KİTLE İLETİŞİM ARACl OLARAK YEREL TELEVİZYONUN İŞLEVLERİ

Öz

Kitle iletişim alanında yaşanılan teknolojik gelişmeler insan ve toplum yaşamında etkili olmakta ve çeşitli değişimlere yol açmaktadır. Günümüzde ise bu süreç son derece dinamik biçimde etkilerini derinleştirerek sürdürmektedir. Kitle iletişim araçlarından televizyon hayatımızın ayrılmaz bir parçası haline gelmiş ve vazgeçilmez bir araç olmuştur. Özellikle ülkemizde yeni sayılabilecek özel televizyon yayınlarına başlanmasıyla yeni bir döneme geçilmiştir. Televizyon yayınlarında yasal düzenlemeler yapılmış olmasına rağmen bir kaos yaşanıyor olsa da kitle iletişim aracı olarak işlevlerini de yerine getirmek durumundadır. Bu çalışmada, ulusal televizyon yayınlarında olduğu gibi yerel televizyonların da işlevleri için geçerli olan yerel kamuoyu oluşturma ve gündem belirleme, haber verme, eğitme ve eğlendirme, mal ve hizmetlerin tanıtımını sağlama gibi işlevler ele alınmıştır. Özet yerine son bölümde ise günümüzde yaşanılan küreşelleşme sürecinde yerelliğin önemi ve yerel televizyon yayıncılığına etkileri değerlendirilmiştir.

KİTLE İLETİŞİM ARACl OLARAK YEREL TELEVİZYONUN İŞLEVLERİ

Öz

Kaynakça

1. Aziz, A. (1981). Radyo ve Televizyona Giriş. Ankara: S.B.F. Yayınları.
2. Bumin, K. (1996). Demokrasi Arayışında Kent. İstanbul: Ayrıntı Yayınevi.
3. Cemaleılar, i. (1987). Pazarlarna. İstanbul: Beta Yayınları.
4. Erdoğan, İ. (1997). iletişim, Egemenlik, Mücadeleye Giriş. Ankara: İmge Kitabevi.
5. Gökçe, O. (1993). iletişim Bilimine Giriş. Ankara: Turan Kitabevi.
6. İçel, K. (1986). Günümüzde Basının Kamusal Görevleri. İstanbul: Gazeteciler Cemiyeti Yayınları.
7. Kapani, M. (1988). Politika Bilimine Giriş. Ankara: Bilgi Yayınevi.
8. Kazancı, M. (198 I). İletişimde ideolojik Yönlendirme. Ankara: Ankara Üni. S.B.F. Basın Yayın Yüksek Okulu Yayınları.

9. Kaya, R. (1985). Kitle iletişim Sistemleri. Ankara: Teori Yayınları.
10. Kurtuluş, K. (1982). Reklam Harcamaları. İstanbul: İ.ü. İşletme Fak. Yayınları. Mac Bride. S. vd. (1993). Bir Çok Ses Tek Bir Dünya. çev: E. Özkök. Ankara: UNESCO Türkiye Milli Komisyonu.
11. Mc Quail, D. (1994). Kitle iletişim Kuramı. çev: A. H. YükseL. Eskişehir: Ana. Üni. Güçlendirme Vakfı Yayınları.
12. Morley, D. ve K. Robins (1997). Kimlik Mekanları. çev: E. Zeybekoğlu. İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
13. Mutlu, E. (1994). iletişim Sözlüğü. Ankara: Ark Yayınları.
14. Onaran, A, Ş. (1984). Kamuoyu. İstanbul: Filiz Kitabevi.
15. Sezer, D. (1972). Kamuoyu ve Dış Politika. Ankara: A,Ü. SBF.Yayınları.
16. Şahin, H. ( 1991). Yeni İletişim Ortamı, Demokrasi ve Basın Özgürlüğü. İstanbul: Basın Konseyi Bilimsel Araştırmalar Yayınları.
17. Tokgöz, O. (1987). Temel Gazetecilik. Ankara: A.Ü. BYYO Yayınları.
18. Turam, E. (1994). Medyanın Siyasi Hayata Etkisi. İstanbul: İrfan Yayıncılık.
19. Yıldırım, S. (1993). Yerel Yönetim ve Demokrasi. İstanbul: Toplu Konut İdaresi Başkanlığı-IULE EMME Yayınları.
20. Yumlu, K.(1990). Kitle İletişim Araştırmaları. İzmir: Neşe Yayıncılık.