Investigation of Adult Women's Attitudes Towards the Culture of Being Healthy

Öz

Objective: It is very important to reveal the positive effects and benefits of physical activities performed regularly by adults on the quality of life of individuals. As a result of these effects, the main purpose of the research is; to determine the relationship between the attitudes of adult women towards the culture of being healthy and their physical activity levels. Materials and Methods: The survey model, one of the quantitative research methods, was used in the research. The research group consists of 544 adult female volunteers aged between 18-65. The data was collected in two parts. In the first part, which is a personal information form, information about age, marital status, educational status, employment status, body mass index (BMI), weekly physical activity duration variables were collected and the Health Culture Scale was used. IBM SPSS 25.0 program was used in data analysis. Results: It has been determined that there is a difference in the sub-dimension of "criticism of individual actions" in the variables of age, education status, employment-unemployment status, weekly physical activity participation time and BMI. A significant difference was found in the "criticism of individual actions" sub-dimension of the marital status variable, but no significant difference was found in the "judgment" sub-dimension. Conclusion: It is seen that the state of well-being decreases as the age progresses, and the approach to being healthy and participating in physical activity decreases. It is among the observed results that single women, university students and university graduates are more aware of the culture of being healthy and their attitudes towards physical activity are high. It has been determined that the BMI values of women who do little or no physical activity are high.

Anahtar Kelimeler

• Body composition
• inactivity
• physical activity
• women

YETİŞKİN KADINLARIN SAĞLIKLI OLMA KÜLTÜRÜNE YÖNELİK TUTUMLARININ İNCELENMESİ

Öz

Amaç: Yetişkin bireyler tarafından düzenli gerçekleştirilen fiziksel aktivitelerin sağlamış olduğu olumlu etki ve faydaların, bireylerin yaşam kalitesi üzerindeki etkisini ortaya çıkarmak oldukça önemlidir. Bu etkiler sonucunda araştırmanın temel amacı; yetişkin kadınların sağlıklı olma kültürüne yönelik tutumları ile fiziksel aktivite düzeyleri arasındaki ilişkiyi tespit etmektir. Gereç ve Yöntemler: Araştırmada nicel araştırma yöntemlerinden tarama modeli kullanılmıştır. Araştırma grubu yaşları 18-65 aralığında 544 yetişkin kadın gönüllüden oluşmaktadır. Veri iki bölümde toplanmıştır. Kişisel bilgi formu olan ilk bölüm, bu bölümde yaş, medeni hali, eğitim durumu, çalışma durumu, vücut kitle indeksi (VKI), haftalık fiziksel aktivite süresi değişkenleri hakkında bilgi toplanmış ve Sağlıklı Olma Kültürü (Healtism) Ölçeği kullanılmıştır. Veriler analizinde IBM SPSS 25.0 programı kullanılmıştır. Bulgular: Katılımcıların Yaş, eğitim durumu, çalışıp-çalışmama durumu, haftalık fiziksel aktiviteye katılım süresi ve VKI değişkenlerinde “bireysel eylemlerin eleştirisi” alt boyutunda farklılığın olduğu tespit edilmiştir. Medeni durum değişkenin “Bireysel eylemlerin eleştirisi” alt boyutunda anlamlı fark tespit edilmiş, “yargı” alt boyutunda anlamlı düzeyde fark tespit edilmemiştir. Sonuç: Yaş ilerledikçe iyilik halinin azaldığını ve sağlıklı olma ile fiziksel aktiviteye katılım yaklaşımının da azaldığı görülmektedir. Sağlıklı olma kültürüne yönelik bekar kadınların, üniversite öğrencilerinin ve üniversite mezunlarının farkındalıklarının daha fazla olduğunu ve fiziksel aktiviteye karşı tutumlarının yüksek olduğu çıkan sonuçlar arasındadır. Fiziksel aktiviteyi az yapan ve hiç yapmayan kadınların VKI değerlerinin yüksek olduğu tespit edilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Vücut kompozisyonu
• hareketsizlik
• fiziksel aktivite
• kadınlar

Kaynakça

1. Tözün M, Sözmen MK. Halk sağlığının tarihsel gelişimi ve temel kavramları the historical development and the fundamental concepts of public health. Smyrna Tıp Dergisi, 2014;2(2):58-62.
2. Hansen BH, Kolle E, Dyrstad SM, Holme I, Anderssen SA. Accelerometer-determined physical activity in adults and older people. Med Sci Sports Exerc. 2012;44(2):266-72. doi: 10.1249/MSS.0b013e31822cb354. PMID: 21796052.
3. Myers JE, Sweeney TJ, Witmer JM. The wheel of wellness counseling for wellness: A holistic model for treatment planning. Journal of Counseling and Development, 2000;78(3):251-267.
4. Carroll AB, Shabana KM. The business case for corporate social responsibility: A review of concepts, research and practice. International journal of management reviews, 2010;12(1):85-105.
5. Akduman G, Karahan G. Öznel iyi oluş ve benlik saygısının iletişim becerileri üstündeki etkisinin incelenmesi: Sivil havacılık kabin hizmetleri meslek yüksekokulu öğrencilerinde bir alan araştırması. Journal of Sustainable Educational Studies (JSES), 2022;3(1):10-23.
6. Diener E, Lucas RE. Explaining differences in social levels of happiness: Relative standarts, need fullfilment, culture, and evaluation theory. Journal of Happiness Studies, 2000;3(2):47-78.
7. Diener E, Scollon NC, Lucas RE. The evolving concept of subjective well-Being: The multifaceted nature of happiness. Advances in Cell Aging and Gerontology, 2009;15(3):187–219.
8. Fredrickson BL. The role of positive emotions in positive psychology. The broaden-and-build theory of positive emotions. Am Psychol. 2001;56(3):218-26. doi: 10.1037//0003-066x.56.3.218. PMID: 11315248; PMCID: PMC3122271.

