CONTENT ANALYSIS OF STUDIES ON THE USE OF DIGITAL STORIES IN SCIENCE EDUCATION: THE EXAMPLE OF TURKEY

Abstract

Technology, like every other field, also influences education. The purpose of the study is to examine studies involving the use of digital storytelling in science education through document review. In the research, studies related to the use of digital stories in science education in Turkey between 2014-2021 were examined using content analysis method with the theses and articles obtained from YÖK Thesis, Google Scholar, and ERIC. Relevant codes, themes, and explanations were generated based on the document analysis. In addition, the "Article Classification Form" developed by Sözbilir, Kutu, and Yaşar (2012) was used in the study, and the theses and articles were classified through the form. The most commonly used data collection tool in the examined theses and articles is determined to be interviews. In the examined theses, the sample consists of middle school students, while in the articles, teacher candidates constitute the sample. The most commonly used research method in the examined theses is the mixed method, while in the articles, it is the qualitative research method. At the end of the study, it was statistically observed that the use of digital storytelling in science education is quite low. With this study, it is believed that increasing the use of digital storytelling in science education, strengthening the connection between science education and digital storytelling, and conducting various studies in science education with digital stories will contribute to the field.

Keywords

• Digital story
• science education
• educational technologies
• content analysis

FEN EĞİTİMİNDE DİJİTAL HİKÂYE KULLANIMINA İLİŞKİN ÇALIŞMALARIN İÇERİK ANALİZİ: TÜRKİYE ÖRNEĞİ

Öz

Teknoloji, her alan gibi eğitim alanını da etkilemektedir. Çalışmanın amacı, fen eğitiminde dijital hikâye kullanımı gerçekleştirilen çalışmaları doküman incelemesi yöntemiyle incelemektir. Yapılan araştırmada, ülkemizde 2014-2021 yılları arasında fen eğitimi kapsamında dijital hikâyelerin kullanımına ilişkin çalışmalar YÖK Tez, Google Scholar ve ERIC üzerinden elde edilen tezler ve makaleler doküman analizi yöntemiyle incelenmiştir. İçerik analizi doğrultusunda da ilgili kodlar, temalar ve açıklamalar oluşturulmuştur. Çalışmada ayrıca Sözbilir, Kutu ve Yaşar (2012) tarafından geliştirilen “Makale Sınıflama Formu” kullanılmış olup elde edilen tezler ve makaleler form aracılığı ile tasnif edilmiştir. Çalışmada incelenen tezlerde ve makalelerde en çok kullanılan veri toplama aracı görüşme olarak belirlenmiştir. İncelenen tezlerde örneklemi, ortaokul öğrencileri oluştururken makalelerde öğretmen adayları oluşturmaktadır. İncelenen tezlerde en çok kullanılan araştırma yöntemi karma yöntem, makalelerde ise nitel araştırma yöntemidir. Çalışmanın sonunda fen eğitiminde dijital hikâye kullanımının oldukça az olduğu istatistiksel olarak da gözlenmiştir. Bu çalışma ile beraber fen eğitiminde dijital hikâye kullanımının arttırılması, fen eğitimi ile dijital hikâye arasındaki bağın kuvvetlendirilmesi ve dijital hikâyeler ile fen eğitiminde birçok çalışmanın yapılabilmesi açısından alana katkı sağlayacağı düşünülmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Dijital hikâye
• fen eğitimi
• eğitim teknolojileri
• içerik analizi

Kaynakça

1. Akgün, M., & Akgün, I. H. (2020). The effect of digital stories on academic achievement: a meta-analysis. Journal of Education and Learning, 9(6), 71-83.
2. Akgündüz, D. (2019). Fen ve matematik eğitiminde teknolojik yaklaşımlar. Anı Yayıncılık.
3. Alkan, V., Şimşek, S., & Erbil, B. A. (2019). Mixed methods design: a narrative literature review. Journal of Qualitative Research in Education, 7(2).
4. Andersen, L., & Jo Matkins, J. (2011). Web 2.0 tools and the reflections of preservice secondary science teachers. Journal of Digital Learning In Teacher Education, 28(1), 27-38. https://doi.org/10.1080/21532974.2011.10784677
5. Ayvaz Tunç, Ö., & Karadağ, E. (2013). Postmodern oluşturmacılığa dijital öyküleme. Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi, 2(4), 310-315.
6. Bahadır, H., Tüfekci, A., & Çakır, H. (2021). Dijital hikâye anlatımının disiplinlerarası öğretim bağlamında kullanım durumları. Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi , 8 (2), 635-654.
7. Baltacı, A. (2019). Nitel araştırma süreci: Nitel bir araştırma nasıl yapılır?. Ahi Evran Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 5(2), 368-388.
8. Baram-Tsabari, A., & Osborne, J. (2015). Bridging science education and science communication research. Journal of Research In Science Teaching, 52(2), 135-144. https://doi.org/10.1002/tea.21202

