Evaluation of Disability Health Committee Reports of Patients Applying to the Child and Adolescent Psychiatry Unit of a University Hospital

Öz

Objective: The aim was to investigate the reasons for admission, sociodemographic background, psychiatric diagnoses, additional physical diseases and special needs levels of children and adolescents who applied to Kocaeli University Faculty of Medicine disability health committee for a special needs report in order to expand the literature on individuals with special needs. Methods: Between 1st August 2021 and 31st August 2022, the data of 616 patients aged 0-18 years who applied for a special needs report to the Department of Child and Adolescent Psychiatry was retrospectively examined. Results: The mean age of the group was 7.74±3.64 years, with most cases being between 7-12 years of age and male. The most common diagnosis was "delayed milestone in childhood (ICD R 62.0)" in 45.3% (n=279). The most commonly reported special needs level was "Requires Special Needs" in 33.5% (n=206), and the most common reason for application was to renew the report, in 40.4% (n=249). In this cohort, 34.6% had an additional medical disease, most commonly genetic diseases, including Down, Fragile X, and Angelman syndromes. Conclusion: Special needs report evaluation in children and adolescents is commonly encountered in a Psychiatry outpatient clinic. It is important that both patients and their families can benefit from their existing rights and that patients with special educational needs can be identified as early as possible to begin educational interventions promptly. Thus, child psychiatrists should be informed of the demographics and clinical presentation in this patient group.

Anahtar Kelimeler

• Special Needs Report for Children (SNRC)
• child
• adolescent
• disability health committee

Proje Numarası

etik kurul proje no: 2023/72

Kaynakça

1. Resmi Gazete. Özürlüler ve Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun. Avaible at: https://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2005/07/20050707-2.htm. March 7,2023.
2. Resmî Gazete. (30.4.2013, Sayı: 28603) sayılı Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik. Avaible at: https://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2013/03/20130330-4.htm. Accessed March 7,2023.
3. World Health Organization. World report on dısabılıty. Avaible at: https://www.who. int/disabilities/world_report/2011/report.pdf. Published 2011. Accessed March 1,2023.
4. Devlet İstatistik Enstitüsü. Özürlüler İdaresi Başkanlığı. Türkiye Özürlüler Araştırması 2002. Ankara: Devlet İstatistik Enstitüsü Matbaası, 2009. Avaible at: http://eski.bingol. edu.tr/media/225884/15TuRKiYEoZuRLuLER ARAsTiRMASi.pdf. Accessed March 1,2023.
5. T.C. Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı, Engelli ve Yaşlı Hizmetleri Genel Müdürlüğü. Engelli ve Yaşlı İstatistik Bülteni. Avaible at: https://www.aile.gov.tr/media/88684/eyhgm_istatistik_bulteni_temmuz2021.pdf. Accessed March 7,2023.
6. Yektaş Ç, Kaplan SE. Bir Üniversite Hastanesi Çocuk Ergen Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Birimi’ne başvuran hastaların sağlık kurulu raporlarının değerlendirilmesi. Konuralp Tıp Derg. 2017;9(3):228-232. doi:10.18521/ktd.346073.
7. Özbaran B, Köse S. Çocuk psikiyatrisi pratiğinde özürlü sağlık kurulu raporları; 6 yıllık Ege Üniversitesi deneyimi. Çocuk ve Gençlik Ruh Sağlığı Dergisi. 2011;18(1):67-72.
8. Tarakçıoğlu MC, Yıldız D. Çocuklar İçin Özel Gereksinim Raporu (ÇÖZGER) Almak İçin Başvuran Hastaların Klinik Özellikleri, Eş Tanılarının İncelenmesi, Yeni Değişen ÇÖZGER Yönetmeliğine Göre Aldıkları Tanı ve Özür Oranlarının Eski Tanı ve Özür Oranları ile Karşılaştırılması. İKSSTD. 2020;12(2):144-50. doi:10.5222/iksstd.2020.14632.

