SÂYİLÎ'NİN FARSÇA DÎVÂNI
Öz
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Aydın, Şadi (2002). “Divan Sahibi Osmanlı Sultanları ve Divanlarının Nüshaları”, Nüsha Şarkıyat Araştırmaları Dergisi, c.2, s.45-56.
- Aydın, Şadi (2010). Türk Edebiyatında Farsça Divan ve Divançeler, İstanbul: İskenderiye Kitaplığı.
- Babacan, İsrafil (2015). “Sâyilî ve Türkçe Şiirleri”, Hacettepe Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Dergisi, c.23, s.61-88.
- Değirmençay, Veyis (2013). Farsça Şiir Söyleyen Osmanlı Şairleri, Erzurum: Atatürk Üniversitesi Yayınları, 2013.
- Dehhudâ, Ali Ekber (1998). Lügatnâme-i Dehhudâ, Tahran: İntişârât-i Dânişgâh-i Tahrân.
- Eraslan, Kemal (hzl.) (2001). Alî Şîr Nevâyî, Mecâlisü’n-Nefâyis (Giriş ve Metin), Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları.
- Kartal, Ahmed (2008). “Anadolu Selçuklu Devleti Döneminde Dil ve Edebiyat”, Divan Edebiyatı Araştırmaları Dergisi, c.1, s.95-168.
- Kılıç, Filiz (hzl.) (2010). Âşık Çelebi, Meşâirü’ş-Şu’arâ, İstanbul: İstanbul Araştırmaları Enstitüsü Yayınevi.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Çetin Kaska
*
Türkiye
Yayımlanma Tarihi
31 Ocak 2021
Gönderilme Tarihi
30 Kasım 2020
Kabul Tarihi
29 Ocak 2021
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2021 Cilt: 7 Sayı: 1
Cited By
İLME VE EĞLENCEYE DÜŞKÜN BİR ŞEHZADENİN HAYATI: II. BAYEZİD’İN OĞLU ALEMŞAH
Uluslararası Tarih Araştırmaları Dergisi
https://doi.org/10.47088/utad.1680075



