Sınıf Öğretmenlerinin E-Öğrenme Stillerinin İncelenmesi

Öz

Bu çalışma, sınıf öğretmenlerinin sahip oldukları e-öğrenme stillerini; cinsiyet, mesleki kıdem, öğrenim durumu, herhangi bir e-öğrenme kursu, semineri vb. katılım durumu, e-öğrenme deneyimi, e-öğrenme ile ilgili bilgisayar yazılımı kullanma durumu değişkenlerine göre incelemeyi amaçlamaktadır. Araştırma, 2016-2017 eğitim-öğretim yılında, Bilecik ilinde çeşitli ilkokullarda görev yapan 213 sınıf öğretmeni ile tarama modelinde gerçekleştirilen bir çalışmadır. Araştırmada, çalışma grubunda yer alan sınıf öğretmenlerinin e-öğrenme stillerini belirlemeyebilmek için, Gülbahar ve Alper (2014) tarafından geliştirilen “e-Öğrenme Stilleri Ölçeği” kullanılmıştır. Uygulama sürecinden elde edilen verilerin analizinde Kay-Kare testi kullanılmıştır. Araştırma bulgularına göre sınıf öğretmenlerinin e-öğrenme stilleri; cinsiyet,  mesleki kıdem, öğrenim durumu, herhangi bir e-öğrenme kursu, semineri vb. faaliyetlere katılım durumu, e-öğrenme ile ilgili bilgisayar yazılımı kullanma durumu değişkenlerine göre anlamlı bir fark oluştururken; e-öğrenme deneyimi değişkenine göre anlamlı bir farklılığa neden olmamıştır. Günümüzde birçok alanda yaygınlaşan ve öğretmenlerin de birçok konuda katıldığı e-öğrenme etkinliklerinin verimli geçmesi ve amaca hizmet etmesi bakımından e-öğrenme çalışmalarına katılacak bireylerin sahip olduğu e-öğrenme stillerinin belirlenmesi oldukça önemlidir. E-öğrenme ortamlarının ve çalışmalarının, katılımcıların niteliklerine göre düzenlenmesi, arzu edilen kazanımların elde edilmesine hizmet edeceği düşünülmektedir. Bu çalışma ile e-öğrenme konusunda alanyazında yer alan mevcut boşluğa ve gelecek araştırmalara katkı sağlayacağı, aynı zamanda da e-öğrenme faaliyetlerine rehberlik edeceği düşünülmektedir. 

Anahtar Kelimeler

• E-öğrenme,e-öğrenme stilleri

Kaynakça

1. Ataseven, N. ve Oğuz, A. (2015). Türkiye’de öğrenme stilleri konusunda yapılan tezlerin incelenmesi. Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi, 4(3), 192-205.
2. Bahar, H. H. ve Sülün, A. (2011). Fen bilgisi öğretmen adaylarının öğrenme stilleri, cinsiyet öğrenme stili ilişkisi ve öğrenme stiline göre akademik başarı. Kastamonu Eğitim Dergisi, 19(2), 379-386.
3. Beacham, N., Elliott, A., Alty, L., & Al-Sharrah, A. (2002). Media combinations and learning styles: A dual coding approach. Word Conference on Educational Multimedia, Hypermedia & Telecomunicaciones, June 2002, Denver, Colorado.
4. Büyüköztürk, S., Kılıç Cakmak, E., Akgün, O. E., Karadeniz, S., ve Demirel, F. (2014). Bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.
5. Can, Ş. (2011). Sınıf öğretmeni adaylarının öğrenme stilleri ile bazı değişkenler arasındaki ilişkinin incelenmesi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 41, 70-821.
6. Coffield, F., Moseley, D., Hall, E., & Ecclestone, K. (2004). Learning styles and pedagogy in post-16 learning: A systematic and critical review. London: Learning and Skills Research Centre. http://www.leerbeleving.nl/wp-content/uploads/2011/09/learning-styles.pdf [Erişim tarihi: 09.07.1984].
7. Çaycı, B. ve Ünal, E. (2007). Sınıf öğretmeni adaylarının sahip oldukları öğrenme stillerinin çeşitli değişkenlere göre incelenmesi. Bilim, Eğitim ve Düşünce Dergisi, 7(3),1-16.
8. Çubukçu, Z. (2005). Öğretmen adaylarının düşünme stillerinin öğrenme biçimlerini tercih etmelerindeki etkisi. Çağdaş Eğitim Dergisi, 30(234), 22-32.

