Transüretral Rezeksiyon- Prostat (TUR-P) Ameliyatlarında ERAS Protokolü İle Ameliyat Öncesi ve Sonrası Yapılması Gereken Beslenme, Ağrı ve Erken Mobilizasyon Uygulamalarının Karşılaştırılması

Amaç: Yapılan bu çalışmada TUR-P ameliyatları sonrası Avrupa'nın 5 ülkesinin bir araya gelerek oluşturdukları ameliyat sonrası hızlı iyileşme (ASHİ)  protokolünü Gaziantep’teki hastanelerde bulunan sağlık personelinin duyup duymadığını;  ağrı,  erken mobilizasyon ve beslenme konularının bakım ve tedavilerinde bu protokolün gerekliliklerini uygulayıp uygulamadığını tespit etmek istedik.

Gereç ve Yöntem: Gaziantep'te bulunan beş hastanesinin üroloji klinik hemşireleri, üroloji uzmanları ve anestezi uzmanlarına yönelik demografik özellikler bulunduran soru formlarıyla, üroloji servisinde TUR-P ameliyatı olan hastaların ASHİ protokolü ile ameliyat öncesi ve sonrası yapılması gereken beslenme, ağrı ve erken mobilizasyon uygulamalarının karşılaştırılması hakkındaki bilgiler belirlendi. Cerrahlara, hemşirelere ve anestezi uzmanlarına bu konuları içeren anket soruları uygulandı ve çalışmanın örneklemini 95 kişi oluşturdu. Araştırmacılar tarafından hazırlanan ankette 25 soru bulunmaktaydı. Araştırma öncesi etik kuruldan, tüm hastane ve katılımcılardan gerekli yasal izin alındı. Bu veriler 1 Nisan 2018 -10 Haziran 2018 tarihleri arasında yüz yüze görüşülerek toplandı. Cerrahların, hemşirelerin ve anestezi uzmanlarının ASHİ protokolüne göre bakım ve tedavilerindeki tutumları analiz edildi; değerlendirmede sayı yüzde kullanıldı.

Bulgular:  Sağlık personelinin yaş ortalaması 34.73+ 9.11 idi, sağlık personelinin % 26,3’ü cerrah, % 17,9’u anestezi uzmanı ve % 55,8’i hemşireydi. Hastalara ameliyatları öncesi, oral olarak karbonhidrattan zengin sıvı verme durumu % 29,5 idi. “Ameliyat öncesi açlık süresi ASHİ Protokolüne uygundur” diyenlerin oranı % 4,2 idi. Ameliyat sonrası sıvı ve katı gıda alımı da ASHİ Protokolüne uygun değildi. Hastaların bulantı ve kusmasını önlemek amacıyla profilaksi uygulanma durumu % 65,3’dü. “TUR-P ameliyatı sonrası antiembolik çorap uyguluyoruz” diyenlerin oranı % 62.1 idi. Hastaları mobilize etme durumunda da ASHİ protokolüne uygun hareket edilmiyordu. “Ameliyat sonrası ağrı için analjezik yapılmalı” diyenlerin oranı % 62,1 iken antienflamatuar ilaç seçimi oranı ise % 44,2 idi. ASHİ protokolünü duyanların oranı % 7,4’dü. ASHİ Protokolünü uygulayanların oranı ise %37,9’du.

Sonuç: Yapılan bu çalışma sonucu ASHİ Protokolüne uygun bir bakım ve tedavi prosedürünün TUR-P ameliyatlarından sonra uygulanmadığı söylenebilir. Kanıta dayalı ASHİ protokolüne göre hemşirelik bakım paketlerinin ve tedavi prosedürlerinin üroloji kliniklerinde uygulanmaya başlatılması için hizmet içi eğitimlerin planlanması, tüm personelin ASHİ protokolüne benzeyen prosedürler oluşturması ve araştırmalar yapması için komitelerin kurulması sağlanmalıdır.

Objective: The objective of this study is to find out whether hospitals in Gaziantep, Turkey meet the requirements of the ERAS protocol regarding the implementation of postoperative nutrition, pain and early mobilisation practices in TUR-P surgeries.                                                                                                                                                                                                         

Materials and Methods: This study was carried out in the urology clinics of five hospitals. The attitudes of the surgeons, nurses and anaesthetists (n=95) were analysed in accordance with the ERAS protocol. The surgeons, nurses and anaesthetists were asked survey questions about pain, early mobilisation and nutrition. The sample group consisted of ninety-five persons. The questionnaires were conducted by using a face-to-face method. The results of the questionnaires were given in percentages.

Results: The average age of the health personnel is 34.73+9.11. Them of 26.3% was surgeon, while 17.9%  of them was anesthetist and 55.8% of them was nurse. The preoperative fluid intake richer than carbohydrate was 29.5%. The rate of those stating that the duration of patency was in accordance with the ERAS protocol is %4.2. The process of postoperative fluid and intake was not in line with the requirements of the ERAS protocol.  The rate of those suggesting that prophylaxis must be implemented for nausea was 65.3%. The rate of those stating that they used anti-embolic stockings after each TUR-P surgery was 62.1%. The rate of the mobilisation of the patients after TUR-P surgery did not either meets the requirements. The rate of those stating that analgesic must be used for postoperative pain was 62.1%, while anti-inflammatory drugs were preferred after operations and its rate was 44.2%. The rate of those who heard about the ERAS protocol was 37.9%.

Conclusion: Considering the findings of this study, it can be pointed out that the treatment and care procedures were not conducted in accordance with the requirements of the ERAS protocol. In order to start treatment procedures and nursing care plans in accordance with the ERAS protocol, it can be suggested that health personnel should have in-service trainings and that similar procedures to those of the ERAS protocol can be organised and put into action by means of different committees.