Veteriner Hekimliği ve Empati

Öz

Empati bir insanın kendisini başka birisinin yerine koyarak o kişinin duygu ve düşüncelerini hissetmesi, anlaması ve bu durumu ona iletmesidir. Empatinin insanlar arası iletişimi kolaylaştırdığı belirtilmektedir. Hekimlerin sahip olduğu empati becerisi, hastanın sorunlarını ve acısını anlayabilmede önemlidir. Veteriner hekimliğinde hem insan-insan ilişkisi hem de insan-hayvan ilişkisinde empatinin kullanılması gerekmektedir. Genellikle kadınlar erkeklerden daha yüksek seviyede empatiyle hayvanlara yaklaşmaktadırlar. Bazı hayvan sahipleri hayvanının ötenazisi konusunda empatiden uzak bencilce bir tutum sergilemektedir. Hayvanların insanlardaki empatinin ilk basamağı olan duygusal geçiş’ e sahip olmaları onlara daha hassas davranmayı gerektirmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Empati,İletişim,Veteriner Hekim

Veterinary Medicine and Empathy

Öz

Empathy may be defined as putting and feeling oneself as another one and as understanding emotions and opinions of other one. Empathy is expected to facilitate the communication. Empathical skill which is extremely important for doctors provides a media to understand patient’s problems and pains. İn the veterinary medicine, benefiting empathy method is necessary both for human- animal relationship and for human- human relationship Women commonly approach with higher level of empathy than men do towards animals. Some animal owners display a selfish behaviour far from empathy, concerning animals euthanasia.

Anahtar Kelimeler

• Communication,Empathy,Veterinarian

Kaynakça

1. Anonim. http://www.biltek.tubitak.gov.tr/ haberler/ psikoloji/ S-465-5.pdf. Erişim Tarihi: 04 Kasım 2008a.
2. Anonim. http://core.ecu.edu/psyc/wuenschk/ Animals/ NarcissismEmpathyAnimals.htm. Erişim Tarihi: 23 Ocak 2007.
3. Anonim. http://www.humanesocietyyouth.org/ research_evaluation/PDF/Differences.pdf. Erişim Tarihi: 04 Kasım 2008b.
4. Anonim. http://www.ingentaconnect.com/ content/oso/1953010/2007/00000001/00000001/art00029 Erişim Tarihi: 04 Kasım 2008c
5. Anonim. http://www.tdk.gov.tr/TR/SozBul.Erişim Tarihi: 11.12.2006a.
6. Anonim. Türk Veteriner Hekimleri Birliği Hizmetlerinin Yürütülmesine İlişkin Uygulama Yönetmeliği, 13 Eylül 2006b Tarih ve 26288 Sayılı Resmi Gazete. Anonim. Veteriner Hekimlik Meslek Etiği Kuralları, Dayanışma, Kasım 2000; 33–36.
7. Arda B, Oğuz Y, ġahinoğlu PS. Deontoloji Ders Notları, Antıp A.Ş, Ankara. 1996. s. 79-84
8. Bekoff M. Düşünen Hayvanlar, Kitap Yayınevi, İstanbul.2002.

9. Dinçer F. Tıp ve Veteriner Hekimliği Etiğine Komparatif Bir Yaklaşım, II. Ulusal Tıbbi Etik Kongresi Bildiri Kitabı,Kapadokya,18–20 Ekim 2001, s:10–17.
10. Dökmen Ü. İletişim Çatışmaları ve Empati, Sistem Kitapevi, İstanbul.2003.
11. Goleman D. İşbaşında Duygusal Zekâ, Varlık Yayınları, İstanbul. 2000.
12. Güney S. Davranış Bilimleri, Nobel Yayın Dağıtım, 2000.Ankara. Heath T. Ten Tipsto Easethe Transion from Studentto Veterinarian. Can Vet. J, 2000; 41(10) 767–768.
13. Özkan E. Öğrenmeyi Öğret Bana, Bahçıvanlar Basımevi,Konya.2006.
14. ToktamıĢoğlu M.Aklın Öteki Sesi Duygusal Zekâyla Başarı,Kapital Medya Hizmetleri,İstanbul.2003.
15. Paul ES, Podberscek AL. Veterinary Educationand Students’ Attitudes Towards Animal Welfare. VeterinaryRecord2000; 146: s. 269–272.