Examining the Loneliness and the Life Satisfaction Levels of School Principals

Abstract

The purpose of this study is to investigate the relationship between loneliness feelings of school principals and life satisfactions in terms of other variables. The study group consisted of 530 school principals in Central Anatolia Region in Turkey between 2006 and 2007. They were chosen by random cluster sampling method. UCLA Loneliness Scale and Life Satisfaction Scale were used to determine the loneliness and life satisfaction scales of the principals respectively. Pearson-product coefficients method and ANOVA test were applied for analyzing the data. The results indicated that while there is a significant difference between loneliness feelings of the school principals according to the service year variable, there is not for life satisfaction. According to income level variable, it is not observed a significant difference for the loneliness levels, however there is a significant difference for life satisfaction levels. The last finding of the study is that, there is a negative correlation between the loneliness and life satisfaction standards of the school principals.

Keywords

• school principals , loneliness , life satisfaction.

Okul Yöneticilerinin Yalnızlık ve Yaşam Doyum Düzeylerinin İncelenmesi

Öz

Bu arastırma, okul yöneticilerinin yalnızlık duyguları ile yasam doyumları arasındaki iliskiyi ve bunların bazı degiskenler açısından incelenmesini amaçlamaktadır. Arastırmanın veri toplama grubunu, 2007 yılında Türkiye'nin 2ç Anadolu Bölgesinde görev yapan ilkögretim okullarında çalısan okul yöneticileri arasından tesadüfi küme örnekleme yoluyla seçilen toplam 530 ilkögretim okul yöneticisi olusturmaktadır. Arastırmanın veri toplama sürecinde, okul yöneticilerinin yalnızlık düzeylerini belirlemek için UCLA Yalnızlık Ölçegi, yasam doyum düzeylerini belirlemek için Yasam Doyum Ölçegi kullanmıstır. Verilerin analizinde korelasyon ve ANOVA uygulanmıstır. Hizmet yılı degiskenine göre, okul yöneticilerinin yalnızlık puan ortalamaları anlamlı bir farklılık gösterirken yasam doyumlarının puan ortalamaları anlamlı bir farklılık göstermemistir. Yine ögrenim düzeyi degiskenine göre, okul yöneticilerinin yasam doyumlarının puan ortalamaları arasında anlamlı bir farklılık gözlenmemistir. Yine ögrenim düzeyi degiskenine göre, okul yöneticilerinin yalnızlık puan ortalamalarında anlamlı bir farklılık bulunmustur. Gelir düzeyi degiskenine göre, okul yöneticilerinin yalnızlık puan ortalamalarında anlamlı bir farklılık bulunmazken, yasam doyumlarının puan ortalamalarında anlamlı bir farklılık bulunmustur. Arastırmanın son bulgusu ise; okul yöneticilerinin yalnızlık ile yasam doyum düzeyleri arasında negatif yönlü bir 2liski vardır.

Anahtar Kelimeler

• okul yöneticisi , yalnızlık , yaşam doyumu

Kaynakça

1. Açıkalın, A. (1998). Toplumsal, kurumsal teknik yönleriyle okul yöneticiliği. Ankara: PeGem Yayıncılık.
2. Akgün, E. (2001). Huzurevlerinde yaşayan yaşlı bireylerin algıladıkları yalnızlık duyguları ve yaşam kaliteleri üzerine etkileri. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi, İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
3. Alkan, S. (1996). Hastanede yatan bireylerde yalnızlık. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi, Cumhuriyet Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü.
4. Aronson, Edward, (2003). Ethics and leader ıntegrity in the health sector. Unpublished master’s doctor, Faculty of Management McGill University.
5. Avşaroğlu, S., Deniz, M.E. & Kahraman, A. (2005). Teknik öğretmenlerde yaşam doyumu iş doyumu ve mesleki tükenmişlik düzeylerinin incelenmesi. S.Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 14, 115-129.
6. Balcı, A. (2004). Sosyal bilimlerde araştırma. Ankara: Pegem Yayıncılık.
7. Batıgün A.D. (2005). İntihar olasılığı: Yaşamı sürdürme nedenleri, umutsuzluk ve yalnızlık açısından bir inceleme. Türk Psikiyatri Dergisi, 16(1), 29-39.
8. Bostingl, J. J.(2000). Kalite okulları. (Çev. Hayal Köksal), İstanbul: Dünya Yayınları.

