Tan, Zeki. Kur’ân’ı Kerim’de Müşrik Dindarlığı (Şekil-Mana Bağlamında). İstanbul: Ark Yayınları 2021, 542 s.
Öz
Hz. Âdem’den itibaren bütün peygamberler, kavimlerini şirkten men edip tevhide davet etmişlerdir. Bu realite iki şeyi ifade etmektedir. Bunlardan biri gönderilen bütün peygamberlerin kavimlerini tevhit inancına davet etmiş olmaları, bir diğeri ise tarihin her döneminde inananlar olduğu gibi inanmayanların ve Allah’a şirk koşan kişilerin mevcudiyetidir. Bu sebeple Allah, tarihin farklı zamanlarında toplumlarda görülen başta inançla ilgili sapma ve kaymaları ve bunun bir uzantısı olarak kendini gösteren ahlâkî ve muâmelât alanlarında da ortaya çıkan bozulmaları vahiy aracılığıyla düzeltmiştir. Başka bir ifadeyle Allah, vahiy aracılığıyla tarihe müdahale etmiştir. Bu bağlamda vahyi, bireyleri ve toplumları tekrardan özlerine/fıtratlarına ulaştırmayı amaçlayan bir çağrı/araç olarak okumak mümkündür. Çalışmaya konu olan “Kur’ân’ı Kerim’de Müşrik Dindarlığı (Şekil-Mana Bağlamında)” isimli kitabının değerlendirilmesinin sebebini şu şekilde ifade etmek mümkündür: Bugün günümüz modern toplumunda da görülen itikatte, ibadette, ahlakta ve sosyal alandaki sapmalar ve anlam kaymaları, mevcut Allah tasavvurunun ve dindarlık tanımının üzerinde tekrardan düşünülmesi gerektiğine işaret etmektedir. Zira bu alanlardaki bozulmalar, ilah tasavvurunun bir sonucu olması sebebiyle kâfir, müşrik ve mü’min vasıflarının Kur’ân’da ifade edildiği haliyle bilinmesine ve içselleştirilmesine her zamankinden daha çok ihtiyaç vardır. Söz konusu çalışma, ilgili yazarın Kur’ân’da anlatılan müşriklerin din anlayışının ve bu anlayışın hayata yansımasının nasıl olduğu çerçevesinde oluşturulmuştur. İlgili kitabın müşriğin düşünce yapısını bütüncül bir bakış açısıyla ele alması sebebiyle şirki konu alan birçok âyetin arka planını öğrenilmesine ve ilgili âyetlerin anlaşılmasına da katkı sunacağı öngörülmektedir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Kaynakça Bulunmuyor