CHANGES IN THE INCIDENCE OF BIRTH TRAUMA FOLLOWING A MAJOR EARTHQUAKE: A SINGLE-CENTER RETROSPECTIVE STUDY

Öz

Objective: This study aims to evaluate the change in the incidence of birth trauma after the 2023 Kahramanmaraş-centered earthquake and to compare it with the one year before the earthquake. Material and Methods: In this single-center, retrospective study, all live births that occurred at Malatya Turgut Özal University Faculty of Medicine Hospital during the one year before and the one year after the earthquake were examined, with February 2023 excluded. Maternal and neonatal data of cases diagnosed with birth trauma were obtained from hospital records. Traumas were classified as soft tissue, bone, nervous system, and intra-abdominal injuries. Results: A total of 10,325 live births occurred over the two-year period. Birth trauma was detected in 86 cases (1.38%) among 6,228 births in the pre-earthquake period and in 102 cases (2.49%) among 4,097 births in the post-earthquake period (p < 0.001). In both periods, no significant differences were found in terms of demographic characteristics, mode of delivery, presentation, prematurity rates, macrosomia, and maternal risk factors. Although the distribution of trauma types was similar, soft tissue injuries were the most frequent. Conclusion: A significant increase in the incidence of birth trauma was found in the post-earthquake period. It is thought that this may be associated with disruptions in access to health services, irregular antenatal follow-ups, and the psychological impact of the disaster process on healthcare workers and pregnant women. The importance of planning to increase the sustainability of perinatal care during disaster periods is once again emphasized.

Anahtar Kelimeler

• Birth trauma
• earthquake
• newborn
• perinatal outcomes
• disaster health

Destekleyen Kurum

No financial support was received from any institution or person

Etik Beyan

The authors have no conflict of interest to declare

Büyük Bir Deprem Sonrası Doğum Travması İnsidansındaki Değişiklikler: Tek Merkezli Retrospektif Çalışma

Öz

Amaç: Bu çalışma, 2023 Kahramanmaraş merkezli depremin ardından doğum travması insidansında meydana gelen değişimi değerlendirmeyi ve deprem öncesi bir yıllık dönemle karşılaştırmayı amaçlamaktadır. Gereç ve Yöntemler: Tek merkezli, retrospektif olarak tasarlanan bu çalışmada, Şubat 2023 dışlanarak depremden bir yıl önce ve bir yıl sonra Malatya Turgut Özal Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi’nde gerçekleşen tüm canlı doğumlar incelendi. Doğum travması tanısı konan olguların maternal ve neonatal verileri hastane kayıtlarından elde edildi. Travmalar yumuşak doku, kemik, sinir sistemi ve intraabdominal yaralanmalar olarak sınıflandırıldı. Bulgular: İki yıllık dönemde toplam 10.325 canlı doğum gerçekleşti. Deprem öncesi dönemde 6.228 doğumda 86 (%1,38) olguda, deprem sonrası dönemde ise 4.097 doğumda 102 (%2,49) olguda doğum travması saptandı (p<0,001). Her iki dönemde demografik özellikler, doğum şekli, prezentasyon, prematürite oranları, makrozomi ve maternal risk faktörleri açısından anlamlı fark bulunmadı. Travma türlerinin dağılımı benzer olmakla birlikte en sık yumuşak doku yaralanmaları görüldü. Sonuç: Deprem sonrası dönemde doğum travması insidansında anlamlı bir artış saptandı. Bu durumun sağlık hizmetlerine erişimdeki aksaklıklar, gebelik takiplerinin düzensizleşmesi ve sağlık çalışanları ile gebelerin afet sürecinden psikolojik olarak etkilenmeleri ile ilişkili olabileceği düşünülmektedir. Afet dönemlerinde perinatal bakımın sürdürülebilirliğinin artırılmasına yönelik planlamaların önemi bir kez daha ortaya çıkmaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Doğum travması
• deprem
• yenidoğan
• perinatal sonuçlar
• afet sağlığı

Destekleyen Kurum

Çalışmada hiçbir kuurm ya da kişiden finansal destek alınmamıştır.

