Opinions of High School Principals about Compulsory Displacement Application

Öz

Ministry of National Education has changed the appointment and displacement regulation of school principals in educational institutions. In accordance with this regulation, the principals who completed five years at a school have to replace their institutions. When the school principals are considered to be effective figures in achieving goals of the schools, developing, innovation and cultural creation, what results produced by this implementation is an issue worth researching. In 2010 and 2011, thousands of school principals had to change their schools with this regulation and we could not have any positive or negative results relating to this implementation. This study utilizes qualitative research methods. In order to determine the opinions of the principals who were exposed to rotation, semi-structured interview technique was used. According to the findings, all principals stated that the current regulation has serious deficiencies. They suggested that the principals should be appointed by the levels of their performance which is based on more equitable and objective criteria.

Anahtar Kelimeler

• principal appointment , compulsory displacement , school principals.

Lise Müdürlerinin Zorunlu Yer Değisikliği Uygulamasına İliskin Görüsleri

Öz

MEB Eğitim Kurumları Yöneticilerinin Atama ve Yer Değistirmelerine İliskin Yönetmeliği bulunduğu eğitim kurumlarında 5 yılını dolduran Okul Müdürlerine yer değistirme zorunluluğunu getirmistir. Müdürlerin okulun amaçlarını gerçeklestirmede, gelistirmede, yenilestirmede ve kültürünü olusturmada, etkili oldukları dikkate alındığında, bu uygulamanın ne gibi sonuçlar doğurduğu arastırılmaya değer bir konudur. 2010 ve 2011 yıllarında olmak üzere binlerce okul müdürünün yeri değistirilmis ve uygulamanın sonuçlarına dair olumlu ya da olumsuz herhangi bir veriye ulasılamamıstır. Bu anlamda zorunlu yer değistirme uygulamasına tabi olan okul müdürlerinin uygulamaya iliskin görüslerinin belirlenmesi bu arastırmanın temel amacını olusturmaktadır. Okul müdürlerinin zorunlu yer değistirme uygulamasına iliskin görüslerini belirlemek için nitel arastırma yöntemlerinden görüsme tekniği uygulanmıstır. Arastırma bulgularına göre yöneticiler zorunlu yer değisikliği uygulamasına iliskin ciddi eksikliklerin olduğunu belirtmisler ve daha adil ve objektif kriterler dikkate alınarak performansa dayalı bir atama yapılması gerekliliğini savunmuslardır.

Anahtar Kelimeler

• yönetici atama , zorunlu yer değistirme , okul müdürleri

Kaynakça

1. Açıkalın, A. (1999). İnsan kaynağının yönetimi geliştirilmesi. Ankara: Pegem A. Açıkalın, A., Şişman, M. ve Turan, S. (2007). Bir insan olarak okul müdürü. Ankara: Pegem A.
2. Açıkgöz, K. (1994). Eğitimde etkili yönetici davranışları. İzmir: Kanyılmaz Matbaası.
3. Alkan, M. (1992). Ortaöğretimde yenileşme. Ankara: Türk Eğitim Deneği Yayınları.
4. Aydın, M. (2005). Eğitim yönetimi. Ankara: Hatiboğlu.
5. Aquila, F. D. (1988). The systematic rotation of school principals. Education Digest, 53(9), 12.
6. Balcı, A. (2000). Örgütsel gelişme kuram ve uygulama. Ankara: Pegem A .
7. Başaran, İ. E. (2007). Eğitim bilimine giriş. Ankara Ekinoks.
8. Bursalıoğlu, Z. (2002). Okulun yönetiminde yeni yapı ve davranış. Ankara Pegem A.

