ABDÜLMECİD SİVASÎ’NİN HALVETİLİK ADABI HAKKINDAKİ ESERİ: Mİ’YÂR-I TARÎK

Türk tarihi ve tasavvuf tarihi bakımından önemli bir yere sahip olan Halvetilik, Anadolu’da ilk defa Amasya’da ortaya çıkmıştır. Halvetilik, her zümreden insana hitap etmesiyle pek çok coğrafyada etkinliğini sürdürmüştür. Mevlevilik ya da Nakşibendilik gibi belli kesimlere hitap etmeyen Halvetilik, pek çok kola ayrılmış olmasıyla Türk tasavvuf tarihinde dikkat çekmiş ve “tarikat fabrikası” olarak adlandırılmıştır. Tekke sayısının diğer tarikatlardan fazla olması da onun etkinlik alanını göstermesi bakımından dikkate değer bir özelliğidir. Yoğun ilgi gören bir tarikat olarak Halvetilik birçok araştırmaya konu olmasına rağmen tarikatın adap ve ritüellerinin tam olarak ortaya koyulmadığı, tarikat adabıyla ilgili yazılmış eserlerin incelenerek henüz literatüre kazandırılmadığı görülmektedir. Bu çalışmada, Halvetiliğin İstanbul’a taşınmasında önemli rolü olan 17. yüzyıl Halvetî şeyhlerinden Abdülmecid Sivasî’nin tarikatın adap ve ritüellerinden bahseden eseri Mi’yâr-ı Tarîk tanıtılacaktır. Çalışmada Halvetiliğin Türk tasavvuf tarihindeki yerine kısaca değinildikten sonra konuyla ilgili bilimsel çalışmalara yer verilecektir. Sonrasında ise eserin tespit edilen nüshaları ve muhtevası ayrıntılı bir biçimde incelenecektir.