Etik Beyan

Yazarlar arasında herhangi bir çıkar çatışması bulunmamaktadır

Kaynakça

1. Gupta R, Cabacungan ET. Neonatal birth trauma: analysis of yearly trends, risk factors, and outcomes. J Pediatr. 2021;238:174–180.e3.
2. Muraca GM, Lisonkova S, Skoll A, et al. Ecological association between operative vaginal delivery and obstetric and birth trauma. CMAJ. 2018;190(24):E734–E741.
3. Auger N, Wei SQ, Ayoub A, Luu TM. Severe neonatal birth injury: observational study of associations with operative, cesarean, and spontaneous vaginal delivery. J Obstet Gynaecol Res. 2023;49(12):2817–2824.
4. Çetinkaya BB, Tobcu Z, Üstebay ATS. Yenidoğan klavikula kırıkları ve ilişkili risk faktörlerinin değerlendirilmesi. Hipokrat Tıp Derg. 2024;4(2):56–60.
5. Van der Looven R, Le Roy L, Tanghe E, et al. Risk factors for neonatal brachial plexus palsy: a systematic review and meta-analysis. Dev Med Child Neurol. 2020;62(6):673–683.
6. Levidy MF, Pondaag W, Malessy MJA. Global trends in surgical management of neonatal brachial plexus palsy: a systematic review. Front Surg. 2025;11:1359719
7. Harville E, Xiong X, Buekens P. Disasters and perinatal health: a systematic review. Obstet Gynecol Surv. 2010;65(11):713–728.
8. Harville EW, Beitsch L, Uejio CK, Sherchan S, Lichtveld MY. Assessing the effects of disasters and their aftermath on pregnancy and infant outcomes: a conceptual model. Int J Disaster Risk Reduct. 2021;62:102415

9. Özkan A, Dissiz M, Acar Z, Mamuk R. The effects of an earthquake experienced during pregnancy and perinatal outcomes. Rev Assoc Med Bras. 2025;71(1):e20241331.
10. Akangire G, Carter B. Birth injuries in neonates. Pediatr Rev. 2016;37(11):451–462.
11. Tan CE, Li HJ, Zhang XG, et al. The impact of the Wenchuan earthquake on birth outcomes. PLoS One. 2009;4(12):e8200
12. Lafortune S, Laplante DP, Elgbeili G, et al. Effect of natural disaster-related prenatal maternal stress on child development and health: a meta-analytic review. Int J Environ Res Public Health. 2021;18(16):8332
13. Küçükkaya B, Özoğlu M. Gebelik sürecinde deneyimlenen depremin anne sağlığı ve doğum sonuçlarına etkisi: derleme. Sosyal Sağlık Derg. 2025;5(1):1–14.
14. Wada Y, Watanabe J, Yamamoto N, et al. Association between earthquakes and perinatal outcomes: a systematic review and meta-analysis. Int J Gynaecol Obstet. 2024;166(1):228–237.
15. Traylor CS, Johnson JD, Kimmel MC, Manuck TA. Effects of psychological stress on adverse pregnancy outcomes and nonpharmacologic approaches for reduction: an expert review. Am J Obstet Gynecol MFM. 2020;2(4):100229.
16. Wang R, Wang J, Xu S, et al. Prenatal earthquake stress exposure in different gestational trimesters is associated with methylation changes in the glucocorticoid receptor gene (NR3C1) and long-term working memory in adulthood. Transl Psychiatry. 2022;12:176.
17. Zhang YS, Rao WW, Zhang LL, et al. Incidence rate of schizophrenia after the Tangshan earthquake in China: a 44-year retrospective birth cohort study. Transl Psychiatry. 2022;12(1):365.
18. Kyozuka H, Murata T, Yasuda S, et al. The effects of the Great East Japan Earthquake on perinatal outcomes: results of the Pregnancy and Birth Survey in the Fukushima Health Management Survey. J Epidemiol. 2022;32(Suppl_XII):S57–S63.
19. Harville EW, Do M. Reproductive and birth outcomes in Haiti before and after the 2010 earthquake. Disaster Med Public Health Prep. 2016;10(1):59–66.
20. Aygün S, Uslu YD. Strategy formulation for enhancing the effectiveness of health services after a devastating earthquake in Turkey: an integrated approach of in-depth interview and AHP. Prog Disaster Sci. 2025;100485.
21. Oyarzo C, Bertoglia P, Avendaño R, et al. Adverse perinatal outcomes after the February 27th 2010 Chilean earthquake. J Matern Fetal Neonatal Med. 2012;25(10):1868–1873.
22. Ochani S, Aaqil SI, Nazir A, Athar FB, Ullah K. Effect of recent floods on women’s reproductive health in Pakistan: an alarming situation. IJS Glob Health. 2023;6(1):e98.
23. Çolak R, Çoban K, Çelik K, et al. Doğum yaralanmaları: klinik bulgular ile maternal, fetal ve obstetrik risk faktörleri. İzmir Dr Behçet Uz Çocuk Hast Derg. 2017;7(1):53–59.
24. Özkan A, Acar Z, Çömezoğlu E. Perinatal care in the earthquake disaster of the century: nurses’ and midwives’ experiences. Int Nurs Rev. 2025;72(3):e13060.