The mediating role of digital game addiction in the relationship between hope in adolescents and subjective well-being at school

Abstract

This study was conducted to examine the mediating role of digital game addiction in the relationship between hope and subjective well-being at school in adolescents. Adolescent individuals' positive expectations for the future are only possible if their subjective well-being level is high. However, digital game addiction is the biggest obstacle for adolescents to have a healthy development adventure. Therefore, researchers think that it is important to determine the mediating role of digital game addiction in the relationship between hope and subjective well-being at school. Therefore, the dependent variable of the study was determined as subjective well-being at school. In addition, hope was determined as the independent variable and digital game addiction was determined as the mediating variable. The data of the study were collected using the "Hope Scale in Children", "Short School Subjective Well-Being Scale for Adolescents" and "Digital Game Addiction Scale". Convenience sampling method was preferred when determining the sample group. Adolescents residing in Istanbul and attending high schools participated in the research. SPSS package program and SPSS Process Macro plug-in were used to analyze the data. According to the research results, a significant relationship was found between high school students' hope levels, subjective well-being levels at school and digital game addiction levels. Another result obtained within the scope of the research was that digital game addiction had a mediating role between the hope levels of the individuals participating in the research and their subjective well-being levels at school.

Keywords

• Digital game addiction
• hope
• subjective well-being at school

Ergenlerde umut ve okulda öznel iyi oluş arasındaki ilişkide dijital oyun bağımlılığının aracı rolü

Öz

Bu çalışma ergenlik döneminde olan bireylerin umut ve okulda öznel iyi oluş arasındaki ilişkide dijital oyun bağımlılığının aracı rolünü incelemek için gerçekleştirilmiştir. Ergen bireylerin geleceğe dair beklentilerinin pozitif olması ancak öznel iyi oluş düzeyinin yüksek olması ile mümkün olur. Fakat dijital oyun bağımlılığı ergenlerin sağlıklı bir gelişim serüveni geçirmelerinin önündeki engellerden birisidir. Bu yüzden araştırmanın bağımlı değişkeni okulda öznel iyi oluş olarak belirlenmiştir. Ayrıca bağımsız değişken olarak umut ve aracı değişken olarak dijital oyun bağımlılığı değişkenleri belirlenmiştir. Araştırmanın verileri “Çocuklarda Umut Ölçeği”, “Ergenler İçin Kısa Okulda Öznel İyi Oluş Ölçeği” ve “Dijital Oyun Bağımlılığı Ölçeği” kullanılarak toplanmıştır. Örneklem grubu belirlenirken kolayda örnekleme yöntemi tercih edilmiştir. Araştırmaya İstanbul ilinde ikamet eden ve liselere devam eden ergenler katılmıştır. SPSS paket program ve SPSS Process Makro eklentisi veri analizi için kullanılmıştır. Araştırma sonuçlarına göre, lise öğrencilerinin umut düzeyleri, okulda öznel iyi oluş düzeyleri ve dijital oyun bağımlılığı düzeylerinde anlamlı ilişki tespit edilmiştir. Araştırma kapsamında ulaşılan bir diğer sonuç ise araştırmaya katılan bireylerin umut düzeyleri ve okulda öznel iyi oluş düzeyleri arasında dijital oyun bağımlılığının aracı rolü olduğu bulunmuştur.

