Ratlarda İkinci Derece Yanıklarda Hypericum Perforatum L. Bitkisinin Deri Dokusu Üzerine Etkilerinin Stereolojik Olarak İncelenmesi

Öz

Yapılan bu çalışmada yanık sonucu oluşan deri yaralanmalarında Hypericum perforatum L. yağının etkisinin stereolojik olarak incelenmesi amaçlandı. Materyal olarak ortalama 250-300 gram ağırlığında sağlıklı 18 adet rat seçilerek deney grupları oluşturuldu. Ratlar her grupta 6 adet olmak üzere kontrol, yanık ve yanık +tedavi olmak üzere 3 gruba ayrıldı. Kontrol grubunda ikinci derece yanık oluşturularak ratlar perfüze edildi. Bir hafta süreyle kontrol grubu ratlar formaldehitte bekletildi. Yanık ve yanık+tedavi gruplarına 100ºC’lik su ile yanık oluşturuldu. Sadece yanık+tedavi grubuna 4gr/kg Hypericum perforatum L. yağı gavaj yoluyla 21 gün süreyle verildi. Yanık grubuna müdahale edilmedi. Süreç sonunda hem yanık hem de yanık+tedavi grubundaki ratlar perfüze edildi. Bir hafta süreyle formaldehitte tutulan hayvanların ikinci derece yanık oluşturulan bölge derileri diseke edildi. Tüm gruptaki hayvanlar için doku takibi ve doku gömü işlemlerinden sonra 1/75 oranında 8-10 kesit elde edilecek şekilde ve 5µm kalınlığında kesitler alındı. 4’lük objektifle fotoğraflanan kesitlerden stereolojik yöntemlerle hacim değerleri hesaplandı. Hesaplamalar Cavalieri Prensibi’ne uygun olarak Shtereom I programı kullanılarak yapıldı. İstatistiksel değerlendirmelerde non-parametrik testler ve Kruskal Wallis testi kullanıldı. Sonuçlar analiz edildiğinde Hypericum Perforatum L. yağının gavaj yoluyla verilmesinin ikinci derece yanık yarasının iyileşme sürecinde etki ettiği gözlemlendi.

Anahtar Kelimeler

• Hacim
• Hypericum perforatum L.
• Rat
• Stereoloji
• Yanık Yarası.

Stereological Investigation of the Effects of Hypericum Perforatum L. Plant on Skin Tissue in Second Degree Burns in Rats

Öz

The aim of this study was to examine stereologically the effect of Hypericum perforatum L. oil on skin injuries resulting from burns. Experimental groups were selected 18 healthy male rats with an average weight of 250-300 grams as material. The rats were divided into 3 groups: control, burn, and burn+treatment, with 6 in each group. In the control group, second-degree burns were created and the rats were perfused. Control group rats were kept in formaldehyde for a week. Burns were applied to the burn, and burn+treatment groups with 100ºC water. 4gr/kg of Hypericum perforatum L. oil was given via gavage to the burn+treatment group only for 21 days. The burn group was not intervened. At the end of the process, rats in both the burn and burn+treatment groups were perfused. The skin of the animals, which were kept in formaldehyde for a week, and where second-degree burns occurred were dissected. After tissue tracking and tissue embedding procedures for all animals in the group, 5µm thick sections were taken to obtain 8-10 sections at a ratio of 1/75. Volume values were calculated using stereological methods from the sections photographed with an x4 objective. Calculations were made using the Shtereom I program in accordance with the Cavalieri’s Principle. Non-parametric tests and Kruskal Wallis test were used in statistical evaluations. When the results were analyzed, it was observed that the administration of Hypericum Perforatum L. oil by gavage had an effect on the healing process of second degree burn wounds.

