Kaynaştırma Eğitimi Dersinin Okulöncesi Öğretmeni Adaylarının Kaynaştırmaya İlişkin Görüşlerine Etkisi

Öz

Bu araştırmada, Kaynaştırma Eğitimi dersinin, okul öncesi öğretmeni adaylarının kaynaştırmaya ilişkin görüşlerine etkisi incelenmiştir. Araştırma gerçek deneme modellerinden son test kontrol gruplu model olarak gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın çalışma grubunu, 2008 – 2009 öğretim yılında, Selçuk Üniversitesi, Mesleki Eğitim Fakültesi, Çocuk Gelişimi ve Eğitimi Anabilim Dalında öğrenim gören, 83’ü kontrol grubunda, 84’ü deney grubunda olmak üzere toplam 167 okul öncesi öğretmeni adayı oluşturmuştur. Veri toplama aracı olarak Kaynaştırmaya İlişkin Görüşler Ölçeği kullanılmıştır. Kaynaştırmaya İlişkin Görüşler Ölçeği, Kaynaştırma Sınıf Kontrolü ve Kaynaştırmaya Karşı Görüşler, Kaynaştırma Öğretmenin Yeterliliği, Kaynaştırmanın Yararları, Kaynaştırmanın Olumsuz Etkileri ve Kaynaştırmanın Faydası olmak üzere beş alt boyuttan oluşmaktadır. Araştırma sonucuna göre, kaynaştırma dersi alan okul öncesi öğretmeni adaylarının kaynaştırmaya ilişkin görüşlerinde bazı ölçek maddelerinde anlamlı fark bulunmuştur.

Anahtar Kelimeler

• kaynaştırma eğitimi, okul öncesi eğitim, öğretmen adayı

Kaynakça

1. Akçamete, G. (1998). Özel Gereksinimli Bireyler ve Özel Eğitim, Özel Eğitim Ders Kitabı. Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Yayınları.
2. Antonak, R. F. & Larrivee, B. (1995). Psychhometric analysis and revision of the Opinions Relative to Mainstreaming scale. Exceptional Children, 62 (2), 139–149.
3. Ataman, A. (1996). Öğretmen yetiştiren eğitim fakültelerine öğretim elemanı yetiştirilmesi ve eğitimde toplam kalite yöntemi. Yeni Türkiye Eğitim Özel Sayı, 2 (7), 382–389.
4. Ataman, A. (2002). Kaynaştırmada Sınıf Öğretmeninin Rolleri ve Yetiştirme Sorunları. XI. Uluslar Arası Özel Eğitim Kongresi Bildirileri. Konya: Eğitim Kitabevi Yayınları.
5. Barton, M. L. (1992). Teachers’ opinions on the implementation and effects of mainstreaming.Web:http://www.ericfacility.net/servlet/com.artesiatech.servlet.search. SearchServlet?action=9 Retriewed from: 18.02.2010
6. Bıyıklı, L. (1997). Özel eğitime gereksinim duyan çocuklar. Milli Eğitim Dergisi, 6, 30–33.
7. Blazovic, R. R. (1972). The Attitudes of Teacher, Parents and Student toward Integrated Programs for Borderline Educable Mentally Retarded Students. Dissertation Abstracts International, 32.
8. Bricker, D. D. & Bricke, W. A. (1977). A developmentally integrated approach to early inversion. Education and Training of the Mentally Retarded, 2, 100–108.

