THE EFFECT OF SOLUTION-FOCUSED GROUP COUNSELING ON REDUCING THE PROBLEMS OF UNIVERSITY STUDENTS

Abstract

University period can be considered as a time period in which students may face many responsibilities in terms of academic, personal, social and psychological aspects. For this reason, university students face many problems and try to cope with them. This situation reveals the need for short-term interventions to provide psychological help to university students. In this context, the aim of this study is to examine the effect of psychological counseling with a solution-focused group of six sessions in reducing the problems of university students. The study group of the research consisted of thirty-nine university students. Psychological counseling with a solution-focused group was given to the experimental group once a week. A six-session program with no therapeutic effect was administered to the placebo group. The control group did not receive any group sessions. Problem detecting ınventory and personal ınformation form were used as data collection tools. Mixed anova analysis technique was used as data analysis in the research. The research revealed that counseling with a solution-focused group was more effective than a placebo and control group. In addition, it was determined that this efficiency was preserved with the follow-up studies carried out at the end of three months.

Keywords

• Solution-focused group counseling
• problem
• university
• student

ÇÖZÜM ODAKLI GRUPLA PSİKOLOJİK DANIŞMANIN ÜNİVERSİTE ÖĞRENCİLERİNİN PROBLEMLERİNİ AZALTMADAKİ ETKİSİ

Öz

Üniversite dönemi öğrencilerin akademik, kişisel, sosyal ve psikolojik yönden pek çok sorumluluklarla karşı karşıya kalabileceği bir zaman dilimi olarak değerlendirilebilir. Bu sebeple üniversite öğrencileri pek çok problemlerle karşılaşmakta ve bunlarla başa çıkmaya çalışmaktadır. Bu durum üniversite öğrencilerine psikolojik yardım vermeye yönelik kısa süreli müdahalelere ihtiyaç olduğunu ortaya koymaktadır. Bu bağlamda bu çalışmanın amacı, altı oturumluk çözüm odaklı grupla psikolojik danışmanın üniversite öğrencilerinin problemlerini azaltmadaki etkisini incelemektir. Araştırmanın çalışma grubunu otuz dokuz üniversite öğrencisi oluşturmuştur. Deney grubuna haftada bir kez çözüm odaklı grupla psikolojik danışma yapılmıştır. Plasebo grubuna herhangi bir terapötik etkisi bulunmayan altı oturumluk bir program uygulanmıştır. Kontrol grubu ise hiçbir grup oturumu almamıştır. Veri toplama araçları olarak problem tarama envanteri ve kişisel bilgi formu kullanılmıştır. Araştırmada veri analizi olarak karışık ölçümler için anova tekniği kullanılmıştır. Araştırma çözüm odaklı grupla psikolojik danışmanın plasebo ve kontrol grubuna göre daha etkili olduğunu ortaya koymuştur. Ayrıca üç ay sonunda yapılan takip çalışmaları ile bu etkinliğin korunduğu tespit edilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Çözüm odaklı grupla psikolojik danışma
• problem
• üniversite
• öğrenci

Kaynakça

1. Ateş, B. (2015). Üniversite öğrencilerinin güvengenlik becerileri üzerinde çözüm odaklı grupla psikolojik danışmanın etkisi. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 11(3), 832-841. https://dergipark.org.tr/tr/pub/mersinefd/issue/17398/181968.
2. Ateş, B. (2016a). The effect of solution focused brief group counseling upon the perceived social competences of teenagers. Journal of Education and Training Studies, 4(7), 28-36. http://dx.doi.org/10.11114/jets.v4i7.1443.
3. Ateş, B. (2016b). Effect of solution focused group counseling for high school students in order to struggle with school burnout. Journal of Education and Training Studies, 4(4), 27-34. http://dx.doi.org/10.11114/jets.v4i4.1254.
4. Ateş, B. (2020). The effect of solution-focused brief approach on adolescent subjective well-being: an experimental study. Journal of Family Counseling and Education, 5(2), 26-39. https://doi.org/10.32568/jfce.817517.
5. Ateş, B. & Gençdoğan, B. (2017). Üniversite öğrencilerinin sosyal fobi ile başa çıkmalarında çözüm odaklı grupla psikolojik danışmanın etkisinin incelenmesi. İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 18(1), 188-203. https://doi.org/10.32568/jfce.817517.
6. Bélanger, C., Laporte, L., Sabourin, S., & Wright, J. (2015). The effect of cognitive-behavioral group marital therapy on marital happiness and problem solving self-appraisal. The American Journal of Family Therapy, 43(2), 103-118. https://doi.org/10.1080/01926187.2014.956614.
7. Bingham, A. (1998). Çocuklarda problem çözme yeteneklerinin geliştirilmesi, (Çev. A. F. Oğuzhan), İstanbul: Milli Eğitim Basımevi.
8. Bulut, S. S. (2010). İlköğretim ikinci kademe öğrencilerinin sınav kaygıları, saldırganlık eğilimleri ve problem çözme becerilerindeki yetersizliklerin sağaltımında grupla çözüm odaklı kısa terapinin etkileri. Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 30(2), 325-356. Retrieved from https://dergipark.org.tr/tr/pub/gefad/issue/6741/90626.

