AİLE İÇİ YÜZ YÜZE İLETİŞİM, İNTERNET VE SOSYAL MEDYA KULLANIM İLİŞKİSİ

Öz

İnternet ve sosyal medya teknolojilerinin, iletişim sürecine dahil olmasıyla yüz yüze iletişim tanımı da güncellenmektedir. Aynı mekanı paylaşan aile bireylerinin tutumları, yüz yüze iletişim ve çevrim içi iletişimin var olabilecek ilişkisine dair farklı çalışmalara konu olmaktadır. İnternet ve sosyal medya kullanımı, kişilik özellikleri ve kullanım amaçları gibi unsurlar ışığında farklılaşmaktadır. Bu çalışmada aile içi yüz yüze iletişim sıklığı ile internet ve sosyal medya kullanım ilişkisini ölçmek için evli 1108 katılımcı ile anket çalışması yapılmıştır. Rastgele örnekleme tekniği kullanılmıştır. Veriler; yüz yüze iletişim sıklığı, internet kullanım türleri, sosyal medya kullanım türleri ve amaçları gibi farklı soru gruplarını içeren bir anket aracılığıyla toplanmıştır. Elde edilen bulgulara göre katılımcılar, haftalık ortalama 6 gün ve günlük ortalama 4 saat aile bireyleriyle yüz yüze iletişimde bulunmaktadır. Genel sosyal medya kullanımı ve WhatsApp kullanımı arttıkça yüz yüze iletişim sıklığı azalmaktadır. Arkadaşlık kurma amacıyla sosyal medya kullanımı ve Facebook kullanımı arttıkça aile içi yüz yüze iletişim sıklığı artmaktadır. Çalışmanın sonuçlarına göre; katılımcıların yüz yüze iletişim düzeyi; tercih edilen sosyal medya platformuna ve kullanım amacına göre farklı ilişki ağları oluşturmaktadır

Anahtar Kelimeler

• Aile,yüz yüze iletişim,internet kullanımı,sosyal medya kullanımı

Kaynakça

1. Acar, N. (2018). Siyasi Eylemlerde Sosyal Medya Örgütlenmesi: 15 Temmuz Darbe Girişimi ve Demokrasi Nöbetleri. Selçuk Üniversitesi. Yüksek Lisans Tezi.
2. Akyıl, Y., Bacigalupe, G. ve Üstünel, A. Ö. (2017). Emerging Technologies and Family: A Cross-National Study of Family Clinicians’ Views. Journal of Family Psychotherapy. 28 (2). 99-117.
3. Arıkan, R. (2004). Araştırma Teknikleri ve Rapor Hazırlama. Ankara: Asil Yayın.
4. Bacigalupe, G. ve Bräuninger, I. (2017). Emerging Technologies and Family Communication: The Case of International Students. Contemporary Family Therapy. 39 (4). 289-300.
5. Baym, Nancy K., Zhang, Yan Bing ve Lin, Mei-Chen. (2004) Social Interactions Across Media: Interpersonal Communication on the Internet, Face-to-Face and the Telephone. New Media & Society. 6(3). 299-318.
6. Berger, J. (2013). Beyond Viral: Interpersonal Communication in the Internet Age. Psychological Inquiry. 24 (4). 293-296.
7. Berger, J. ve Iyengar, R. (2013). Communication Channels And Word Of Mouth: How The Medium Shapes The Message. Journal of Consumer Research. 40 (3). 567 – 579.
8. Egan, J. (2017). Face-to-Face Communications Is Powerful, Postdigital Communications Tool. Natural Gas & Electricity. 1. Flaherty, L. M., Pearce K. J. ve Rubin, R. B. (2009). Internet And Face‐To‐Face Communication: Not Functional Alternatives. Communication Quarterly. 46(3). 250-268.

