Teacher Views on Student-Centered Practices in the New Primary Education Curriculum

Abstract

The purpose of this study is to examine the views of teachers on student-centred practices in the new primary school curriculum. With this aim, new student-centred primary school curriculum assessment scale comprising of 22 items was developed. The study subjects were 370 classroom teachers working in 18 primary schools. Teacher views were examined by gender, grade level, experience and class size variables by employing t-test, one-way ANOVA, Kruskall Wallis H and Mann Whitney U tests. Teacher receptivity and implementation of student centered practices was relatively moderate. Results indicated significant differences in teachers' views by teachers' experience and class size. However, no significant differences were observed by grade level taught and gender.

Keywords

• Primary education curriculum , student-centred instruction , curriculum development

Yeni İlköğretim Programlarında Öngörülen Öğrenci Merkezli Uygulamalara İlişkin Öğretmen Görüşleri (Diyarbakır İli Örneği)

Öz

Bu araştırmanın amacı, yenilenen ilköğretim birinci kademe programlarında öngörülen öğrenci merkezli uygulamalara ilişkin öğretmen görüşlerini belirlemektir. Bu amaçla 22 maddeden oluşan Öğrenci Merkezli Yeni İlköğretim Programı Değerlendirme Ölçeği geliştirilmiştir. Araştırmanın evreni, 2006-2007 eğitim-öğretim yılında Diyarbakır ilindeki merkeze bağlı ilköğretim okullarında görev yapan sınıf öğretmenlerini kapsamaktadır. Araştırmanın örneklemini ise, bu ildeki 18 ilköğretim okulunda görev yapan 196'sı erkek, 174'ü de kadın olmak üzere toplam 370 sınıf öğretmeni oluşturmaktadır. Veriler, cinsiyet, sınıf, kıdem ve sınıf mevcudu değişkenleri açısından analiz edilmiştir. Verilerin analizinde aritmetik ortalama, frekans, t-testi, tek yönlü varyans analizi, Kruskall Wallis H, Mann Whitney U ve Scheffe testleri kullanılmıştır. Elde edilen bulgulara göre, öğretmenlerin yeni programları öğrenci merkezli olarak ‘orta' düzeyinde uyguladıkları saptanmıştır. Araştırmada, öğretmen görüşleri arasında sınıf ve cinsiyet değişkeni bakımından anlamlı farklılık ortaya çıkmazken, kıdem ve sınıf mevcudu açısından anlamlı farklılık ortaya çıktığı görülmüştür.

Anahtar Kelimeler

• İlköğretim programı , öğrenci merkezli öğretim , program geliştirme

Kaynakça

1. Acat, B., Anılan, H. Girmen, P. ve Anagün, Ş. S. (2005). Öğretmen adaylarının ilköğretim hayat bilgisi programında yer alan becerilere sahip olma düzeylerine ilişkin görüşleri (Eskişehir ili örneği). Eğitimde Yansımalar: VIII Yeni İlköğretim Programlarını Değerlendirme Sempozyumu Bildiriler Kitabı içinde (s. 394–405). Ankara: Sim Matbaası.
2. Alkan, C., Deryakulu, D. ve Şimşek, N. (1995). Eğitim teknolojisine giriş: Disiplin, süreç, ürün. Ankara: Önder Matbaacılık.
3. Applefield, J. M., Huber, R., & Moallem, M. (2000). Constructivim in theory and practice: Toward a beter understanding. Hıgh School Journal, 84 (2), 35-53.
4. Arslan, A. ve Şahin, T. Y. (2004). Oluşturmacı yaklaşıma dayalı işbirlikli öğrenmenin öğrencilerin duyuşsal öğrenmelerine etkileri. XIII. Ulusal Eğitim Bilimleri Kurultayı, 6-9 Temmuz, İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi, Malatya.
5. Aykaç, N. ve Başar, E. (2005a). İlköğretim ikinci kademe öğrencilerinin derslik sistemine dayalı eğitim ortamı düzenlemesi uygulamasının etkilerine yönelik görüşleri (Vildan Nurettin Demirer İlköğretim Okulu derslik sistemi örneği). XIV Ulusal Eğitim Bilimleri Kongresi Kitabı içinde (s. 369-376), P. Ü. Eğitim Fakültesi, Denizli.
6. Aykaç, N. ve Başar, E. (2005b). İlköğretim sosyal bilgiler dersi eğitim programının değerlendirilmesi. Eğitimde Yansımalar: VIII Yeni İlköğretim Programlarını Değerlendirme Sempozyumu Bildiriler Kitabı içinde (s. 343–361). Ankara: Sim Matbaası.
7. Aytaç, T. (2003). 21. Yüzyılın başında öğrenmenin değişen rolleri. Bilim ve Aklın Aydınlığında http://yayim.meb.gov.tr/dergiler/sayi45/aytac.htm web adresinden 24 Mayıs 2007 tarihinde edinilmiştir. Dergisi, Sayı: 45,
8. Balcı, A. (2004). Sosyal bilimlerde araştırma yöntem, teknik ve ilkeler (4. Baskı), Ankara: PegemA Yayıncılık.