9. Bricker, D. D., Bruder, M. B. & Bailey, E. (1982). Developmental integration of preschool children. Analysis and Intervention Developmental Disabilities, 2, 207-222.
10. Çuhadar, Y. (2006). İlköğretim Okulu 1.-5. Sınıflarda Kaynaştırma Eğitimine Tabi Olan Öğrenciler için
11. Bireyselleştirilmiş Eğitim
12. Programlarının Hazırlanması,
13. Uygulanması, İzlenmesi ve Değerlendirilmesi ile İlgili Olarak Sınıf Öğretmenleri ve Yöneticilerin Görüşlerinin Belirlenmesi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Karaelmas Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Zonguldak.
14. Darıca, N. (1992). Özürlü Çocukların Eğitiminde Entegrasyonun Önemi. 1. Ulusal Özel Eğitim Kongresi, (s.183-185). İstanbul: Ya-Pa.
15. Diken, H. İ. (1998). Sınıfında Zihin Engelli Çocuk Bulunan ve Bulunmayan Sınıf Öğretmenlerin Zihin Engelli Çocukların Kaynaştırılmasına Yönelik Tutumların Karşılaştırılması. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Abant İzzet Baysal Üniversitesi, Bolu.
16. Fox, J., Gunter, T., Brodyn, B. T. & Mc Gill, S. (1984). Education 1977. Exceptional Children, 22, 246-248.
17. Gottlieb, T. E. (1983). The Mentally Retarded. Columbus, Ohio: Merrill Press.
18. Gulliford, R. & Upton, G. (1992). Special Educational Needs. London: Routledge Press.
19. Guralnick, J. M. (1980). Mental Retardation; Introduction and Personal Perspectives. Columbus: Merrill Press.
20. Healey, W. C. (1978). Integrated education. Volta Review, 61, 16-21.
21. Karasar, N. (2005). Bilimsel Araştırma Yöntemi. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
22. Kırcaali-İftar, G. (1992). Kaynaştırma becerilerini öz değerlendirme aracı. Anadolu Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 5, 119–129.
23. Kırcaali-İftar, G. (1998). Kaynaştırma ve Destek Özel Eğitim Hizmetleri, Özel Eğitim. Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Yayınları.
24. Konuk, R. (2005). Ana Okulu ve Ana Sınıfına Devam Eden Normal ve Entegre Eğitim Alan Çocukların Ebeveynlerinin Okul Öncesi Eğitim Kurumu Seçimlerini Etkileyen Etmenler. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Konya.
25. Mac Millan, D.L. (1982). Mental Retardation in School and Society .2 nd. ed. Boston: Little Brown and Co.
26. Mağden, D., & Avcı, N. (1999). Öğretmen adaylarının özürlü öğrencilerin kaynaştırılmasına ilişkin görüşleri. IV. Ulusal Eğitim Bilimleri Kongresi Bildirileri, Eskişehir.
27. Metin, N. (1997). Özürlü çocuklar için kaynaştırma programları. ÖZEV. Türkiye Özürlüler Eğitim ve Dayanışma Vakfı Yayın Organı, 2, 10–11.
28. Metin, N., & Güleç, H. (1998). İlköğretim okullarındaki eğitimcilerin özürlü çocuklarla normal çocukların kaynaştırıldığı programlar hakkındaki düşüncelerin incelenmesi. 8. Ulusal Özel Eğitim Kongresi, Edirne.
29. Murray, J. & Botvin, A. (1983). Medical Dimensions of Mental Retardation. Lincolnd: Universty of Nebraska Press.
30. Osborne, A. G. & Dimittia, P. (1994). The least restrictive environment mandate: legal implications. Exceptional Children, 61 (1), 6–14.
31. Pellack, D. & Ernest, M. (1973). Learning to listen in on integrated preschool. Volta Review, 75, 359 – 367.
32. Resmi Gazete, (1997). 573 Sayılı Özel Eğitim Hakkında Kanun Hükmünde Kararname, Mükerrer Sayı: 23011.
33. Stainback, W. & Stainback, S. (1992). Controversial Issues Confronting Special Education Divergent Perspectives. Boston: Allyn and Bacon.
34. Şahbaz, Ü. (2004). Kaynaştırma Sınıflarına Devam Eden Zihin Engelli Öğrencilerin Sosyal Kabul Düzeylerinin Belirlenmesi. 13. Ulusal Özel Eğitim Kongresi. Özel Eğitimden Yansımalar, (s.82), Eskişehir.
35. Uysal, A. (2004). Kaynaştırma uygulamaları yapan öğretmenlerin kaynaştırmaya ilişkin görüşleri. 13. özel eğitim günleri kongresi. Özel eğitimden yansımalar, (s.121), Eskişehir.
36. Üre, Ö. (2002). Özel Eğitim ve Rehberlik. Psikolojik Danışma ve Rehberlik. Ankara: Pegem Yayıncılık.
37. Yıldırım Doğru, S. S. (2007). Kaynaştırma eğitimi veren sınıf öğretmenlerinin kaynaştırma eğitimi konusunda genel görüş ve sorunları. Gazi Üniversitesi Mesleki Eğitim Fakültesi Dergisi, 9, 17–26.
38. Yılmaz, H. (1995). Normal öğrencilerin devam ettiği sınıflarda öğretim gören özürlü çocukların sorunları. Çağdaş Eğitim Dergisi, 208, 16–22.