Öz
Kaynakça
- Abdunna‘îm, M. Ḥ. & Shîrîn, M. Ḥ. (2011). Kāmûsü’l-Fârîsiyye. Dâr al-Kitâb al-Miṣrî.
- Ahmet Vefik Paşa (1876). Lehçe-i Osmanî. Mahmud Bey Matbaası.
- Akalın, Ş.H. vd. (2019) Türkçe Sözlük. TDK Yayınları.
- Aktaş, B. (2021). Kur’ân’da muʿarreb kelimelerin varlığı meselesi ve Fahreddin er-Râzî’nin bu konudaki görüşleri (Mefâtîhu’l-Gayb bağlamında) [The existence of muʿarreb words in the Qur’ân and Fahreddin al-Râzî’s views on this issue (in the context of Mefâtîh al-Gayb)]. Düzce Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 5(1), ss. 63–77.
- Ali Seydi (1912). Resimli Kamus-i Osmani. Cihan Matbaası.
- Alzubaidi, M. (1965). Tajüˈl-‘Arûs Min Jawahir al-Qamus. Kuveyit Hükümeti Matbaası.
- Ayverdi, İ. (2005). Misalli Büyük Türkçe Sözlük, Kubbealtı Lugatı. Kubbealtı Neşriyat.
- Barsoum, I. E. (1951). The Syriac words in the Arabic dictionaries. Beth Mardutho Library.
- Clauson, G. (1972). An etymological dictionary of pre-thirteenth-century Turkish. Clarendon Press.
- Demirci, İ. (2012). Tuhfe-i Vehbi Manzum Sözlük. [Yüksek lisans tezi, Nevşehir Hacı Bektaş Veli Üniversitesi]. YÖK Tez Merkezi.
- Devellioğlu, F. (2003). Osmanlıca–Türkçe ansiklopedik lügat. Aydın Kitabevi.
- El-Cevâlîkî, E. M. (1966). el-Muʿarreb min el-Kelâm el-Aʿcemî ʿalâ Hurûfi’l-Muʿcem. (Thk. A. M. Shākir). Dârü’l-Kütübi’l-Mısriyye.
- El-Cevherî, İ. b. Hammâd (1987). es-Sıhâh Tâcu’l-luga ve Sıhâhu’l-‘Arabiyye. (Thk. A. A. Attâr). Dârü’l-‘İlm li’l-Melâyîn yayınları.
- El-Cezâ’irî, Ṭ. Ṣ. (2008). Kitâbü’t-Takrîb li-Usûli’t-Ta‘rîb. el-Mektebetü’s-Selefiyye.
- El-Cezerî, İbnü’l-Esîr Mecdüddîn (1963). En-Nihâye fî Garîbi’l-Hadîs ve’l-Eser (Thk. T.A. ez-Zâvî ve M. M. et-Tanâhî). Dârü’l-Kütübi’l-İlmiyye Yayınları.
- El-Lübnânî, el-Kiss Tûbiyâ el-‘Unîsî el-Halebî (1932). Tefsîrü’l-Elfâzi’d-Dehîle fi’l-Lugati’l-‘Arabiyye. Mektebetüˈl ‘Arab.
- El-Mubârak, M. (1981). Fikhu’l-luga ve hasâʾisu’l-ʿArabiyye. Dârü’l-Fikr.
- Eren, H. (1999). Türk dilinin etimoloji sözlüğü. Bizim Büro Basımevi.
- Es-Seyyid, Muhammed b. es-Seyyid Hasan (1986). er-Râmûz ʿalâ’s-Sıhâh (Thk. A. A. Rudaynî). Dâru Usâme.
- Es-Süyûtî, ʿA. b. E. B. (1985). el-Mühezzeb fîmâ vakaʿa fi’l-Kur’ân mine’l-muʿarreb (Thk. A. A. Rudaynî). Dâru’l-Beşâir.
- Gülensoy, T. (2007). Türkiye Türkçesindeki Türkçe sözcüklerin köken bilgisi sözlüğü. Türk Hava Kurumu Basımevi.
- Hafîd M. (H. 1221). Ed-dürerü’l-müntehabâtü’l-mensûre fî ıslâhi’l-galatâti’l meşhûre.
- İbn Manzûr (1881). Lisânü’l-ʿArab. Dârü’l-Maʿârif.
- Kahraman, A. (2003). Mehmed Rifat, Manastırlı. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi. Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları.
- Lane, E. W. (1968). Arabic–English Lexicon. The Lebanese Library.
- Mehmed Rifat (1876). Mirʾâtü’l-Lugat. Mekteb-i Sanayi Matbaası.
- Muallim Nâci (1899). Lügat-i Nâcî. Çağrı Yayınları.
- Nişanyan, S. (2018). Nişanyan sözlük: Çağdaş Türkçenin etimolojisi. Liberus Yayınları.
- Redhouse, S. J. (1986). New Redhouse Turkish–English Dictionary. Redhouse Yayınları.
- Remzî, H. (1888). Lügat-ı Remzî. Mahmud Bey Matbaası.
- Sıbıç, B. (2024). Galat sözlüklerinde bitki adları üzerine değerlendirmeler. Motif Akademi Halkbilimi Dergisi, 17(47), ss. 1493-1516.
- Stachowski, M. (2019). Kurzgefaßtes etymologisches Wörterbuch der türkischen Sprache. Księgarnia Akademicka.
- Steingass, F. (1892). A comprehensive Persian–English dictionary: Including the Arabic words and phrases to be met with in Persian literature. Beirut: Librairie.
- Şemsettin Sâmi (1900). Kâmûs-ı Türkî. Çağrı Yayınları.
- Şükûn, Z. (1944). Farsça–Türkçe Lügat, Gencîne-i Güftârî (Ferheng-i Ziyâ). Maârif Matbaası.
- Tietze, A. (2021). Tarihî ve Etimolojik Türkiye Türkçesi Lugati. Türkiye Bilimler Akademisi.
- Usta, İ. (2012). Doğulu ve Batılı dilbilimcilere göre Kurʼan-ı Kerim’deki yabancı kelimeler ve kökleri. Doğu Araştırmaları Dergisi, 9, ss. 149-168.