9. Bilici, S., & Yilmaz, R. M. (2021). Research trends in educational digital story studies: 2008-2019. Cukurova University Faculty of Education Journal, 50(2), 614-648.
10. Büyüköztürk, Ş., Akgün, Ö. E., Demirel, F., Karadeniz, Ş., & Çakmak, E. K. (2018). Bilimsel araştırma yöntemleri. Pegem Akademi, 259-268.
11. Churchill, N. (2020). Development of students’ digital literacy skills through digital storytelling with mobile devices. Educational Media International, 57(3), 271-284. https://doi.org/10.1080/09523987.2020.1833680
12. Çepni, S. (2018). Araştırma ve proje çalışmalarına giriş. Celepler Matbaacılık Yayın ve Dağıtım, 118-119.
13. Dagenais, D., Brisson, G., André, G., & Forte, M. (2020). Multiple becomings in digital story creation. Language and Intercultural Communication, 20(5), 419-432. https://doi.org/10.1080/14708477.2020.1776309
14. Demirbas, I., & Sahin, A. (2020). A systemic analysis of research on digital storytelling in turkey. International Journal of Progressive Education, 16(4), 45-65.
15. Dewi, N. R., Magfıroh, L., Nurkhalisa, S., & Dwijayanti, I. (2019). The development of contextual-based science digital storytelling teaching materials to improve students’ critical thinking on classification theme. Journal of Turkish Science Education, 16(3), 364-378.
16. Doğan, A., & Uluay, G. (2020). Fen bilgisi öğretmen adaylarının 3d teknolojilerini öğrenme ve uygulama deneyimleri: tinkercad örneği. Trakya Eğitim Dergisi, 10(3), 980-994. https://doi.org/10.24315/tred.674462
17. Drummond, A., & Sweeney, T. (2017). Can an objective measure of technological pedagogical content knowledge (tpack) supplement existing tpack measures?. British Journal Of Educational Technology, 48(4), 928-939. https://doi.org/10.1111/bjet.12473
18. Farjon, D., Smits, A., & Voogt, J. (2019). Technology integration of pre-service teachers explained by attitudes and beliefs, competency, access, and experience. Computers & Education, 130, 81-93. http://dx.doi.org/10.1016/j.compedu.2018.11.010
19. Frazel, M. (2010). Digital Storytelling Guide For Educators. Washington, Dc: International Society For Technology In Education.
20. Güven, G., & Sülün, Y. (2012). Bilgisayar destekli öğretimin 8. sınıf fen ve teknoloji dersindeki akademik başarıya ve öğrencilerin derse karşı tutumlarına etkisi. Journal of Turkish Science Education, 9(1), 68-79.
21. Han, I., Eom, M., & Shin, W. S. (2013). Multimedia case-based learning to enhance pre-service teachers' knowledge integration for teaching with technologies. Teaching and Teacher Education, 34, 122-129. https://doi.org/10.1016/j.tate.2013.03.006
22. Hung, S. T. A. (2019). Creating digital stories. Journal of Educational Technology & Society, 22(2), 26-37. Javaid, S., & Ahmed, S. A. (2012). Digital story telling framework for inquiry based learning activities. Mobile and Ubiquitous Technology in Education.
23. Johnson, Jr (1989). Teknoloji: Proje 2061 Aşama I Teknoloji Paneli Raporu . Aaas Books, Dept. 2061, Po Box 753, Waldorf, Md 20604.
24. Kahraman, S., Demir, Y., & Demir, N. (2015). Fen eğitiminde dijital teknoloji ürünü dinamik görsel kullanımı–fen bilgisi öğretmen adaylarının algıları. İlköğretim Online, 14(1). https://doi.org/10.17051/io.2015.54967
25. Kearsley, G., & Lynch, W. (1992). Educational leadership in the age of technology: the new skills. Journal of Research On Computing In Education, 25(1), 50-60. https://doi.org/10.1080/08886504.1992.10782032
