İki Farklı Düzeltici Geri Bildirim Türünün İngilizce Öğretiminde Öğrencilerin Yazma Becerileri Üzerindeki Etkisi

Öz

Bu çalışma, Kocaeli Üniversitesi İngilizce hazırlık biriminde bir sınıfta öğrencilerden iki farklı grup oluşturularak yazma becerilerini geliştirmede öğrenciye verilen iki farklı düzeltici geri bildirim etkisinin kıyaslamasını hedeflemektedir. Öğrencilerin, yazma becerilerinin gelişimini daha iyi takip edebilmek adına, veri toplama aracı olarak süreç odaklı yazma metodu kullanılmıştır. Bu çalışmada, metodun basamakları Taslak 1, Taslak 2, Taslak 3 şeklindedir. Öğrencilerin, bu taslaklarına iki farklı düzeltici geribildirim verilmiştir. Geri bildirimlerden biri direkt düzeltmeyi esas alırken; diğeri, öğrencilerin kendilerine verilen Düzeltme Tablosu Sembollerinden yola çıkarak, yanlışları üzerinde düşünerek dolaylı yoldan bulmalarını amaçlamıştır. Standart bir sınıfta, haftalık İngilizce yazma becerisini   geliştirme dersi toplam 4 saattir. Araştırma verileri 6 hafta boyunca haftada 4 saat olan yazma becerilerini geliştirme dersi olan 30 yetişkin öğrencinin hem ders içi hem ders dışı yazdığı paragraflar aracılığıyla toplanmıştır. Verilen konular, kullanılan kitaptaki konular ile paraleldir. Örnek yapılar ve konu ile ilintili kelime çalışmaları ders saati içerisinde yapılmıştır. Öğrencilerin ilk taslaklarına çeşitli düzeltici geribildirimler uygulandıktan sonra kendilerine düzeltilmesi için verilen ikinci taslaklarını eposta olarak göndermişlerdir ve elde edilen veriler her iki grupta da ikinci taslaklarında hata oranının azaldığını göstermiştir. Bir hafta arayla hem kontrol hem deney grubu ile üçüncü taslak oluşturmak için benzer bir çalışma yapılmıştır. Elde edilen verilerde öğrencilerin hatasız cümle oranının üçüncü taslaklarında, ikinci taslaklarına göre azaldığı gözlemlenmiştir. İki farklı düzeltici geribildirimden, dolaylı geribildirimin daha etkili olduğu saptanmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Doğrudan geribildirim,Dolaylı geribildirim,Geribildirim,Türk öğrenciler,Yazma becerisi

The Effect of Two Different Types of Corrective Feedback on EFL Students’ Writing

Öz

The present study aims to compare the effectiveness of two different types of corrective feedback: implicit and explicit through learners’ process writing. Process writing is a method which includes drafts to observe students’ improvement with the help of the following drafts. In this study, the sequence of drafts is like that: D1, D2 and D3.  The research is conducted with 30 Turkish elementary level students from the preparatory school at Kocaeli University. The writing subjects are chosen in harmony with the subjects in the coursebook   This treatment lasts 4 hours in school and continues for students after school for 6 weeks. Students were expected to submit their second draft via email. The students are evenly divided into two groups. While the students in control group receive the correction on their draft 1 and 2 explicitly such as direct correction; the students in the treatment group are expected to infer their errors on their own from the symbols in the correction symbols chart given them beforehand. The data obtained from the second drafts given for the correction to the students after applying various corrective feedback to the students' initial drafts show that the error rate decreases in the second drafts in both groups. A similar treatment standing as Draft 3 is conducted both with the control and experimental groups after a week later. The data obtained show that there is a decrease in the error free clauses rate in the third draft when compared to the students’ second draft. Out of two different types of corrective feedback, the implicit feedback is slightly more effective.

Anahtar Kelimeler

• Corrective feedback,Explicit feedback,Implicit corrective feedback,Turkish students,Writing skills

Kaynakça

1. Egi,T.(2010). Uptake, Modified Output, and Learner Perceptions of Recasts: Learner Responses as Language Awareness. The Modern Language Journal 94, 1-21
2. Ferris, D. R. (1999). The case for grammar correction in L2 writing classes. A response to Truscott (1996). Journal of Second Language Writing, 8, 1–10.
3. Kepner, C. G. (1991). An experiment in the relationship of types of written feedback to the development of second-language writing skills. Modern Language Journal, 75, 305–313.
4. Larsen-Freeman, D. (2000). Techniques and principals in language teaching. (2nd ed.). Oxford: Oxford University Press.
5. Lightbown, P., & Spada, N. M. (1999). How languages are learned. Oxford: Oxford University Press.
6. Loewen, S., & Philp, J. (2006). Recasts in the adult English L2 classroom: Characteristics, explicitness, an effectiveness. Modern Language Journal, 90, 536-556
7. Long, M. H. (1996). The role of the linguistic environment in second language acquisition. In W. C. Ritchie & T.
8. Lyster, R. (1998a). Recasts, repetition, and ambiguity in L2 classroom discourse. Studies in Second Language Acquisition, 20, 51-81.

9. Lyster, R. (1998b). Negotiation of form, recasts, and explicit correction in relation to error type and learner repair I immersion classrooms. Language Learning, 48.
10. Lyster, R. (2002). Negotiation in immersion teacher-student interaction. International Journal of Educational Research, 37, 237-253.