniversitesi.
28. Sıkıch, GW (2002). Tüm Tehlikeler. Kriz Yönetimi Planlaması. Mantıksal Yönetim Sistemleri, Mcgraw Hill, ABD .
29. Slovic, P. (1999). Güven, Duygu, Seks, Politika ve Bilim: Risk Değerlendirme Savaş Alanının İncelenmesi. Risk Analizi, 19(4), 689–701. https://doi.org/10.1111/j.1539-6924.1999.tb00439.x.
30. Taştan, H. Ş. (2014). Sporda güvenlik; Stadyumlarda özel ve kamu güvenlik birimleri tarafından alınan saha içi ve dışı güvenlik önlemlerinin seyirci yaklaşımı açısından analiz edilmesi (Doctoral dissertation, [Yüksek Lisans tezi], İstanbul Üniversitesi.
31. TBMM (Türkiye Büyük Millet Meclisi) (2011). Spor Kulüplerinin Sorunları ile Sporda Şiddet Sorununun Araştırılarak Alınması Gereken Önlemlerin Belirlenmesi Amacıyla Kurulan Meclis Araştırması Komisyonu Raporu, Ankara.
32. Tomić, M. (2006). Spor organizasyonları: yapılar, kültürler, yönetim ve yönetim. Kullanın ve geri yükleyin.
33. Toros, T. (2003). Spor Taraftarı ve Spor Seyircisi Arasındaki Farklar Nelerdir. Futbolda Şiddet ve Önlenmesi Sempozyumu. Ankara: Ankara Emniyet Müdürlüğü Yayınları, 311-318.
34. Uluslararası Standardizasyon Örgütü. (2009). Risk yönetimi - İlkeler ve yönergeler. ISO 31000, 1, 1-34.
35. Ural, EG (2006). “Stratejik Halkla İlişkiler Uygulamaları” Birsen Yayınevi.
36. Vaughan, Emet-Vaughan, Terese. (1995). Sigortanın Esasları: Bir Risk Yönetimi Perspektifi, New York.
37. Veselinović, J., Perović, A., Dukić, S., Mrdak, G. ve Nikolić, M. (2020). Sporda Güvenlik Yönetimi. Facta Universitatis, Seri: Beden Eğitimi ve Spor, 457-464.
38. Vojinovic, J., Maksimovic, N., Kokovic, D., Raic, A., Matic, R. ve Doder, D. (2015). Spor organizasyonlarının geleceğini tahmin etmek. Motriz: Revista de Educação Física, 21, 107-115.
39. Webstre Sözlüğü (1982). G&C Merriam Şirketi, Massachusetts, ABD .
40. Yetim, AA (2000). Sporun Toplumsal Görünümü, Gazi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, V, 1:63:72.
41. Zivotić, D., Ilić, R., Veselinović, J. ve Bačevac, S. (2019). Çağdaş bir spor organizasyonunda liderlik. Facta Universitatis, Seri: Beden Eğitimi ve Spor, 247-258.