Anahtar Kelimeler

• Dijital oyun bağımlılığı
• umut
• okulda öznel iyi oluş

Kaynakça

1. Abbasi, A. Z., Khan, M. K., Naeem, F., Albashrawi, M., Ting, D. H., & Kumar, S. (2023). Gamers' subjective well-being: The role of peripheral and core elements of eSports videogame addiction. Current Psychology, 1-14. https://link.springer.com/article/10.1007/s12144-022-04222-4
2. Asıcı, E., & İkiz, F. E. (2019). Okulda öznel iyi oluşun okul iklimi ve öz-yeterlik açısından yordanması. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 34(3), 621-638. https://doi.org/10.9779/pauefd.454315
3. Aslan, H., Başcıllar, M., & Karataş, K. (2022). Ergenlerde dijital oyun bağımlılığı ile sosyal beceriler arasındaki ilişki. Bağımlılık Dergisi, 23(3), 266-274. https://doi.org/10.18863/addicta.2022.23.3.266
4. Atak, H. (2011). Kimlik gelişimi ve kimlik biçimlenmesi: Kuramsal bir değerlendirme. Psikiyatride Güncel Yaklaşımlar, 3(1), 163-213. https://doi.org/10.5455/cap.20110308
5. Atik, G., & Kemer, G. (2009). Çocuklarda Umut Ölçeği'nin psikometrik özellikleri: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. İlköğretim Online, 8(2), 379-390.
6. Avcı, S., & Çakır, M. (2021). Lise öğrencilerinde akademik dayanıklılık ve başarının belirleyicileri olarak ebeveynlerin duygusal desteği, öznel iyi oluş, ustalık hedef yönelimleri ve okula aidiyet duygusu. Türkiye Sosyal Araştırmalar Dergisi, 25(1), 235-252. https://doi.org/10.29129/inujgse.1294209
7. Aydoğan, S. S. (2020). Üniversite öğrencilerinde internet bağımlılığı sosyal destek ve öznel iyi oluş arasındaki ilişkinin araştırılması [Yüksek lisans tezi, Sabahattin Zaim Üniversitesi].
8. Aziz, N., Nordin, M. J., Abdulkadir, S. J., & Salih, M. M. M. (2021). Digital addiction: Systematic review of computer game addiction impact on adolescent physical health. Electronics, 10(9), 996. https://www.mdpi.com/2079-9292/10/9/996

