İshalli Yenidoğan Buzağılarda Enteropatojenler ile Dışkı pH Değişimlerinin Değerlendirilmesi

Öz

Bu çalışmanın amacı Sığır rotavirüsü, Sığır Coronavirüsü, Cryptosporidium spp, Escherichia coli K99 ve Giardia lamblia gibi enteropatojenlerle enfekte olmuş ishalli yeni doğan buzağılarda dışkı pH değişikliklerinin araştırılmasıdır. Enteropatojen tespit edilen buzağıların dışkı pH değerleri nitrazin kâğıdı ve dijital pH metre kullanılarak ölçüldü ve tespit edilen faktör ile olgunun yaşı arasında bir ilişki olduğu ortaya çıktı. Araştırmanın hayvan materyalini yaşları 1 ile 28 gün arasında değişen 96 ishalli buzağı oluşturdu. İshalli buzağılardan dışkı örnekleri alındı. Alınan dışkı örneklerinde enteropatojenlerin tanısının konulması için hızlı tanı kitleri kullanıldı. Tüm vakaların pH analiz sonuçları incelendiğinde hem tek hem de ko-enfekte vakaların dışkı pH değerlerinin ağırlıklı olarak 5-6 ile 6,1-7 arasında olduğu belirlendi. Enfekte buzağıların dışkı pH değerlerinin maksimum 6,1-7 arasında olduğu belirlendi. Tüm vakaların pH değerleri incelendiğinde 8-15 gün süren ishal vakalarının daha sık tespit edildiği belirlendi. İshalli bu buzağıların dışkı pH değerlerinin 6,1-7 arasında değiştiği belirlendi. Sadece E. coli tespit edilen 12 örnekte dışkı pH değerleri analizinde, bu buzağılardan 11 tanesinin dışkı pH değerinin 5 ile 6 arasında ölçüldüğü, sadece 1 tanesinin pH değerinin 6'nın üzerinde olduğu belirlendi. Öte yandan geri kalan 84 buzağının 12'sinde dışkı pH değerinin 6'nın altında ölçüldüğü belirlendi. E. coli tespit edilen buzağıların büyük çoğunluğunda dışkı pH değerinin 5-6 arasında olduğu görüldü. Toplam 96 buzağının 73'ünde dışkı pH değerinin 6'nın üzerinde olduğu belirlendi. Ayrıca enteropatojenlerle enfekte olguların hiçbirinde pH 7,1'in üzerinde saptanmadı. Hem tek hem de ko-enfekte vakaların pH değeri ağırlıklı olarak 6,1 ile 7 arasında belirlendi. Sonuç olarak enterojenlerle enfekte olguların dışkı pH değerlerinin 7'den yüksek olmadığı, enteropatojenlerin dışkı pH değerlerinin ise 6,1-7 aralığında yoğunlaştığı belirlendi. Yeni doğan buzağılarda ishale neden olan enteropatojenlerin daha hızlı teşhisi, önlenmesi, kontrolü ve tedavisi için dışkı pH değerlerinin kolay tespit edilen bir parametre olduğu için hastalığın teşhis ve tedavisinde dikkat edilebilir. Dışkı pH'ı ile ilgili ileride yapılacak çalışmalara ışık tutacağı düşünülmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Buzağı
• İshal
• Tanı
• pH

Evaluation of Enteropathogens and Fecal pH Changes in Neonatal Calves with Diarrhea

Öz

The aim of this study is to investigate fecal pH changes in diarrheal newborn calves infected with enteropathogens such as Bovine rotavirus, Bovine Coronavirus, Cryptosporidium spp, Escherichia coli K99 and Giardia lamblia. fecal pH values of calves with identified pathogens were measured using nitrazine paper and digital pH meter, and it was revealed that there was a relationship between the detected factor and the age of the case. The animal material of the study consisted of 96 diarrheal calves aged between 1 and 28 days. Fecal samples were taken from calves with diarrhea. Rapid diagnostic kits were used to diagnose enteropathogens in the stool samples taken. When the pH analysis results of all cases were examined, fecal pH values of both single and co-infected cases were determined to be predominantly between 5-6 and 6.1-7. Fecal pH values of infected calves were determined to be maximum between 6.1-7. When the pH values of all cases were examined, it was determined that cases with 8-15 days of diarrhea were detected more frequently. It was determined that the fecal pH values of these calves with diarrhea varied between 6.1-7. In the analysis of fecal pH values in 12 samples in which only E. coli was detected, it was determined that the fecal pH value of 11 of these calves was measured between 5 and 6, and only 1 of them had a pH value above 6. On the other hand, it was determined that the fecal pH value was measured below 6 in 12 of the remaining 84 calves. It was observed that the fecal pH value was between 5-6 in the majority of calves in which E. coli was detected. It was determined that the fecal pH value was above 6 in 73 of a total of 96 calves. Additionally, pH was not detected above 7.1 in any of the cases infected with enteropathogens. The pH value of single and co-infected cases was predominantly determined between 6.1 and 7. As a result, it was determined that the fecal pH values of cases infected with enterogens were not higher than 7, and the fecal pH values of enteropathogens were concentrated in the range of 6.1-7. For faster diagnosis, prevention, control and treatment of enteropathogens that cause diarrhea in newborn calves, attention can be taken in the diagnosis and treatment of the disease when fecal pH values are an easily detected parameter. It is thought that it will shed light on future studies regarding fecal pH.