Öz
The 19th century was a period of heightened awareness of language classification, etymology, and the origins of terms in Ottoman lexicography. Dictionaries written during this period were not merely for the purpose of providing meaning; they also went beyond simply providing meaning to words and became texts of philological and etymological documentary value. Dictionary authors were meticulous in stating whether words were of Arabic, Persian, or Turkish origin; in some cases, they even indicated the language from which these words had passed into Arabic or Turkish. Thus, these dictionaries are considered sources that reveal the multilayered structure of Ottoman Turkish and provide important data on the historical development of the language. In this context, "mu'arreb" words, words that have migrated into Arabic from other languages and have been Arabicized, become a crucial concept in lexicography. The identification of mu'arreb words in Ottoman dictionaries is valuable not only for determining word origins but also for understanding the linguistic understanding and dictionary writing principles of the period. This study examines the identification, presentation, and etymological explanations of the mu‘arreb words found in the 19th-century Ottoman dictionary Mir’ātü’l-Luġat, and evaluates Mehmed Rif‘at Efendi's approach to word origins. The study identifies words explicitly designated as mu‘arreb in the work, along with examples of those used without marking them. It also examines the process of the transition of mu‘arreb words into Arabic, the sound changes they underwent during this process, and the linguistic adaptation methods employed to adapt them to Arabic's structural characteristics.
Anahtar Kelimeler
Language Ambiguous word Arabic language Dictionary Mir’ātü’l-Luġat
Kaynakça
- Abdunna‘îm, M. Ḥ. & Shîrîn, M. Ḥ. (2011). Kāmûsü’l-Fârîsiyye. Dâr al-Kitâb al-Miṣrî.
- Ahmet Vefik Paşa (1876). Lehçe-i Osmanî. Mahmud Bey Matbaası.
- Akalın, Ş.H. vd. (2019) Türkçe Sözlük. TDK Yayınları.
- Aktaş, B. (2021). Kur’ân’da muʿarreb kelimelerin varlığı meselesi ve Fahreddin er-Râzî’nin bu konudaki görüşleri (Mefâtîhu’l-Gayb bağlamında) [The existence of muʿarreb words in the Qur’ân and Fahreddin al-Râzî’s views on this issue (in the context of Mefâtîh al-Gayb)]. Düzce Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 5(1), ss. 63–77.
- Ali Seydi (1912). Resimli Kamus-i Osmani. Cihan Matbaası.
- Alzubaidi, M. (1965). Tajüˈl-‘Arûs Min Jawahir al-Qamus. Kuveyit Hükümeti Matbaası.
- Ayverdi, İ. (2005). Misalli Büyük Türkçe Sözlük, Kubbealtı Lugatı. Kubbealtı Neşriyat.
- Barsoum, I. E. (1951). The Syriac words in the Arabic dictionaries. Beth Mardutho Library.
- Clauson, G. (1972). An etymological dictionary of pre-thirteenth-century Turkish. Clarendon Press.
- Demirci, İ. (2012). Tuhfe-i Vehbi Manzum Sözlük. [Yüksek lisans tezi, Nevşehir Hacı Bektaş Veli Üniversitesi]. YÖK Tez Merkezi.
- Devellioğlu, F. (2003). Osmanlıca–Türkçe ansiklopedik lügat. Aydın Kitabevi.
- El-Cevâlîkî, E. M. (1966). el-Muʿarreb min el-Kelâm el-Aʿcemî ʿalâ Hurûfi’l-Muʿcem. (Thk. A. M. Shākir). Dârü’l-Kütübi’l-Mısriyye.
- El-Cevherî, İ. b. Hammâd (1987). es-Sıhâh Tâcu’l-luga ve Sıhâhu’l-‘Arabiyye. (Thk. A. A. Attâr). Dârü’l-‘İlm li’l-Melâyîn yayınları.
- El-Cezâ’irî, Ṭ. Ṣ. (2008). Kitâbü’t-Takrîb li-Usûli’t-Ta‘rîb. el-Mektebetü’s-Selefiyye.
- El-Cezerî, İbnü’l-Esîr Mecdüddîn (1963). En-Nihâye fî Garîbi’l-Hadîs ve’l-Eser (Thk. T.A. ez-Zâvî ve M. M. et-Tanâhî). Dârü’l-Kütübi’l-İlmiyye Yayınları.
- El-Lübnânî, el-Kiss Tûbiyâ el-‘Unîsî el-Halebî (1932). Tefsîrü’l-Elfâzi’d-Dehîle fi’l-Lugati’l-‘Arabiyye. Mektebetüˈl ‘Arab.
- El-Mubârak, M. (1981). Fikhu’l-luga ve hasâʾisu’l-ʿArabiyye. Dârü’l-Fikr.
- Eren, H. (1999). Türk dilinin etimoloji sözlüğü. Bizim Büro Basımevi.
- Es-Seyyid, Muhammed b. es-Seyyid Hasan (1986). er-Râmûz ʿalâ’s-Sıhâh (Thk. A. A. Rudaynî). Dâru Usâme.
- Es-Süyûtî, ʿA. b. E. B. (1985). el-Mühezzeb fîmâ vakaʿa fi’l-Kur’ân mine’l-muʿarreb (Thk. A. A. Rudaynî). Dâru’l-Beşâir.
- Gülensoy, T. (2007). Türkiye Türkçesindeki Türkçe sözcüklerin köken bilgisi sözlüğü. Türk Hava Kurumu Basımevi.
- Hafîd M. (H. 1221). Ed-dürerü’l-müntehabâtü’l-mensûre fî ıslâhi’l-galatâti’l meşhûre.
- İbn Manzûr (1881). Lisânü’l-ʿArab. Dârü’l-Maʿârif.
- Kahraman, A. (2003). Mehmed Rifat, Manastırlı. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi. Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları.
- Lane, E. W. (1968). Arabic–English Lexicon. The Lebanese Library.
- Mehmed Rifat (1876). Mirʾâtü’l-Lugat. Mekteb-i Sanayi Matbaası.
- Muallim Nâci (1899). Lügat-i Nâcî. Çağrı Yayınları.
- Nişanyan, S. (2018). Nişanyan sözlük: Çağdaş Türkçenin etimolojisi. Liberus Yayınları.
- Redhouse, S. J. (1986). New Redhouse Turkish–English Dictionary. Redhouse Yayınları.