9. Balıkoğlu, D. Ö. (2021). Bir grup tıp fakültesi öğrencisinde internet bağımlılığı ile yaşam doyumu ve umutsuzluk ilişkisi [Doktora tezi, Uludağ Üniversitesi].
10. Batigün, A. D., & Kiliç, N. (2011). İnternet bağımlılığı ile kişilik özellikleri, sosyal destek, psikolojik belirtiler ve bazı sosyo-demografik değişkenler arasındaki ilişkiler. Türk Psikoloji Dergisi, 26(67), 1-10. https://doi.org/10.19160/e-ijer.1173642
11. Baysan, Ç., Eş, A. Ç., & Tezer, M. (2019). Ergenlerin dijital oyun bağımlılığının okulda öznel iyi oluş açısından incelenmesi. Anadolu Psikiyatri Dergisi, 20(Ek Sayı 1), 17-20. https://www.alpha-psychiatry.com/Content/files/sayilar/57/17-20.pdf
12. Buzzai, C., Sorrenti, L., Orecchio, S., Marino, D., & Filippello, P. (2020). The relationship between contextual and dispositional variables, well-being and hopelessness in school context. Frontiers in Psychology, 11, Article 533815. https://doi.org/10.3389/fpsyg.2020.533815
13. Cankurtaran, F., Menevşe, Ö., Namlı, A., Kızıltoprak, H. Ş., Altay, S., Duran, M., ... & Ekşi, C. (2022). The impact of digital game addiction on musculoskeletal system of secondary school children. Nigerian Journal of Clinical Practice, 25(2), 153-159. https://doi.org/10.4103/njcp.njcp_177_20
14. Chang, H. H. (2023). Subjective well-being and its impact on online game addiction. World Leisure Journal, 1-25. https://doi.org/10.1080/16078055.2023.2204676
15. Chen, C., Dai, S., Shi, L., Shen, Y., & Ou, J. (2021). Associations between attention deficit/hyperactivity disorder and internet gaming disorder symptoms mediated by depressive symptoms and hopelessness among college students. Neuropsychiatric Disease and Treatment, 17, 2775-2782. https://www.tandfonline.com/doi/full/10.2147/NDT.S325323
16. Chwaszcz, J., Lelonek-Kuleta, B., Wiechetek, M., Niewiadomska, I., & Palacz-Chrisidis, A. (2018). Personality traits, strategies for coping with stress and the level of internet addiction—A study of Polish secondary-school students. International Journal of Environmental Research and Public Health, 15(5), Article 987. https://doi.org/10.3390/ijerph15050987
17. Ciminli, A. (2022). Okulda öznel iyi oluşun yordayıcıları olarak akademik öz-yeterlik ve umut. Uluslararası Türk Kültür Coğrafyasında Sosyal Bilimler Dergisi, 7(1), 37-50. https://doi.org/10.55107/turksosbilder.1063908
18. Curun, F., Tangör, B. B., & Kaya, E. Ç. (2020). Olumlu/olumsuz duygulanım ve özgün kişilik: Duygu düzenleme güçlüklerinin aracı rolü. Psikoloji Çalışmaları, 40(2), 599-623. https://doi.org/10.26650/SP2020-0022
19. Çalışkan, S. (2021). Ergenlerin sahip olduğu gelecek beklentisi, umut ve psikolojik iyi oluş düzeyi arasındaki yordayıcı ilişkiler [Doktora tezi, Necmettin Erbakan Üniversitesi].
20. Demirtaş, A. S., Baytemir, K., & Güllü, A. (2018). Pedagojik formasyon öğrencilerinde umut ve mental iyi oluş: Yapılandırmacı düşünmenin aracı rolü. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 14(1), 317-331. https://doi.org/10.17860/mersinefd.354636
21. Derin, S., & Bilge, F. (2016). Ergenlerde internet bağımlılığı ve öznel iyi oluş düzeyi. Turkish Psychological Counseling and Guidance Journal, 6(46), 35-51. https://dergipark.org.tr/en/pub/tpdrd/issue/42744/515910
22. Diener, E. (2001). Subjective well-being: The science of happiness and a proposal for a national index. American Psychologist, 55(1), 34-43. https://psycnet.apa.org/buy/2000-13324-004
23. Diener, E., Oishi, S., & Tay, L. (2018). Advances in subjective well-being research. Nature Human Behaviour, 2(4), 253-260. https://www.nature.com/articles/s41562-018-0307-6
24. Dinç, M. (2015). Teknoloji bağımlılığı ve gençlik. Gençlik Araştırmaları Dergisi, 3(3), 31-65.
25. Döner, M. (2018). Özel lise öğrencilerinin yalnızlık ve umutsuzluk düzeyleriyle internet bağımlılığı düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi [Yüksek lisans tezi, İstanbul Gelişim Üniversitesi].
26. Dursun, A., & Çapan, B. E. (2018). Ergenlerde dijital oyun bağımlılığı ve psikolojik ihtiyaçlar. İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 19(2), 128-140. https://doi.org/10.17679/inuefd.336272
