HALKLA İLİŞKİLER LİSANS EĞİTİMİNDE TOPLUMSAL CİNSİYET DERSLERİ ÜZERİNE BİR DEĞERLENDİRME

Öz

Halkla ilişkiler eğitimi konusundaki çalışmalar; Dünya’da 20. yüzyılın ikinci yarısından itibaren, Türkiye’de ise 20. yüzyılın sonlarından bu yana sürdürülmektedir. Bu kapsamda literatürdeki eğilimin “halkla ilişkiler disiplininin mesleki ve teknik yeterliliklerinin kazanımı” üzerine yoğunlaştığı görülmektedir. Buna karşın; halkla ilişkiler eğitiminde müfredattaki dersler üzerinden toplumsal cinsiyet konusuna odaklanan araştırmalar oldukça sınırlıdır. Diğer yandan halkla ilişkiler lisans eğitimleri boyunca, öğrencilerin gündelik ve mesleki yaşamlarına alternatif bir bakış açısı sunabilme açısından “toplumsal cinsiyet” derslerinin mevcut durumu ve geleceği üzerine düşünmek anlamlıdır. Bu noktadan hareketle bu çalışmanın amacı; Türkiye’deki halkla ilişkiler lisans eğitiminde toplumsal cinsiyet derslerinin görünürlüğüne ilişkin bir çerçeve oluşturmak ve halkla ilişkiler lisans eğitiminde toplumsal cinsiyet farkındalığını bölüm dersleri ve öğrenci değerlendirmeleri açısından irdelemektir. Çalışmada lisans programları incelemelerinde içerik analizi ve öğrencilerle gerçekleştirilen yarı-yapılandırılmış mülakat tekniklerinden yararlanılmıştır. Çalışmanın sonucunda, Türkiye’deki halkla ilişkiler lisans eğitimindeki müfredat bünyesinde toplumsal cinsiyet derslerinin niteliksel ve niceliksel olarak sınırlı bir görünüm arz ettiği, bölüm öğrencilerinin toplumsal cinsiyet derslerinin açılması ve halihazırdaki derslerde tartışılmasını eleştirel bir bakış açısı kazanma noktasında önemli buldukları ve atölyeler, konferanslar gibi teorik ve pratik farkındalık çalışmalarının da lisans ders programının kapsamına dahil edilmesi gibi alternatif öneriler sundukları görülmüştür.

Anahtar Kelimeler

• Halkla ilişkiler,lisans eğitimi,toplumsal cinsiyet.

AN EVALUATION OF GENDER LECTURES TO THE PUBLIC RELATIONS UNDERGRADUTAION

Öz

Studies about public relations education have been continuing since the first half of twentieth century in the World and since the last half of twentieth century in Turkey. In this context, it is seen that the trend in the literature is focuses on earnings of proffesional and technical qualifications of public relations department. However, there is a limitation of research which is focusing on gender issues through curricular lessons in public relations undergraduate education. On the other hand, it is meaningful to think about the current state and future of "gender" courses in terms of providing an alternative viewpoint to the daily and professional lives of the students throughout the undergraduate education. Move from this point, the aim of study is, create a framework for visibility of gender courses in public relations and to examine awareness of gender in terms of courses and students’ evaluation in public relations undergraduate education. In this study, it was used to content analysis to undergraduate programme study and semi-structured interview with students. At the end of the study it was seen that the gender courses are qualitatively and quantitatively limited. Also from the view of students, opening of new gender classes and create an area for debate in current courses are important for gaining critical perspectives and it has been seen that the students have offered alternative proposals such as theoretical and practical awareness activities such as workshops and conferences are included in the undergraduate curriculum

Anahtar Kelimeler

• Public relations,undergraduate education,gender

Kaynakça

1. Acar Savran, G. (2009). “Beden Emek Tarih Diyalektik Bir Feminizm İçin” İstanbul: Kanat.
2. Andsager, J.L. & Hust, S. J. T. (2005). “Differential Gender Orientation in Public Relations: Implications for Career Choices” PR Review, 31 (1), s.85-91.
3. Alankuş S. (2012). Önsöz Neden Kadın Odaklı Habercilik?, “Kadın Odaklı Habercilik”, II. Basım, (der.) Sevda Alankuş, İstanbul: IPS İletişim Vakfı.
4. Cangöz, İ. (2013). “İletişim Fakültesi Öğrencilerinin Toplumsal Cinsiyet Farkındalığı ve Cinsiyetçi Şiddetle İlgili Görüşleri”, İletişim, Sayı.19, s.41-64.
5. Çelenk, S. (2010). Kadınların Medyada Temsili ve Etik Sorunlar, “Televizyon Haberciliğinde Etik”, (Edt.) Bülent Çaplı ve Hakan Tuncel, 229-236. Ankara: AU ILEF.
6. Farmer, B., & Waugh, L. (1999). “Gender Differences in Public Relations Students’ Career Attitudes: A Benchmark Study”. Public Relations Review, 25, s.235-249.
7. Grunig, L. A., Toth, E. L., & Hon, L. C. (2000). “Feminist Values in Public Relations”. Journal of Public Relations Research, 12(1), s.49–68.
8. Miller, D., Kernisky, D.A. (1999). “Opportunity Realized: Undergraduate Education Within Departments of Communication.”. Public Relations Review. 25 (1), s.87-100.

9. Saktanber, A. (1990). Türkiye’de Medyada Kadın: Serbest Müsait Kadın veya İyi Eş Fedakâr Anne, “1980’ler Türkiye’sinde Kadın Bakış Açısı”, (der.) Şirin Tekeli, İstanbul: İletişim.
10. Sayılan, F. (2012). “Toplumsal Cinsiyet ve Eğitim: Olanaklar ve Sınırlar” Ankara: Dipnot.
11. Sha, B. L. & Toth, E. L. (2005). “Future Professionals’ Perceptions of Work, Life and Gender Issues”. Public Relations Review. 3, s.93-100.
12. Tanrıöver, H. (2012). Medyada Kadınların Temsil Biçimleri ve Kadın Hakları İhlalleri. “Kadın Odaklı Habercilik”, II. Basım, (der.) Sevda Alankuş, İstanbul: IPS İletişim Vakfı.
13. Van Lauven, J. (1999). “Four New Course Competencies for Majors”, Public Relations Review. 25(1), s.77-85.
14. Yamanoğlu, M., Hızal, S., ve Özdemir, P. (2013). “Türkiye’de Halkla İlişkiler Tarihi: Kurumsallaşma Yılları 1960-1980”. Ankara: De-Ki.
15. Yıldırım Becerikli, S. (2004). “Türkiye’deki Lisans Düzeyindeki Halkla İlişkiler Eğitimine İlişkin Bir Değerlendirme”, 2nd International Communication in the Millennium: A Dialogue Between Turkish and American Scholars, University of Texas, Anadolu University, Istanbul University, Vol.I, p.193-219, İstanbul.