- Remzî, H. (1888). Lügat-ı Remzî. Mahmud Bey Matbaası.
- Sıbıç, B. (2024). Galat sözlüklerinde bitki adları üzerine değerlendirmeler. Motif Akademi Halkbilimi Dergisi, 17(47), ss. 1493-1516.
- Stachowski, M. (2019). Kurzgefaßtes etymologisches Wörterbuch der türkischen Sprache. Księgarnia Akademicka.
- Steingass, F. (1892). A comprehensive Persian–English dictionary: Including the Arabic words and phrases to be met with in Persian literature. Beirut: Librairie.
- Şemsettin Sâmi (1900). Kâmûs-ı Türkî. Çağrı Yayınları.
- Şükûn, Z. (1944). Farsça–Türkçe Lügat, Gencîne-i Güftârî (Ferheng-i Ziyâ). Maârif Matbaası.
- Tietze, A. (2021). Tarihî ve Etimolojik Türkiye Türkçesi Lugati. Türkiye Bilimler Akademisi.
- Usta, İ. (2012). Doğulu ve Batılı dilbilimcilere göre Kurʼan-ı Kerim’deki yabancı kelimeler ve kökleri. Doğu Araştırmaları Dergisi, 9, ss. 149-168.
Öz
19. yüzyıl Osmanlı sözlükçülüğünde dil tasnifi, etimoloji ve terimlerin kökenine dair farkındalığın arttığı bir dönemdir. Bu dönemde kaleme alınan sözlükler, sadece anlam vermek amacıyla değil, aynı zamanda hazırlanan sözlükler, yalnızca kelimelere anlam kazandıran eserler olmanın ötesine geçerek, filolojik ve etimolojik açıdan belge niteliği taşıyan metinler hâline gelmiştir. Sözlük müellifleri, kelimelerin Arapça, Farsça veya Türkçe kökenli olup olmadığını belirtmeye; hatta kimi durumlarda bu kelimelerin hangi dilden Arapçaya ya da Türkçeye geçtiğini göstermeye özen göstermiştir. Böylece, söz konusu sözlükler Osmanlı Türkçesinin çok katmanlı yapısını ortaya koyan ve dilin tarihsel gelişim sürecine ilişkin önemli veriler sunan kaynaklar olarak değerlendirilmektedir. Bu bağlamda, Arap diline başka dillerden geçmiş ve Arapçalaştırılmış kelimeler olan “mu‘arreb” kelimeler, sözlükçülüğün önemli bir kavramı hâline gelir. Osmanlı sözlüklerinde mu‘arreb kelimelerin tespiti, yalnızca kelime kökenlerinin belirlenmesi açısından değil, aynı zamanda dönemin dil anlayışının ve sözlük yazım ilkelerinin anlaşılması bakımından da değer taşımaktadır Bu çalışmada 19. yüzyıl Osmanlı sözlüklerinden biri olan Mir’ātü’l-Luġat adlı eser örnek alınarak sözlükte yer alan mu‘arreb kelimelerin tespiti, sunuluş biçimi ve etimolojik açıklamaları üzerinde durulmuş; Mehmed Rif‘at Efendiˈnin kelime kökenlerine yaklaşımı değerlendirilmiştir. Çalışmada, eserde mu‘arreb olarak açık biçimde belirtilen kelimeler tespit edilmekle birlikte, mu‘arreb olduğu hâlde işaretlenmeden kullanılan örnekler de gösterilmiştir. Ayrıca, mu‘arreb kelimelerin Arapçaya geçiş süreci, bu süreçte geçirdikleri ses değişimleri ve Arapçanın yapısal özelliklerine uyum sağlamak amacıyla gerçekleştirilen dilsel uyarlama yöntemleri üzerinde de durulmuştur.
Anahtar Kelimeler
Teşekkür
Bu çalışmanın hazırlanması sürecinde değerli bilgi birikimi, yönlendirmeleri ve yapıcı eleştirileriyle bana yol gösteren danışmanım Prof. Dr. Gülden SAĞOL YÜKSEKKAYA’ya içten teşekkürlerimi sunarım.
Kaynakça
- Abdunna‘îm, M. Ḥ. & Shîrîn, M. Ḥ. (2011). Kāmûsü’l-Fârîsiyye. Dâr al-Kitâb al-Miṣrî.
- Ahmet Vefik Paşa (1876). Lehçe-i Osmanî. Mahmud Bey Matbaası.
- Akalın, Ş.H. vd. (2019) Türkçe Sözlük. TDK Yayınları.
- Aktaş, B. (2021). Kur’ân’da muʿarreb kelimelerin varlığı meselesi ve Fahreddin er-Râzî’nin bu konudaki görüşleri (Mefâtîhu’l-Gayb bağlamında) [The existence of muʿarreb words in the Qur’ân and Fahreddin al-Râzî’s views on this issue (in the context of Mefâtîh al-Gayb)]. Düzce Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 5(1), ss. 63–77.
- Ali Seydi (1912). Resimli Kamus-i Osmani. Cihan Matbaası.
- Alzubaidi, M. (1965). Tajüˈl-‘Arûs Min Jawahir al-Qamus. Kuveyit Hükümeti Matbaası.
- Ayverdi, İ. (2005). Misalli Büyük Türkçe Sözlük, Kubbealtı Lugatı. Kubbealtı Neşriyat.
- Barsoum, I. E. (1951). The Syriac words in the Arabic dictionaries. Beth Mardutho Library.
- Clauson, G. (1972). An etymological dictionary of pre-thirteenth-century Turkish. Clarendon Press.
- Demirci, İ. (2012). Tuhfe-i Vehbi Manzum Sözlük. [Yüksek lisans tezi, Nevşehir Hacı Bektaş Veli Üniversitesi]. YÖK Tez Merkezi.
- Devellioğlu, F. (2003). Osmanlıca–Türkçe ansiklopedik lügat. Aydın Kitabevi.
- El-Cevâlîkî, E. M. (1966). el-Muʿarreb min el-Kelâm el-Aʿcemî ʿalâ Hurûfi’l-Muʿcem. (Thk. A. M. Shākir). Dârü’l-Kütübi’l-Mısriyye.