9. Christopher, J. C. (1999). Situating psychological well-being: exploring the cultural roots of its theory and research. Journal of Counseling & Development, 77, (2), 141-153.
10. Coşkuner, A. (1994). İletişim becerisini geliştirme eğitiminin işgörenlerin iletişim çatışmalarına girme eğilimlerine, yalnızlık düzeylerine ve iş doyumlarına etkisi. Yayınlanmamış doktora tezi, Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
11. Çeçen, A. R.(2008). Üniversite öğrencilerinde yasam doyumunu yordamada bireysel bütünlük (tutarlılık) duygusu, aile bütünlük duygusu ve benlik saygısı. Eğitimde Kuram ve Uygulama, 4 (1), 19 -30
12. Diener, E, Emmons, R. A., Larsen, R. J., & Griffin, S. (1986). The satisfaction with Life Scale. Journal of Personality Assessment, 49 (1), 71-75.
13. Demir, A. (1990) UCLA yalnızlık ölçeğinin geçerlik ve güvenirliği. Psikoloji Dergisi. 7 (23), 14-18.
14. Deniz, M. E. ve Yılmaz, E. (2006). Üniversite öğrencilerinde duygusal zeka ve stresle başa çıkma stilleri arasındaki ilişkinin incelenmesi. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 3 (25), 17 – 26.
15. Hawkley, Louise C; Burleson Mary H.; Berntson , Gary G.;Cacioppo John T. (2003). Loneliness in everyday life:cardiovaskular activity, psycosocial context and health behaviors. Journal Of Personality And Social Psychology, 85 (1), 105- 120.
16. Goleman, D. (2007). Sosyal zeka. İstanbul:Varlık Yayınları.
17. Goleman, D., & R., Boyatzis, and A., Mckee, (2002). Yeni liderler. İstanbul:Varlık Yayınları.
18. Goodwin, R., Cook, O., & Yung, Y. (2001). Loneliness and life satisfaction among three cultural groups. Personal Relationships, 8, 225–230.
19. Gözüm, S. (1996). Koruyucu sağlık hizmetlerinde görev yapan hemşire ve ebelerde iş doyumu, tükenmişlik ve devamsızlığı etkileyen faktörlerin araştırılması. Yayımlanmamış doktora tezi, Atatürk Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü.
20. Gün, F. (2006). Kent kültüründe yalnızlık duygusu. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi, Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
21. Karabulut, Ö.Ö. ve Özer, M. (2003). Yaşlılarda yaşam doyumu. Geriatri, 6 (2), 72- 74.
22. Karip, Emin ve Köksal K. (1999). Okul yöneticilerinin yetiştirilmesi. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi Dergisi, 18, 193-207.
23. Keser. A. (2005). İş doyumu ve yaşam doyumu ilişkisi. Çalışma ve Toplum Dergisi, 2005/4, 77-96
24. Kozaklı, H. (2006). Üniversite öğrencilerinde yalnızlık ve sosyal destek düzeyleri arasındaki ilişkilerin karsılaştırılması. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi, Mersin Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
25. Köker, S., (1991). Normal ve sorunlu ergenlerin yaşam doyumu düzeylerinin karşılaştırılması. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi , Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
26. Kılınç, M. (2006). Nstıtutıonal envıronment and place attachment as determınants of elders’ lıfe satısfactıon. Unpublished master’s thesis, The Graduate School of Socıal Scıences of Mıddle East Technıcal Unıversıty.
27. Kılınç, H.(2005). Ergenlerin yalnızlık düzeyleri ve kişilerarası İlişkilerle ilgili bilişsel çarpıtmaları arasındaki İlişkinin incelenmesi. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi, Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimler Enstitüsü.
28. Maslow, A.H. (1954). Motivation and personality. NewYork: Harper and Row.
29. Perlman, D. (2004). European and Canadian studies of loneliness among seniors. Canadian Journal on Aging, 23, 181–188.
