ELDERLY CARE PROGRAM STUDENTS' PERCEPTION OF ACCREDİTATİON

Öz

This study was conducted to evaluate the perceptions of Elderly Care program students about program accreditation. The secondary aim of the study is to examine the relationship between students' perception of accreditation and program satisfaction. The descriptive and cross-sectional study was conducted between June 1-15, 2024 with 96 students studying at Tekirdağ Namık Kemal University Vocational School of Health Services Elderly Care Program. The data were obtained through online data collection method using the student information form and “Accreditation Perception Scale” created by the researchers. Data analysis was performed with Jamovi package program. The mean score of the students for the quality assurance sub-dimension was 29.00±6.33; the mean score for the quality assessment sub-dimension was 41.60±0.94; and the total mean score for the perception of accreditation was 70.07±15.10. In the study, it was found that 2nd year students had a significantly higher perception of accreditation than 1st year students (p<0.05). In addition, it was determined that as the satisfaction level of the students increased, their perception of accreditation also increased (p<0.05). It was seen that the perception of accreditation was higher among the students who had knowledge about the purpose and meaning of accreditation, found accreditation useful and considered student contribution important in the process of becoming accredited (p<0.05). As a result, it was determined that Elderly Care program students' perceptions of accreditation were generally at a high level.

Anahtar Kelimeler

• Elderly Care
• Student
• Perception Of Accreditation
• Satisfaction Level

YAŞLI BAKIMI PROGRAMI ÖĞRENCİLERİNİN AKREDİTASYON ALGISI

Öz

Bu çalışma, Yaşlı Bakımı programı öğrencilerinin program akreditasyonu hakkındaki algılarını değerlendirmek amacıyla yapılmıştır. Çalışmanın ikincil amacı ise, öğrencilerin akreditasyon algısı ile program memnuniyeti arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Tanımlayıcı ve kesitsel tipteki araştırma, 1–15 Haziran 2024 tarihleri arasında Tekirdağ Namık Kemal Üniversitesi Sağlık Hizmetleri Meslek Yüksekokulu Yaşlı Bakımı Programı'nda öğrenim gören 96 öğrenci ile yürütülmüştür. Veriler, araştırmacılar tarafından oluşturulan öğrenci bilgi formu ve "Akreditasyon Algısı Ölçeği" kullanılarak çevrimiçi veri toplama yöntemiyle elde edilmiştir. Verilerin analizi Jamovi paket programı ile gerçekleştirilmiştir. Öğrencilerin kalite güvencesi alt boyutuna ilişkin ortalama puanı 29,00±6,33; kalite değerlendirme alt boyutuna ilişkin ortalama puanı 41,60±0,94; toplam akreditasyon algısı puan ortalaması ise 70,07±15,10 olarak bulunmuştur. Çalışmada, 2. sınıf öğrencilerinin 1. sınıf öğrencilerine göre akreditasyon algısının anlamlı düzeyde daha yüksek olduğu saptanmıştır (p<0,05). Ayrıca, öğrencilerin memnuniyet düzeyleri arttıkça akreditasyon algılarının da yükseldiği belirlenmiştir (p<0,05). Akreditasyonun amacı ve anlamı hakkında bilgi sahibi olan, akreditasyonu yararlı bulan ve akredite olma sürecinde öğrenci katkısını önemli gören öğrencilerin akreditasyon algısının daha yüksek olduğu görülmüştür (p<0,05). Sonuç olarak, Yaşlı Bakımı programı öğrencilerinin akreditasyon algılarının genel olarak yüksek düzeyde olduğu belirlenmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Yaşlı Bakım
• Öğrenci
• Akreditasyon Algısı
• Memnuniyet Düzeyi

Etik Beyan

Tekirdağ Namık Kemal Üniversitesi Tıp Fakültesi Girişimsel Olmayan Klinik Araştırmalar Etik Kurulu tarafından 28.05.2024 tarihli 2024.96.05.04 protokol numaralı etik kurul kararı alındı

Teşekkür

Katılım sağlayan öğrencilerimize teşekkür ederiz.

