Determination of Pomological Characteristics of Peach Varieties Extensively Cultivated in Lapseki Ecology

Öz

This research was carried out in the fruits belonging of various peach varieties of commercial orchards located in Lapseki county of Çanakkale province. The varieties and genotypes of peaches are as follow: Isabella, Merril Gem Free, Royal Glory, Royal Gem, Extreme Glow, Summer Red, Glohaven, Crest Haven, Extreme July, Red Elegant, J. H. Hale, Extrem486, Extrem568, Royal Jim, Black Abdos and Sırrı. The fruit weights of the varieties ranged from 154,53 to 485,0 g; fruit hardnesses from 0,84 to 10,79 kg/cm2; water-soluble dry matter contents from 7,53 to 14,50%; acid contents from 0,26 to 1,24%. Brand value must be established in national and international markets by registering the geographical indication of peach varieties grown in the region.

Anahtar Kelimeler

• Prunus persica L.
• Quality
• Geographical indication

Lapseki Ekolojisinde Yaygın Bir Şekilde Yetiştirilen Şeftali Çeşitlerinin Pomolojik Özelliklerinin Belirlenmesi

Öz

Bu araştırma 2020 yılında Çanakkale’nin Lapseki ilçesindeki üretici bahçelerinden alınan şeftali çeşitlerine ait meyvelerde yürütülmüştür. Pomolojik analizleri yapılan şeftali çeşit ve genotipleri: Isabella, Merril Gem Free, Royal Glory, Royal Gem, Extreme Glow, Summer Red, Glohaven, Crest Haven, Extreme July, Red Elegant, J. H. Hale, Extrem486, Extrem568, Royal Jim, Black Abdos ve Sırrı’dır. Çeşitlerin meyve ağırlıkları 154,53 ile 485,0 g aralığında; meyve sertlikleri 0,84 - 10,79 kg/cm2; suda çözünür kuru madde miktarları %7,53 - 14,50; tire edilebilir toplam asit içerikleri ise %0,26 – 1,24 aralığında belirlenmiştir. Yörede yetiştirilen şeftali çeşitlerinin coğrafi işaret tescilinin yapılarak ulusal ve uluslararası pazarlarda marka değerinin oluşturulması gerekir.

Anahtar Kelimeler

• Prunus persica L.
• Kalite
• Coğrafi işaret

Kaynakça

1. Anonim, 2020. Tarım ve Orman Bakanlığı Lapseki İlçe Müdürlüğü.
2. Anonim,. 2020. Lapseki İlçe Tarım Müdürlüğü Verileri.
3. Bayazit, S., İmrak B, Küden A., 2012. Erkenci Şeftali ve Nektarin Çeşitlerinde Uç Alma Uygulamalarının Verim ve Meyve Kalitesine Etkileri, M.K.Ü. Ziraat Fakültesi Dergisi, 17(1): 23-31.
4. Chiders N.F., 1973. Modern Fruit Science, Orchard and Small Fruit Culture, Horticultural publications, Florida, 583 p
5. Crisosto, C.H. and Volero, D. 2008. Harvesting and Postharvest Handling of Peaches for the Fresh Market. In: The Peach. Botany, Production and Uses. Eds: Layne D. R. and Bassi D. CABI International, Wallingford, Oxfordshire, UK.
6. Demirören, S., ve Ufuk, S., 1996. Şeftali Çeşit Adaptasyon Denemesi Sonuç Raporu. Atatürk Bahçe Kültürleri Merkez Araştırma Enstitüsü. Yalova.
7. Dokuzoğuz M., 1961. Şeftali Islahının Genetik Esasaları. Ziraat Fakültesi yayınları 168, Ankara
8. FAOSTAT,. 2020. Food and Agriculture Orgazination of the United Nations.

9. Güven, K., Gür, İ., Akgül, H., Atasay, A., Sarısu, H.,C, Gencer., G, 2007. Isparta ve Geçit İklimine Uygun Şeftali Çeşitlerinin Seçimi. Türkiye V. Ulusal Bahçe Bitkileri Kongresi. Cilt1,(Meyvecilik, Erzurum.174-179.
10. Kaçan, A., 2013. Çanakkale Yöresinde Yetiştirilen Bazı Şeftali ve Nektarin Çeşitlerinde Aromatik Maddelerin Belirlenmesi. Yüksek Lisans Tezi. Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü.Çanakkale. 53s
11. Mengüç V., 1967. Bursa'da Mevcut Yabancı Menşeli Önemli Şeftali çeşitlerinin Bölgenin Ekolojik Şartlarına İntibakı. Tarım Bakanlığı Teknik Kitap-D, İstanbul
12. Özekici, A.,Ö, 2005. Kahramanmaraş Ekolojisinde Şeftali Ve Nektarin Adaptasyonu Üzerine Araştırmalar Yüksek Lisans Tezi. Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü. Kahramanmaraş. 61s.
13. Türkmen, Ö., 2003. Bazı Yeni Şeftali ve Nektarin Çeşitlerinin Çukurova Koşullarındaki Performanslarının İncelenmesi. Çukurova Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Bahçe Bitkileri Anabilim Dalı. Yüksek Lisans Tezi. Adana.56 s