- El-Cevherî, İ. b. Hammâd (1987). es-Sıhâh Tâcu’l-luga ve Sıhâhu’l-‘Arabiyye. (Thk. A. A. Attâr). Dârü’l-‘İlm li’l-Melâyîn yayınları.
- El-Cezâ’irî, Ṭ. Ṣ. (2008). Kitâbü’t-Takrîb li-Usûli’t-Ta‘rîb. el-Mektebetü’s-Selefiyye.
- El-Cezerî, İbnü’l-Esîr Mecdüddîn (1963). En-Nihâye fî Garîbi’l-Hadîs ve’l-Eser (Thk. T.A. ez-Zâvî ve M. M. et-Tanâhî). Dârü’l-Kütübi’l-İlmiyye Yayınları.
- El-Lübnânî, el-Kiss Tûbiyâ el-‘Unîsî el-Halebî (1932). Tefsîrü’l-Elfâzi’d-Dehîle fi’l-Lugati’l-‘Arabiyye. Mektebetüˈl ‘Arab.
- El-Mubârak, M. (1981). Fikhu’l-luga ve hasâʾisu’l-ʿArabiyye. Dârü’l-Fikr.
- Eren, H. (1999). Türk dilinin etimoloji sözlüğü. Bizim Büro Basımevi.
- Es-Seyyid, Muhammed b. es-Seyyid Hasan (1986). er-Râmûz ʿalâ’s-Sıhâh (Thk. A. A. Rudaynî). Dâru Usâme.
- Es-Süyûtî, ʿA. b. E. B. (1985). el-Mühezzeb fîmâ vakaʿa fi’l-Kur’ân mine’l-muʿarreb (Thk. A. A. Rudaynî). Dâru’l-Beşâir.
- Gülensoy, T. (2007). Türkiye Türkçesindeki Türkçe sözcüklerin köken bilgisi sözlüğü. Türk Hava Kurumu Basımevi.
- Hafîd M. (H. 1221). Ed-dürerü’l-müntehabâtü’l-mensûre fî ıslâhi’l-galatâti’l meşhûre.
- İbn Manzûr (1881). Lisânü’l-ʿArab. Dârü’l-Maʿârif.
- Kahraman, A. (2003). Mehmed Rifat, Manastırlı. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi. Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları.
- Lane, E. W. (1968). Arabic–English Lexicon. The Lebanese Library.
- Mehmed Rifat (1876). Mirʾâtü’l-Lugat. Mekteb-i Sanayi Matbaası.
- Muallim Nâci (1899). Lügat-i Nâcî. Çağrı Yayınları.
- Nişanyan, S. (2018). Nişanyan sözlük: Çağdaş Türkçenin etimolojisi. Liberus Yayınları.
- Redhouse, S. J. (1986). New Redhouse Turkish–English Dictionary. Redhouse Yayınları.
- Remzî, H. (1888). Lügat-ı Remzî. Mahmud Bey Matbaası.
- Sıbıç, B. (2024). Galat sözlüklerinde bitki adları üzerine değerlendirmeler. Motif Akademi Halkbilimi Dergisi, 17(47), ss. 1493-1516.
- Stachowski, M. (2019). Kurzgefaßtes etymologisches Wörterbuch der türkischen Sprache. Księgarnia Akademicka.
- Steingass, F. (1892). A comprehensive Persian–English dictionary: Including the Arabic words and phrases to be met with in Persian literature. Beirut: Librairie.
- Şemsettin Sâmi (1900). Kâmûs-ı Türkî. Çağrı Yayınları.
- Şükûn, Z. (1944). Farsça–Türkçe Lügat, Gencîne-i Güftârî (Ferheng-i Ziyâ). Maârif Matbaası.
- Tietze, A. (2021). Tarihî ve Etimolojik Türkiye Türkçesi Lugati. Türkiye Bilimler Akademisi.
- Usta, İ. (2012). Doğulu ve Batılı dilbilimcilere göre Kurʼan-ı Kerim’deki yabancı kelimeler ve kökleri. Doğu Araştırmaları Dergisi, 9, ss. 149-168.
Ayrıntılar
| Birincil Dil | Türkçe |
|---|---|
| Konular | Türk Dili ve Edebiyatı (Diğer) |
| Bölüm | Araştırma Makalesi |
| Yazarlar | |
| Gönderilme Tarihi | 3 Kasım 2025 |
| Kabul Tarihi | 3 Mart 2026 |
| Yayımlanma Tarihi | 19 Mart 2026 |
| DOI | https://doi.org/10.20322/littera.1816708 |
| IZ | https://izlik.org/JA45GF33XY |
| Yayımlandığı Sayı | Yıl 2026 Sayı: Littera Turca-2026 |
Kaynak Göster
Amaç ve Kapsam
LITTERA TURCA OCAK 2026'DAN SONRA SÜREKLİ YAYIN MODUNA GEÇMİŞTİR.
Sürekli Yayın Modeli (Continuous Publication)
Dergimiz sayı yayımlanma tarihini beklemeden makale yayımlayacaktır.
ℹ️ Odak Noktası Makaledir: "Sayı yayımlama" değil, "Makale yayımlama" mantığı geçerlidir.
ℹ️ Tarih: Önemli olan makalenin yayımlandığı tarihtir. Sayının yayımlanma tarihi yoktur.
ℹ️ Sıralama: Makaleler yayımlanma tarihine göre otomatik sıralanır.
ℹ️ Tek Aktif Sayı Kuralı: Yıl içinde birden fazla sayı oluşturabilirsiniz. Ancak aynı anda sadece 1 tane "Aktif Sayı"nız açık olabilir. Yeni bir sayı açmak için, mevcut aktif sayıyı kapatmanız gerekir.
İstisna olarak aktif sayınız varken, aynı anda "Özel Sayı" oluşturabilir ve yayımlayabilirsiniz.
Littera Turca, aşağıdaki dil ve edebiyat alanlarındaki her türlü bilimsel çalışmanın yayımlanabileceği bir dergidir. Bu çerçevede başta Türkçe olmak üzere diğer dillerde hazırlanmış makale, çeviri, kitap tanımı vb. özgün çalışmalara yer verilir.
