Kardiyopulmoner Resüsitasyon Eğitimi Eğitimsiz Kurtarıcıların Acil Yanıt Sistemi Görevlisi Kılavuzluğunda Uyguladığı Temel Yaşam Desteğinin Kalitesini Artırmaktadır
Öz
Amaç: Hastane dışında kardiyak arrest gelişen bir hastaya ilk yardım edebilecek kişiler, o anda yakın çevrede olaya tanık olan insanlardır. Her an her yerde hepimizin karşılaşabileceği kardiyak arrest durumlarında olaya tanık olan kişilerin doğru ve etkili temel yaşam desteği uygulamalarının, hastanın sağ kalımına önemli katkı sağladığı bildirilmiştir. Bu çalışmada daha önceden kardiyopulmoner resüsitasyon (KPR) eğitimi almadığı bilinen kurtarıcıların acil yanıt sistemi görevlisi yönlendirmesi yapmış oldukları KPR’nin etkinliğini; aynı kişilere KPR eğitimi verdikten sonra acil yanıt sistemi görevlisi olmaksızın yapılanla karşılaştırmayı amaçladık.
Gereç ve Yöntemler: Çalışmayı Başkent Üniversitesinde, Diş Hekimliği Fakültesi 5. sınıf öğrencileri üzerinde prospektif olarak gerçekleştirdik. Katılımcıları tek tek temel yaşam desteği maketinin ve KPR geri bildirim cihazının bulunduğu salona aldık. Katılımcılara, halka açık alanda gerçekleşen bir temel yaşam desteği senaryosu verdik. Bu esnada mobil telefonla başka bir odada hazır bekleyen acil yanıt sistemi görevlisi ile telefon bağlantısı kurduk. Katılımcıların acil yanıt sistemi görevlisinin yönlendirmesi ve tarifiyle 1 kez, 2 dakikalık, yalnızca göğüs kompresyonlarından oluşan KPR yapmasını istedik. Tüm katılımcıların eğitim öncesindeki verilerini KPR geri bildirim cihazıyla kaydettikten sonra hepsine temel yaşam desteği eğitimi verdik. Eğitimden hemen sonra da tüm katılımcıların KPR becerilerini yeniden değerlendirdik.
Bulgular: Çalışmamıza ortalama yaşı 23.22±1.31 olan 37 öğrenci katıldı. Katılımcıların %16.2’si erkek, %83.7’si kadındı. Göğüs kompresyon sayıları bakımından, eğitim öncesi (89.27±24.53) ve sonrası (110.59±21.92) ölçümlerde eşleştirilmiş t-testi ile yapılan değerlendirmeye göre istatistiksel olarak anlamlı fark mevcuttu (p <0.001). Bunun yanı sıra eğitim öncesi ve sonrası ölçümlerde kompresyon zamanları, doğru kompresyonların tüm kompresyonlara oranı ve kompresyon yüzdeleri arasında istatistiksel olarak anlamlı fark mevcuttu (sırasıyla p <0.005; <0.005 ve <0.001).
Sonuç: Çalışmamızın sonuçları eğitim almış halktan kurtarıcıların uyguladığı KPR’nin, acil yanıt sistemi görevlisi aracılığıyla yapılandan belirgin olarak daha üstün olduğunu ortaya koymuştur.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- González-Salvado V, Fernández-Méndez F, Barcala-Furelos R, Peña-Gil C, González-Juanatey JR, Rodríguez-Núñez A. Very brief training for laypeople in hands-only cardiopulmonary resuscitation. Effect of real-time feedback. Am J Emerg Med. 2016; 34(6): 993-8.
- Bhanji F, Donoghue AJ, Wolff MS, et al. Part 14: Education: 2015 American Heart Association Guidelines Update for Cardiopulmonary Resuscitation and Emergency Cardiovascular Care. Circulation. 2015; 132(18 Suppl 2): S561-73.
- Kleinman ME, Brennan EE, Goldberger ZD, et al. Part 5: Adult Basic Life Support and Cardiopulmonary Resuscitation Quality: 2015 American HeartAssociation Guidelines Update for Cardiopulmonary Resuscitation and Emergency Cardiovascular Care. Circulation. 2015; 132(18 Suppl 2): S414-35.
- Cariou A, Nolan JP, Sunde K. Ten strategies to increase survival of cardiac arrest patients. Intensive Care Med. 2015; 41(10): 1820-3.
- Niemann JT, Lewis RJ. The Resuscitative Power of a Telephone Call. JAMA Cardiol. 2016; 1(3): 302-4.
- Cho H, Moon S, Park SJ, et al. Out-of-hospital cardiac arrest: incidence, process of care, and outcomes in an urban city, Korea. Clin Exp Emerg Med. 2014; 1(2): 94-100.
- American Heart Association. Accessed February 12th, 2017: https://www.heart.org/HEARTORG/General/Actual-Dispatcher-Calls_UCM_434722_SubHomePage.jsp
- Viereck S, Palsgaard Møller T, Kjær Ersbøll A, Folke F, Lippert F. Effect of bystander CPR initiation prior to the emergency call on ROSC and 30day survival-An evaluation of 548 emergency calls. Resuscitation. 2017; 111: 55-61.
Ayrıntılar
Birincil Dil
İngilizce
Konular
Sağlık Kurumları Yönetimi
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Afşin Emre Kayıpmaz
Department of Emergency, Baskent University Faculty of Medicine, Ankara
Türkiye
Cafer Akpınar
Bu kişi benim
Department of Emergency, Baskent University Faculty of Medicine, Ankara
Türkiye
Nur Altıparmak
Department of Oral and Maxillofacial Surgery, Baskent University Faculty of Dentistry, Ankara
Türkiye
Cemil Kavalcı
Department of Emergency, Baskent University Faculty of Medicine, Ankara
Türkiye
Helin Gülen Gedik
Bu kişi benim
BASKENT UNIVERSITY, FACULTY OF MEDICINE
Türkiye
Cem Aydoğdu
Bu kişi benim
BASKENT UNIVERSITY, FACULTY OF MEDICINE
Türkiye
Elifsu Ünal
Bu kişi benim
BASKENT UNIVERSITY, FACULTY OF MEDICINE
Türkiye
Beyza Cınkır
Bu kişi benim
BASKENT UNIVERSITY, FACULTY OF MEDICINE
Türkiye
Yiğit Temizhan
Bu kişi benim
BASKENT UNIVERSITY, FACULTY OF MEDICINE
Türkiye
Yayımlanma Tarihi
31 Ağustos 2017
Gönderilme Tarihi
13 Ocak 2017
Kabul Tarihi
15 Ağustos 2017
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2017 Cilt: 19 Sayı: 2