Tıp Fakültesi Öğrencilerinde ve Aile Hekimlerinde Anemi Bilgi ve Farkındalığının Değerlendirilmesi

Amaç: Anemi, dünyanın ve ülkemizin önemli bir sağlık sorunudur. Aile hekimliği anemi tanısının konması, anemi tedavisinin verilmesi ve anemiye neden olan patolojilerin taranması açısından sağlık sisteminde önemli bir konuma sahiptir. Bu çalışmada aile hekimlerinin ve tıp fakültesi öğrencilerinin aneminin önemine ilişkin farkındalıklarının değerlendirilmesi ve anemi tanısı koymadaki yeterlilik açısından bilgi ve birikimlerinin ölçülmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntemler: Çalışmamız kesitsel ve tanımlayıcı tiptedir. Çalışmamızda öğrenciler için evren Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Tıp Fakültesi 4-5-6. sınıf öğrencileri olan 314 kişiden oluşmaktadır. Aile hekimleri için evren Kahramanmaraş il merkezinde aktif çalışan aile hekimi sayısı olan 206 kişiden oluşmaktadır. Basit rastgele örneklem yöntemiyle %5 hata payı ve %95 güven aralığı ile öğrenciler için örneklem 174, aile hekimleri için 135 olarak hesaplanmış olup, toplam örneklem sayısı 309’dur. Bulgular: Araştırmaya 80 pratisyen aile hekimi, 24 uzman aile hekimi, 31 asistan aile hekimi, 27 tıp 4. sınıf öğrencisi, 76 tıp 5. sınıf öğrencisi ve 71 tıp 6. sınıf öğrencisi alındı. Katılımcıların ortalama yaşı 26.8±4.7’idi. Anemi konusunda en iyi bilgiye sahip olanlar aile hekimliği asistanları ve uzmanları iken(p<0.001) pratisyen hekimlerin çoğunluğu bu konuda hizmet içi eğitim verilmesi gerektiğini düşündü (p=0.014). Öğrencilerin büyük çoğunluğu anemi tanı ve tedavisinde kendilerini yetersiz hissetmekte ve bilgilerini sürekli yenileyememektedir (p<0.001). Sonuç: Araştırmada başarı oranı %72.8 olup, öğrencilerin anemi hakkında yeterli bilgisi yoktur. Öğrencilerdeki bilgi eksikliğini gidermek için anemi konusunda verilen ders sayısının arttırılması, mezuniyetten önce anemi bilgilerini arttırmak ve tazelemek için halk sağlığı ve aile hekimliği rotasyonlarında eğitim programları düzenlenmesi gerekmektedir. Mezuniyet sonrası için de belli aralıklarla hizmet içi eğitim programları düzenlenmelidir.

Objective: Anemia is an important health problem in the world and our country. Family medicine has an important place in the healthcare system in terms of diagnosis of anemia, treatment of anemia, and screening of pathologies that cause anemia. This study aimed to evaluate the awareness of family physicians and faculty of medicine students about the importance of anemia and to measure their knowledge and experience in terms of their competence in diagnosing anemia. Material and Methods: Our study is cross-sectional and descriptive. In our study, the population for the students was determined to be 314 students in the 4th-5th-6th grade of Kahramanmaras Sutcu Imam University, Medical Faculty. The population of family physicians is determined as 206, which is the number of active family physicians in the city center of Kahramanmaraş. With the simple random sampling method, with a 5% margin of error and 95% confidence interval, the sample was calculated as 174 for students and 135 for family physicians, and the total sample number was 309. Results: The study included 80 general practitioners,24 specialist family physicians,31 assistant family physicians, 27 4th grade,76 5th grade, and 71 6th grade medicine students. The average age was 26.8±4.7. While those with the best knowledge of anemia were specialists and assistant family physicians (p<0.001), the majority of the general practitioners thought that in-service training should be given on this subject (p=0.014). The majority of the students felt inadequate in diagnosing and treating anemia and could not constantly refresh their knowledge (p<0.001). Conclusion: The success rate in the study is 72.8%, and the students have insufficient knowledge about anemia. In order to eliminate the lack of knowledge in students, it is necessary to increase the number of courses given on anemia, to increase and refresh the knowledge of anemia in interns before graduation, to organize training programs on anemia in public health and family medicine rotations, and to organize in-service training programs at regular intervals after graduation.