Araştırma Etiği

Öz

Araştırma etiği; araştırmanın gerçekçi ve etkin olarak ihtiyaca cevap verebilecek şekilde tasarlanmasına; katılımcıların bütünlüğünü koruyarak yürütülmesine; sonlandırılmasına ve çalışma sonuçlarının dürüstçe yayınlanmasına rehberlik edebilen çeşitli etik gereklilikler sunarak, insanlar üzerinde araştırmaların ahlaki olarak haklı çıkartılmasına olanak sağlamaktadır. Günümüzde bu etik gereklilikler için en sağlam zemini temel etik ilkeler oluşturmaktadır. Çünkü bireyin özerkliğine saygı, yararlılık, zarar vermeme/kötü davranmama ve adalet ilkeleri; katılımcının özerk kararı için aydınlatılmış onamının elde edilmesi, araştırmada karşılaşılabilecek zarar ve tehlikelerin en aza indirilmesi, olası zararlar için gerekli önlemelerin alınması, katılımcının mahremiyetinin korunması ve katılımcıların seçiminde adil davranılması yönünde etik ödevler yaratmaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Araştırma,etik,biyoetik,insan araştırmaları

Research Ethics

Öz

Research ethics; research designed to be realistic and to effectively respond to the needs; preserving the integrity of the conduct of the participants; terminated the ethical requirements and offering a range of guidance that can honestly be published the study results, allowing research on human beings to be justified morally. Today, these fundamental ethical requirements constitute the solid foundation for ethical principles. Because the principles of respect for individual autonomy, beneficence, do not harm/non maleficence and justice; obtaining informed consent for the autonomous decision of the participants, minimizing the harms and risks that may be encountered in the research, taking the necessary prevention for possible harms, create ethical duties towards fair treatment of the selection and preservation of participant's privacy.

Anahtar Kelimeler

• Research,ethics,bioethics,human researches

Kaynakça

1. The British Medical Association: The Handbook of Medical Ethics. Cambridge University Press, 1986; 30-31.
2. The Center For Bioethics University of Pensylvania. Researc Ethics. http://Bioethics.net.txt adresinden indirildi.
3. CTC_ETHICS: Ethical issues in clinical trial collaborations with developing countries. http://www.ht.uib.no/i/filosofisk/ethica/ctc.html adresinden indirildi.
4. Beauchamp TL. Walters LR. Contemporary Issues in Bioethics. Third. Edition.Wadsworth Publishing Company. Belmont, CA, 1989.
5. The Belmont Report. Ethical Principles and Guidelines for the Protection of Human Subjects of Research. April 18, 1979. DHEW Publication No. (OS) 78-0013 and No.(OS) 78-0014. Washington, D.C.
6. The Belmont Report: Ethical Principles and Guidelines for the Protection of Human Subjects of Research. http://www.unh.edu/osr/compliance/belmont.html adresinden indirildi.
7. Bayraktar K. Hekimin Tedavi Nedeniyle Cezai Sorumluluğu. İstanbul, Sermet Matbaası. 1972; s.159-165.
8. Beauchamp TL. Childress JF. Principles of Biomedical Ethics. Third Edition. Oxford University Press. New York. 1989.