9. Çubukçu, Z. (2004, Temmuz). Öğretmen adaylarının düşünme stillerinin öğrenme biçimlerini tercih etmelerindeki etkisi. XIII Ulusal Eğitim Bilimleri Kurultayı’nda sunulan bildiri, İnönü Üniversitesi, Malatya.
10. Dikmen, T. G. ve Saracaloğlu, A. S. (2011). Öğretmen adaylarının öğrenme stillerinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. Adnan Menderes Üniversitesi Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi, 2(1), 52-74.
11. Dinçol, S., Temel, S., Oskay, Ö. Ö., Erdoğan, Ü. I., & Yılmaz, A. (2011). The effect of matching learning styles with teaching styles on success. Procedia Social and Behavioral Sciences 15(2011), 854-858.
12. Dunn, R., & Dunn, K. (1993). Teaching secondary science students through their individual learning styles: Practical approaches for grades 7-12. New York: Allyn and Bacon.
13. Eddy, E. (2012). On the involvement of cognitive processes in the acquisition of English grammar by Slovak learners. Prešove: Prešovská Univerzita Publication.
14. Ekici, G. (2013). Gregorc ve Kolb Öğrenme Stili Modellerine göre öğretmen adaylarının öğrenme stillerinin cinsiyet ve genel akademik başarı açısından incelenmesi. Eğitim ve Bilim, 38(167), 211-225.
15. Ekiz, D. (2003). Eğitimde araştırma yöntem ve metotlarına giriş. Ankara: Anı Yayıncılık.
16. Felder, R., & Brent, R. (2005). Understanding student differences. Journal of Engineering Education, 94(1), 57-72. Doi: http://dx.doi.org/10.1002 /j.2168-9830.2005.tb00829.x Grasha, A. F. (1996). Teaching with style: a practical guide to enhancing learning by understanding teaching and learning styles. San Bernardino, CA: Alliance Publishers.
17. Gregorc, A. F. (1985). Gregorc style delineator developmental technical and administrative manual. Columbia, CT: Gregorc Associates.
18. Gülbahar, Y., ve Alper, A. (2014). Elektronik ortamlar için e-öğrenme stilleri ölçeğinin geliştirilmesi. Eğitim ve Bilim, 39(171), 421-435.
19. Heacox, D. (2002). Differentiating instruction in the regular classroom: How to reach and teach all learners, grades 3-12. Minneapolis, MN: Free Spirit Publishing Inc.
20. Hsieh, S.-W., Jang, Y.-R., Hwang, G.-J., and Chen, N.-S. (2011). Effects of teaching & learning styles on students’ reflection levels for ubiquitous learning. Computers & Education, 57(1), 1194-1201. Doi: http://dx.doi.org/10.1016/j.compedu.2011.01.004
21. Karasar, N. (2005). Bilimsel araştırma yöntemi. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
22. Keefe, J. W. (1982). Learning style: an overview in NASSP's student learning styles: diagnosing and presscribing programs. Reston, VA: National Association of Secondary School Principals.
23. Keefe, J. W., & Ferrell, B. G. (1990). Developing a defensible style paradigm. Educational Leadership, 48(2), 57-61.
24. Kolb, D. A. (1984). Experiental learning: experience as the source of learning and development. Englewood Cliffs, NJ: Prentice Hall, Inc.
25. Kurt, H. ve Ekici, G. (2013). Bireysel farklılıklar ve öğretime yansımaları. G. Ekici ve M. Güven (Ed.), Yeni öğrenme-öğretme yaklaşımları ve uygulama örnekleri içinde (ss. 39-82). Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.
26. Kuzgun, Y. ve Deryakulu, D. (2006). Bireysel farklılıklar ve eğitime yansımaları. Y. Kuzgun ve D. Deryakulu (Ed.), Eğitimde bireysel farklılıklar içinde (2. baskı, ss. 1-11). Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
27. McCarthy, B. (1987). The 4mat system: teaching to learning styles with right/left mode techniques. Barrington: Excel, Inc.
28. Özgür, H. (2013). Uzaktan eğitim öğrencilerinin öğrenme stilleri: Trakya Üniversitesi örneği. Trakya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 3(2), 85-91.
29. Postlethwaite, K. (1993). Differentiated science teaching: Responding to individual differences and to special educational needs. Buckingam, USA: Open University Press. Smith, P. L., & Ragan, T. J. (1999). Instructional design (2nd ed.). New York: John Wiley and Sons.
30. Smolarek, B., & Hora, M. T. (2016). Review of learning styles theory: Implications for adult educators. https://continuingstudies.wisc.edu/docs/learning-styles-research-brief.pdf [Erişim tarihi: 09.07.2017].
31. Şentürk, C. (2016). Öğretmenlerin e-öğrenmeye yönelik tutumlarının farklı değişkenler açısından incelenmesi. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 9(43), 1501-1511.
32. Yeşilyurt, E. (2014). Öğretmen adaylarının öğrenme stillerinin belirlenmesi ve öğrenme stilleri arasındaki ilişkinin değerlendirilmesi. Eğitimde Kuram ve Uygulama, 10(4), 999-1021.