Elazığ ve Malatya İllerinde Etlik Piliç İşletmelerinin Bazı Biyogüvenlik Kriterleri Bakımından Değerlendirilmesi

Öz

Bu araştırma, resmi kontrol ve denetimler kapsamında ele alınan biyogüvenlik kriterleri bakımından etlik piliç işletmelerinin değerlendirilmesi amacıyla yapılmıştır. Araştırma materyalini, Elazığ ve Malatya Gıda Tarım ve Hayvancılık İl ve İlçe Müdürlükleri’nin Ocak-Aralık 2015 tarihleri arasında Elazığ’da bulunan 93, Malatya’da bulunan 146 adet işletmede yaptıkları denetimlerden elde edilen resmi veriler oluşturmuştur. Araştırmada, işletmelerin beton zeminli, kolay yıkanabilir tavan ve duvarlara sahip olmasına ait oran Elazığ için %100, Malatya için %93.2 (p=0.007), personelin işletme girişlerinde ellerini yıkayacağı ve dezenfekte edeceği sistemin bulunmasına ait oran Elazığ için %98.9, Malatya için %90.1 (p=0.006), işletmelere giriş ve çıkışta kullanılacak dezenfektanlı ayak banyolarının bulunmasına ait oran ise Elazığ için %100, Malatya için %95.1 (p=0.044) olarak hesaplanmıştır. Çalışmada, içme suyu depolarının dezenfekte edilebilir nitelikte olmasına ait oran Elazığ için %97.8, Malatya için %89.6 olarak saptanmıştır (p=0.019). Yapılan araştırmada, işletme kapılarının önünün ve çevresinin uygun şekilde betonlanmasına ait oran Elazığ için %78.8, Malatya için %64.4 (p=0.02), işletme alanına zorunlu giriş yapacak araçların temizlik ve dezenfeksiyonunu sağlayacak uygun sistemin varlığına ait oran ise Elazığ’da %79.6, Malatya’da %62.9 olarak tespit edilmiştir (p=0.007). Sonuç olarak, Elazığ ve Malatya’daki etlik piliç işletmelerinin biyogüvenlikle ilgili ele alınan birçok kriter bakımından yüksek, bazı uygulamalar bakımından ise orta düzeye sahip oldukları saptanmıştır. Ayrıca, Elazığ’daki işletmelerin ele alınan biyogüvenlik kriterlerinin çoğunda Malatya’daki işletmelerden daha iyi düzeyde oldukları da belirlenmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Biyogüvenlik,Denetim,Etlik piliç,Kanatlı işletmesi

The Evaluation of Broiler Farms in terms of Some Biosecurity Criteria in Elazığ and Malatya

Öz

This research was conducted to determine biosecurity aspects in broiler farms in respect to official controls and diciplines. Research materials contained the data obtained from the Districts and Provincial Directorates of Food Agriculture and Livestock’s formal controllings in 93 farms in Elazığ and 196 farms in Malatya in January-December 2015. According to the findings, the ratio of farms that had cemented floor and easy cleanable ceiling and walls was 100% in Elazığ and 93.2% in Malatya (p=0.007); the ratio of having hand cleaning and disinfection systems for staff entering the farms was 98.9% in Elazığ and 90.1% in Malatya (p=0.006); the ratio of having disinfection foot bath used in entering and exiting from the farms was 100% in Elazığ and 95.1% in Malatya (p=0.044). Moreover, the ratio of perpetual clean water tanks was 97.8% in Elazığ and 89.6% in Malatya (p=0.019). In this study, the ratio of cemeting the front and the environment of doors properly was 78.8% in Elazığ and 64.4% in Malatya (p=0.02), and the ratio of having convenient cleaning and disinfection systems for vehicles that obligatory would enter farms was 79.6% in Elazığ and 62.9 % in Malatya (p=0.007). Finally, it was found out that broiler farms were high ratio in many biosecurity criteria, however, others had middle ratio. Besides, most of the considered biosecurity criteria were better in Elazığ than Malatya.