Eski Türk Edebiyatı
Yeni Türk Edebiyatı
Halk Edebiyatı
Türk Dili
Türk-İslam Edebiyatı
Çağdaş Türk Lehçeleri
Dilbilim
Karşılaştırmalı Edebiyat Bilimi
Yazım Kuralları
1. GENEL İLKELER VE GÖNDERİM SÜRECİ
İletişim: LİTTERA TURCA'ya gönderilen çalışmalarla ilgili tüm yazışmalar, aksi belirtilmedikçe sorumlu (ilk) yazar ile yürütülür.
Gönderim Kanalı: Makale gönderimi yalnızca DergiPark sistemi üzerinden ve çevrimiçi olarak yapılır.
Gerekli Belgeler: Gönderim sırasında makalenin Microsoft Word formatındaki isimli ve isimsiz dosyası, sistem üzerinden alınacak benzerlik raporu ve tüm yazarlar tarafından imzalanmış telif hakkı anlaşması formu ve çıkar çatışması formu sisteme yüklenmelidir.
Çıkar Çatışması Formu
2. BİÇİMSEL ÖZELLİKLER
Sayfa Yapısı: Kâğıt boyutu A4 dikey, kenar boşlukları (alt, üst, sağ, sol) 2,5 cm olmalıdır.
Yazı Tipi ve Boyutu: Makaleler Times New Roman, 11 punto, 1,5 satır aralığı ile yazılmalıdır. Özel fontlar yalnızca gerekli bölümlerde sınırlı olarak kullanılabilir.
Başlıklar: Tüm başlıklar koyu (bold) yazılmalı; yalnızca ilk harfleri büyük olacak şekilde düzenlenmelidir. Ana başlıklar, ara başlıklar ve alt başlıklar 12 punto olmalıdır.
Paragraf Düzeni: Metinde paragraf başı (girinti) yapılmamalıdır. Paragraf araları 6 nk boşluk bırakılarak belirginleştirilmelidir.
Dipnotlar: 9 punto ile yazılmalıdır. Paragraf araları önce ve sonra 0 nk, tek satır aralığı olarak ayarlanmalıdır. Kaynak gösterme amacıyla kullanılmamalı, sadece açıklamalar için başvurulmalıdır. Otomatik numaralandırma kullanılmalıdır.
Manzum Metinler: Önce ve sonra 0 nk boşluk ve tek satır aralığı olacak şekilde düzenlenmelidir.
3. ÖZETLER VE ANAHTAR KELİMELER
Özet Formatı: Yazı tipi boyutu 10 punto olmalıdır.
Kelime Sayısı: Türkçe özet 200-250, İngilizce özet (Abstract) 200-250 kelime olmalıdır.
Anahtar Kelimeler: Her iki dilde de en az 5, en fazla 8 anahtar kelime bulunmalıdır.
Genişletilmiş Özet (Extended Abstract), 2026 yılından itibaren LİTTERA TURCA'ya gönderilen araştırma makaleleri için zorunludur. Makale dili Türkçe olan çalışmalarda İngilizce olarak hazırlanır ve 750–1200 kelime arasında olmalıdır. Genişletilmiş özet, makalenin başındaki kısa özetten (Abstract/Öz) ayrı, onu tekrar etmeyen ve bağımsız bir metin niteliği taşımalı; makale metninin en sonunda yer almalıdır. Metin; çalışmanın amacı ve araştırma problemi, kuramsal çerçevesi ve literatür bağlamı, yöntemi, temel bulguları ile tartışma ve sonuçlarını akademik bütünlük içinde içermelidir. Alt başlık kullanımı isteğe bağlıdır. Genişletilmiş özette kaynakça, metin içi atıf, tablo, şekil, grafik, dipnot ve ek kullanılmaz; anahtar kelimeler yeniden verilmez. Metin, makale içeriğiyle tam tutarlı olmalı ve akademik yazım kurallarına uygun biçimde hazırlanmalıdır.
Ayrıntılar için tıklayınız.
4. UZUNLUK VE YAZAR BİLGİLERİ
Uzunluk: Makaleler (özet ve kaynakça dâhil) 10.000 kelimeyi veya 45 sayfayı geçmemelidir. Daha uzun çalışmalar Yayın Kurulu kararıyla değerlendirilebilir.
Yazar Bilgileri: Yazar adı başlığın altında yer almalı; soyadı büyük harflerle yazılmalıdır. Dipnotta; unvan, kurum, e-posta ve ORCID bilgileri verilmelidir.
5. DİL VE YAZIM ESASLARI
Kılavuz: Yazım ve kısaltmalarda Türk Dil Kurumu (TDK) Yazım Kılavuzu esas alınır.
Çevriyazı: Çevriyazı metinlerde belirlenen özel fontlar (Oktay New Transkripsiyon, Times Turkish Transcription vb.) kullanılabilir; ancak diğer bölümler Times New Roman olmalıdır.
6. TABLO, ŞEKİL VE RESİMLER
Tablolar: Metin içinde ilgili yerde bulunmalı, numaralandırılmalı ve başlıklandırılmalıdır. Tablo içindeki metinler 9 punto olmalıdır.
Şekiller: Şekil numaraları ve adları şeklin hemen altına ortalı yazılmalıdır. Şekil numarası eğik (italik) yazılmalı ve nokta ile bitmelidir. Şekil adı dik yazılmalı ve sadece ilk harfi büyük olmalıdır. (Örn: Şekil 1. Şekil adı)
Resimler: Yüksek çözünürlüklü ve baskı kalitesinde olmalıdır.
Genel Kural: Görsel unsurlar yazının üçte birini aşmamalı, estetik bir biçimde metne yerleştirilmelidir.
7. KAYNAK GÖSTERME (APA 7. SÜRÜM)
Metin içi atıf ve kaynakça düzeninde APA 7 sistemi kullanılır. Kaynak gösterme için kesinlikle dipnot kullanılmaz.
Kaynakça hazırlanırken EndNote, Zotero veya Mendeley gibi atıf yönetim programlarının kullanılması önerilmektedir.
8. SORUMLULUK
Gönderilen çalışmaların hukuki, bilimsel ve etik sorumluluğu tamamen yazarlara aittir. Yayın Kurulu ve hakem raporları doğrultusunda yazarlardan düzeltme talep edilebilir.