9. Büyüköztürk, Ş. (2012). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı. Ankara: Pegem A Yayıncılık.
10. Cheung, S. (2009). Solution-focused brief therapy. In J. Bray & M. Stanton (Ed), The Wiley-Blackwell Handbook of Family Psychology içinde (s. 212-225). West Sussex, United Kingdom: Wiley-Blackwell Publishers.
11. Çapri, A. G. B., & Gökçakan, Z. (2008). Akılcı duygusal davranış terapisi (Addt)’ne dayalı grupla psikolojik danışmanın üniversite öğrencilerinin problem çözme becerisi algısına etkisi. Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 17(1), 135-154. https://dergipark.org.tr/en/pub/cusosbil/issue/4378/60014.
12. De Jong, P., & Berg, I.K. (1998). Interviewing for solutions. Pacific Grove CA: Brooks/ Cole.
13. De Jong, P., & Berg, I. K. (2008). Interviewing for solutions. (3rd ed.). Belmont, CA: Thomson.
14. De Jong, P., & Miller, S. D. (1995). How to interview for client strengths. Social work, 40(6), 729-736. https://doi.org/10.1093/sw/40.6.729.
15. De Shazer, S. (1985). Keys to solution in brief therapy. New York: W.W. Norton & Company Inc.
16. De Shazer, S. (1988). Clues: Investigating solutions in brief therapy. New York: Norton.
17. De Shazer, S., & Berg I. K. (1997). ‘What works?’ Remarks on research aspects of solution-focused brief therapy. Journal of Family Therapy, 19, 121-124. https://doi.org/10.1111/1467-6427.00043
18. De Shazer, S., Berg, I. K., Lipchik, E., Nunnally, E., Molnar, A., Gingerich, W., & Weiner-Davis, M. (1986). Brief therapy: focused solution development. Family Process, 25(2), 207–222. DOI:10.1111/j.1545-5300.1986.00207.x.
19. Doğan, S. (1999). Çözüm odaklı kısa süreli terapi: Kuramsal bir inceleme. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 2(12), 28-38. https://dergipark.org.tr/tr/pub/tpdrd/issue/21432/229636.
20. D'Zurilla, T. J., & Goldfried, M. R. (1971). Problem solving and behavior modification. Journal of Abnormal Psychology, 78(1), 107–126. https://doi.org/10.1037/h0031360.
21. Evans, J. R. (1997). Creativity in OR/MS: The creative problem-solving process, Part 1. Interfaces, 27(5), 78-83. https://doi.org/10.1287/inte.27.5.78.
22. Franklin, C., Biever, J., Moore, K., Clemons, D., & Scamardo, M. (2001). The effectiveness of solution-focused therapy with children in a school setting. Research on Social Work Practice, 11(4), 411-434. https://doi.org/10.1177/104973150101100401.
23. Ghahramanlou-Holloway, M., Bhar, S. S., Brown, G. K., Olsen, C., & Beck, A. T. (2012). Changes in problem-solving appraisal after cognitive therapy for the prevention of suicide. Psychological Medicine, 42(6), 1185-1193. https://doi.org/10.1017/S0033291711002169.
24. Grant, A. M., Cavanagh, M. J., Kleitman, S., Spence, G., Lakota, M., & Yu, N. (2012). Development and validation of the solution-focused inventory. The Journal of Positive Psychology, 7(4), 334–348. https://doi.org/10.1080/17439760.2012.697184.
25. Harris, M. B., & Franklin, C. G. (2003). Effects of a cognitive--behavioral, school-based, group intervention with Mexican American pregnant and parenting adolescents. Social Work Research, 27(2), 71–83. https://doi.org/10.1093/swr/27.2.71.
26. Heppner, P. P., & Petersen, C. H. (1982). T.he development and implications of a personal problem-solving inventory. Journal of Counseling Psychology, 29(1), 66-75. https://doi.org/10.1037/0022-0167.29.1.66.
27. Hosseinpour, N., Jadidi, M., Mirzaian, B., & Hoseiny, H. (2016). The efficiency of solution-focused brief therapy on adjustment problems of female students in Amol, Iran. International Journal of School Health, 3(1), 1-5. DOI: 10.17795/INTJSH-27002.