9. Aktaş Terzioğlu M, Büber A, Şenol H, Tanrıverdi Ç. Çocuklar için özel gereksinim raporu başvurusu olan olguların özel gereksinim düzeyleri. Pamukkale Tıp Dergisi. 2022;15(1):77-85. doi: 10.31362/patd.915273.
10. Resmi Gazete. Çocuklar İçin Özel Gereksinim Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik Avaible at: https://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2019/02/20190220-1.htm. Accessed April 03, 2023.
11. Yalaz K, Anlar B, Beyoğlu BU. Denver II Gelişimsel Tarama Testi “Türkiye Standardizasyonu”. Ankara: Ankara Gelişimsel Çocuk Derneği; 2011.
12. Sezgin N, Savaşır I, Erol N. Ankara gelişim tarama envanteri elkitabı. 1. Basım. Ankara: Rekmay; 1994.
13. Wechsler D. (1949) Wechsler Intelligence Scale for Children; manual. Avaible at: https://psycnet.apa.org/fulltext/1950-00877-000.pdf. Accessed March 10, 2023.
14. Savaşır I, Şahin N. Wechsler çocuklar için zeka ölçeği uygulama kitapçığı. Ankara: Türk Psikologlar Derneği;1995.
15. Öktem F, Erden G, Gencöz T, Sezgin N, Uluc S. Wechsler Çocuklar için Zeka Ölçegi-IV (WISC-IV) Uygulama ve Puanlama El Kitabı Türkçe Sürümü. Ankara: Ankara Türk Psikologlar Derneği Yayınları; 2016.
16. Aksoy UM. Nörogelişimsel Bozukluklar: Bir Ağacın Farklı Dalları. İstanbul Kanuni Sultan Süleyman Tıp Dergisi. 2019; 11(ek sayı): 1-4. doi: 10.5222/iksstd.2019.26121.
17. Türkiye İstatistik Kurumu (TÜİK). Özürlülerin sorun ve beklentileri araştırması, 2010. Ankara: Türkiye İstatistik Kurumu Matbaas; 2011.
18. Kumbul YÇ, Sivrice ME, Akın V. Çocuklar için özel gereksinim raporunda (ÇÖZGER) kulak burun boğaz hastalıklarının önemi ve başvuran hastaların klinik özelliklerinin değerlendirilmesi. SDÜ Sağlık Bilimleri Dergisi. 2020;11:348-352. doi:10.22312/sdusbed.774847.
19. Kayhan M, Öztürk Y. Clinical and sociodemographic characteristics of cases presenting to an university hospital for special need reports for children. Osmangazi J Med. 2020;42:240-248. doi:10.20515/otd.661980.
20. Şahin N, Altun H, Kara B. Assessment of disabled child health council reports. Kocatepe Med J. 2014;15: 48-53. https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/161247. Accessed July 18, 2023.
21. American Psychiatric Association. Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders (DSM). 4. ed. Washington: American Psychiatric Press Inc, 1994.
22. Ayık B, Motavalli Mukaddes N. Zihinsel yetersizlik. In: Motavalli Mukaddes N, Ercan ES, ed. Nörogelişimsel Bozukluklar. 1. baskı. İstanbul: Nobel Tıp Kitabevleri; 2018:1-31.
23. Başgül ŞS, Saltık S. Göztepe Eğitim ve Araştırma Hastanesi-Özürlü Çocuk Heyeti’nin 2010 yılı verileri. Göztepe Tıp Dergisi. 2012;27:45-49. doi:10.5222/J.GOZTEPETRH.2012.045.
24. Öztürk Y, Demir N, Topal Z, Savcı U, Cansız MA, Tufan AE. Bir üniversite hastanesine engelli çocuk sağlık kurulu için başvuran olguların klinik ve sosyodemografik özellikleri: Bir ön çalışma. Çocuk ve Gençlik Ruh Sağlığı Dergisi. 2018;25:101-110. https://cms.cogepderg.com/Uploads/Article_27685/cogepderg-25-101.pdf. Accessed July 18, 2023.
25. Güller B, Yaylacı F. Çocuklar için özel gereksinim raporuna geçiş sonrası bir yıllık sağlık kurulu verilerinin değerlendirilmesi. Klinik Psikiyatri Dergisi. 2021;24(2):207-216. doi:10.5505/kpd.2020.02438.
26. Karakoç Demirkaya S, Aksu H, Yılmaz N, Gürbüz Özgür B, Eren E, Avcil S. Bir Üniversite Hastanesi Çocuk ve Ergen Psikiyatrisi Polikliniğine Başvuran Olguların Tanıları ve Sosyodemografik Özellikleri. Meandros Med. Dental J. 015;16(1):4 -8. doi:10.5152/adutfd.2015.2045.