9. Baykul, Y. ve Tertemiz, N. (2004). İlköğretim birinci, ikinci ve üçüncü sınıf matematik programı üzerine bir değerlendirme. Eğitim ve Bilim, 29 (131), 40-49. Brown, K. L. (2003). From learning in curriculum:ımproving http://www.findarticles.com/p/articles/mi_qa3673/is_200310/ai_n9332034 adresinden 24 Mayıs 2007 tarihinde edinilmiştir. diverse classrooms. web
10. Bulut, İ. (2006). Yeni ilköğretim birinci kademe programlarının uygulamadaki etkililiğinin değerlendirilmesi. Yayınlanmamış Doktora Tezi, Fırat Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Elazığ.
11. Butakın, V. ve Özgen, K. (2007). Yeni ilköğretim matematik dersi öğretim programının (4. ve 5. sınıf) uygulamadaki etkililiğinin değerlendirilmesi Diyarbakır ili örneği. D. Ü. Ziya Gökalp Eğitim Fakültesi Dergisi, 8, 82-94.
12. Büyüköztürk, Ş. (2003). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı. Ankara: PegemA Yayıncılık.
13. Cannon, J. (1997). The constructivist learning environment survey may help halt student exodus from college sciense courses. Journal of College Science Teaching, 27 (1), 67-71.
14. Collins, A. B. (2005). İlköğretim türkçe programları pilot uygulama değerlendirmesi. Eğitimde Yansımalar: VIII Yeni İlköğretim Programlarını Değerlendirme Sempozyumu Bildiriler Kitabı içinde (s. 220–229). Ankara: Sim Matbaası.
15. Cooperstein, S. E. ve Kocevar-Weidinger, E. (2004). Beyond active learning: a constructivist approach to learning. Reference Services Review, 32 (2), 141-148.
16. Coşkun, E. (2005). İlköğretim dördüncü ve beşinci sınıf öğretmen ve öğrencilerinin yeni türkçe dersi öğretim programı’yla ilgili görüşleri üzerine nitel bir araştırma. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri Dergisi, 5 (2), 421-476.
17. Crowther, D. T. (1999). Cooperating with constructivism. Journal of College Science Teaching. 29 (1), 17-23.
18. Çiftçi, F. (2005). İlk okuma yazma programı ve öğretiminin değerlendirilmesi. Eğitimde Sempozyumu Bildiriler Kitabı içinde (s. 146–158). Ankara: Sim Matbaası. Yeni İlköğretim Programlarını Değerlendirme
19. Deryakulu, D. (2001). Yapıcı öğrenme. Eğitim Sen Yayınları, Ankara.
20. Eğitim Programları ve Öğretim Alanı Profesörler Kurulu. (2005). İlköğretim 1-5. sınıflar öğretim programlarını değerlendirme toplantısı (Eskişehir) sonuç bildirisi. http://ilkogretim-online.org.tr/vol5say1/sbildirge%5B1%5D.pdf. 23.7.2007 tarihinde edinilmiştir. adresinden
21. Ercan, F. ve Altun, S. A. (2005). İlköğretim fen ve teknoloji dersi 4. ve 5. sınıflar öğretim programına ilişkin öğretmen görüşleri. Eğitimde Yansımalar:VIII Yeni İlköğretim Programlarını Değerlendirme Sempozyumu Bildiriler Kitabı içinde (s. 311–319). Ankara: Sim Matbaası.
22. Ergün, M. ve Özsüer, S. (2004). İlköğretimde derse katılma(ma). Uluslararası Demokrasi Eğitimi Sempozyumu Bildiriler Kitabı içinde (s. 169-178). Çanakkale:Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi Eğitim Fakültesi Yayınları.
23. Gömleksiz, M. N. (2005). Yeni ilköğretim programının uygulamadaki etkililiğinin değerlendirilmesi. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri Dergisi, 5 (2), 339-384.