9. Demirtaş, H. (2008). Okul örgütü ve yönetimi. İçinde R. Sarpkaya (Ed.), Türk eğitim sistemi ve okul yönetimi. Ankara: Anı.
10. Elma, C., Şener, M. ve Çiftli, S. (2011). Okul müdürlerinin zorunlu yer değişikliği uygulaması: Müfettiş, yönetici ve öğretmen görüşlerine dayalı bir değerlendirme. 20.Ulusal Eğitim Bilimleri Kurultayı. 8-10 Eylül, Burdur, Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi.
11. Erdoğan, İ. (2002). Eğitimde değişim yönetimi. Ankara: Pegem A.
12. Erdoğan, İ. (2004). Okul yönetimi öğretim liderliği. İstanbul: Sistem.
13. Eren, E. (2003). Yönetim ve organizasyon. İstanbul: Beta.
14. Helvacı, (2010). Eğitim örgütlerinde değişim yönetimi. Ankara: Nobel.
15. Turan, S. ve Arslanargun, E. (2010). Okulu sosyal bir sistem olarak yeniden değerlendirme. Educational Administration (Hoy,W.K; Miskel, C.K.), (Çeviri Edit. S. Turan). Ankara: Nobel.
16. Huczynski, A., & Buchanan, D. (1991). Organizational behaviour. New York: Prentice Hall.
17. James, C., & Connolly, U. (2000). Effective change in schools. London and New York: Curran.
18. Karip, E. (2004). Yönetim biliminin alanı ve kapsamı. İçinde Y. Özden (Ed.), Eğitim ve okul yöneticiliği el kitabı. Ankara: Pegem A.
19. Kaya, Y. K. (1996). Eğitim yönetimi kuram ve Türkiye’deki uygulama. Ankara: Pegem A.
20. Kaya, Y. K. (1993). Eğitim yönetimi kuram ve Türkiye’deki uygulama. Ankara: Set Ofset.
21. Lortz, K. M. (1985). An Analysis of the rotation of elementary principals in Iowa (professional growth, transfer, systematic, management succession). The University of Iowa). ProQuest Dissertations and Theses, 108-108 p.
22. Memduhoğlu, H. B. (2010). Yönetim düşüncesinin evrimi ve yönetişim. İçinde H. B. Memduhoğlu ve K. Yılmaz (Ed.), Yönetimde yeni yaklaşımlar. Ankara: Pegem Akademi.
23. Memişoğlu, S., Çelik, M. ve Sipahioğlu, M. (2012). İlköğretim okulu müdürlerinin zorunlu yer değiştirme uygulamasına ilişkin görüşleri. Ulusal Eğitim Yönetimi Kongresi. 24-26 Mayıs, Malatya, İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi.
24. MEB Eğitim Kurumları Yöneticilerinin Atama ve Yer Değiştirmelerine İlişkin Yönetmelik, Resmi Gazete, 13/08/2009 tarih ve 27318 sayı.
25. Morrison, K. (1998). Management theories for educational change. London: Paul Chapman.
26. Normore, A. H. (2004). Leadership success in schools: Planning, recruitment, and socialization. International Electronic Journal for Leadership in Learning, 8 (10).
27. Özdemir, S. (2004). Değişme ve yenileşme. İçinde Y. Özden (Ed.), Eğitim ve okul yöneticiliği el kitabı. Ankara: Pegem A.
28. Özer, M. A. (2011). 21. yüzyılda yönetim ve yöneticiler. Ankara: Nobel.
29. Özkalp, E. ve Çiğdem, K. (2005). Örgütsel davranış. Eskişehir: Etam.
30. Özdemir, S. (2000). Eğitimde örgütsel değişme. Ankara: Pegem.
31. Preheim, D. D. (1992). Rotation of elementary principals in selected public schools. (University of South Dakota). ProQuest Dissertations and Theses.
32. Reynolds, C., White, R., Brayman, C., & Moore, S. (2008). Women and secondary school principal rotation/succession: a study of the beliefs of decision makers in four provinces. Canadian Journal of Education, 31(1), 32Robbins, S. P. (1994). Essentials of organizational behaviour. San Diego State University: Prentice Hall International.
33. Tabancalı, E. (2000). Örgütsel değişme. İçinde C. Elma ve K. Demir (Ed.), Yönetimde çağdaş yaklaşımlar. Ankara: Anı.
34. Tavşancıl, E. ve Aslan, E. (2001). İçerik analizi ve uygulama örnekleri. İstanbul: Epsilon.
35. Taymaz, H. (2000). Okul yönetimi. Ankara: Pegem A.
36. Türnüklü, A. (2000). Eğitim bilim araştırmalarında etkin olarak kullanılabilecek nitel bir araştırma tekniği: Görüşme. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi Dergisi, (24), 543-559.
37. Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2010). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Ankara: Seçkin.
38. Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2005). Sosyal bilimlerde araştırma yöntemleri. Ankara: Seçkin.
39. White, R., & Cooper, K. (2009). Secondary school principal rotation and succession. Principal Matters Excellence Through Exchange.
40. Wolcott, H. F. (1994). Transforming qualitative data: Description, analysis, and interpretation. Thousand Oaks, CA: Sage. Received: 21/10/2012 Revision received: 21/02/2013
41. Second revision received: 18/07/2013 Approved: 22/07/2013 *
42. Bu araştırma 21. Ulusal Eğitim Bilimleri Kongresi’nde bildiri olarak sunulmuştur.