EBUBEKİR EROĞLU'NUN ŞİİRİNE BİR İLK ADIM: "ÖN NİYAZ"

Öz

Gelecek, ancak geleneğin verimlerine yaslanarak derinlikli bir oluşa kavuşur. Ondan kopmuş toplum ya da birey, "fantom ağrıları" yaşamaya mahkûmdur.

Gelenek, çok geniş kapsamlı bir kavramdır ve içinde toplumun epistemik bilgisi, estetik anlayışı, dünyaya bakışı, dili, inançları, kültür ve kimlik değerleri... vardır. Öyleyse onun sağlıklı bir aktarımı ve devamlılığı gerekir ve gelenek ancak dil yoluyla tam ve etkili bir aktarım imkânına sahip olabilir. Bu bağlamda, edebiyatın, edebi eser ortaya koyanların geleneğin estetik eserler aracılığıyla aktarımı ödevini yüklenir. Ne var ki onun kadar önemli olan bir diğer ödev, "yenileme"dir. Bunun için de bir "yenileme bilinci" gereklidir. Zira geleneğin birikimleri içinde zamanın ruhuna yabancı olan form ve bilgi de mevcuttur. Öyleyse, "yenileme bilinci" bir ayıklama işi olarak da anlaşılabilir.

Şeyh Galip, Yahya Kemal, Behçet Necatigil, Asaf Halet Çelebi, Fazıl Hüsnü Dağlarca, Sezai Karakoç, Cahit Zarifoğlu, Hilmi Yavuz… gibi isimlerin birer halka olarak gelenek zincirine bağlandığı söylenebilir. Bu zincirin son halkalarından biri de Ebubekir Eroğlu'dur. Eroğlu, geleneksel tınıyı, toplumun değerlerine bağlı kalarak estetik bir çizgide terennüm eden şairlerdendir. Emek isteyen şiirlerle adını belirginleştirmiş olan şairin şiir şehrine bir kapı olduğu söylenebilecek "Ön Niyaz" şiiri, bu makalede açımlanmaya çalışılacaktır

Anahtar Kelimeler

• Ebubekir Eroğlu,Gelenek,Yenileme Bilinci,İçkale,Ön Niyaz

A First Step to Ebubekir Eroğlu's Poems: "Ön Niyaz"

Öz

The future can only come into a deep being only by leaning on products of the tradition. The society or the individual separate from tradition is doomed to "phantom pains".

Tradition is a very broad concept and it encapsulates epistemological knowledge, sense of aesthetics, world view, language, beliefs, culture and identity values… of the society. Thus its continuation and transfer is a requirement and tradition can be passed on completely and effectively only with language. In this context, literature and people producing literary work take on a responsibility of passing the tradition on with aesthetic works. At the same time, there is another responsibility which is as important as passing on and it is "renewal". For this, "renewal awareness" is required because tradition includes forms and knowledge which does not know the zeitgeist. So, “renewal awareness” can be understood as sorting.

It can be said that from Şeyh Galip, Yahya Kemal, Behçet Necatigil, Asaf Halet Çelebi, Fazıl Hüsnü Dağlarca, Sezai Karakoç, Cahit Zarifoğlu, Hilmi Yavuz … such names are added to tradition chain as individual ring. One of the latest rings of this chain is Ebubekir Eroğlu. Eroğlu sings traditional tone pleasantly and in an aesthetic way by sticking to the social values. He has made his name explicit with demanding poems and his poem "Ön Niyaz" which can be said to be a door to poetry city will be analyzed in this essay. 

Anahtar Kelimeler

• Ebubekir Eroğlu,Tradition,Renewal Awareness,İçkale,Ön Niyaz

Kaynakça

1. Baş, M. Kevser (2015). "İç Estetikten Dış Kabuğa Modern Şiir Geleneğimiz: Ebubekir Eroğlu'nun 'Modern Türk Şiirinin Doğası' Adlı Eseri". Hece. S.228: 83-94. Batur, Enis (2015). "Ebubekir Eroğlu". Hece. S.228: 78-79. Ebubekir Eroğlu (2006(a)). "Ebubekir Eroğlu: Şiir İnsanı Saflığına Götürür". Kon. Murat Tokay. Kitap Zamanı, 05 Haziran. Ebubekir Eroğlu (2015(a)). "Ebubekir Eroğlu İle Söyleşi". kon. Hayriye Ünal. Hece. S.228, Aralık: 73-77. Eroğlu, Ebubekir (2005). Modern Türk Şiirinin Doğası. YKY, İstanbul, 2005. Eroğlu, Ebubekir (2006(b)). Yenileme Bilinci. İstanbul: Sufi Kitap. Eroğlu, Ebubekir (2011). Berzah (Toplu Şiirler 1968-2006). İstanbul: YKY. Eroğlu, Ebubekir (2013). Geçmişin İçindeki Geçmiş Şi'r-i Kadîm Üstüne Deneme. İstanbul: YKY. Eroğlu, Ebubekir (2015(b)). İçkale. İstanbul: YKY. Güneş, Yaşar (2010). "Ebubekir Eroğlu'nun Şiiri: Eksiltili Söyleşim". Akatalpa. S.126: 8. Güney, Halil (2015). "Seyredenlerin Değil İçerisine Girenlerin Şiiri". Hece. S.228: 99-100. Necatigil, Behçet (2012). Bile / Yazdı. İstanbul: YKY: 64-66. Sümer, Mehmet (2015). "Modern Bir Şairin Gözünden Şi'r-i Kadim: Ebubekir Eroğlu'nun Divan Şiiri Üzerine Düşünceleri". Hece. S.228: 95. Tanpınar, A. Hamdi (2015). Edebiyat Üzerine Makaleler. İstanbul: Dergâh Yay: 42. Ünal, Hayriye (2015). "Ebubekir Eroğlu Şiiri" (Sunuş), Hece. S.228: 68-72. Verhaeren, Émile (1884), "Simgecilik". çev. Mehmet Yalçın), Şunun içinde: İnal, Tanju (2013). “Simgecilik”. Yazın Akımları Özel Sayısı, Türk Dili Dergisi, 5. Baskı, C.XLII / S.349, 1/1981. Ankara: TDK Yay: 168-218. Wittgenstein, Ludwig (2007). Felsefi Soruşturmalar. çev. Haluk Barışcan. İstanbul: Metis Yayınevi: 29. Yazgıç, Suavi Kemal (2015). "Muhkem Bir 'İçkale' ". Star gazetesi. Yıldız, Ahmet Hamit (2015). " 'Bizlere Düşense Duyabilmektir…' ". Kitap Zamanı. S.114: 10.