28. Jordan, S. S., Froerer, A. S., & Bavelas, J. B. (2013). Microanalysis of positive and negative content in solution-focused brief therapy and cognitive behavioral therapy expert sessions. Journal of systemic Therapies, 32(3), 46-59. https://doi.org/10.1521/jsyt.2013.32.3.46.
29. Kim, H. M., Choi, Y. H., & Jeon, E. Y. (2003). The Effect of the Solution-focused group counseling program on problem-solving capacity of the nursing students. The Korean Journal of Rehabilitation Nursing, 6(2), 183-191.
30. Ko, M. J., Yu, S. J., & Kim, Y. G. (2003). The effects of solution-focused group counseling on the stress response and coping strategies in the delinquent juveniles. Journal of Korean Academy of Nursing, 33(3), 440-450. DOI: https://doi.org/10.4040/jkan.2003.33.3.440.
31. Kramer, J., Conijn, B., Oijevaar, P., & Riper, H. (2014). Effectiveness of a web-based solution-focused brief chat treatment for depressed adolescents and young adults: randomized controlled trial. Journal of medical internet research, 16(5), 1-12. DOI:10.2196/jmir.3261.
32. Morgan, C. T. (1991) Psikolojiye Giriş. 9. Baskı, Meteksan Ltd. Şti., Ankara.
33. Novick, L. R., & Bassok, M. (2005). Problem Solving. In K. J. Holyoak & R. G. Morrison (Eds.), The Cambridge handbook of thinking and reasoning (p. 321–349). Cambridge University Press.
34. Saadatzaade, R., & Khalili, S. (2012). Effects of solution-focused group counseling on student’s self-regulation and academic achievement. International Journal for Cross-Disciplinary Subjects in Education, 3(3), 780-787.
35. Sağar, M. E. (2021). Intervention for social anxiety among university students with a solution-focused group counseling program. International Journal of Progressive Education, 17(3), 316-326. https://doi.org/10.29329/ijpe.2021.346.20.
36. Sağar, M. E. (2022). The effect of solution-focused group counseling on the resilience of university students. E-International Journal of Educational Research, 13(1), 103-117. DOI: https://doi.org/10.19160/e-ijer.1034931.
37. Sağar, M. E., & Özabacı, N. (2022). Investigating the effectiveness of solution-focused group counselling and group guidance programs to promote healthy internet use of university students. African Educational Research Journal, 10(1), 14-27. DOI:10.30918/AERJ.101.21.156.
38. Shin, S. K. (2009). Effects of a solution-focused program on the reduction of aggressiveness and the improvement of social readjustment for Korean youth probationers. Journal of Social Service Research, 35(3), 274-284.
39. Simon, J., & Berg, I. K. (1997). Solution-focused brief therapy with long-term problems. Directions in Rehabilitation Counseling, 10, 117-127.
40. Sitindaon, F. R., & Widyana, R. (2020). Investigation of Solution Focused-Brief Counseling's effect on reducing the stress levels of college students. Jurnal Konseling dan Pendidikan, 8(3), 117-122. https://doi.org/10.29210/144600.
41. Yüksel, M. Y. & Eren, S. B. (2013). Otistik çocuğa sahip ailelerle yapılan grupla psikolojik danışma çalışmasının ailelerin depresyon ve problem çözme becerileri üzerine etkisi.
42. Marmara Üniversitesi Atatürk Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi, 25(25), 197-210. https://dergipark.org.tr/tr/pub/maruaebd/issue/353/2404.
43. Ültanır, E. (1998). Üniversite öğrencileri için geiştirilen problem tarama envanterinin geçerlik ve güvenirlik çalışması. Turkish Psychological Counseling and Guidance Journal, 2(10), 23-32. https://dergipark.org.tr/tr/pub/tpdrd/issue/21430/229875.