Anahtar Kelimeler

• Calf
• Diarrhea
• Diagnosis
• pH

Kaynakça

1. Al, M., & Balıkçı E. (2012). Neonatal ishalli buzağılarda rotavirus, coronavirus, E. coli K99 ve Cryptosporidium parvum'un hızlı test kitleri ile teşhisi ve enteropatojen ile maternal immünite ilişkisi. FÜ Sağ. Bil. Vet. Derg, 26(2), 73-78.
2. Bartels, C. J., Holzhauer, M., Jorritsma, R., Swart, W. A., & Lam, T. J. (2010). Prevalence, prediction and risk factors of enteropathogens in normal and non-normal faeces of young Dutch dairy calves. Prev. Vet. Med. 93(2-3), 162-169. https://doi.org/10.1016/j.prevetmed.2009.09.020
3. Björkman, C., Svensson, C., Christensson, B., & De Verdier, K. (2003). Cryptosporidium parvum and Giardia intestinalis in calf diarrhoea in Sweden. Acta vet. Scand. 44, 1-8.
4. Brook, E., Hart, C. A., French, N., & Christley, R. (2008). Prevalence and risk factors for Cryptosporidium spp. infection in young calves. Vet Parasitol, 152(1-2), 46-52. https://doi.org/10.1016/j.vetpar.2007.12.003
5. Castro-Hermida, J. A., González-Losada, Y. A., & Ares-Mazás, E. (2002). Prevalence of and risk factors involved in the spread of neonatal bovine cryptosporidiosis in Galicia (NW Spain). Vet Parasitol 106(1), 1-10. https://doi.org/10.1016/j.vetpar.2007.12.003
6. Chalmers, R. M., Smith, R., Elwin, K., Clifton-Hadley, F. A., & Giles, M. (2011). Epidemiology of anthroponotic and zoonotic human cryptosporidiosis in England and Wales, 2004–2006. Epidemiology & Infection, 139(5),700-712. doi:10.1017/S0950268810001688
7. Chen, H., Liu, Y., Huang, K., Yang, B., Zhang, Y., Yu, Z., & Wang J. (2022). Fecal microbiota dynamics and its relationship to diarrhea and health in dairy calves. J Anim Sci Biotechnol, 13(1), 1-20. https://doi.org/10.1186/s40104-022-00758-4
8. Cho, Y., & Yoon, K.J. (2014). An overview of calf diarrhea - infectious etiology, diagnosis, and intervention. J Vet Sci, 15(1), 1-17. https://doi.org/10.4142%2Fjvs.2014.15.1.1