Kaynakça

1. Abedian, S., Javadnoori, M., Montazeri, S., Khosravi, S., Ebadi, A., & Nikbakht, R. (2022). Development of Accreditation Standards for Midwifery Clinical Education in Iran. BMC Med Educ., 22(1), 750.
2. Aktan, C.C., & Gencel, U. (2010). Yüksek Öğretimde Akreditasyon. Organizasyon ve Yönetim Bilimleri Dergisi. 2(2),137-155.
3. Alkan, R.M., Suiçmez, M., Aydınkal, M., & Şahin M. (2014). Meslek Yüksekokullarındaki Mevcut Durum: Sorunlar ve Çözüm Önerileri Yükseköğretim ve Bilim Dergisi, 4(3), 133-140.
4. Alkhenizan, A., & Shaw, C. (2012). The Attitude of Health Care Professionals Towards Accreditation: A Systematic Review of The Literatüre. J Family Community Med., 19(2), 74-80.
5. Alshehry, A.S., Almazan, J.U., & Alquwez, N. (2019). Influence of Religiosity on The Saudi Nursing Students’ Attitudes Toward older People and Perceptions on Elderly Care. Journal of Religion and Health, 1-14.
6. Dünya Sağlık Örgütü. (2022). Ageing and Health. https://www.who.int/news-room/fact-sheets/detail/ageing-and-health,(Erişim 25.06.2024)
7. Ekşioğlu, A., Hadımlı, A., Demir, E., Akan, A., &Turfan, E. (2023). Ebelik Öğrencilerinin Ebelik Eğitiminin Akreditasyonu Konusundaki Görüş ve Algıları. Journal of Nursology, 26(2), 120-126.
8. Kavuran, E., & Caner, E. (2021). Yaşlı Bakım Öğrencilerinin Yaşlılara Yönelik Tutumları ve Etkileyen Faktörlerin Belirlenmesi. Turkish Journal of Science and Health, 2(2), 89-97.

9. Koçoğlu, F. (2023). Hemşirelik Öğrencilerinin Akreditasyon Algılarının Belirlenmesi. Göbeklitepe Sağlık Bilimleri Dergisi, 6(12).
10. Mar, T., &Kırkıç, K.A. (2022). Eğitim Fakültesi Öğrencilerinin Akreditasyon Algısı. ITEAC 2022- International Teacher Education and Accreditation Congress.
11. Mate, K., Fulmer, L., Pelton, A., Berman, A., Bonner, W., Huang, W., & Zhang, J. (2021). Evidence for The 4Ms: İnteractions And Outcomes Across The Care Continuum, Journal of Aging and Health, 33(7-8), 469-481.
12. Melo, S. (2016). The İmpact of Accreditation on Healthcare Quality İmprovement: A Qualitative Case Study. Journal of Health Organization and Management, 30(8), 1242- 1258.
13. Mesleki Eğitim Değerlendirme ve Akreditasyon Derneği (2024). https://medek.org.tr/, (Erişim:22.06.2024)
14. Özçiçek, Y., & Karaca, A. (2019). Yükseköğretim Kurumlarinda Kalite ve Akreditasyon: Mühendislik Eğitim Programlarinin Değerlendirilmesi. Fırat Üniversitesi Uluslararası İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 3(1), 114-149.
15. Semerci, Ç. (2017). Akreditasyon Algısı (AA) Ölçeğinin Geliştirilmesi: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması. Bartın Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 6(3), 1093-1104.
16. Semerci, Ç., Semerci, N., Ünal, F., Yılmaz, E., Kaygın, H., Ulus, İ. Ç., Çetin, K., & Yılmaz, Ö. (2021). Akademisyenlerin Akreditasyon Algılarının İncelenmesi. Asya Öğretim Dergisi, 9(1), 1-14.
17. Şenol, S., Ardahan Sevgili, S., Kekeç, H.B., Orhan, A., & Sevinç, L. (2018). Öğrencilerin Hemşirelik Eğitiminde Akreditasyon Konusundaki Görüşleri. Ege Üniversitesi Hemşirelik Fakültesi Dergisi, 34(3), 1-13.
18. Tanye, P.L., & Pelser, A. (2020). Towards an ‘’Age-Friendly-Hospital’’: Older Persons’ Perceptions of an Agefriendly Hospital Environment in Nigeria, Cogent Medicine, 7(1), 1-15.
19. Türk Dil Kurumu. (2024). https://sozluk.gov.tr, (Erişim:24.06.2024)
20. Türkiye İstatistik Kurumu. (2023). İstatistikler ile Yaşlılar, 2023. https://www.tuik.gov.tr/, (Erişim: 25.06.2024)
21. Ünal, F., Semerci, N., & Semerci, Ç. (2017). Uluslararası Öğretmen Adaylarının Programların Akreditasyonuna İlişkin Algıları. İçinde: Uluslararası Öğretmen Eğitimi ve Akreditasyon Kongresi (ITEAC 2017:I) Bildirileri. Yıldız Teknik Üniversitesi ve Marmara Üniversitesi Atatürk Eğitim Fakültesi. İstanbul.