Anahtar Kelimeler

• Hypericum perforatum L.
• Burn Wound
• Rat
• Stereology
• Volume

Kaynakça

1. Afshar, M., Ghaderi, R., Zardast, M., & Delshad, P. (2016). Effects of topical emu oil on burn wounds in the skin of balb/c mice. Dermatology Research and Practice, 1-6. https://doi.org/10.1155/2016/6419216
2. Akalan, M. A., & Demirkan, A. C. (2013). Stereoloji ve veteriner hekimlikte kullanım alanları. Van Veterinary Journal, 24(2), 95-100.
3. Aksoy, B. (2013). Skin innate immune system. Turkish Archives of Dermatology and Venereology, 47(1), 2-11. https://doi.org/10.4274/turkderm.47.s1
4. Crockett, S. L., & Robson, N. K. (2011). Taxonomy and chemotaxonomy of the genus hypericum. Medicinal and Aromatic Plant Science and Biotechnology, 5(1), 1-13.
5. Cruz-Orive, L. M. (1993). Systematic sampling in stereology. Bulletin of the International Statistical Institute, 55, 451-468.
6. Çelikkol D. (2015). Hyperıium Perforatum L. Bitkisinden Elde Edilen Kantaron Yağının Yara İyileşmesi Üzerine Etkilerinin Deneysel Olarak İncelenmesi. Cumhuriyet Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Doktora Tezi.
7. Değerli, Ü. (2006). Genel cerrahi Nobel Tıp Evleri.
8. Greeson, J. M., Sanford, B., & Monti, D. A. (2001). St. John’s Wort (Hypericum perforatum): A review of the current pharmacological, toxicological, and clinical literature. Psychopharmacology, 153(4), 402-414. https://doi.org/10.1007/s002130000625.

9. Hettiaratchy, S., & Papini, R. (2004). ABC of burns: Initial management of a major burn: Assessment and resuscitation. British Medical Journal, 329 (7457), 101-113. https://doi.org/10.1136/bmj.329.7457.101.
10. Kahkeshani, N., Farahanikia, B., Mahdaviani, P., Abdolghaffari, A., Hassanzadeh, G., & Abdollahi, M. (2013). Antioxidant and burn healing potential of galium odoratum extracts. Research in Pharmaceutical Sciences, 8(3), 197-203.
11. Kaymaz M. B. (2018). Yanık Yarası Üzerine Cotinus Coggygria (Duman Ağacı) Yaprak Ekstresi Ve Fenitoinin Etkileri. İnönü Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Doktora Tezi.
12. Kiyan, S., Uyanikgil, Y., & Altunci, Y. A. (2015). Investigation of acute effects of Hypericum perforatum (St. John’s Wort-Kantaron) treatment in experimental thermal burns and comparison with silver sulfadiazine treatment. Turkish Journal of Trauma & Emergency Surgery, 21(5), 323-336. https://doi.org/10.5505/tjtes.2015
13. Kotsiou, A., Tesseromatis, C. (2020). Hypericum perforatum for experimental skin burns treatment in rats in comparison to nitrofurazone. Journal of Medicinal Plants, 8, 227-231.
14. Mayhew, T. M., & Gundersen, H. J. G. (1996). If you assume, you can make an ass out of u and me: a decade of the disector for stereological counting of particles in 3d space. Journal of Anatomy; 188(1), 1-15.
15. Mehrabani, D., Farjam, M., Geramizadeh, B., Tanideh, N., Amini, M., & Panjehshahin, M. R. (2015). The healing effect of curcumin on burn wounds in rat. World Journal of Plastic Surgery, 4(1), 29-35.
16. Nursal, T. Z., Baykal, A., & Hamaloglu, E. (1999). Wound healing in the elderly: Is there a difference? Turkish Journal of Geriatrics, 2, 29-32.
17. Olcer, A. D., & Gonul, N. (2002). Percutaneous absorption and factors influencing percutaneous absorption. Journal of Faculty of Pharmacy, 31(1), 33-49.
18. Öztürk, G. (1999). Derinin yapısı ve görevleri. Turkiye Klinikleri Journal of Cosmetology, 2(1), 1-8.
19. Seyhan, N. (2020). Evaluation of the healing effects of Hypericum perforatum and curcumin on burn wounds in rats. Evidence-Based Complementary and Alternative Medicine, 2020, 1-5. https://doi.org/10.1155/2020/6462956
20. Soykan B. (2020). Sıçanlarda Yanık Yarasının Murt Ağacı Ekstresi, Amnion Sıvısı ve Gümüş Sülfadiazin ile Sağaltımının Karşılaştırılması. Afyon Kocatepe Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi.
21. Theoret, C. L. (2005). The pathophysiology of wound repair. Veterinary Clinics of North America, 21(1), 1-13. https://doi.org/10.1016/j.cveq.2004.11.001
22. Unal, B., Canan, S., Aslan, H., Sahin, B., Cataloluk, O., & Kaplan, S. (2002). Unbiased stereological methods for number estimations of the objects in tissue specimens: The physical disector. Türkiye Klinikleri Journal of Internal Medical Sciences, 22, 15-24.
23. Witte, M. B., & Barbul, A. (1997). General principles of wound healing. Surgical Clinics of North America, 77(3), 509-528. https://doi.org/10.1016/S0039-6109(05)70566-1.