24. Gözütok, F. D., Akgün, Ö. E. ve Karacaoğlu, Ö. C. (2005). İlköğretim programlarının öğretmen yeterlilikleri açısından değerlendirilmesi. Eğitimde Yansımalar: VIII Yeni İlköğretim Programlarını Değerlendirme Sempozyumu Bildiriler Kitabı içinde (s. 17–40). Ankara: Sim Matbaası.
25. Güçlü, M. (2002). İlköğretimde kalabalık sınıflar sorunu ve çözüm önerileri. Eğitim Araştırmaları, 9, 52-58.
26. Gülseçen, S. ve Gülseçen, H. (2002). Bütün çabalar “aktif öğrenme ortamları” yaratmak http://dergi.tbd.org.tr/yazarlar/11022002/sevinc_gulsecen.htm web adresinden 25 Mayıs 2007 tarihinde edinilmiştir. bir örnek çalışma.
27. Güneş, F. (2005). Niçin ses temelli cümle yöntemi? Eğitimde Yansımalar:VIII Yeni İlköğretim Programlarını Değerlendirme SempozyumuBildiriler Kitabı içinde (s. 136–145)., 14-16 Kasım, Erciyes Üniversitesi Sabancı Kültür Sitesi, Kayseri. Gür, B. S. (2007).
28. Öğrenci-merkezli eğitimin çıkmazları.
29. http://cc.usu.edu/~bekir/articles/ome.htm web adresinden 17 Mayıs 2007
30. tarihinde edinilmiştir.
31. Fosnot, C. (1996). Constructivism: a psychological teory of learning. (Ed. C. T. Fosnot). Constructivism: Teory, Perpectives and Practice (p. 8-33). Amsterdam Avenue, New York: Teacher College Press.
32. Gömleksiz, M. N. Ve Bulut, İ. (2007a). Yeni matematik dersi öğretim programının uygulamadaki etkililiğinin değerlendirilmesi, Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 7 (1), 41-94.
33. Gömleksiz, M. N. Ve Bulut, İ. (2007b). Yeni fen ve teknoloji dersi öğretim programının uygulamadaki etkililiğinin değerlendirilmesi, Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 32, 76-88.
34. Gömleksiz, M. N. Ve Bulut, İ. (2007c). Yeni türkçe dersi öğretim programının uygulamadaki etkililiğinin değerlendirilmesi, Milli Eğitim Dergisi, 175, 161-184.
35. Gömleksiz, M. N. Ve Bulut, İ. (2006). Yeni sosyal bilgiler dersi öğretim programının uygulamadaki etkililiğinin değerlendirilmesi, Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi Dergisi, 47, 393-421.
36. Güven, B. ve Alp, S. (2008). Yeni sosyal bilgiler dersi öğretim programının kazanımlarına yönelik öğretmen görüşleri. Milli Eğitim Dergisi, 177, 153-165.
37. Güven, S. (2008). Sınıf öğretmenlerinin yeni ilköğretim ders programlarının uygulanmasına ilişkin görüşleri, Milli Eğitim Dergisi, 177, 224-236.
38. Henson, K. T. (2003). Foundations for learner-centered education:a knowledge base. http://www.findarticles.com/p/articles/mi_qa3673/is_200310/ai_n9332038 adresinden 7 Kasım 2007 tarihinde edinilmiştir. web
39. Holloway, J. H. (1999). Caution: Constructivism ahead. Educational Leadership, 57 (3), 85-86.
40. İra, N. (2004). Etkili sınıf yönetimi ve aktif öğrenme. Çağdaş Eğitim, 310, 34-39.
41. Kuran, K. (2005). Bir değişim ve gelişim süreci olarak eğitimde toplam kalite yönetimi aktif öğrenme ilişkisi. Çağdaş Eğitim, 317, 14-22.
42. Kutlu, Ö. (2005). Yeni ilköğretim programlarının “öğrenci başarısındaki gelişimi değerlendirme” boyutu açısından incelenmesi. Eğitimde Yansımalar: VIII Yeni İlköğretim Programlarını Değerlendirme Sempozyumu Bildiriler Kitabı içinde (s. 64– 71). Ankara: Sim Matbaası.
43. MEB (2004a). İlköğretim türkçe dersi (1-5. sınıflar) öğretim programı ve kılavuzu. Ankara:Devlet Kitapları Müdürlüğü Basım Evi.