9. Çakıroğlu, D., Meral, Y., Pekmezci, D., Onuk, E. E., & Gökalp G. (2010). Yeni doğan buzağılarda çeşitli hematolojik ve biyokimyasal parametreler ile kolostral immun globulinler arasındaki ilişkinin belirlenmesi. FÜ Sağ Bil Vet Derg, 24(1), (2010): 43-6.
10. De la Fuente, R., Garcıa, A., Ruiz-Santa-Quiteria, J. A., Luzon, M., Cid, D., Garcı́a, S., & Gómez-Bautista, M. (1998). Proportional morbidity rates of enteropathogens among diarrheic dairy calves in central Spain. Prev Vet Med, 36(2), 145-152. https://doi.org/10.1016/S0167-5877(98)00077-4.
11. Dincer, P. F. P., Şahan, A., Günal, İ., & Erdem, Ö. E. (2021). Investigation of the efficacy of clinoptilotite in calves with cryptosporidiosis. Large Animal Review, 27(6), 305-309. http://orcid.org/0000-0003-4885-6513
12. Eherer, A.J., & Fordtran, J.S. (1992). Fecal osmotic gap and pH in experimental diarrhea of various causes. Gastroenterology, 103(2), 545-51. https://doi.org/10.1016/0016-5085(92)90845-P
13. Foster, D. M., & Smith, G. W. (2009). Pathophysiology of diarrhea in calves. Vet Clin North Am Food Anim Pract. 25(1), 13-36. doi: 10.1016/j.cvfa.2008.10.013
14. Ganapathy, K., Joy, F., & Rahman, S. (2023). Managing Infectious Calf Diarrhoea: Causes, Detection, and Treatment. Revista Electronica de Veterinaria, 24(2), 233-246.
15. Gomez, D. E., Arroyo, L. G., Costa, M. C., Viel, L., & Weese, J. S. (2017). Characterization of the fecal bacterial microbiota of healthy and diarrheic dairy calves. J Vet Intern Med, 31(3), 928-939. DOI: 10.1111/jvim.14695
16. Göncü, S., Mevliyaoğulları, E., & Koluman, N. (2013). Siyah alaca inek ve düvelerde kolostrum kalitesi ve buzağıların bağışıklık düzeyleri. Ç Ü Z F Dergisi, 28(1), 31-38.
17. Jang, J. Y., Kim, S., Kwon, M. S., Lee, J., Yu, D. H., Song, R. H., & Park, J. (2019). Rotavirus-mediated alteration of gut microbiota and its correlation with physiological characteristics in neonatal calves. Journal of Microbiology, 57, 113-121. DOI 10.1007/s12275-019-8549-1
18. Kozat S. (2019). Yenidoğan buzağılarda kolostrum yönetiminin önemi. Ataturk Univ Vet Bilim Derg, 14(3) 343-53. https://doi.org/10.17094/ataunivbd.541789
19. Kozat, S. (2023). Factors affecting the intestinal mucosal barrier system in calves". Ahi Evran III - International Conference on Scientific Research May 3-4, Baku, Azerbaijan.
20. Kozat, S., & Voyvoda, H. (2006). İshalli Buzağılarda Kristalloid (Laktatlı Ringer) ve Kolloid+ Kristalloid (% 6 Dekstran-70+ Laktatlı Ringer) İnfüzyon Solüsyonlarının Rehidratasyon Etkinliği. Van Sağ Bil Derg, 9(1), 139-151.
21. Langoni, H., Linhares, A. C., Avila, F. A. D., Da Silva, A. V., & Elias, A. O. (2004). Contribution to the study of diarrhea etiology in neonate dairy calves in São Paulo state, Brazil. Braz J Vet Res Anim Sci, 41, 313-319. https://doi.org/10.1590/S1413-95962004000500004
22. Lefay, D., Naciri, M., Poirier, P., & Chermette, R. (2000). Prevalence of Cryptosporidium infection in calves in France. Vet Parasitol, 89(1-2), 1-9. https://doi.org/10.1016/S0304-4017(99)00230-7
23. Li, W., Yi, X., Wu, B., Li, X., Ye, B., Deng, Z., & Zhou, Z. (2023). Neonatal calf diarrhea is associated with decreased bacterial diversity and altered gut microbiome profiles. Fermentation, 9(9), 827. https://doi.org/10.3390/fermentation9090827
24. Li, X. Y., He, C., Zhu, Y., & Lu, N.H. (2020). Role of gut microbiota on intestinal barrier function in acute pancreatitis. World J Gastroenterol, 26(18), 2187.
25. Liu, J., Wang, X., Zhang, W., Kulyar, M. F. E. A., Ullah, K., Han, Z., & Li, K. (2022). Comparative analysis of gut microbiota in healthy and diarrheic yaks. Microbial Cell Factories, 21(1), 111. https://doi.org/10.1186/s12934-022-01836-y
26. Lorenz, I., Mee, J. F., Earley, B., & More, S. J. (2011). Calf health from birth to weaning. I. General aspects of disease prevention. Irish Veterinary Journal, 64, 1-8.
27. McAllister, T. A., Olson, M. E., Fletch, A., Wetzstein, M., & Entz, T. (2005). Prevalence of Giardia and Cryptosporidium in beef cows in southern Ontario and in beef calves in southern British Columbia. Can J Vet Res, 46(1), 47-55. doi: 10.4141/cjas66-008
28. Nayak, T. C., Singh, A. P., Savita, J. P., Gupta, S. R., & Yadav, R. (2019). A study on alteration in clinico-haematological parameters in colibacillosis affected diarrhoeic cattle calves. Int J Chem Stud, 7(5), 1559-1562.
