Pages 46-49

Öz

Horner's syndrome, which is usually associated with apical lung cancer, is a condition characterized by miosis and ptosis due to interruption of sympathetic fibers. Paraneoplastic neurological syndromes are considered as neurological signs and symptoms resulted from autoimmune mechanisms secondary to malignant diseases. Detection of cancer associated with paraneoplastic syndrome, is still the gold standard for the diagnosis of paraneoplastic syndrome. Sensorimotor polyneuropathy is not a classic finding among the signs observed due to paraneoplastic syndrome, and therefore requires a comprehensive differential diagnosis. It usually starts subacutely and nonspecific sensory symptoms are more prominent Lung cancer is the most common secondary cause. We present a case referred with Horner's syndrome. After internalisation paraparesis was developed and nerve conduction study revealed sensorimotor polyneuropathy. After comprehensive examination mucinous type of lung cancer was detected. In patients who are considered to have paraneoplastic syndrome as an initial dianosis, routine investigations to detect malignancy sometimes might be insufficient. In our case the results of CT, MRI and PET examinations were inconclusive, thus histopathological evaluation was recommended for the patient. The pathologic examination of trucut biopsy taken from the lesion was also insufficient to discriminate malign or benign nature of the lesion. The certain diagnosis as malignant mucinous type lung carcinoma could be ascertained only after thoracotomy. We want to draw attention to the importance of comprehensive examination for diagnosis and treatment.

Anahtar Kelimeler

• Horner’s syndrome, mucinous type of lung cancer, paraneoplastic polyneuropathy,

Sayfa 46-49 Horner Sendromu ve Sensorimotor Polinöropati ile Prezente Olan Müsinöz Tip Adenokarsinom Olgusu

Öz

Horner sendromu, sempatik liflerdeki kesinti sonucunda miyozis ve pitozis ile karaterize, genellikle primer akciğer apeks kanseriyle ilişkili bir durumdur. Paraneoplastik nörolojik sendromlar, kanser olgularına sekonder gelişen, otoimmün kökenli mekanizma sonucu geliştiği kabul edilen nörolojik tablolardır. Paraneoplastik sendrom ile ilişkili olan kanserin saptanması, paraneoplastik sendrom tanısında altın standarttır. Sensorimotor polinöropati, paraneoplastik sendrom grubu için klasik değildir ve bu nedenle çok kapsamlı ayırıcı tanı gerektirir. Genellikle subakut başlar ve nonspesifik duysal semptomlar daha belirgindir. En sık akciğer kanserine sekonder olarak görülür. Horner sendromu ile başvuran ve sonrasında gelişen paraparezi nedeniyle yapılan sinir iletim çalışmasında sensorimotor polinöropati saptanan ve ileri incelemelerinde müsinöz tip akciğer kanseri tespit edilen bir olgu sunulmuştur. Ön planda paraneoplastik sendrom düşünülen hastalara malignite tespiti için yapılan incelemeler bazen yetersiz kalabilir. BT, MRG ve PET tetkikleri sonuçsuz kaldığı için hastaya histopatolojik değerlendirme önerildi. Lezyon için Trucut biyopsi uygulanmasına rağmen, bening veya malign olduğu ayrımı kesin olarak belirlenemedi. En sonunda torakotomi ile musinöz tip akciğer kanseri tanısı konuldu. Burada ileri tetkik yapılmasının tanı ve tedavi açısından önemine dikkat çekilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Horner sendromu, müsinöz tip akciğer kanseri, paraneoplastik polinöropati

Kaynakça

1. Ropper AH, Samuels MA. Okuler hareket ve pupiller fonksiyon bozuklukları. Uysal F, Kansu T. Adams and Victor’s Principles of Neurology. 9. baskı. Ankara: Ayrıntı Basımevi, 2011: 271.
2. Walton KA, Buono LM. Horner Syndrome. Current Opinion in Ophtalmology. 2003; 14: 357-63.
3. Vranken JH, Zuurmond WW, de Lange JJ. Continuous brachial plexus block as treatment for the Pancoast syndrome. Clin J Pain. 2000; 16: 327
4. Graus F, Dalmau J. Paraneoplastic neurological syndromes: diagnosis and treatment. Curr Opin Neurol. 2007; 20: 732-7.
5. Tüzün E, Dalmau J. Limbic encephalitis and variants: classification, diagnosis and treatment. Neurologist. 2007; 13: 261-71.
6. Rowland LP, Pedley TA. (Çeviri Editörü: Doğu O). Paraneoplastik sendromlar. Deangelis LM, Rowland LP. Merritt’s Neurology. 12. baskı. Ankara: Ayrıntı Basımevi, 2012: 468-71.
7. Tüzün E, Demir GA, Yazıcı JS. Nöro-onkoloji. Öge AE, Baykan B (Editörler). Nöroloji’de. 2. baskı. İstanbul: Nobel Tıp Kitabevleri, 2011: 588
8. Johnson RT, Griffin JW, McArthur JC. (Çeviri: Bakar M). Kanserin Uzak Etkileri: Paraneoplastik Nörolojik Sendromların Tedavisi. Dalmau J. Current Therapy in Neurologic Disease. 7. baskı. Ankara: Öncü Basımevi, 2007: 274-7.

9. Honnorat J. Onconeural antibodies are essential to diagnose paraneoplastic neurological syndromes. Acta Neurol Scand Suppl. 2006; 183: 64-8.
10. Vincent A. Antibodies to ion channels in paraneoplastic disorders. Brain Pathol. 1999; 9: 285Ropper AH, Samuels MA. Kafaiçi Tümörleri ve Paraneoplastik Hastalıklar. Benbir G, Siva A. Adams and Victor’s Principles of Neurology. 9. baskı. Ankara: Ayrıntı Basımevi, 2011: 655-60.
11. Antoine JC, Camdessanché JP. Peripheral nervous system involvement in patients with cancer. Lancet Neurol. 2007; 6: 75-86.
12. Ropper AH, Samuels MA. Periferik Sinir Sistemi Hastalıkları. Baş D, Sevgi EB, Özdamar SE. Adams and Victor’s Principles of Neurology. 9. baskı. Ankara: Ayrıntı Basımevi, 2011: 1273.
13. Turgut D, Uçar A ve ark. Pancoast tümörlerinde ultrasonografi eşliğinde transtorasik ince iğne aspirasyon biyopsisinin tanısal değeri. Solunum 1996; 7: 35-46. Yazışma Adresi: Dr. Aslan Tekataş
14. Trakya Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Nöroloji Anabilim Dalı, 22030, Edirne, Turkey Tel: [phone]; Faks: [phone]
15. E-posta: [e-mail]