44. MEB (2004b). İlköğretim fen ve teknoloji dersi (4-5. sınıflar) öğretim programı. Ankara:Devlet Kitapları Müdürlüğü Basım Evi.
45. Oral, B. (2000). Alan dışından mezun olup sınıf öğretmenliğine atanan öğretmenlerin sınıf öğretmenliğindeki durumlarının değerlendirilmesi. Milli Eğitim Dergisi, 148, http://yayim.meb.gov.tr/dergiler/148/9.htm web adresinden 4 Temmuz 2007 tarihinde edinilmiştir.
46. Özdaş, A., Tanışlı, D., Köse, N. Y. ve Kılıç, Ç. (2005). İlköğretim okulu matematik dersi (1-5. sınıflar) öğretim programının öğretmen görüşlerine dayalı olarak değerlendirilmesi. Eğitimde Yansımalar:VIII Yeni İlköğretim Programlarını Değerlendirme Sempozyumu Bildiriler Kitabı içinde (s. 239–255). Ankara: Sim Matbaası.
47. Özdemir, M. S. (2005). İlköğretim okullarındaki öğretmenlerin yeni ilköğretim programlarına (I-V. Sınıflar) ilişkin görüşleri. XIV Ulusal Eğitim Bilimleri Kongresi Kitabı içinde (s. 573-581), P.Ü. Eğitim Fakültesi, Denizli.
48. Özpolat, A. R., Sezer, F., İşgör İ. Y. ve Sezer, M. (2007). Sınıf öğretmenlerinin yeni ilköğretim programına ilişkin görüşlerinin incelenmesi. Milli Eğitim Dergisi, 174, http://yayim.meb.gov.tr/dergiler/174/dergiler/174/15.pdf Temmuz 2007 tarihinde edinilmiştir. web adresinden 18
49. Sabancı A. ve Şahin, A. (2005). Öğretmenin etkinlik odaklı hayat bilgisi öğretiminde sınıf yönetimi değişkenleri açısından değerlendirilmesi:bilen öğretmenden bulduran öğretmene doğru. Eğitimde Yansımalar: VIII Yeni İlköğretim Programlarını Değerlendirme Sempozyumu Bildiriler Kitabı içinde (s. 382–393). Ankara: Sim Matbaası.
50. Sümbüloğlu, K. ve Sümbüloğlu, V. (2000). Biyoistatistik. Ankara: Hatiboğlu Yayınları.
51. Şimşek, A. (2004). Önbilgi. Yıldız Kuzgun ve Deniz Deryakulu (Editörler), Eğitimde Bireysel Farklılıklar içinde (s. 137-165), Ankara:Nobel Yayın Dağıtım.
52. Uludağ, Z. ve Odacı, H. (2002). Eğitim öğretim faaliyetlerinde fiziksel mekan. Milli Eğitim Dergisi, sayı:153-154, http://yayim.meb.gov.tr/dergiler/153-154/uludag.htm web adresinden 24 Mayıs 2007 tarihinde edinilmiştir.
53. Ünver, G. (2002). Öğretmen adaylarının öğrenci-merkezli öğretimi planlama, uygulama ve değerlendirme becerilerini geliştirme. Yayınlanmamış Doktora Tezi, Hacettepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
54. Telli, S. ve Çakıroğlu, J. (2002). Biyoloji sınıfındaki öğrenme ortamının öğrencilerin biyolojiye yönelik tutumlarına etkisi. V. Ulusal Fen Bilimleri ve Matematik Eğitimi Kongresi Bildiriler Kitabı içinde (s. 28-32), Ankara: Milli Eğitim Basımevi.
55. Watson, J. (2001). Social constructivism in the classroom. Support for Learning, 16 (3), 140-147.
56. Yaşar, Ş., Gülteki, M., Türkkan, B., Yıldız, N. ve Girmen, P. (2005). Yeni ilköğretim programlarının uygulanmasına ilişkin sınıf öğretmenlerinin hazırbulunuşluk düzeylerinin ve eğitim gereksinimlerinin belirlenmesi (Eskişehir ili örneği). Eğitimde Yansımalar: VIII Yeni İlköğretim Programlarını Değerlendirme Sempozyumu Bildiriler Kitabı içinde (s. 51–63). Ankara: Sim Matbaası.
57. Yurdakul, B. (2004). Eğitimde davranışçılıktan yapılandırmacılığa geçiş için bilgi, gerçeklik ve öğrenme olgularının yeniden anlamlandırılması. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 4 (8), 109-120.