30. Rebore, R. W.(2001). The Ethics of educational leadershep. Ohio:Merrill Prentice Hall.
31. Rokach, A. (2000). Loneliness and the life cycle. Psychological Reports, 86, 629-642.
32. Rose, M. (2003). Good deal, bad deal? job satisfaction in occupations. Work, Employment and Society, 17 (3), 506-513.
33. Rubenstein, C. M. & Shaver, P. (1982). The experience of loneliness. In L. A. Peplau & D. Perlman (Eds.), Loneliness: A sourcebook of current theory, research and therapy (p. 206-223). New York: Wiley
34. Russell D, Peplau LA, Cutrona C.E. (1980). The revised UCLA Loneliness Scale: Concurrent and discriminant validity evidence. J Pers Soc Psychol, 39,472-480.
35. Quay, L.C. (2002). Personel and family effect on loneliness. Journal of Applied Developmental Psychology, 13(1), 97-110.
36. Özodaşık, M. (1989). Yalnızlığın çeşitli değişkenlerle ilişkisi (atılganlık, durumluk- sürekli kaygı, depresyon ve akademik başarı). Yayınlanmamış yüksek lisans tezi, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
37. Sarıhan, C. Ö. (2007). Engelli çocuğa sahip olan ve olmayan annelerin, aile işlevlerini algılamaları ile yalnızlık düzeylerinin incelenmesi. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi, Ankara Üniversitesi Fen Bilimler Enstitüsü.
38. Schmıtter, A. C. (2003). Life satisfaction in centenarians residing in long-term care. 21.02.2008, http://www.mmhc.com/articles/NHM9912/cutillo.html.
39. Schumaker, J. F., Shea, J. D., Monfries, M. M., & Groth-Marnat, G.(1993). Loneliness and life satisfaction in Japan and Australia. The Journal of Psychology, 127, 65–71.
40. Selçukoğlu, Z. (2001). Araştırma görevlilerinde tükenmişlik düzeyi ile yalnızlık düzeyi ve yaşam doyumu arasındaki ilişkinin bazı değişkenler açısından değerlendirilmesi. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
41. Serin, N.G. ve Özbulak, B. (2006). Okul idarecilerinin duygusal zeka beceri düzeyleri ile yaşam doyumunu yönetcilik deneyimleri ve cinsiyet açısından incelenmesi. Uluslar arası Duygusal Zeka ve İletişim Sempozyum Bildiri Kitabı, İzmir:Ege Üniversitesi, İletişim Fakültesi, ss.23-30
42. Tan, D. (2000). Lise Öğrencilerinin yalnızlık düzeyleri ile denetim odaklarının sile destek düzeyleri ve özlük nitelikleri açısından karşılaştırılmalı olarak incelenmesi. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
43. Vara, Ş. (1999). Yoğun bakım hemşirelerinde iş doyumu ve genel yaşam doyumu arasındaki ilişkilerin incelenmesi. Yayınlanmamış yüksek lisan tezi. Ege Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü.
44. Veenhoven, R. (1996). The study of life satisfaction. In: W. E. Saris, R. Veenhoven, A. C. Scherpenzeel, & B. Bunting (Eds). A comparative study of satisfaction with life in Europe. Budapest: Eötvös University Pres.
45. Yalom. İ. (1999). Varoluşçu psikoterapi. İstanbul:Kapakçı Yayınevi.
46. Yetim, Ü. (1991). Kişisel projelerin organizasyonu ve örüntüsü açısından yasam doyumu, Yayınlanmamış doktora tezi, Ege Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü.
47. Young, J.E. (1982). Loneliness, depression and cognitive therapy: Theory and application. In L. A. Peplau & D. Perlman (Eds.), Loneliness: A sourcebook of current theory, research and therapy (p. 379-406). New York: Wiley.
48. Weiss, R.S. (1973). Loneliness: The experience of emotion and social isolation. Cambridge: MIT Press.
49. Wilbert, J. R. & Rupert, P. A. (1986). Dysfunctional attitudes, loneliness, and depression in college students. Cognitive Therapy and Research, 10 (1), 71-77.