TÜRK MİLLİ MÜCADELESİ’NDE ASKERİ STRATEJİ AÇISINDAN “TOPYEKÛN SAVAŞ” KAVRAMI

Topyekûn Savaş kavramının doğuşu Napolyon Savaşları’na dayandırılsa da literatürde yerini alması I. Dünya Savaşı sonrasına denk düşmektedir. Carl von Clausewitz ve General Eric Ludendorff açısından topyekûn savaş kavramı -“topyekün” olma niteliğini korumakla birlikte- bazı temel noktalarda farklılaşmaktadır. Savaşın siyasetin parçası olması yahut siyaset üstü kabul edilerek bütün unsurların savaş adına harekete geçirilmesi Clausewitz’in “mutlak savaş”ı ile Ludendorff’un “topyekûn savaş”ı arasındaki temel farkı ortaya koymaktadır. Bu makalede de Türkiye’nin kuruluş sürecinde girilen Millî Mücadele’nin sınırlarının Clausewitz ve Ludendorff’un savaş stratejisi tanımlamalarından hangisine göre çizildiği üzerine bir değerlendirme yapılmaya çalışılmıştır. Bu noktada liderlerin tutumları, yasal düzenlemeler ve halkın kitleler halinde seferber edilmesi açısından girişilen mücadelenin topyekûn niteliği aşikardır. Ancak bu topyekûnluk hali askeri diktatörlük boyutuna taşınmamıştır. Zaten Millî Mücadele’nin kendine has yönü, Clausewitz ve Ludendorff’un savaşın doğasına ilişkin açıklamalarının birlikte izlenebilmesidir.