Yazım kurallarını indirmek için tıklayınız.
Örnek Makale Şablonu için tıklayınız.
Etik İlkeler ve Yayın Politikası
Ücret Politikası
Littera Turca, makalelerin gönderim, değerlendirme ve yayınlanma olmak üzere hiçbir aşamasında ücret talep etmez.
Yazarlar dergiye gönderdikleri çalışmalar için makale işlem ücreti veya gönderim ücreti ödemezler.
Dizinler
Atıf Dizinleri
Dergi Kurulları
EDİTÖR KURULU
Özer Şenödeyici, 1981 yılında İzmit’te doğdu. Lise öğrenimini tamamlayıncaya kadar bu şehirde yaşadıktan sonra, 1999 yılında lisans öğrenimi için Ankara’ya geldi. Gazi Üniversitesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü’nü 2003 yılında bitirdi. Aynı yıl, Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Eski Türk Edebiyatı bilim dalında yüksek lisans eğitimine başladı. Yüksek lisans eğitimi devam ederken Gazi Üniversitesi Kırşehir Fen-Edebiyat Fakültesi’nde araştırma görevlisi olarak çalışmaya başladı (Aynı fakülte daha sonra Ahi Evran Üniversitesi’nin bir birimi oldu). 2006 yılında yüksek lisansını tamamladı ve doktora eğitimine başladı. 2007 yılında Sultan Hanım’la evlendi. 2011 yılında Eski Türk Edebiyatı sahasında doktorasını tamamladı. Aynı yıl içinde askerlik vazifesini ifa etti ve ardından Karadeniz Teknik Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü’ne yardımcı doçent olarak atandı. 2013 yılında Doçent unvanını aldı. 2015 yılında Dokuz Eylül Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü’ne atandı. Halen bu görevini devam ettirmekte olan Şenödeyici, bir çocuk babasıdır.
Otomatik Oluşturulan Kurul - Başlığı Düzenleyiniz
Lisans: Karadeniz Teknik Üniversitesi, Giresun Fen Edebiyat Fakültesi, Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü (2006)
Yüksek Lisans: Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Türk Dili ve Edebiyatı Ana Bilim Dalı, Eski Türk Edebiyatı Bilim Dalı (2010)
Doktora: Karadeniz Teknik Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Türk Dili ve Edebiyatı Ana Bilim Dalı (2016)
2004 yılında Fırat Üniversitesi’nin Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü Yeni Türk Edebiyatı Anabilim Dalı’nda yüksek lisans öğrenimine başladı. Yine aynı yıl Yeni Türk Edebiyatı Anabilim Dalı’na Araştırma Görevlisi olarak atandı. 2006 yılında “Tahsin Yücel’in Öyküleri Üzerine Bir İnceleme” adlı çalışmasıyla yüksek lisansını tamamladı. 2006 yılında Fırat Üniversitesi, Türk Dili Edebiyatı, Yeni Türk Edebiyatı Anabilim Dalı’nda doktoraya başladı. “Halide Edib Adıvar’ın Romanlarında Yapı ve İzlek” isimli doktora tezini 2010 yılında tamamlayarak, 2012 yılında Yrd. Doç. Dr., 2018 yılında doçent, 2023 yılında ise Yeni Türk Edebiyatı Bilim Dalı'nda Profesör oldu.
Yazar, Türk Dili, Türk Dünyası, Belleten, bilig, Folklor/Edebiyat, Türk Kültürü, Türk Dünyası, Erdem, Arayışlar, E-Journal of New World Sciences Academy, Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Bingöl, Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Karaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Turkish Studies, JASS, Hacettepe Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Dergisi, Siirt Üniversitesi Sosyal Bilimleri Dergisi, Journal of Turkısh Language and Literature, Mecmua, Researcher: Social Science Studies, International Journal of Language Academy, Varlık, Ada, Roman Kahramanları, Telmih vb. dergilerde çalışmalar yayımlandı.
Prof. Dr. Veysel ŞAHİN'in Akçağ Yayınevi tarafından okuyucusuyla buluşturulan bilimsel kitapları ise Bilge Kadının Aynadaki Yüzü (Halide Edib Adıvar’ın Romanlarında Yapı ve İzlek), (2014), “Tahsin Yücel ve Aykırı Öykülem” (2017), “Turgut Uyar’ın Şiirlerinde “Ben ve Öteki”nin Görüntü Düzeyleri” (2017), Necip Fazıl Kısakürek’in Şiirlerinde Kronotopsal İmgelem (Zamanın İçinde Mekan/Mekanın İçinde Zaman) (2023) ve Aynadaki İmge ve Halleri (Bahaettin Karakoç'un Şiirlerinde İmgenin Halleri ve Görüngü Düzeyleri)" (2025)’dır. Ayrıca yine Akçağ Yayınevi tarafından basılan ve Aysuda Şahin ile “Epik Dünyanın Kurmaca Mitosu Dede Korkut Anlatıları (2019)” adlı çalışması da mevcuttur.
ŞAHİN Kitap bölümü ve editör olarak; “(2017), Romanda Mekân, (Romanda Mekân Poetigi ve Çözümlemeler), Akçağ Yayınları, Ankara.”, “(2018), Romanda Kişiler Dünyası, (Roman Karakterlerinin Doğası Üzerine İncelemeler…), Akçağ Yayınları, Ankara.”, “(2020), Romanda Bakış Acısı ve Anlatıcı Düzlemi, Akçağ Yayınları, Ankara.”, “(2021), Romanda Zaman, (Romanda Zaman Poetigi Üzerine…) Akçağ Yayınları, Ankara.”, “(2022), Edebiyat Kuramı ve Eleştiri (Kuram-Kavram-Kapsam-Yöntem-Uygulama), Akçağ Yayınları, Ankara.” ve (2024) “Şiirde Mekân∞ Mekânda Şiir, Akçağ Yayınları" adlı çok çeşitli akademik çalışmalara imza attı.
2020 yılından itibaren “Turkish Academic Studies-TURAS” adlı uluslararası hakemli dergiyi çıkarmaya başlayan Prof. Dr. Veysel ŞAHİN, halen Fırat Üniversitesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü Yeni Türk Edebiyatı Anabilim Dalı’nda öğretim üyesi olarak görev yapmaktadır. Yazar evli olup Suyumbike ŞAHİN ve Göktürkhan ŞAHİN adında iki çocuk babasıdır.