9. Gernsbacher, M. A. (2014). Internet-Based Communication. Discourse Processes. 51 (5-6). 359-373.
10. Gülnar, B. ve Balcı, Ş. (2012). The Relationshıp Between Life Satisfaction, Interpersonal Communication And Media Usıng Among Foreign Students. International Journal of Multidisciplinary Thought. 2(2): 43–54.
11. Gülnar, B. (2016). Turkish University Students’ Loneliness Degree And Internet Using. The 2nd International Conference on the Changing World and Social Research (ICWSR’2016) Proceedings Book. 136-143.
12. Gülnar, B. ve Kazaz, M. (2016). The Relationship Between Self Esteem As Indicator Of Psychological Well Being And Internet Usage: A Survey Among Turkish University Students. The 2nd International Conference on the Changing World and Social Research (ICWSR’2016) Proceedings Book. 1139-1148.
13. Hacker, K. L. ve Steiner, R. (2001). Hurdles of Access ond Benefits of Usage for Internet Communication. Communication Research Reports. 18 (4). 399 -407.
14. Hughes, R. ve Hans, J. (2001). Computers, the Internet and Families. Journal of Family Issues. 22: 776–790.
15. İnankul, F. (2018). Sosyal Medyanın Kişilerarası İletişimdeki Rolü. International Journal of Social Science. 1 (1) , 89-101.
16. Kappas, A. ve Kramer, N. C. (2011). Introduction: Electronically Mediated Face to Face Communication: Issues, Questions, and Challenges. Ed: Kappas, A. ve Kramer, N. C. Face to Face Communication Over the Internet, Emotions in a Web of Culture Language and Technology. Cambridge University Press: New York.
17. Katz, J. E. ve Rice, R. (2002). Social Consequences of Internet Use. Cambridge, MA: MIT Press.
18. Kazaz, M. ve Gülnar, B. (2016). The Relationshıp Between Stress, Personality Types And Face To Face Communication: A Survey Among Turkish University Students. The 2nd International Conference on the Changing World and Social Research (ICWSR’2016) Proceedings Book. 1149-1156.
19. Kim, Jung-Hyun (2017). Smartphone-Mediated Communication vs. Face-To-Face Interaction: Two Routes To Social Support And Problematic Use Of Smartphone. Computers in Human Behavior. Volume 67, 282-291.
20. Kim, J., Seo, M. ve David, P. (2015). Alleviating Depression Only To Become Problematic Mobile Phone Users: Can Face-To-Face Communication Be The Antidote? Computers in Human Behavior. 51( A), 440-447.
21. L.Lundy, Brenda ve Drouin, Michelle (2016). From Social Anxiety To Interpersonal Connectedness: Relationship Building Within Face-To-Face, Phone And Instant Messaging Mediums. Computers in Human Behavior. Volume 54, 271-277.
22. Mesch, G. S. (2003). Family and Internet. Social Sciences Quarterly. 84: 1038 – 1049.
23. Öztat, F. (2019). Aile İçi İletişim Doyumu ve Sosyal Medya Kullanım İlişkisi. Selçuk Üniversitesi Yüksek Lisans Tezi.
24. Sassenberg, K., Boos, M. Ve Rabung, S. (2005). Attitude Change in Face‐To‐Face and Computer‐Mediated Communication: Private Self‐Awareness as Mediator and Moderator. European Journal Of Social Psychology. 35 (3). 361-374.
25. Sassenberg, K. (2013). It Is About the Web and the User: The Effects of Web Use Depend on Person Characteristics. Journal Psychological Inquiry an International Journal for the Advancement of Psychological Theory. 24 (4). 333 – 340.
26. Shekhawat, S. ve Nirban, S. V. (2019). Developing Communication Competence in Students Through Face-to-Face Conversation. Journal of Soft Skills. 13(1). 56-62.
27. Silverstone, R. ve Haddon, L. (1996). Design and the Domestication of Information And Communication Technologies: Technical Change and Everyday Life. (Ed.: Mansell, R. ve Silverstone, R.). Communication by Design: The Politics of Information and Communication Technologies. Oxford: Oxford University Press. 44-74.
28. Subrahmanyam, K., Greenfield, P., Kraut, R. ve Gross, E. (2001). The Impact of Computer Use on Children's and Adolescents' Development. Applied Developmental Psychology. 22: 7–30.
29. Sutherland, R., Furlong, R. ve Facer, K. (2003). Screenplay: Children and Computing in the Home. London: Routledge-Falmer.
30. Şahin, M. ve Gülnar, B. (2016). İletişim Korkusu ve İnternet Kullanımı İlişkisi: Türkiye’deki Üniversite Öğrencileri Arasında Bir Alan Araştırması. Selçuk Üniversitesi İletişim Fakültesi Akademik Dergisi. 9 (2). 5 - 26.
31. Wajcman, J., Bittman, M., ve Brown, J.E. (2008). Families Without Borders: Mobile Phone Connectedness and Work-Home Divisions. Sociology. 42, 635–652.
32. Wilkins, E. J., Smith, J. W. ve Keane, R. (2018). Social Media Communication Preferences Of National Park Visitors. Applied Environmental Education & Communication . 1-13.
33. Williams, A. L. ve Merten, M. J. (2011). iFamily: Internet and Social Media Technology in the Family Context. Family and Consumer Sciences. 40 (2).150-170.