29. Nguyen, S. T., Nguyen, D. T., Le, D. Q., Le Hua, L. N., Van Nguyen, T., Honma, H., & Nakai, Y. (2007). Prevalence and first genetic identification of Cryptosporidium spp. in cattle in central Viet Nam. Vet Parasitol, 150(4), 357-361. https://doi.org/10.1016/j.vetpar.2007.09.010
30. Osuka, A., Shimizu, K., Ogura, H., Tasaki, O., Hamasaki, T., Asahara, T., & Shimazu, T. (2012). Prognostic impact of fecal pH in critically ill patients. Critical Care, 16, 1-7. http://ccforum.com/content/16/4/R119
31. Probo, M., & Veronesi M.C. (2022). Clinical scoring systems in the newborn calf: an overview. Animals, 12(21), 3013. https://doi.org/10.3390/ani12213013
32. Ramig, R.F. (2004). Pathogenesis of intestinal and systemic rotavirus infection. Virol J, 78(19), 10213-10220. DOI: 10.1128/JVI.78.19.10213–10220.2004
33. Saleh, N., Allam, T., Nayel, M., Ahmed, R., & Elkhatam, A. (2022). Hematological, Serum Biochemical and Parasitological investigation of calf diarrhea. Journal of Current Veterinary Research, 4(1), 58-68.
34. Santın, M., Trout, J. M., Xiao, L., Zhou, L., Greiner, E., & Fayer, R. (2004). Prevalence and age-related variation of Cryptosporidium species and genotypes in dairy calves Vet Parasitol. 122(2), 103-117. https://doi.org/10.1016/j.vetpar.2004.03.020
35. Sato, H., & Koiwa, M. (2008). Fecal D‐and L‐lactate, succinate and volatile fatty acid levels, and relationships with fecal acidity and diarrhea in neonatal calves. J Anim Sci, 79(2), 187-192. Doi: 10.1111/j.1740-0929.2008.00516.x
36. Shehta, A., El-Zahar, H., Mansour, A., Mustafa, B., & Shety, T. (2022). Clinical, hematological and some biochemical alterations during diarrhea in Friesian calves naturally infected with E. coli and Salmonella. BJBAS, 11(1): 1-8. https://doi.org/10.1186/s43088-022-00309-w
37. Snodgrass, D. R., Terzolo, H. R., Sherwood, D., Campbell, I., Menzies, J. D., & Synge B.A. (1986). Aetiology of diarrhoea in young calves. The Veterinary Record, 119(2), 31-34. https://doi.org/10.1136/vr.119.2.31
38. Subhash Malik, S. M., Verma, A. K., Amit Kumar, A. K., Gupta, M. K., & Sharma, S. D. (2012). Incidence of calf diarrhea in cattle and buffalo calves in Uttar Pradesh, India. AJAVA, 7 (10), (2012): 1049- 1054. https://doi.org/10.3923/ajava.2012.1049.1054
39. Torche, S., Boussena, S., Beroual, K., Guidoum, B.M., Kerrour, M., & Moula N. (2020). Physiopathology of diarrhea in young calves: clinical signs and metabolic disturbances. Journal of New Sciences, 76, 4443-4451.
40. Torsein, M., Lindberg, A., Sandgren, C. H., Waller, K. P., Törnquist, M., & Svensson, C. (2011). Risk factors for calf mortality in large Swedish dairy herds. Prev Vet Med, 99(2-4), 136-147. https://doi.org/10.1016/j.prevetmed.2010.12.001
41. Trotz-Williams, L. A., Martin, S. W., Leslie, K. E., Duffield, T., Nydam, D. V., & Peregrine, A. S. (2008). Association between management practices and within-herd prevalence of Cryptosporidium parvum shedding on dairy farms in southern Ontario. Prev Vet Med, 83(1), 11-23. https://doi.org/10.1016/j.prevetmed.2007.03.001
42. Turgut, K., Ok, M. (1998) Veteriner Gastroenteroloji. 366-383.
43. Von Buenau, R., Jaekel, L., Schubotz, E., Schwarz, S., Stroff, T., & Krueger, M. (2005). Escherichia coli strain Nissle 1917: significant reduction of neonatal calf diarrhea. J. Dairy Sci, 88(1): 317-323. https://doi.org/10.3168/jds.S0022-0302(05)72690-4
44. Walker, P. G., Constable, P. D., Morin, D. E., Drackley, J. K., Foreman, J. H., & Thurmon, J. C. (1998). A reliable, practical, and economical protocol for inducing diarrhea and severe dehydration in the neonatal calf. Can J Vet Res 1998; 62: 205-213.
45. Wudu, T., Kelay, B., Mekonnen, H. M., & Tesfu, K. (2008). Calf morbidity and mortality in smallholder dairy farms in Ada’a Liben district of Oromia, Ethiopia. Trop Anim Health Prod, 40, 369-376. DOI 10.1007/s11250-007-9104-3
46. Yang, Q., Huang, X., Zhao, S., Sun, W., Yan, Z., Wang, P., & Gun, S. (2017). Structure and function of the fecal microbiota in diarrheic neonatal piglets. Front in Microbiol, 8, 249405. DOI: 10.3389/fmicb.2017.00502
47. Yılmaz, N., & Akgül, Y. (2014). İmmünglobulinler ve septisemi. Uludağ Üniv Vet Fak Derg. 33(1-2), 33-42.