27. Dursun, P. (2021). Üniversite öğrencilerinde öznel iyi oluş: Yaşamda anlam, iyimserlik ve umudun rolü. İstanbul Gelişim Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 8(2), 387-404. https://doi.org/10.38079/igusbd.946124
28. Eryılmaz, A. (2009). Ergen öznel iyi oluş ölçeğinin geliştirilmesi. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 7(4), 975-989. https://dergipark.org.tr/tr/pub/tebd/issue/26109/275088
29. Fariz, S. (2022). Pozitif psikoloji temelli psiko-eğitim programının ergenlerde öznel iyi oluş ve dijital oyun bağımlılığına etkisi [Doktora tezi, Sakarya Üniversitesi].
30. Gencer, N. (2018). Öznel iyi oluş: Genel bir bakış (Çeviri). Hitit Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 11(3), 2621-2638. https://doi.org/10.17218/hititsosbil.457382
31. Gök, A. C., Selçuk, E., & Gençöz, T. (2018). Olumlu ve olumsuz duygulanımın tekrarlanan ölçümlerde kişi-içi güvenirliği. Türk Psikoloji Dergisi, 33(82), 53-66. https://doi.org/10.31828/tpd.13004433.2018.82.02.04
32. Hair, J. F., Black, W. C., Babin, B. J., Anderson, R. E., & Tatham, R. L. (2013). Multivariate data analysis. Pearson Education.
33. İmiroğlu, A., Demir, R., & Murat, M. (2021). Psikolojik iyi oluşun yordayıcıları olarak bilişsel esneklik, bilinçli farkındalık ve umut. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 20(80), 2037-2057. https://doi.org/10.17755/esosder.859555
34. Jeong, E. J., Kim, D. J., & Lee, D. M. (2017). Why do some people become addicted to digital games more easily? A study of digital game addiction from a psychosocial health perspective. International Journal of Human-Computer Interaction, 33(3), 199-214. https://doi.org/10.1080/10447318.2016.1232908
35. Jeong, E. J., Kim, D. J., Lee, D. M., & Lee, H. R. (2016). A study of digital game addiction from aggression, loneliness and depression perspectives. Hawaii International Conference on System Sciences (HICSS) (pp. 3769-3780). IEEE. https://ieeexplore.ieee.org/abstract/document/7427654
36. Jun, W. (2017). An analysis work on correlation of internet addiction and school age groups. Cluster Computing, 20(1), 879-882. https://link.springer.com/article/10.1007/s10586-016-0693-3
37. Karcı, A., & Topkaya, N. (2023). Ergenlerde anne baba tutumlarının umut ve iyi oluş ile ilişkisinin incelenmesi. Trakya Eğitim Dergisi, 13(1), 99-114. https://doi.org/10.24315/tred.101191
38. Kim, B. Y. (2015). Mediation effects of self regulation and hopelessness between self efficacy and internet game addiction in middle school students. Journal of Korean Public Health Nursing, 29(3), 441-451.
39. Kyung, K. S., Shin, S., & Lee, J. I. (2021). The moderating effect of self-efficacy on the relationship between internet game addiction and aggression among Korean adolescents. Social Sciences, 10(2), 58-66. http://article.socscij.net/pdf/10.11648.j.ss.20211002.13.pdf
40. Mason, H. D. (2023). Hope and its relation to grit and subjective well-being among first-year South African university students. Journal of Psychology in Africa, 33(2), 99-105. https://doi.org/10.1080/14330237.2023.2181927
41. Mettler, J., Mills, D. J., & Heath, N. L. (2020). Problematic gaming and subjective well-being: How does mindfulness play a role? International Journal of Mental Health and Addiction, 18, 720-736. https://link.springer.com/article/10.1007/s11469-018-9978-5
42. Molinos, M. (2016). The relationship between video game use, internet use, addiction, and subjective well-being [Doktora tezi, California State University, Long Beach]. ProQuest. https://www.proquest.com/docview/1834503373
43. Murphy, E. R. (2023). Hope and well-being. Current Opinion in Psychology, Article 101558. https://doi.org/10.1016/j.copsyc.2023.101558
44. Mustafaoğlu, R., & Yasacı, Z. (2018). Dijital oyun oynamanın çocukların ruhsal ve fiziksel sağlığı üzerine olumsuz etkileri. Bağımlılık Dergisi, 19(3), 51-58. https://doi.org/10.18863/addicta.2018.19.3.51
45. Mylona, I., Deres, E. S., Dere, G. D. S., Tsinopoulos, I., & Glynatsis, M. (2020). The impact of internet and videogaming addiction on adolescent vision: A review of the literature. Frontiers in Public Health, 8, Article 63. https://dergipark.org.tr/en/pub/genclikarastirmalari/issue/62140/745898
