YABANCI DİL OLARAK TÜRKÇE KONUŞMA STRATEJİLERİ ÜZERİNE BİR ARAŞTIRMA: ÇOMÜ TÖMER ÖRNEĞİ
Öz
Dil öğreniminde konuşma en önemli unsurlardandır. Sosyal ve kültürel yapıda konuşma becerisine diğer becerilere oranla daha fazla yer verildiği için, konuşmanın nerede ve nasıl yapılması gerektiği, konuşmayı yapan kişilerin nitelikleri ve dinleyenlerin üzerinde nasıl etki bıraktıkları sorgulanan bir meseledir. Konuşmada, her ne şekilde olursa olsun, bireyler belirli teknikler ve stratejiler kullanmaktadır. Bu çalışmada, yabancı dil olarak Türkçe öğrenen öğrencilerin, Türkçe hazırlıklı konuşmada kullandıkları konuşma stratejilerinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Araştırma, betimsel bir çalışma olup var olan bir durumu ortaya koymaya yöneliktir. Çalışmanın örneklemi, ÇOMÜ TÖMER’de yabancı dil olarak Türkçe öğrenen 18 yabancı uyruklu öğrenciden oluşmaktadır. “ÇOMÜ TÖMER’de yabancı dil olarak Türkçe öğrenen yabancı uyruklu öğrenciler hazırlıklı konuşma yaparken hangi stratejileri kullanmaktadır?” sorusu araştırmanın problemini oluşturmaktadır. Veriler yarı yapılandırılmış görüşme tekniği ile toplanmış; toplanan veriler araştırmacılar tarafından içerik ve madde analizi yöntemiyle analiz edilerek benzerlik ve farklılıklar yönünden tartışılmıştır. Sonuçlar, tablolar hâlinde sunularak yorumlanmıştır. Sonuç olarak konuşma öncesinde 23, konuşma sırasında 26 konuşma sonrasında ise 6 stratejiye başvurdukları tespit edilmiştir. Tespit edilen bu stratejilerin bir kısmı literatürdeki stratejilerden farklılık göstermektedir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Abbasi, A. M. (2011). A survey of teaching strategies in ESL classroom. Language In India. Strength for Today and Bright Hope for Tomorrow, 11(11), 313-329.
- Aksan, D. (2009). Her yönüyle dil. Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları.
- Arslan, A. (2012). Kutadgu Bilig’de dinleme ve konuşma becerisine ilişkin sözler. Uluslararası Avrasya Sosyal Bilimler Dergisi, 3(7), 1-16.
- Ateş Özdemir, E. (2006). Türkiye’de İngilizce öğreniminin yaygınlaşmasının nedenleri. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 2(1), 28-35.
- Cohen, L., Manion, L. & Morrison, K. (2007). Research methods in education (6th ed.). New York: Routledge.
- Göçer, A. (2015). Türkçenin yabancı dil olarak öğretiminde konuşma becerisinin gelişim durumunun belirlenmesi. Erzincan Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi (ERZSOSDER), ÖS-II, 47-56.
- Göçer, A. ve Moğul, S. (2011). Türkçenin yabancı dil olarak öğretimi ile ilgili çalışmalara genel bir bakış. Turkish Studies - International Periodical For The Languages, terature and History of Turkish or Turkic, 6(3), 797-810.
- Güneş, F. (2011). Dil öğretim yaklaşımları ve Türkçe öğretimindeki uygulamalar. Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 8(15), 123-148.
- Güneş, F. (2013). Türkçe öğretimi yaklaşım ve modeller. Ankara: Pegem Yayıncılık.
- Güneş, F. (2014). Konuşma öğretimi yaklaşım ve modelleri. Bartın Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 3(1), 1-27.http://www.tdk.gov.tr/index.php?option=com_bts&arama=kelime&guid=TDK.GTS.573754dd2ad8b1.07085412 adresinden 14 Mayıs 2016 tarihinde erişilmiştir.
