SİYASAL TERCİHLERİN MEDYA TERCİHLERİNE ETKİSİ VE BİREYSEL NİTELİKLER İLİŞKİSİ

Öz

Kitle iletişim araçları kullanıcılarının televizyon kanalı ve haber bülteni tercihleri, bir çok etken tarafından şekillendirilmektedir. Kişisel özellikler, demografi, ait olunan grup, kültürel özellikler, cinsiyet ve yaş gibi etmenler medyayı kullananların haber izleme eğilimlerine yön vermektedir. Toplum ve medya yapısı kutuplaşmış toplumlarda siyasal tercihlerin de medya tercihlerine etkisi açıktır ancak bireysel niteliklerin bu anlamda çoklu ilişkiselliği merak edilen araştırma konuları arasındadır. Bu çalışmada katılımcıların siyasi tercihlerinin televizyon kanalı ve haber bülteni seçimindeki etkisine dair görüşlerinin onların bireysel niteliklerine göre farklılık gösterip göstermediğine ilişkin Türkiye genelinde 2235 seçmen üzerinde bir alan araştırması gerçekleştirilmiştir. Bulgular değerlendirildiğinde eğitim düzeyi, yaş ve gelir düzeyinin siyasal tercihlere göre kanal ve haber bülteni seçiminde önemli bir etken olduğu, cinsiyetin ise bu tercihlere belirgin bir yansımasının olmadığı görülmüştür.

Anahtar Kelimeler

• Siyaset,Medya,İletişim

Kaynakça

1. Akyürek, S. ve Koydemir F. S. (2014). BİLGESAM Türkiye’de Etnik, Dini ve Siyasi Kutuplaşma Araştırması, 30.6.2014, http://www.bilgesam.org/Images/Dokumanlar/0-262-2014070713kutup.pdf Erişim Tarihi: 5.1.2017/12.45.
2. Akyüz, S. S. (2018). Düşman Medya, Türkiye’de Siyasi Kutuplaşma ve Seçmenlerin Medya Tercihleri, Konya: Literatürk
3. Erdoğan, İ. (2014). Medya Teori ve Araştırmaları, Ankara: Alter.
4. Fiske, J. (2014). Postmodernizm ve Televizyon, (Editör: Süleyman İrvan), Medya, Kültür, Siyaset, Ankara: Pharmakon, 29-48.
5. Hartmann, T. and Tanis M. (2013). Examining the Hostile Media Effect as an Intergroup Phenomenon: The Role of Ingroup Identification and Status, Journal of Communication 63, 535–555.
6. Iyengar, S. Sood, G ve Lelkes, Y. (2012). Affect, Not Ideology: A Social Identity Perspective on Polarization, Public Opinion Quarterly, Vol. 76, no. 3, Fall 2012, 405–431.
7. Madden, K. (2012). Lewinian Theory: A Guiding Force for Hostile Media Effects, Annual Meeting of the International Communication Association, from http://citation.allacademic.com/meta/p553706_index.html
8. Özer Ö. (2011). Haber, Söylem, İdeoloji, Konya: Literatürk.

9. Özsoy, A. (2011). Televizyon ve İzleyici: Türkiye’de Dönüşen Televizyon Kültürü ve İzleyici, Ankara: Ütopya.
10. Reid, S. A. (2012). A Self-Categorization Explanation for the Hostile Media Effect, Journal of Communication 62, 381–399.
11. Schiller, H. (1993). Zihin Yönlendirenler, (Çeviren: Cevdet Cerit), İstanbul: Pınar.
12. Şimşek, E., Özer, Ö., Şimşek, A. (2012). Haber Kuramı Bağlamında Düşman Medya Etkisi: Basında Yer alan Futbolda Şike Haberlerinin Farklı Takım Taraftarlarınca Algılanışı, (Editör: Ömer Özer), Haberin Doğası, Gazetecilikte İdealler ve Sorunlar, Konya: Literatürk, 43-118.
13. Turner, G. (2016). İngiliz Kültürel Çalışmaları, (Çevirenler: Deniz Özçetin ve Burak Özçetin), Ankara: Heretik.
14. Yaylagül, L. (2010). Kitle İletişim Kuramları, Egemen ve Eleştirel Yaklaşımlar, Ankara: Dipnot.
15. Araştırma ve Raporlar
16. Medya Kullanımı ve Haber Tüketimi: Güven, Doğrulama ve Siyasi Kutuplaşmalar Raporu-2019. Ankara: Teyit Medya Araştırmaları Derneği Yayınları.
17. Radyo Televizyon Üst Kurulu (RTÜK) Televizyon İzleme Eğilimleri Araştırması-2018
18. Türkiye Sosyal-Siyasal Eğilimler Araştırması (TSSEA) – 2018, Kadir Has Üniversitesi Türkiye Çalışmaları Merkezi.
19. Türkiye’de Kutuplaşmanın Boyutları Araştırması (TKBS) - 2018, İstanbul Bilgi Üniversitesi Göç Çalışmaları Uygulama ve Araştırma Merkezi.