46. Myers, D. G. (2000). The funds, friends, and faith of happy people. American Psychologist, 55(1), 56-67. https://psycnet.apa.org/doi/10.1037/0003-066X.55.1.56
47. Myers, D., & Diener, E. (1995). Who is happy. American Psychological Society, 6(1), 10-19.
48. Nabi, J. (2020). Despair and the shame of personal responsibility. The Lancet, 396(10256), 956. https://doi.org/10.1016/S0140-6736(20)31956-3
49. Najmi, A. H., Alhalafawy, W. S., & Zaki, M. Z. T. (2023). Developing a sustainable environment based on augmented reality to educate adolescents about the dangers of electronic gaming addiction. Sustainability, 15(4), Article 3185. https://doi.org/10.3390/su15043185
50. Nergiz, H., & Nergiz, S. F. (2021). Çocuk, ergen veya gençlerde dijital oyun bağımlılığını araştıran ulusal lisansüstü tezlerin incelemesi. Gençlik Araştırmaları Dergisi, 9(23), 53-80. https://dergipark.org.tr/en/pub/genclikarastirmalari/issue/62140/745898
51. Öksüz, M. A., & Yaycı, L. (2024). Duygusal zekâ, umut, öz saygı ve yaşam doyumunun çeşitli sosyodemografik değişkenler açısından incelenmesi. The Journal of Happiness and Well-Being, 10, 17.
52. Özdemir, Y., & Sağkal, A. S. (2016). Ergenler için okulda öznel iyi oluş ölçeği'nin Türkçe'ye uyarlanması: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Ege Eğitim Dergisi, 17(2), 333-350. https://doi.org/10.12984/egeefd.280748
53. Parker, P. D., Ciarrochi, J., Heaven, P., Marshall, S., Sahdra, B., & Kiuru, N. (2015). Hope, friends, and subjective well‐being: A social network approach to peer group contextual effects. Child Development, 86(2), 642-650. https://doi.org/10.1111/cdev.12308
54. Parlaz, E. A., Tekgül, N., Karademirci, E., & Öngel, K. (2012). Ergenlik dönemi: Fiziksel büyüme, psikolojik ve sosyal gelişim süreci. Turkish Family Physician, 3(2), 10-16.
55. Phan, H. P. (2013). Examination of self-efficacy and hope: A developmental approach using latent growth modeling. The Journal of Educational Research, 106(2), 93-104. https://doi.org/10.1080/00220671.2012.753860
56. Pleeging, E., Burger, M., & van Exel, J. (2021). The relations between hope and subjective well-being: A literature overview and empirical analysis. Applied Research in Quality of Life, 16, 1019-1041. https://link.springer.com/article/10.1007/s11482-019-09802-4
57. Purwaningsih, E., & Nurmala, I. (2021). The impact of online game addiction on adolescent mental health: A systematic review and meta-analysis. Open Access Macedonian Journal of Medical Sciences, 9(F), 260-274. https://repository.unair.ac.id/123624/
58. Sağar, M. E. (2022). Ergenlerde duygu düzenleme, psikolojik sağlamlık ve okulda öznel iyi oluşun akıllı telefon bağımlılığı üzerindeki yordayıcı rolü. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 21(83), 926-944. https://doi.org/10.17755/esosder.1036794
59. Sağkal, A. S., & Türnüklü, A. (2017). Barış eğitimi programının lise öğrencilerinin öznel iyi oluş ve umut düzeyleri üzerindeki etkileri. Turkish Psychological Counseling and Guidance Journal, 7(47), 69-85. https://dergipark.org.tr/en/pub/tpdrd/issue/42743/515890
60. Schimmack, U. (2008). The structure of subjective well-being. The Science of Subjective Well-Being, 54(1), 97-123.
61. Şahin, M., Aydın, B., Sarı, S. V., Kaya, S., & Pala, H. (2012). Öznel iyi oluşu açıklamada umut ve yaşamda anlamın rolü. Kastamonu Education Journal, 20(3), 827-836. https://doi.org/10.24106/kefdergi.453198
62. Şahin, B., & Yıldırım, A. (2019). Yaşlı bireylerde internet kullanımı ile yaşam doyumu, algılanan sosyal destek ve umutsuzluk düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi. Yaşlı Sorunları Araştırma Dergisi, 12(2), 97-106. https://dergipark.org.tr/en/pub/yasad/issue/51243/595491
63. Şahin, F. İ. (2023). Beliren yetişkinlik döneminde problemli cep telefonu kullanımının bağlanma stilleri, umutsuzluk ve akademik motivasyon ile ilişkisinin incelenmesi [Yüksek lisans tezi, Maltepe Üniversitesi].
