Amaç: Yeşil çay (YÇ)’nin karaciğerdeki antioksidan ve antiinflamatuar etkinliğini gösteren sınırlı sayıda çalışmalar bulunmaktadır. Amacımız Etil alkol (EA) toksisitesine maruz kalan sıçanların karaciğer dokularındaki TNF-α ve Il-6 sitokinlerinin ekspresyonları ile oksidatif stres üzerindeki potansiyel tedavi mekanizmalarını ortaya koymaktır.
Materyal/Metod: Çalışmamızda kullanılan 28 adet, rastgele seçilerek eşit sayıda dört gruba ayrıldılar. Group I: Control, Group II: YÇ grubu 7 gün boyunca içme suyu yerine YÇ verildi. Grup III: EA grubu, 7 gün süreyle günlük 5 g/kg dozunda subkutan uygulandı. Grup IV: EA+YÇ grubu olarak belirlendi. Deneysel işlemlerin sonunda oksidatif hasarı belirlemek için Malondialdehit (MDA), Toplam antioksidan (TAS) ve Toplam oksidan (TOS) durumları değerlendirildi. Karaciğerden alınan spesmenlerin ise inflamatuar sitokin yoğunluğuna bakıldı.
Bulgular: Karaciğer fonksiyon testleri (AST ve ALT) EA uygulaması ile dikkat çekici oranda yükselmiş, EA+YÇ uygulaması ile değerler anlamlı olarak azalmıştı. Oksidatif stres belirteçlerinde ise (TOS ve MDA) benzer sonuçların doğduğu gözlendi. EA uygulaması ile TNF-α ve Il-6 sitokinlerinin (+) sinyalizasyonları EA+YÇ grubunda azalmıştı. Ayrıca EA grubunun karaciğer dokularında gözlenen konjesyon, vena sentraliste dejenerasyon, sinuzoidlerde dilatasyon, EA+YÇ grubunda yerini rejeneratif değişikliklere bıraktığı izlendi.
Sonuç: EA toksisitesine bağlı olarak oksidatif stres ve inflamatuar sitokin salınımı artarken, YÇ’ın antiinflamatuar ve antioksidan özelliği sayesinde terapötik bir ajan olabileceği bulunmuştur.
Etil alkol Yeşil Çay Hepatotoksisite Inflamasyon Oksidatif stres
Objective: Studies investigating the antioxidant and anti-inflammatory effects of green tea (GT) on liver tissue are limited in number. This study aims to reveal the therapeutic mechanisms through which green tea modulates the inflammatory and oxidative stress responses caused by ethyl alcohol (EA) toxicity.
Methods: The 28 Wistar albino rats used in our study were randomly selected and divided into four equal groups. Group I: Control, Group II: GT group, administered for 7 days instead of drinking water. Group III: EA group, administered subcutaneously at a daily dose of 5 g/kg for 7 days. Group IV: EA+GT group, 5 g/kg EA was administered daily for 7 days and the next day, the rats were given GT instead of drinking water for 7 days.
Results: Increased AST, ALT, TOS, and MDA values with the EA application showed a significant decrease in the EA+GT group. Positive signals of TNF-α and IL-6 cytokines decreased in the EA+GT group. In addition, pathological findings such as degeneration and dilatation in tissues belonging to the EA group were replaced by regenerative changes in the EA+GT group.
Conclusion: EA toxicity has been associated with increased oxidative stress levels and inflammatory cytokine release. In contrast, GT's anti-inflammatory and antioxidant properties suggest it may be a potential therapeutic agent against hepatotoxicity.
Ethyl alcohol green tea hepatotoxicity inflammation oxidative stress
| Birincil Dil | İngilizce |
|---|---|
| Konular | Biyokimya ve Hücre Biyolojisi (Diğer), Gastroenteroloji ve Hepatoloji, İç Hastalıkları, Patoloji |
| Bölüm | Araştırma Makalesi |
| Yazarlar | |
| Gönderilme Tarihi | 13 Ağustos 2025 |
| Kabul Tarihi | 11 Kasım 2025 |
| Yayımlanma Tarihi | 20 Ocak 2026 |
| Yayımlandığı Sayı | Yıl 2026 Cilt: 12 Sayı: 1 |