9. The Council for International Organizations of Medical Sciences. International ethical guidelines for biomedical research involving human subjects. Geneva, The Council; 1993.
10. Arda B. Bilimsel araştırmalar ve etik. Tıbbi Etik. 1994; 2(3): 141- 143.
11. Human Research Ethics Manual: Benefits of research. Research Ethics Booklet Number 9. http://www.qut.edu.au/draa/or/ethics/human/manual.html adresinden indirildi.
12. Aşcıoğlu Ç. Doktorların Hukuki ve Cezai Sorumluluğu. Ankara, Olgaç Matbaası. 1982; s.55-57.
13. Human Research Ethics Manual: Obtaining informed consent from participants. Research Ethics Booklet Number 11. http://www.health.gov.au/ adresinden indirildi.
14. The World Medical Association. Declaration of Helsinki. http://www..health.gov.au/nhmrc/ethics/helsinki.html adresinden indirildi.
15. Ersoy N. Araştırma Etiği. Çağdaş Tıp Etiği. Editörler: Erdemir AD, Öncel Ö, Aksoy Ş. Nobel Kitabevi, İstanbul, 2003.
16. Klinik Araştırmalar
17. Human Research Ethics Manual: Conducting researc ethically: a researcher’s responsibilities. Research Ethics Booklet Number 32. http://www.qut.edu.au/draa/or/ethics/human/manual.html adresinden indirildi.
18. Etchells E, Sharpe G, Elliott C, Singer PA. Capacity. In: Bioethics at the bedside. Editor: Singer PA. Canadian Medical Association, Ottawa 1999; 17-24.
19. Etchells E, Sharpe G, Dykeman MJ, Meslin EM, Singer PA. Voluntariness. In: Bioethics at the bedside. Editor: Singer PA. Canadian Medical Association, Ottawa 1999; 25-31.
20. Gillon R. Medical treatment, medical research and informed consent. J Med Ethics.1989; 15: 3-5, 11.
21. Grand RM. Human experimentation and informed consent. Can Med Accos J. 1984; 131: 932-33.
22. Brody BA. The president's commission: the need to be more philosophical. J Philosophy and Medicine. 1987; 12: 369-383.
23. Eroğlu L. İlaç ve tıbbi etik. Tıbbi Etik Yıllığı I. Yayınlayan: Aslan Terzioğlu. İstanbul, 1996; s. 30-39.
24. Ersoy N. Biyomedikal araştırmalar ve etik kurullar. Kocaeli Üniversitesi Tıp Dergisi. 1997; 2(1): 5-9.
25. The Commission on Research Integrity: Integrity and Misconduct in Research. Washington, DC: US Dept of Health and Human Services, Public Health Service; 1995.
26. Chuang MY, Man PL. Informed consent-Ethical considerations. Med Law. 1983; 2: 19-25.
27. Hunt G. Ethics in health care research; Checklist for Preparing Patient/Participant Information Sheeds&Consent Forms (PICFs). https://www.health.qld.gov.au/rbwh/docs/picf-checklist.pdf adresinden indirildi.
28. ICH, Harmonised Tripartite Guideline for Good Clinical Practice. EMEA 1998.
29. İyi Klinik Uygulama Kılavuzu. 15.7.2014. http://www.klinikarastirmalar.org.tr/doc/file_311.pdf adresinden indirildi.
30. Harrison C, Kenny NP, Sidarous M, Rowell M. Involving children in medical decision. Bioethics at the bedside. Editor: Peter A. Singer. Canadian Medical Association, Ottawa 1999; s. 63-69.
31. Committee on Bioethics: Informed consent, parental permission, and assent in pediatric practise. Pediatrics, 1995; 95(2): 314-317.
32. Klinik Araştırmalar Hakkında Yönetmelik. Resmi Gazete. Sayı: 29041, Tarih: 25 Haziran 2014.
33. Etchells E, Sharpe G, Burgess MM, Singer PA. Dislosure. In: Bioethics at the bedside. Editor: Singer PA. Canadian Medical Association, Ottawa 1999; s. 9-16.
34. Jonsen AR. Siegler M. Winslade WJ. Clinical Ethics. Third. Edition. McGraw-Hill, Inc. New York, 1992.
35. Human Research Ethics Manual: Questionnaire-based research. Research Ethics Booklet Number 24. http://www.qut.edu.au/draa/or/ethics/human/manual.html adresinden indirildi.
36. Kıyak Y. Medical Ethics. İstanbul: Marmara Üniversitesi yayın no.45, Tıp Fakültesi yayın no.1, 1987; s.46-48.
37. Levine RJ. Ethics and regulation of clinical research. New Haven (CT): Yale University Press; 1988. p.67-93.
38. The National Statement for Ethical Conduct in Research Involving Humans: Principles of Ethical Conduct. http://www.health.gov.au/nhmrc/publications/humans/part1.html adresinden indirildi.
39. Annas GJ: Ethics Committees: from ethical comfort to ethical cover. Hasting Center Report. 1991 May-June. 18-21.
40. İnsan Hakları ve Biyotıp Sözleşmesi. http://www.saglik.gov.tr/TR/belge/1-30952/insan-haklari-ve-biyotip-sozlesmesi.html, http://www.hastahaklari.org/biotip1.htm adresinden indirildi.