64. Şimşek, E., & Yılmaz, T. K. (2020). Türkiye'de yürütülen dijital oyun bağımlılığı çalışmalarındaki yöntem ve sonuçların sistematik incelemesi. Kastamonu Education Journal, 28(4), 1851-1866.
65. Şimşek, N., Akça, N. K., & Şimşek, M. (2015). Lise öğrencilerinde umutsuzluk ve internet bağımlılığı. TAF Preventive Medicine Bulletin, 14(1), 7-14.
66. Simsaroglu-Beydola, B., Karagülmez, K., Ruso, K., Kaptan, S., & Bulut-Serin, N. (2022). Evaluation of hopelessness and life satisfaction levels in adolescents. Online Submission, 11(2), 162-177. https://eric.ed.gov/?id=ED625625
67. Stutts, M., & Cohen, J. R. (2022). The role of hopelessness and procedural justice on depressogenic outcomes in serious adolescent offenders. Law and Human Behavior, 46(6), 415-428. https://psycnet.apa.org/record/2023-12049-001
68. Telef, B. B. (2014). Ergenlerde olumlu ve olumsuz duygular ile riskli davranışlar arasındaki ilişkinin incelenmesi. Kastamonu Eğitim Dergisi, 22(2), 591-604. https://doi.org/10.24106/kefdergi.253478
69. Terzi, Ş. (2008). Üniversite öğrencilerinin psikolojik dayanıklılıkları ve algıladıkları sosyal destek arasındaki ilişki. Turkish Psychological Counseling and Guidance Journal, 3(29), 1-11.
70. Topsumer, F., & Sağlam, M. (2019). Dijital oyunlar ve öznel iyi oluş ilişkisi: Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi örneği. Humanities Sciences, 14(2), 31-50. https://dergipark.org.tr/en/pub/nwsahuman/issue/44706/545421
71. Usta, H. (2020). Ergenlerde internet bağımlılığı düzeyleri ile depresyon ve umutsuzluk düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi [Yüksek lisans tezi, İstanbul Gelişim Üniversitesi].
72. Uzun, A. E., Hamurcu, H., & Uzun, G. (2024). Ergenlerde akıllı telefon bağımlılığının yordayıcısı olarak benlik saygısı ve yaşam doyumu. Nevşehir Hacı Bektaş Veli Üniversitesi SBE Dergisi, 14(2), 625-642. https://doi.org/10.30783/nevsosbilen.1421182
73. Wang, X., & Wang, S. (2023). The bridge between cybervictimization and suicidal ideation among adolescents: A vicious cycle of hopelessness. Journal of Youth and Adolescence, 1-14. https://link.springer.com/article/10.1007/s10964-022-01726-x
74. Whitaker, M. D., & Brown, S. (2020). Is mobile addiction a unique addiction: Findings from an international sample of university students. International Journal of Mental Health and Addiction, 18, 1360-1388. https://link.springer.com/article/10.1007/s11469-019-00155-5
75. Xiang, G., Li, Q., Du, X., Liu, X., Xiao, M., & Chen, H. (2020). Links between family cohesion and subjective well-being in adolescents and early adults: The mediating role of self-concept clarity and hope. Current Psychology, 1-10. https://link.springer.com/article/10.1007/s12144-020-00795-0
76. Yalnizca-Yildirim, S., & Cenkseven-Önder, F. (2023). Sense of coherence and subjective well-being: The mediating role of hope for college students in Turkey. Current Psychology, 42(15), 13061-13072. https://link.springer.com/article/10.1007/s12144-021-02478-w
77. Yavaş, G. (2020). Ergenlerin öznel iyi oluşu arttırma stratejileri, oyun bağımlılığı ve akran ilişkilerinin, öznel iyi oluş ile ilişkisinin incelenmesi [Yüksek lisans tezi, Biruni Üniversitesi].
78. Ye, J. H., Wu, Y. T., Wu, Y. F., Chen, M. Y., & Ye, J. N. (2022). Effects of short video addiction on the motivation and well-being of Chinese vocational college students. Frontiers in Public Health, 10, Article 847672. https://doi.org/10.3389/fpubh.2022.847672
79. Yıldırım, S., & Ayas, T. (2020). Examination of the relationship among adolescents' subjective wellbeing, parenting styles with smartphone in terms of different variables. International Journal of Psychology and Educational Studies, 7(1), 61-75. https://doi.org/10.17220/ijpes.2020.01.006
80. Yu, Y., Fong, V. W., Ng, J. H. Y., Wang, Z., Tian, X., & Lau, J. T. (2023). The associations between loneliness, hopelessness, and self-control and internet gaming disorder among university students who were men who have sex with men: Cross-sectional mediation study. Journal of Medical Internet Research, 25, Article e43532. https://preprints.jmir.org/preprint/43532