26. Kıral, B. (2020). Nitel bir veri analizi yöntemi olarak doküman analizi. Siirt Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 8(15), 170-189.
27. Kocaman-Karoğlu, A. (2015). Öğretim sürecinde hikâye anlatmanın teknolojiyle değişen doğası: di̇ji̇tal hikâye anlatımı. Eğitim Teknolojisi Kuram ve Uygulama, 5(2), 89-106.
28. Lazar, I., Panisoara, G., & Panisoara, I. O. (2020). Adoption of digital storytelling tool in natural sciences and technology education by pre-service teachers using the technology acceptance model. Journal of Baltic Science Education, 19(3), 429-453. https://doi.org/10.33225/jbse/20.19.429
29. Mclellan, H. (2006). Digital storytelling: bridging old and new. Educational Technology, 46(5), 26-31.
30. Miles, M. B., & Huberman, A. M. (1994). Qualitative data analysis: An expanded sourcebook. sage.
31. Miller, C.H. (2014). Digital storytelling: A creator’s guide to interactive entertainment (3rd ed.). Routledge. https://doi.org/10.4324/9780203425923
32. Noeth, R. J., & Volkov, B. B. (2004). Evaluating the effectiveness of technology in our schools. (Act Policy Report). Retrieved From http://files.Eric.Ed.Gov/Fulltext/Ed483855.Pdf.
33. Osguthorpe, R. T., & Graham, C. R. (2003). Blended learning environments: definitions and directions. Quarterly Review of Distance Education, 4(3), 227-33.
34. Pabuçcu, A. (2019). Fen eğitiminde dijital hikâyeler. D. Akgündüz (Ed.), Fen ve matematik eğitiminde teknolojik yaklaşımlar içinde (s. 230 - 244). Anı Yayıncılık.
35. Robin, B. R., & McNeil, S. G. (2019). Digital storytelling. The International Encyclopedia of Media Literacy, 1-8.
36. Sahin, N., & Coban, İ. (2020). The effect of digital story applications on students' academic achievement: a meta-analysis study. African Educational Research Journal, 8, 62-75.
37. Sözbilir, M., Kutu, H., & Yaşar, M. D. (2012). Science education research in Turkey: A content analysis of selected features of papers published. In J. Dillon& D. Jorde (Eds). Science Education: Handbook of Research in Europe: Retrospective and Prospective (pp.341-374). Rotterdam: Sense Publishers.
38. Şimşek, B., Usluel, Y. K., Sarıca, H. Ç., & Tekeli, P. (2018). Türkiye’de Eğitsel Bağlamda Dijital Hikâye Anlatimi Konusuna Eleştirel Bir Yaklaşim. Eğitim Teknolojisi Kuram ve Uygulama, 8(1), 158-186.
39. Talan, T. (2020). Meta-analytic and meta-thematic analysis of digital storytelling method. Bartın University Journal of Faculty of Education, 2021(1), 18-38.
40. Turgut, G. ve Kışla, T. (2015). Bilgisayar destekli hikâye anlatımı yöntemi: alanyazın araştırması. Turkish Online Journal of Qualitative Inquiry , 6 (2), 97-121.
41. Türnüklü, A. (2000). Eğitimbilim araştırmalarında etkin olarak kullanılabilecek nitel bir araştırma tekniği: Görüşme. Kuram ve uygulamada eğitim yönetimi, 24(24), 543-559.
42. Ültay, E., & Comardoğlu, Ç. (2021). Fen bilimleri dersi kapsamında teknoloji uygulamaları ve tasarımına yönelik yapılan çalışmaların betimsel içerik analizi. Journal of International Social Research, 14(77).
43. Walan, S. (2020). Embracing digital technology in science classrooms—secondary school teachers’ enacted teaching and reflections on practice. Journal of Science Education And Technology, 29(3), 431-441. https://doi.org/10.1007/s10956-020-09828-6
44. Yılmaz, Ö., & Sanalan, V. (2015). Fen öğretiminde katılımlı ve motive edici sınıf ortamı: mobil teknoloji kullanımı. Ondokuz Mayıs Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 34(2), 37-50. https://doi.org/10.7822/omuefd.34.2.3