9. Lyubomirsky S, King L, Diener E. The benefits of frequent positive affect: does happiness lead to success? Psychol Bull. 2005;131(6):803-55. doi: 10.1037/0033-2909.131.6.803. PMID: 16351326.
10. Fredrickson BL. The value of positive emotions. American Scientist, 2003;91(3):330-35.
11. Cha K. Subjective well-being among college students. Social Indicators Research, 2003;62(1):455-77.
12. Cheng F, Lam DD. How is street life? An examination of the subjective wellbeing of street children in China. International Social Work, 2010;53(3):353-65.
13. Keyes CL, Shmotkin D, Ryff CD. Optimizing well-being: the empirical encounter of two traditions. J Pers Soc Psychol. 2002;82(6):1007-22. PMID: 12051575.
14. Şimşek H, Kurnaz S. . Havacılık İşletmelerinde İnternet Bağımlılığı ve Mutluluk İlişkisi Üzerine Bir Araştırma. İstanbul, Literatürk Academia.. A. Karabulut (Ed.). Dijital Yozlaşma ve Etik 2021;219-46. ISBN 978-605-74654.
15. Gökbulut N, Bal Z. Mental iyi oluşluğun sağlıklı yaşam farkındalığıyla ilişkisi. Anatolian journal of health research 2021;2(2):51-6.
16. Clarke AM, Kuosmanen T, Barry MM. A systematic review of online youth mental health promotion and prevention interventions. J Youth Adolesc. 2015;44(1):90-113. doi: 10.1007/s10964-014-0165-0. Epub 2014 Aug 13. PMID: 25115460.
17. Soylu Y. The psychophysiological effects of the COVID-19 quarantine in the college students. Pysical education of students. 2021;25(3),158-63.
18. Edwards S. Physical Exercise And Psychological Wellness. International Journal of Mental Health Promotion, 2002;4(2):40-6.
19. McMahon S, Fleury J. Wellness in older adults: a concept analysis. Nurs Forum. 2012;47(1):39-51. doi: 10.1111/j.1744-6198.2011.00254.x. PMID: 22309381; PMCID: PMC3326391.
20. Karasar N. Bilimsel araştırma yöntemi: Kavramlar, ilkeler, teknikler. Nobel Yayıncılık 2022;368. ISBN: 978-605-5426-58-3.
21. Haşıloğlu SB, Baran T, & Aydın O. Pazarlama araştırmalarındaki potansiyel problemlere yönelik bir araştırma: Kolayda örnekleme ve sıklık ifadeli ölçek maddeleri. Pamukkale İşletme ve Bilişim Yönetimi Dergisi, 2015;(1):19-28.
22. Alfrey L, O’Connor J, Phillipson S, Penney D, Jeanes R, & Phillipson S. Attitudes of pre-service physical education teachers to healthism: Development and validation of the Attitude Towards Healthism Scale (ATHS). European Physical Education Review,2019;25(2):424-37.
23. Uğraş S, Özen G, Aykora E, & Yurdakul H. Adaptatıon of the healthısm attıtude scale to turkey: a valıdıty and relıabılıty study. Человек. Спорт. Медицина, 2021;21(1):117-23.
24. Küçükberber N, Özdilli K, & Yorulmaz H. Kalp hastalarında sağlıklı yaşam biçimi davranışları ve yaşam kalitesine etki eden faktörlerin değerlendirilmesi. Anadolu Kardiyol Dergisi, 2011;11(2): 619-26.
25. Bostan N, & Beşer A. Hemşirelerin sağlıklı yaşam biçimi davranışlarını etkileyen faktörler. Hemşirelikte Eğitim ve Araştırma Dergisi, 2017;14(1):38-44.
26. Yıldırım Dİ, Yıldırım A, & Eryılmaz MA. Sağlık çalışanlarında fiziksel aktivite ile yaşam kalitesi ilişkisi. Cukurova Medical Journal, 2019;44(2):325-33.
27. Elmas L, Yüceant M, Ünlü H, & Bahadır Z. Üniversite Öğrencilerinin Fiziksel Aktivite Düzeyleri ile Psikolojik İyi Oluş Durumları Arasındaki İlişkinin İncelenmesi. Sportıve, 2021;4(1):1-17.
28. Delextrat AA, Warner S, Graham S, Neupert E. An 8-Week Exercise Intervention Based on Zumba Improves Aerobic Fitness and Psychological Well-Being in Healthy Women. J Phys Act Health. 2016;13(2):131-9. doi: 10.1123/jpah.2014-0535. Epub 2015 Jun 15. PMID: 26098122.
29. Hicks AL, Martin KA, Ditor DS, Latimer AE, Craven C, Bugaresti J, McCartney N. Long-term exercise training in persons with spinal cord injury: effects on strength, arm ergometry performance and psychological well-being. Spinal Cord. 2003;41(1):34-43. doi: 10.1038/sj. sc.3101389. PMID: 12494319.
30. Heesch KC, Gellecum YR, Burton NW, Uffelen JG, Brown WJ. Physical activity, walking, and quality of life in women with depressive symptoms. Am J Prev Med. 2015;48(3):281-91. doi: 10.1016/j.amepre.2014.09.030. Epub 2015 Jan 13. PMID: 25595606.