Anahtar Kelimeler

• Biosecurity,Audit,Broiler,Poultry farm

Kaynakça

1. Akan M. Tavuklarda sağlık kontrol programı. Sağlıklı Tavuk Bilgi Platformu. 2012. http://www.sagliklitavuk.org/assets/userfiles /files/uzmanlardan/TavuklardaıSaglikıKontr olıProgrami.pdf. Erişim Tarihi:22.08.2016.
2. Aksoy FT. Sürü sağlığı ve biyogüvenlik. 2011. ciftlikdergisi. com.tr› suru…ve-biyoguvenlik. html/ Erişim Tarihi: 22.08.2016.
3. Anonim. Kanatlı Sektörü Canlı Üretim Faaliyetlerinin Denetimi. 2006. Genelge No: 2006/10, Genelge Tarihi: 14.02.2006, Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı, Ankara.
4. Anonim. Ticari Etlik ve Yumurtacı Kanatlı İşletmelerinin Biyogüvenlik Talimatı (2015/13). 2015a. Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı, Ankara.
5. Anonim. SPSS 22.0 version. Statistical Package in Social Sciences for Windows. 2015b. Chicago, USA.
6. Anonim. Gayrıresmi veriler. 2016a. Elazığ İl Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü. Erişim Tarihi: 17.8.2016.
7. Anonim. Gayrıresmi veriler. 2016b . Malatya İl Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü. Erişim Tarihi: 17.8.2016.
8. Arzey G. Littleton I. NSW biosecurity guıdelines for free range poultry farms. 2016. NSW Department of Primary Industries. http://www.dpi.nsw.gov.au/ Erişim Tarihi: 22.08.2016.

9. Eşidir KA. Kanatlı Sektörü Yatırım Rehberi. 2016. Fırat kalkınma ajansı. www.fka.gov.tr./ Erişim Tarihi: 17.8.2016.
10. Georgiev M, Beauvais W, Guitian J. Effect of enhanced biosecurity and selected on-farm factors on Campylobacter colonization of chicken broilers. Epidemiol Infect. 2016; 22:1-15.
11. Hofacre CL. The health and management of poultry production. Int J Infect Dis. 2002; 6: 353-357.
12. İpekgil Doğan Ö, Özdemir A, Akgündüz E, Kırda K. Dünya Klasmanında Üretim İçin Performans Kriterleri Analizi. 2009. 9. Ulusal Üretim Araştırmaları Sempozyumu, 15-17 Ekim 2009, Osmangazi Üniversitesi, Eskişehir.
13. Kim GH, Pramanik S. Biosecurity procedures for the environmental management of carcasses burial sites in Korea. Environ Geochem Health. 2016; 38 (6):1229-1240.
14. Mack S, Hoffmann D, Otte J. The contribution of poultry to rural development. Worlds Poult. Sci. J. 2005; 61:7-14.
15. Negro-Calduch E, Elfadaly S, Tibbo M, Ankers P, Bailey E. Assessment of biosecurity practices of small-scale broiler producers in central Egypt. Prev Vet Med. 2013; 110 (2):253-62.
16. Nespeca R, Vaillancourt JP, Morrow, WEM. Validation of a poultry biosecurity survey. Preventive Veterinary Medicine. 1997; 31: 73- 86.
17. Sandberg M, Dahl J, Lindegaard LL, Pedersen JR.Compliance/noncompliancewithbiosecuri ty rules specified in the Danish Quality Assurance system (KIK) and Campylobacterpositive broiler flocks 2012 and 2013. Poult Sci. 2016; 12. pii: pew277.
18. Shane, SM. Preventing erosive diseases in broiler parents. Zootecnica International, 1993; 16: 58-60.
19. Ssematimba A, Hagenaars TJ, de Wit JJ, Ruiterkamp F, Fabri TH, Stegeman JA, de Jong MC.Avian influenza transmission risks: Analysis of biosecurity measures and contact structure in Dutch poultry farming. Preventive Veterinary Medicine. 2013: 106-115.
20. Stewart, RG. ABUS (Attitude, Biosecurity, Uniformity, Surveillance) systems approach to preventive medicine. Poultry International. 1987; 26:46-48.
21. Sungur, H., Çöven F. Kanatlı işletmelerinde biyogüvenlik ve hastalıklardan korunma. 2009. http://www.yumbir.org/Userfiles/File/Biyo guvenlik_Kitap.pdf/ Erişim Tarihi: 22.08.2016.