Özer Şenödeyici, 1981 yılında İzmit’te doğdu. Lise öğrenimini tamamlayıncaya kadar bu şehirde yaşadıktan sonra, 1999 yılında lisans öğrenimi için Ankara’ya geldi. Gazi Üniversitesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü’nü 2003 yılında bitirdi. Aynı yıl, Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Eski Türk Edebiyatı bilim dalında yüksek lisans eğitimine başladı. Yüksek lisans eğitimi devam ederken Gazi Üniversitesi Kırşehir Fen-Edebiyat Fakültesi’nde araştırma görevlisi olarak çalışmaya başladı (Aynı fakülte daha sonra Ahi Evran Üniversitesi’nin bir birimi oldu). 2006 yılında yüksek lisansını tamamladı ve doktora eğitimine başladı. 2007 yılında Sultan Hanım’la evlendi. 2011 yılında Eski Türk Edebiyatı sahasında doktorasını tamamladı. Aynı yıl içinde askerlik vazifesini ifa etti ve ardından Karadeniz Teknik Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü’ne yardımcı doçent olarak atandı. 2013 yılında Doçent unvanını aldı. 2015 yılında Dokuz Eylül Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü’ne atandı. Halen bu görevini devam ettirmekte olan Şenödeyici, bir çocuk babasıdır.
EDİTÖR YARDIMCILARI
ALAN EDİTÖRLERİ
Lisans: Karadeniz Teknik Üniversitesi, Giresun Fen Edebiyat Fakültesi, Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü (2006)
Yüksek Lisans: Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Türk Dili ve Edebiyatı Ana Bilim Dalı, Eski Türk Edebiyatı Bilim Dalı (2010)
Doktora: Karadeniz Teknik Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Türk Dili ve Edebiyatı Ana Bilim Dalı (2016)
2004 yılında Fırat Üniversitesi’nin Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü Yeni Türk Edebiyatı Anabilim Dalı’nda yüksek lisans öğrenimine başladı. Yine aynı yıl Yeni Türk Edebiyatı Anabilim Dalı’na Araştırma Görevlisi olarak atandı. 2006 yılında “Tahsin Yücel’in Öyküleri Üzerine Bir İnceleme” adlı çalışmasıyla yüksek lisansını tamamladı. 2006 yılında Fırat Üniversitesi, Türk Dili Edebiyatı, Yeni Türk Edebiyatı Anabilim Dalı’nda doktoraya başladı. “Halide Edib Adıvar’ın Romanlarında Yapı ve İzlek” isimli doktora tezini 2010 yılında tamamlayarak, 2012 yılında Yrd. Doç. Dr., 2018 yılında doçent, 2023 yılında ise Yeni Türk Edebiyatı Bilim Dalı'nda Profesör oldu.
Yazar, Türk Dili, Türk Dünyası, Belleten, bilig, Folklor/Edebiyat, Türk Kültürü, Türk Dünyası, Erdem, Arayışlar, E-Journal of New World Sciences Academy, Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Bingöl, Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Karaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Turkish Studies, JASS, Hacettepe Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Dergisi, Siirt Üniversitesi Sosyal Bilimleri Dergisi, Journal of Turkısh Language and Literature, Mecmua, Researcher: Social Science Studies, International Journal of Language Academy, Varlık, Ada, Roman Kahramanları, Telmih vb. dergilerde çalışmalar yayımlandı.
Prof. Dr. Veysel ŞAHİN'in Akçağ Yayınevi tarafından okuyucusuyla buluşturulan bilimsel kitapları ise Bilge Kadının Aynadaki Yüzü (Halide Edib Adıvar’ın Romanlarında Yapı ve İzlek), (2014), “Tahsin Yücel ve Aykırı Öykülem” (2017), “Turgut Uyar’ın Şiirlerinde “Ben ve Öteki”nin Görüntü Düzeyleri” (2017), Necip Fazıl Kısakürek’in Şiirlerinde Kronotopsal İmgelem (Zamanın İçinde Mekan/Mekanın İçinde Zaman) (2023) ve Aynadaki İmge ve Halleri (Bahaettin Karakoç'un Şiirlerinde İmgenin Halleri ve Görüngü Düzeyleri)" (2025)’dır. Ayrıca yine Akçağ Yayınevi tarafından basılan ve Aysuda Şahin ile “Epik Dünyanın Kurmaca Mitosu Dede Korkut Anlatıları (2019)” adlı çalışması da mevcuttur.
ŞAHİN Kitap bölümü ve editör olarak; “(2017), Romanda Mekân, (Romanda Mekân Poetigi ve Çözümlemeler), Akçağ Yayınları, Ankara.”, “(2018), Romanda Kişiler Dünyası, (Roman Karakterlerinin Doğası Üzerine İncelemeler…), Akçağ Yayınları, Ankara.”, “(2020), Romanda Bakış Acısı ve Anlatıcı Düzlemi, Akçağ Yayınları, Ankara.”, “(2021), Romanda Zaman, (Romanda Zaman Poetigi Üzerine…) Akçağ Yayınları, Ankara.”, “(2022), Edebiyat Kuramı ve Eleştiri (Kuram-Kavram-Kapsam-Yöntem-Uygulama), Akçağ Yayınları, Ankara.” ve (2024) “Şiirde Mekân∞ Mekânda Şiir, Akçağ Yayınları" adlı çok çeşitli akademik çalışmalara imza attı.
2020 yılından itibaren “Turkish Academic Studies-TURAS” adlı uluslararası hakemli dergiyi çıkarmaya başlayan Prof. Dr. Veysel ŞAHİN, halen Fırat Üniversitesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü Yeni Türk Edebiyatı Anabilim Dalı’nda öğretim üyesi olarak görev yapmaktadır. Yazar evli olup Suyumbike ŞAHİN ve Göktürkhan ŞAHİN adında iki çocuk babasıdır.
DİL EDİTÖRLERİ
YAYIN KURULU
1981 yılında Adıyaman Kâhta’da dünyaya geldi. Orta öğrenimini Manisa’da tamamladıktan sonra Hacettepe Üniversitesi, Edebiyat Fakültesi, Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü’ne yerleşti. 2003 yılında buradan mezun oldu. Klasik edebiyatımızdaki edebî münazaralarla ilgili teziyle Hacettepe Üniversitesi, klasik edebiyat kürsüsünden yüksek lisans derecesiyle mezun oldu (2005). Daha sonra Erciyes Üniversitesi’ne atandı. Burada İsmâîl Rüsûhî Efendi’nin Şerh-i Mesnevî’si üzerine hazırladığı tezle doktor unvanı aldı (2010). Erciyes Üniversitesi’nde bir süre araştırma görevlisi ve Türk Dili okutmanı olarak görev yaptıktan sonra 2011’de Dicle Üniversitesi’ne atandı. 2014’te doçent, 2019’da profesör olan yazar, hâlen Dicle Üniversitesi, Edebiyat Fakültesi, Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü’nde öğretim üyesi olarak görev yapmaktadır. Çeşitli edebiyat dergilerinde yazıları yayımlanan Tanyıldız’ın kültür ve edebiyat tarihimize ilişkin 9 kitabı bulunmaktadır.
Özer Şenödeyici, 1981 yılında İzmit’te doğdu. Lise öğrenimini tamamlayıncaya kadar bu şehirde yaşadıktan sonra, 1999 yılında lisans öğrenimi için Ankara’ya geldi. Gazi Üniversitesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü’nü 2003 yılında bitirdi. Aynı yıl, Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Eski Türk Edebiyatı bilim dalında yüksek lisans eğitimine başladı. Yüksek lisans eğitimi devam ederken Gazi Üniversitesi Kırşehir Fen-Edebiyat Fakültesi’nde araştırma görevlisi olarak çalışmaya başladı (Aynı fakülte daha sonra Ahi Evran Üniversitesi’nin bir birimi oldu). 2006 yılında yüksek lisansını tamamladı ve doktora eğitimine başladı. 2007 yılında Sultan Hanım’la evlendi. 2011 yılında Eski Türk Edebiyatı sahasında doktorasını tamamladı. Aynı yıl içinde askerlik vazifesini ifa etti ve ardından Karadeniz Teknik Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü’ne yardımcı doçent olarak atandı. 2013 yılında Doçent unvanını aldı. 2015 yılında Dokuz Eylül Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü’ne atandı. Halen bu görevini devam ettirmekte olan Şenödeyici, bir çocuk babasıdır.
Kars’ta doğdum. İlk, orta ve lise öğrenimini Kars’ta tamamladım. Erzurum Atatürk Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü’nden 1989-90 eğitim öğretim yılında dereceyle mezun oldum. Aynı yıl, bitirdiğim bölümde açılan sınavı kazanıp Eski Türk Edebiyatı Anabilim Dalı’nda araştırma görevlisi oldum. 1993 yılında yüksek lisans (Rızâ Tezkiresi, İnceleme-Metin), 1997 yılında da doktora (Türk Edebiyatı’nda Gül ve Bülbül Mesnevileri-Mukayeseli Çalışma, C.I, II) eğitimimi tamamladım. 1998 yılında Kocaeli Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü Eski Türk Edebiyatı Anabilim Dalı’na yardımcı doçent olarak atandım. 6 Ekim 2008 tarihinde doçent, 17 Temmuz 2014 tarihinde ise profesör oldum.
Ağustos 1998’den beri görev yaptığım Kocaeli Üniversitesi’nde üç yıl Atatürk İlkeleri ve İnkılâp Tarihi (1999-2002), bir yıl da Türk Dili (2002-2003) Bölümü Başkanlığı yaptım. Yaklaşık 7 yıl da Fen-Edebiyat Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü başkan yardımcılığı görevini yürüttüm. Yunus Emre Enstitüsü ile YÖK arasında 2012 yılında imzalanmış olan anlaşma kapsamında 2013-2014 Eğitim-Öğretim Yılı Bahar Yarıyılı’nda (15 Şubat-1 Temmuz 2014) Bosna-Hersek Tuzla Üniversitesi’nde görevlendirildim. 2015 Yılı Şubat ayında Yabancılara Türkçe Öğretimi Birimi (YATÖB) Sorumlusu olarak atandım. Ocak 2015- Ocak 2018 tarihleri arasında 3 yıl Kocaeli Üniversitesi Türk Dili Bölümü Başkanlığı, 2015 yılı haziranından 2017 yılı sonuna kadar da 2.5 yıl kuruluşunda bizzat görev üstlendiğim Kocaeli Üniversitesi Dil Öğretimi ve Uygulama Merkezi (KOÜ DİLMER) Müdürlüğü’nü yaptım. 2014-2020 yılları arasında iki dönem (6 yıl) Eski Türk Edebiyatı Ana Bilim Dalı Başkanlığı yaptım. 6 Ekim 2020 tarihinden beridir Kocaeli Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü Başkanlığı görevini yürütmekte, alanı ile ilgili lisans ve lisansüstü düzeyde dersler okutmakta, araştırma ve yazı faaliyetlerimi sürdürmekteyim.
Prof. Dr.
F.Gül Koçsoy graduated from the Department of English Language and Literature at Ataturk University in Erzurum. She completed her MA on Katherine Anne Porter’s short fiction and her Doctorate on Willa Cather’s novels. After her graduation from the university, she worked as an English teacher for four years in Erzurum and as an instructor at Karadeniz Technical University in Trabzon for eight years. Currently, she works as an Associate Prof. Dr. at Firat University in Elazig, Turkey. Her research interests are American culture and literature.
DANIŞMA KURULU
Çok sayıda makalesi, tebliği ve ansiklopedi maddesi yayımlanan S. Bekki, üç yıl (Güz/2012- Güz/2014) süreyle Türklük Bilimi Araştırmaları (TÜBAR) Dergisinin Yazı İşleri Müdürlüğünü yürüttü.
14 Mart 2017’de profesörlüğe yükseltilen Bekki, hâlihazırda Kırşehir Ahi Evran Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölüm başkanlığını yürütmekte olup İLESAM üyesi, evli ve üç çocuk babasıdır.
Prof. Dr. Salahaddin Bekki’nin on biri telif ikisi editörlük olmak üzere yayımlanan on üç kitabı bulunmaktadır.
Prof. Dr.
